National Museum Cardiff
Widok ogólny | |
Państwo | |
---|---|
Księstwo | |
Miejscowość | |
Adres | Cathays Park |
Data założenia | 1927 |
Położenie na mapie Cardiff Contains Ordnance Survey data © Crown copyright and database right, CC BY-SA 3.0 | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii (c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de | |
![]() | |
Strona internetowa |
National Museum Cardiff (pol. Muzeum Narodowe w Cardiff) – muzeum i galeria sztuki poświęcone historii Walii. Jest położone w centrum Cardiff w Cathays Park. Budynek, w którym mieszczą się zbiory muzealne, został oficjalnie otwarty w 1927 roku. W zbiorach muzeum znajdują się eksponaty z dziedziny archeologii, geologii i historii naturalnej Walii oraz kolekcja dzieł sztuki[1].
Zbiory
Kolekcja sztuki
Kolekcja sztuki Muzeum Narodowego w Cardiff obejmuje 500 lat historii malarstwa rysunku, rzeźby i rzemiosła artystycznego Walii i świata, w tym jedną z najbogatszych w Europie kolekcji dzieł impresjonistów[2], zebranych w dziale: Impresjonizm i modernizm. Do powstania tych zbiorów przyczyniła się pasja kolekcjonerska sióstr Davies, Gwendoline (1882–1951) i Margaret (1884–1963), które w 1908 roku rozpoczęły gromadzenie dzieł sztuki, tworząc z czasem jedną z największych XX-wiecznych kolekcji sztuki w Wielkiej Brytanii. W latach 1951 i 1963 podarowały one Muzeum Narodowemu łącznie 260 dzieł. Na ich kolekcję (The Davies Sisters collection) składają się obrazy takich artystów jak: William Turner, Jean-Baptiste-Camille Corot, Jean-François Millet, Honoré Daumier, Eugène Carrière, Édouard Manet, Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre Puvis de Chavannes, Paul Signac, Paul Cézanne i Vincent van Gogh, rzeźby Auguste'a Rodina oraz prace artystów walijskich: Mosesa Griffitha (1749–1819) i Richarda Wilsona. Oprócz prac impresjonistów i postimpresjonistów w zbiorach sióstr Davies znalazły się dwa obrazy z pracowni Sandro Botticellego, obraz Obnażanie Chrystusa z szat El Greca a także eksponaty sztuki współczesnej (prace takich artystów jak Augustus John, Josef Herman, Oskar Kokoschka, Stanley Spencer, Wyndham Lewis, Frank Brangwyn)[3].
Zbiory sztuki w Muzeum Narodowym uzupełniają ponadto kolekcje:
- Dereka Williamsa (The Derek Williams Trust Collection) – na którą składają się m.in. prace brytyjskich artystów neoromantycznych i współczesnych (Ceri Richards, Keith Vaughan, Henry Moore)[4];
- Williamsa-Wynna (The Williams-Wynn collection) – założona w XVIII w. przez walijskiego polityka i patrona artystów, sir Watkina Williams-Wynna, 4. Baroneta (1749–1789). Na jego zbiory składają się m.in. obrazy brytyjskich malarzy (Paul Sandby, Joshua Reynolds, Richard Wilson)[5];
- Kolekcja europejskiej porcelany Wilfreda De Wintona (The De Winton collection of European porcelain) – donator pochodzący z rodziny bankierskiej Wilfred De Winton (1856–1929) był jednym z największych darczyńców Muzeum Narodowego. W latach 1917 i 1929 przekazał na rzecz muzeum ponad 2000 eksponatów XVIII- i XIX-wiecznej europejskiej porcelany. Jego kolekcja jest dziś jedną z największych, jakie znajdują się w brytyjskich muzeach[6];
- Kolekcja walijskiej ceramiki i porcelany Mortona Nance'a – The Morton Nance Collection of Welsh Pottery and Porcelain, podarowana muzeum w 1952, po śmierci jej właściciela. Obejmuje ok. 1500 eksponatów ceramiki i porcelany walijskiej, w tym egzemplarze wyprodukowane w zakładach w Swansea, Nantgarw i Llanelli[7].
Malarstwo renesansu
Cima da Conegliano, Madonna z Dzieciątkiem ok. 1500
Malarstwo baroku
Andrea Sacchi, Hagar i Izmael na pustyni, ok. 1630
Mathieu Le Nain, Sprzeczka, 1640
Nicolas Poussin, Znalezienie Mojżesza, 1651
Jan van de Cappelle, Cisza morska, 1654
Impresjonizm
Édouard Manet, Efekt śnieżycy w Petit-Montrouge, 1870
Auguste Renoir, Paryżanka (Dama w błękicie), 1874
Claude Monet, Palazzo Dario, Wenecja, 1908
Claude Monet, San Giorgio Maggiore o zmierzchu, 1908
Postimpresjonizm
Paul Cézanne, Tama François Zoli, ok. 1877–1878
Paul Cézanne, Góry w Prowansji, 1878–1880
Malarstwo walijskie
Gwen John, Narożnik pokoju artysty w Paryżu, 1907–1909
Kolekcja porcelany
Ewolucja w Walii
Wystawa obrazująca przebieg ewolucji na terenie Walii (Evolution of Wales) obejmuje przedział czasowy ok. 4,6 miliarda lat. Przegląd chronologiczny wystawy rozpoczyna się od Big Bangu i prowadzi do formowania się Ziemi ukazując kolejne stadia tego procesu (zmiany klimatyczne i środowiskowe, ewolucję życia). Wśród eksponatów tego działu znajdują się m.in.: meteoryty, z których jeden spadł, według relacji świadków, w północnej Walii w 1949, skała księżycowa przywieziona z Księżyca na Ziemię w 1969 przez astronautów uczestniczących w wyprawie Apollo 11 oraz szczątki dinozaurów i mamutów[8].
Historia naturalna w Walii
Kolekcja zbiorów przyrodniczych to przegląd historii naturalnej na terenie Walii, począwszy od wybrzeża morskiego aż po lasy w głębi kraju. Imponujące walijskie klify są miejscem kolonii ptaków morskich. Specjalne miejsce zajmuje tu zwłaszcza wyspa Scomer (hrabstwo Pembrokeshire) u wybrzeży południowo-zachodniej Walii, na której znajduje się jedna z największych kolonii ptaków morskich w Europie Północno-Zachodniej. Walijskie lasy, porośnięte drzewami, których wiek dochodzi to 200 lat, to z kolei miejsce życia dzikiej zwierzyny i ptactwa.
Do głównych atrakcji tego działu należą:
- ogromny, zawieszony pod stropem długoszpar, mierzący 7,5 m i ważący 4 tony (największa ryba spotykana u wybrzeży Walii),
- szkielet młodego, 9-metrowego humbaka wyłowionego w październiku 1982 u wybrzeży Barry,
- okaz żółwia skórzastego znalezionego we wrześniu 1988 na plaży w pobliżu zamku w Harlech, umieszczonego w galerii specjalnie jemu poświęconej; Okaz ten znalazł się z powodu swych wymiarów (waga: 916 kg, długość: ok. 3 m i 2,5 m rozpiętości płetw) w księdze rekordów Guinnessa; jest to największy egzemplarz tego gatunku, jaki kiedykolwiek odnotowano[9].
Skamieniałe amonity
Dział archeologiczny
W tej galerii eksponowane są m.in. szczątki neandertalczyków, pochodzące sprzed ok. 230 000 lat, oraz wykopaliska z okresu podboju wysp brytyjskich przez Rzymian. Eksponaty w galerii obejmują okres chronologiczny od paleolitu poprzez mezolit, neolit, epokę brązu, epokę żelaza, starożytny Rzym po średniowiecze. Z epoki brązu na uwagę zasługuje pochodzący z ok. 2000 roku p.n.e. złoty naszyjnik w kształcie półksiężyca, tzw. Llanllyfni lunula (półksiężyc z Llanllyfni). Z epoki żelaza wyróżnia się odlew przedstawiający mitologiczną bestię. Okres podbojów rzymskich z kolei reprezentuje tzw. Abergavenny Leopard Cup (puchar z lampartem z Abergavenny), prawdopodobnie najpiękniejsze rzymskie naczynie znalezione na terenie Walii. Okres wczesnego średniowiecza reprezentują inskrypcje kamienne i rzeźby, a późnego – źródła pisane i przedmioty kultu religijnego[10].
Model grobowca Bryn Celli Ddu (Anglesey, 3000 p.n.e.)
Uchwyt naczynia rzymskiego w kształcie lamparta
(Abergavenny, I w. n.e.)
Przypisy
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: About The Museum. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-10)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: Art. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-10)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: The Davies Sisters collection. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: The Derek Williams Trust Collection. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: The Williams-Wynn collection. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: The De Winton collection of European porcelain. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: The Morton Nance Collection of Welsh Pottery and Porcelain. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-26)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: The Evolution of Wales. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-10)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: Natural History. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-10)]. (ang.).
- ↑ Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: Origins: in search of early Wales. [dostęp 2012-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-13)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna National Museum Cardiff. museumwales.ac.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-02)]. (wal. • ang.)
Media użyte na tej stronie
(c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de
Location map of the United Kingdom
Autor: Victuallers, Licencja: CC BY-SA 3.0
Hafod Dinner Service with painted scenes Derby Porcelain in Museum of Wales. Made in 1787
Autor: , Licencja: CC BY-SA 3.0
Hafod Dinner Service with painted scenes Derby Porcelain in Museum of Wales. Made in 1787
Autor: NordNordWest, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Wales, United Kingdom
Contains Ordnance Survey data © Crown copyright and database right, CC BY-SA 3.0
Blank map of Cardiff, UK with the following information shown:
- Administrative borders
- Coastline, lakes and rivers
- Roads and railways
- Urban areas
Equirectangular map projection on WGS 84 datum, with N/S stretched 160%
Geographic limits:
- West: 3.35W
- East: 3.05W
- North: 51.57N
- South: 51.37N
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). Welsh-latin inscription ( 1198-1230 ) in honour of a gift by Llywelyn ab Iorwerth to the abbey of Aberconwy, found in Pentrefoelas: "Ed vidh LN DI env aLevone Fortitudine Brachii mesure Leveline princeps Northvallie" ( The name Levelin is from llew - lion, and from the might of elin - arm, o Levelinus, prince of north Wales ).
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). Ancient Roman cup ( 1st century AD ) from Abergavenny - detail: Leopard as handle.
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). The Evolution of Wales: Fossil ammonites.
Painting of the Zola dam near Aix-en-Provence in France. The painting is at present part of the Gwendolyn and Margaret Davies collection of the National Museum of Wales in Cardiff
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). Crescentic bronze plaque with triskele decoration, from Llyn Cerrig Bach lake deposit ( 200 BC - 100 AD).
A Quarrel
Autor: Victuallers, Licencja: CC BY-SA 3.0
Neptune Derby Porcelain in Museum of Wales
Welsh-language poet John Jones ("Talhaiarn") (1810-1869). Portrait by William Roos. 1864. Oil on canvas. National Museum of Wales collections.
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). The Evolution of Wales: Plateosaurus.
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). The Evolution of Wales: Iron meteorite, found in Gibeon ( Namibia ) in 1836.
Autor: Victuallers, Licencja: CC BY-SA 3.0
In ancient Greek mythology, Amphitrite (Ἀμφιτρίτη) was a sea-goddess and wife of Poseidon Derby Porcelain in Museum of Wales
The inscription shows that the work was a gift for Francis Walsingham, to whose family its provenance can be traced. Along the bottom, it reads: "THE QUENE. TO. WALSINGHAM. THIS. TABLET. SENTE. MARKE. OF. HER. PEOPLES. AND HER. OWNE. CONTENTE". Inscription around the frame: "A FACE OF MUCHE NOBILLITYE LOE IN A LITLE ROOME. FOWR STATES WITH THEYR CONDITIONS HEARE SHADOWED IN. A SHOWE A FATHER MORE THEN VALYANT. A RARE AND VERTUOUS SOON. A ZEALUS DAUGHTER IN HER KIND WHAT ELS THE WORLD DOTH KNOWE. AND LAST OF ALL A VYRGIN QUEEN TO ENGLANDS JOY WE SEE SUCCESSYVELY TO HOLD THE RIGHT, AND VERTUES OF THE THREE".
Mixing portraiture and allegory, the painting anachronistically shows Henry VIII, his three children, and Queen Mary's husband, Philip of Spain, alongside figures from mythology. Henry sits on his throne in the centre, with his son Edward, the future Edward VI, kneeling beside him receiving the sword of justice. Henry died in 1547, but on the left of the picture his daughter Mary is shown next to Philip, whom she didn't marry until 1554 when she was queen, with Mars, god of war, behind them, symbolising the wars they fought. Elizabeth, by contrast, stands on the right of the picture holding the hand of Peace, who treads the sword of discord underfoot, as Plenty attends with her cornucopia. Painted in Elizabeth's reign c. 1572, the picture stresses her legitimate descent from the Tudor dynasty and her role as a bringer of peace and prosperity to the realm.
Owing to a similarity of style and composition with Lucas de Heere's Solomon and the Queen of Sheba (1559) and other works, the art historian Roy Strong has attributed the work to de Heere; the art scholar and curator Karen Hearn, however, regards the attribution as speculative. Another source for the composition may be the anachronistic (Queen Jane Seymour died shortly after giving birth to Prince Edward) group portrait The Family of Henry VIII (c. 1545). Prototypes for the portraits have been detected in paintings by Holbein (Henry), Scrots (Edward), Mor (Mary and Philip), and, less confidently, Hilliard (Elizabeth). (Reference: Hearn, pp. 81–82.)
Berge in der französischen Provence
William Williams, 'Will Penmorfa' (1759-1828)
The blind William Williams (1759-1828) known as 'Will Penmorfa' was harpist to the Gwynne family at Tregig near Llandeilo. Many Welsh families maintained harpists. The best known, John Parry (1710-1782), was retained by Sir Watkin Williams Wynn as organist and harpist at Wynnstay at ?110 per annum. Williams is playing the harp in a typically Welsh left shoulder position. The draughtsmanship of the instrument is unrealistic, especially in its stringing system. The artist who signed this picture may be the J Chapman who exhibited at the Royal Academy in 1819 and 1836.Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). Modell of Bryn Celli Ddu tomb, Anglesey ( 3000 BC ).
Autor: Wolfgang Sauber, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum of Wales ( Cardiff ). The Evolution of Wales: Fossil mammuthus primigenius.
Autor: Ham II, Licencja: CC BY-SA 3.0
National Museum Cardiff, Cathays Park, Cardiff. Built 1913–27 to the designs of Arnold Dunbar Smith and Cecil Brewer.