Nektariusz (Tielaszyn)
Nikołaj Tielaszyn | |
Metropolita tobolski i syberyjski | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1586/1587 |
Data i miejsce śmierci | 15 stycznia 1667 |
Przełożony Pustelni Niłowo-Stołobieńskiej | |
Okres sprawowania | 1647–1667 |
Metropolita tobolski i syberyjski | |
Okres sprawowania | 1636–1640 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Śluby zakonne | 1600/1601 |
Prezbiterat | 1613 |
Chirotonia biskupia | 7 lutego 1636 |
Data konsekracji | 7 lutego 1636 |
---|---|
Konsekrator |
Nektariusz, imię świeckie Nikołaj Pawłowicz Tielaszyn (ur. 1586 lub 1587 w słobodzie ostaszkowskiej, zm. 15 stycznia 1667 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.
Życiorys
Pochodził z rodziny chłopskiej. Jego rodzice odznaczali się religijnością, będąc w podeszłym wieku wstąpili do monasterów. Przyszły hierarcha w wieku dwunastu lat został oddany na wychowanie do Pustelni Niłowo-Stołobieńskiej na jeziorze Seliger w pobliżu rodzinnej miejscowości. Pod kierunkiem mnicha Germana nauczył się czytania i pisania, śpiewu cerkiewnego, jak również wdrażał się do życia mniszego. Wieczyste śluby mnisze złożył w wieku czternastu lat. W 1613 został wyświęcony na hieromnicha[1]. Po śmierci mnicha Germana cieszył się już na tyle znacznym autorytetem, że został wybrany na nowego przełożonego wspólnoty. Z jego inicjatywy w 1622 powstała trójkopułowa cerkiew Opieki Matki Bożej. Ihumen Nektariusz (godność tę otrzymał w 1620) osobiście zajmował się także przepisywaniem tekstów patrystycznych[1].
7 lutego 1636, na polecenie cara Michała Romanowa, został wyświęcony na biskupa tobolskiego, po czym natychmiast otrzymał godność metropolity. Konsekratorem w czasie jego chirotonii był patriarcha Joazaf. Jako metropolita tobolski służył kolejne trzy lata. W okresie sprawowania przez niego urzędu powstała Abałacka Ikona Matki Bożej „Znak”, szybko uznana za cudotwórczą[1].
W 1639 metropolita Nektariusz otrzymał zgodę na powrót do Pustelni Niłowo-Stołobieńskiej, co też rok później uczynił. Przez kolejnych siedem lat był jedynie doradcą ihumena Doroteusza, następnie ponownie mianowano go przełożonym wspólnoty. W 1665 kierowany przez Nektariusza klasztor poniósł poważne straty w pożarze. Metropolita Nektariusz odbudował jedną ze zniszczonych świątyń, uzyskał w Moskwie zgodę na dalsze prace budowlane. W czasie drugiego wyjazdu do stolicy Rosji nagle zachorował i zmarł, złożywszy przed śmiercią śluby mnisze wielkiej schimy. Nabożeństwo pogrzebowe w moskiewskim Monasterze Czudowskim poprowadził patriarcha antiocheński Makary, przybyły do Moskwy w celu udziału w soborze i sądzie nad patriarchą Nikonem. Sam pochówek metropolity Nektariusza miał miejsce w Pustelni Niłowo-Stołobieńskiej[1].
Kanonizowany jako jeden z Soboru Świętych Syberyjskich[2].
Przypisy
- ↑ a b c d Нектарий (Теляшин). [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
- ↑ Собор святых и подвижников благочестия, в земле Сибирской просиявших. [dostęp 2013-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-17)].
Media użyte na tej stronie
Святитель Нектарий, архиепископ Тобольский и всея Сибири (портрет-парсуна, литография 19 века)