Mihail Jora
![]() Mihail Jora na rumuńskim znaczku pocztowym, 1981 | |
Data i miejsce urodzenia | 2 sierpnia 1891 Roman |
---|---|
Pochodzenie | rumuńskie |
Data i miejsce śmierci | 10 maja 1971 Bukareszt |
Gatunki | muzyka poważna |
Zawód | kompozytor |
Mihail Jora (ur. 2 sierpnia 1891 w Roman, zm. 10 maja 1971 w Bukareszcie[1]) – rumuński kompozytor.
Życiorys
Uczył się gry na fortepianie w Jassach[2]. W latach 1909–1911 studiował też w tamtejszym konserwatorium solfeż u Sofii Teodoreanu[1]. Od 1912 do 1914 roku studiował w konserwatorium w Lipsku u Roberta Teichmüllera (fortepian), Maxa Regera (organy) i Stephana Krella (kontrapunkt)[1][2]. Od 1919 do 1920 roku uczył się kompozycji u Florenta Schmitta w Paryżu[1][2]. Był współzałożycielem powołanego w 1920 roku związku kompozytorów rumuńskich (Societatea Compozitorilor Români)[2][3], a w latach 1940–1948 jego wiceprezesem[1]. Od 1928 do 1933 roku pełnił funkcję dyrektora Radiodifuziune Românâ[1][3]. W latach 1927–1948 i 1957–1962 był wykładowcą konserwatorium w Bukareszcie, w latach 1941–1947 także jego rektorem[1]. W 1967 roku otrzymał Nagrodę im. Herdera[1].
W swojej twórczości łączył wpływy niemieckiego neoromantyzmu i francuskiego impresjonizmu[3], wykorzystywał też elementy rumuńskiego folkloru muzycznego[1][2].
Ważniejsze kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych[1])
Utwory orkiestrowe
- Symfonia C-dur (1937)
- Suita d-moll (1915)
- suita Prieliști moldovanești (1924)
- suita Șase cîntece și-o rumbă na małą orkiestrę (1932)
- Burlesca (1949)
Utwory kameralne
- 2 kwartety smyczkowe (1926, 1966)
- Suită mică na skrzypce i fortepian (1917)
- Sonata na fortepian (1942)
- Sonata na skrzypce (1951)
- Sonata na wiolonczelę (1962)
Utwory fortepianowe
- Joujoux pour ma dame (1925)
- Poze și pozne (1948)
- Variațiuni pe o temă de Schumann (1943)
Utwory wokalno-instrumentalne
- poemat symfoniczny Poveste indică na tenora i orkiestrę (1920)
- Baladă na baryton, chór i orkiestrę (1968)
Balety
- La piatță (1928, wyst. Bukareszt 1931)
- Demoazela Măriuța (1940, wyst. Bukareszt 1942)
- Cînd strugurii se coc (1958, wyst. Bukareszt 1964)
- Intoarcerea din adîncuri (1959, wyst. Bukareszt 1965)
- Hanul Dulcineea (1966, wyst. Bukareszt 1967)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 4. Część biograficzna hij. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1993, s. 491. ISBN 83-224-0453-0.
- ↑ a b c d e Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1781. ISBN 978-0-02-865528-4.
- ↑ a b c The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 429. ISBN 0-674-37299-9.
Media użyte na tej stronie
Mihail_Jora_stamp_1981