Nikołaj Wawiłow
| ||
![]() 1933 | ||
Data i miejsce urodzenia | 25 listopada 1887 Moskwa, Imperium Rosyjskie | |
Data i miejsce śmierci | 26 stycznia 1943 Saratów, RFSRR, ZSRR | |
Zawód, zajęcie | biolog, genetyk | |
Narodowość | Rosjanin | |
Tytuł naukowy | profesor |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Vavilov_in_prison.jpg/250px-Vavilov_in_prison.jpg)
Nikołaj Wawiłow ros. Николай Иванович Вавилов (ur. 13 listopada?/25 listopada 1887 w Moskwie, zm. 26 stycznia 1943 w Saratowie) – rosyjski biolog, genetyk, który wsławił się swoimi badaniami na temat pochodzenia roślin uprawnych oraz hodowli ulepszonych odmian pszenicy, kukurydzy i innych roślin zbożowych. Odkrył m.in. zjawisko upodabniania się chwastów do roślin, wśród których rosną (tzw. mimikra Wawiłowa). Brat fizyka Siergieja Wawiłowa.
W 1923 wybrany na członka Akademii Nauk ZSRR, od 1928 akademik tejże. W latach 1933–1940 kierował Instytutem Genetyki ZSRR, który później został nazwany jego imieniem (Instytut Wawiłowa). Jego sprzeciw przeciwko teoriom antydarwinowskim i antygenetycznym Łysenki i przeciwko łysenkizmowi doprowadził do tego, że 6 sierpnia 1940 został aresztowany, a 6 lipca 1941 skazany na śmierć pod zarzutem udziału w szpiegowskiej organizacji i zwalczania łysenkizmu[1]. Następnie wyrok zamieniono na 20 lat łagru, z tym że skierowano go nie do obozu, ale do więzienia w Saratowie[1]. W wyniku wyczerpania warunkami śledztwa i uwięzienia, a zwłaszcza kilkudniowym trzymaniem na dworze późną jesienią w więzieniu w Saratowie oraz późniejszym umieszczeniem w celi, gdzie wszyscy więźniowie musieli stać z powodu braku miejsca[2], zmarł wkrótce z wyniszczenia organizmu.
Laureat Nagrody Leninowskiej z 1926.
Przypisy
Bibliografia, literatura, linki
Media użyte na tej stronie
Photo of the prisoner Nikolai Vavilov. Official photo from the file of the investigation