Moisés Muñoz
![]() | |||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Moisés Alberto Muñoz Rodríguez | ||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 lutego 1980 | ||||||||||||||||||||
Wzrost | 184 cm | ||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||
Numer w klubie | 23 | ||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Moisés Alberto "Moi" Muñoz Rodríguez (ur. 1 lutego 1980 w Aguililli) – meksykański piłkarz występujący na pozycji bramkarza, obecnie zawodnik Amériki. Jego kuzyn Carlos Felipe Rodríguez również jest piłkarzem.
Kariera klubowa
Muñoz jest wychowankiem zespołu Monarcas Morelia, do którego seniorskiej drużyny został włączony jako dziewiętnastolatek przez szkoleniowca Tomása Boya. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 19 września 1999 w przegranym 2:4 spotkaniu z Pachucą. Mimo to przez kolejne trzy lata pozostawał wyłącznie rezerwowym bramkarzem drużyny dla bramkarzy takich jak Ángel Comizzo czy José María Buljubasich. W jesiennym sezonie Invierno 2000 wywalczył z Morelią pierwszy w historii klubu tytuł mistrza Meksyku, jednak nie wystąpił wówczas w żadnym spotkaniu. Pierwszym golkiperem zespołu został dopiero w 2002 roku, po odejściu z zespołu Buljubasicha. W jesiennym sezonie Apertura 2002 zdobył z prowadzoną przez Rubéna Omara Romano wicemistrzostwo kraju, a także dotarł do finału najbardziej prestiżowych rozgrywek kontynentu – Pucharu Mistrzów CONCACAF. Obydwa te sukcesy powtórzył również w następnym roku, kiedy to w wiosennych rozgrywkach Clausura 2003 ponownie zanotował wicemistrzostwo Meksyku oraz doszedł do finału Pucharu Mistrzów. Ogółem barwy Morelii reprezentował przez jedenaście lat, będąc ulubieńcem kibiców i jednym z najbardziej zasłużonych piłkarzy w historii drużyny.
Latem 2010 Muñoz przeszedł do zespołu Atlante FC z miasta Cancún, w ramach rozliczenia za transfer Federico Vilara. W barwach tej drużyny występował przez kolejne półtora roku jako pierwszy bramkarz, rozgrywając w tym czasie wszystkie możliwe spotkania ligowe, jednak nie zdołał osiągnąć żadnych sukcesów. W styczniu 2012 został ściągnięty przez Miguela Herrerę – swojego byłego trenera z Atlante – do drużyny Club América z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk (w odwrotną stronę powędrował za to Armando Navarrete). Od razu wywalczył sobie niepodważalną pozycję w wyjściowej jedenastce, lecz w czerwcu 2012 uległ wypadkowi samochodowego, w wyniku którego musiał pauzować przez ponad trzy miesiące. Do wyjściowej jedenastki zespołu powrócił w październiku tego samego roku.
W wiosennym sezonie Clausura 2013 Muñoz dotarł z Américą do dwumeczu finałowego ligi meksykańskiej, w którym jego drużyna zmierzyła się z Cruz Azul. W pierwszym, wyjazdowym spotkaniu América przegrała 0:1, natomiast 26 maja w rozegranym na Estadio Azteca rewanżu już od 13. minuty musiała grać w dziesiątkę po czerwonej kartce dla Jesúsa Moliny. Ponadto w 20. minucie po bramce Teófilo Gutiérreza Cruz Azul wygrywał już 1:0 (w ogólnym bilansie dwumeczu 2:0). W 88. minucie Aquivaldo Mosquera zdobył bramkę, która dała Américe wyrównanie, natomiast w doliczonym czasie gry przy wykonaniu rzutu rożnego Muñoz powędrował w pole karne przeciwnika i strzałem głową strzelił gola, który ustalił wynik spotkania na 2:1 (w dwumeczu 2:2) i doprowadził do dogrywki. W niej nie padła żadna bramka, wobec czego do rozstrzygnięcia dwumeczu potrzebne były rzuty karne. América zwyciężyła w nich 4:2 (Muñoz obronił jedenastkę wykonywaną przez Javiera Orozco), zdobywając jedenasty tytuł mistrza Meksyku. Muñoz, dla którego było to drugie mistrzostwo w karierze, ze względu na swój świetny występ i zdobytą bramkę zyskał wówczas wielki rozgłos w całym kraju i światowych mediach.
Podczas jesiennych rozgrywek Apertura 2013 Muñoz zdobył z Américą swoje trzecie wicemistrzostwo kraju, zostając wówczas wybranym w plebiscycie magazynu "Récord" najlepszym bramkarzem ligi meksykańskiej. W sezonie Apertura 2014 wywalczył natomiast z ekipą prowadzoną przez trenera Antonio Mohameda kolejny tytuł mistrza Meksyku, zaś w 2015 roku zajął drugie miejsce w krajowym superpucharze – Campeón de Campeones. Wtedy także triumfował w rozgrywkach Lidze Mistrzów CONCACAF, jak również uplasował się na piątej lokacie podczas Klubowych Mistrzostw Świata. W 2016 roku po raz drugi z rzędu wygrał północnoamerykańską Ligę Mistrzów.
Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
---|---|---|---|---|---|
1999/2000 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 1 | 0 |
2000/2001 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 0 | 0 |
2001/2002 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 4 | 0 |
2002/2003 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 37 | 0 |
2003/2004 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 31 | 0 |
2004/2005 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 35 | 0 |
2005/2006 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 34 | 0 |
2006/2007 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 30 | 0 |
2007/2008 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 35 | 0 |
2008/2009 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 34 | 0 |
2009/2010 | Monarcas Morelia | Meksyk ![]() | Liga MX | 41 | 0 |
2010/2011 | Atlante FC | Meksyk ![]() | Liga MX | 36 | 0 |
2011/2012 | Atlante FC | Meksyk ![]() | Liga MX | 17 | 0 |
2011/2012 | Club América | Meksyk ![]() | Liga MX | 21 | 0 |
2012/2013 | Club América | Meksyk ![]() | Liga MX | 30 | 1 |
2013/2014 | Club América | Meksyk ![]() | Liga MX | 38 | 0 |
2014/2015 | Club América | Meksyk ![]() | Liga MX | 38 | 0 |
2015/2016 | Club América | Meksyk ![]() | Liga MX | 28 | 0 |
2016/2017 | Club América | Meksyk ![]() | Liga MX |
Kariera reprezentacyjna
Pierwsze powołanie do seniorskiej reprezentacji Meksyku Muñoz otrzymał od selekcjonera Ricardo La Volpe na rozegrany w lutym 2003 mecz towarzyski z Argentyną (0:1), nie zdołał w niej jednak wówczas zadebiutować. W 2004 roku znalazł się w składzie na turniej Copa América, gdzie nie rozegrał ani jednego meczu, pozostając rezerwowym dla Oswaldo Sáncheza, a jego drużyna odpadła w ćwierćfinale po porażce z późniejszym triumfatorem – Brazylią (0:4). W kadrze narodowej zadebiutował dopiero 24 października 2004 w wygranym 2:1 sparingu z Ekwadorem. W 2005 roku został powołany na Puchar Konfederacji, podczas którego ponownie nie wystąpił w żadnym spotkaniu, znów pełniąc rolę alternatywy dla Sáncheza, zaś Meksykanie odpadli wówczas w półfinale wskutek porażki w serii rzutów karnych z Argentyną (1:1, 5:6 k), zajmując czwarte miejsce. Kilka tygodni później wziął udział w Złotym Pucharze CONCACAF, gdzie z kolei pozostawał pierwszym bramkarzem występującej w krajowym składzie kadry i trzykrotnie pojawiał się na boisku (wpuścił dwa gole). Jego zespół zakończył natomiast swój udział w rozgrywkach w ćwierćfinale, ulegając w nim Kolumbii (1:2). Rok później był bliski wyjazdu na Mistrzostwa Świata w Niemczech, lecz selekcjoner La Volpe nie zdecydował się go powołać do ostatecznego składu na mundial.
W 2013 roku, po ośmioletniej przerwie na występy w reprezentacji, Muñoz został powołany przez szkoleniowca José Manuela de la Torre na swój drugi Złoty Puchar CONCACAF. Tam pełnił jednak funkcję rezerwowego dla Jonathana Orozco i rozegrał tylko jedno spotkanie, zaś meksykańska drużyna, złożona wówczas wyłącznie z graczy występujących na krajowych boiskach, odpadła z turnieju w półfinale po porażce z Panamą (1:2). W późniejszym czasie wystąpił w dwóch meczach w ramach udanych dla jego zespołu eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 – obydwóch w barażach z Nową Zelandią, w drugiej z tych konfrontacji (4:2) broniąc rzut karny wykonywany przez Jeremy'ego Brockie. Ostatecznie nie znalazł się jednak w kadrze na brazylijski mundial, przegrywając rywalizację o miano trzeciego bramkarza meksykańskiej kadry z Alfredo Talaverą. W 2015 roku został powołany przez selekcjonera Miguela Herrerę na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie był jednak wyłącznie rezerwowym dla Guillermo Ochoi i ani razu nie pojawił się na boisku, zaś Meksykanie triumfowali w rozgrywkach po finałowym zwycięstwie nad Jamajką (3:1).
Linki zewnętrzne
- Moisés Muñoz w bazie National Football Teams (ang.)
- Moisés Muñoz, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [online] [dostęp 2020-11-24] .
- Statystyki na MedioTiempo (hiszp.)
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.