Mike Brown (rugbysta)
![]() | |||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Michael Noel Brown | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 4 września 1985 Southampton, Wielka Brytania | ||||||||||||||
Wzrost | 183 cm[1] | ||||||||||||||
Masa ciała | 89 kg[1] | ||||||||||||||
Rugby union | |||||||||||||||
Pozycja | obrońca | ||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Reprezentacja narodowa[b] | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Mike_Brown_%2810243073345%29.jpg/240px-Mike_Brown_%2810243073345%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/Harlequins_vs_Saracens_%289996808154%29.jpg/240px-Harlequins_vs_Saracens_%289996808154%29.jpg)
Mike Brown (ur. 4 września 1985 r. w Southampton[1][2][3]) – angielski rugbysta występujący na pozycji obrońcy, reprezentant kraju, uczestnik Pucharu Świata.
Jego grę cechuje zdolność do przełamywania szarż przeciwnika i umiejętność bezpiecznego łapania wysoko zawieszonych piłek[2].
Młodość
Mike grę w rugby rozpoczął w wieku ośmiu lat[2] w miejscowym klubie Salisbury R.F.C.[4], zaś po kilku latach przeniósł się do Melksham R.F.C., gdzie rozpoczął treningi w grupie do lat 13[5]. W 2002 roku trafił do akademii podlondyńskiego klubu Harlequin F.C., gdzie wkrótce przebił się do pierwszego składu zespołu młodzieżowego[2].
Na poszczególnych poziomach wiekowych reprezentował też regiony: Dorset & Wiltshire (od U-14 do U-18), South West (U-18) i Hampshire (U-20)[2].
Brown uczęszczał do Wyvern College w Salisbury, a następnie do Peter Symonds College w Winchesterze[1].
Kariera klubowa
W październiku 2005 roku 20-letni wówczas obrońca zadebiutował w pierwszej drużynie Harlequins w meczu z Doncaster Knights, dodatkowo podkreślając swój występ zdobytym przyłożeniem. Sezon 2005/2006 Brown zakończył z wynikiem siedmiu przyłożeń w 13 spotkaniach, co przyniosło mu tytuł klubowego „młodego zawodnika roku”. Wysoką formę – i miejsce w podstawowym składzie – utrzymał również w kolejnym sezonie, dzięki czemu został uznany „zawodnikiem roku”[2]. Rok później rozgrywając 30 z 32 meczów Premiership, spędził na boisku więcej czasu niż jakikolwiek inny gracz[2].
Pierwsze trofeum na arenie europejskiej Brown zdobył w maju 2011 roku, kiedy to Quins pokonali w finale European Challenge Cup Stade Français 19:18. W sezonie 2010/2011 został również wybrany przez klubowych kolegów najlepszym graczem w drużynie (ang. players’ player of the season)[2]. Sezon 2011/2012 to raz jeszcze pokaz wysokiej formy obrońcy Harlequins – jednego z filarów drużyny, która zdobyła pierwszy w klubowej historii tytuł mistrza Anglii. Brown imponował formą szczególnie w pierwszej fazie sezonu, kiedy to zdobył 12 przyłożeń, w tym pięć w sześciu meczach fazy grupowej Pucharu Heinekena[2].
Kariera reprezentacyjna
Po raz pierwszy Brown został powołany do reprezentacji narodowej w 2006 roku, do zespołu do lat 21, który zdobył Wielki Szlem podczas młodzieżowego Puchar Sześciu Narodów[2][6]. Wystąpił też podczas Mistrzostw Świata U-21, które odbyły się w tym samym roku[3][7].
Na początku 2007 roku Brown otrzymał powołanie do drugiej reprezentacji Anglii znanej jako England Saxons. W jej barwach rozegrał mecz z drużyną Włoch A, w którym popisał się przyłożeniem[2][8] oraz Irlandii A[9]. Dobre występy zaowocowały powołaniem do pierwszej drużyny na serię meczów z reprezentacją Południowej Afryki[2][3]. Brown zadebiutował w meczu rozegranym 27 maja 2007 r. w Bloemfontein[2][3], jednak rozegrawszy jeszcze dwa spotkania[2], wypadł z kadry na kilka lat.
W 2011 roku ponownie został włączony w skład England Saxons – na rozgrywane równolegle do Pucharu Sześciu Narodów mecze z drugimi drużynami Włoch[10] i Irlandii[11]. W czerwcu wraz z reprezentacją B wziął udział w Churchill Cup, w którym Anglicy zajęli pierwsze miejsce[12][13][14].
W 2012 roku Brown powrócił do reprezentacji Anglii na Puchar Sześciu Narodów[15]. Z uwagi na dużą rywalizację na pozycji obrońcy (m.in. z Benem Fodenem)[3] Brown początkowo był zmiennikiem lub występował na pozycji skrzydłowego[2]. Pewne miejsce na pozycji nr 15 wywalczył sobie dopiero w połowie kolejnego roku[15].
Podczas Pucharu Sześciu Narodów w 2014 roku Brown zdobył cztery przyłożenia, co było (na równi z Jonathanem Sextonem) najlepszym wynikiem w turnieju[16]. Przyniosło mu to tytuł najlepszego zawodnika imprezy[1][17].
W trakcie meczu z reprezentacją Włoch w ramach Pucharu Sześciu Narodów 2015 Brown po starciu z rywalem, Andreą Masim doznał wstrząśnienia mózgu[18]. Z uwagi na wciąż nawracające objawy, Brown wznowił treningi dopiero po przeszło trzech miesiącach[19]. Nie przeszkodziło mu to jednak w zdobyciu powołania na rozgrywany w Anglii we wrześniu i październiku 2015 roku Puchar Świata[20][21].
Wyróżnienia
- Najlepszy zawodnik Pucharu Sześciu Narodów 2014 [1][17]
- Najlepszy zawodnik Premiership w sezonie 2013/2014[1][22]
- Gracz roku 2014 w barwach reprezentacji według Rugby Players’ Association (RPA England Player of the Year 2014)[1][23]
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Mike Brown (ang.). Harlequin F.C. [dostęp 2015-09-14].
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Mike Brown (ang.). Rugby Football Union. [dostęp 2015-09-14].
- ↑ a b c d e Mike Brown England (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2015-09-14].
- ↑ Nurture the grass roots to improve elite rugby harvest (ang.). W: The Telegraph [on-line]. 2015-06-11. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-10)].
- ↑ Owen Houlihan: Pride of Melksham (ang.). thisiswiltshire.co.uk, 2013-11-08. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-10)].
- ↑ England Under-21s Take Grand Slam (ang.). Irish Rugby Football Union, 2006-03-18. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ England U21s off to flying start (ang.). BBC Sport, 2006-06-09. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ England Saxons 34-5 Italy A (ang.). BBC Sport, 2007-02-02. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ England Saxons too good for Ireland A (ang.). ESPN Scrum, 2007-02-09. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ England Saxons 45-17 Italy A (ang.). BBC Sport, 2011-01-29. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ Wolfhounds 20-11 England Saxons (ang.). BBC Sport, 2011-02-04. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ Saxons overpower Tonga (ang.). ESPN Scrum, 2011-06-12. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ Benjamin shines as Saxons rout USA (ang.). ESPN Scrum, 2011-06-04. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ Saxons tweak line-up for Canucks clash (ang.). ESPN Scrum, 2011-06-16. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-11)].
- ↑ a b Mike Brown. Match list (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2015-09-14].
- ↑ ESPN Scrum Statsguru (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2015-09-14].
- ↑ a b Six Nations 2014: England's Mike Brown named best player (ang.). BBC Sport, 2014-03-21. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-12)].
- ↑ Mike Brown suffers concussion setback (ang.). BBC Sport, 2015-02-23. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-12)].
- ↑ England's Mike Brown cleared after concussion (ang.). BBC Sport, 2015-06-09. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-12)].
- ↑ Lancaster names 31-man Rugby World Cup squad (ang.). Rugby Football Union, 2015-08-27. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-28)].
- ↑ Burgess and Slade get the nod for England (ang.). Puchar Świata w Rugby 2015, 2015-08-27. [dostęp 2015-00-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-28)].
- ↑ Premiership: Harlequins full-back Mike Brown wins award (ang.). BBC Sport, 2014-05-15. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-12)].
- ↑ Goneva crowned Computacenter Players’ Player of the Year (ang.). Rugby Players’ Association, 2014-05-22. [dostęp 2015-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-12)].
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Rugby union. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flag of England. Saint George's cross (a red cross on a white background), used as the Flag of England, the Italian city of Genoa and various other places.
Autor: Charlie from UK, Licencja: CC BY 2.0
Mike Brown