NGC 4038
![]() Zderzające się galaktyki NGC 4038 i NGC 4039 | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | 7 lutego 1785 |
Dane obserwacyjne (J2000) | |
Gwiazdozbiór | |
Typ | spiralna z poprzeczką (SBm) |
Rektascensja | 12h 01m 52,8s[1] |
Deklinacja | –18° 51′ 52″[1] |
Odległość | 45 mln ly |
Przesunięcie ku czerwieni | 0,005593[2] |
Jasność obserwowana | |
Rozmiary kątowe | 3,4' × 1,7'[1] |
Alternatywne oznaczenia | |
ESO 572-47, MCG -3-31-14, UGCA 264, ARP 244, VV 245, PGC 37967 |
NGC 4038 (również PGC 37967 lub UGCA 264) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBm), znajdująca się w gwiazdozbiorze Kruka w odległości 62 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 7 lutego 1785 roku przez Williama Herschela[3]. NGC 4038 i sąsiednia NGC 4039 zostały skatalogowane jako Arp 244 w Atlasie Osobliwych Galaktyk Haltona Arpa, znane są też pod nazwą Galaktyki Czułki.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Antennae_galaxies_xl.jpg/220px-Antennae_galaxies_xl.jpg)
Niezwykły kształt galaktyki NGC 4038 i sąsiedniej NGC 4039 jest skutkiem ich zderzenia. Te dwa systemy gwiezdne łączą się, a ich widok do złudzenia przypomina kształt serca[4]. Zderzenie to rozpoczęło się ponad 100 milionów lat temu i trwa. Symulacje komputerowe przewidują, że dwie galaktyki spiralne połączą się w galaktykę eliptyczną w wyniku procesu, który ma trwać około miliarda lat[5]. Zderzenie galaktyk zainicjowało powstanie milionów gwiazd w obłokach pyłu i gazu w obu galaktykach. Najmasywniejsze z nowo powstałych gwiazd zdążyły już zużyć zapas swojego paliwa jądrowego i eksplodowały jako supernowe. W galaktyce NGC 4038 zaobserwowano dotąd pięć supernowych: SN 1921A, SN 1974E, SN 2004gt, SN 2007sr i SN 2013dk[6].
NGC 4038 należy do grupy galaktyk NGC 4038 i jest jej najważniejszym członkiem.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d NGC 4038 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
- ↑ NGC 4038 w bazie SIMBAD (ang.)
- ↑ Courtney Seligman: NGC 4038. Celestial Atlas. [dostęp 2014-08-10]. (ang.).
- ↑ Kamil Złoczewski: Kosmos. Cuda nieba południowego. T. 63. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 21-23. ISBN 978-83-252-1916-1.
- ↑ Praca zbiorowa: Kosmos. Warszawa: Buchmann Sp. z o.o., 2012, s. 179. ISBN 978-83-7670-323-7.
- ↑ List of Supernovae. [w:] IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2014-08-10]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- NGC 4038 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
- NGC 4038 w bazie SIMBAD (ang.)
- NGC 4038 w NASA/IPAC Extragalactic Database (ang.)
- A Galactic Spectacle. [w:] HubbleSite [on-line]. Space Telescope Science Institute, 2010-08-05. [dostęp 2016-09-11]. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Original caption from NASA: “This NASA Hubble Space Telescope image of the Antennae galaxies (NGC 4038 & 4039) is the sharpest yet of this merging pair of galaxies. During the course of the collision, billions of stars will be formed. The brightest and most compact of these star birth regions are called super star clusters.”
“ The two spiral galaxies started to interact a few hundred million years ago, making the Antennae galaxies one of the nearest and youngest examples of a pair of colliding galaxies. Nearly half of the faint objects in the Antennae image are young clusters containing tens of thousands of stars. The orange blobs to the left and right of image center are the two cores of the original galaxies and consist mainly of old stars criss-crossed by filaments of dust, which appear brown in the image. The two galaxies are dotted with brilliant blue star-forming regions surrounded by glowing hydrogen gas, appearing in the image in pink.”