Nikon (Mironow)

Nikon
Oleg Mironow
Biskup kudymkarski i wierieszczagiński
Ilustracja
Kraj działaniaRosja
Data i miejsce urodzenia26 maja 1960
Zariecznyj
Biskup kudymkarski i wierieszczagiński
Okres sprawowania2014–2021
Wyznanieprawosławne
KościółRosyjski Kościół Prawosławny
InkardynacjaEparchia kudymkarska
Śluby zakonne19 grudnia 1984
Diakonat1983
Prezbiterat6 stycznia 1985
Chirotonia biskupia21 lipca 1993
Sukcesja apostolska
Data konsekracji21 lipca 1993
MiejscowośćMoskwa
MiejsceSobór Objawienia Pańskiego
KonsekratorAleksy II
WspółkonsekratorzyWłodzimierz (Sabodan), Juwenaliusz (Pojarkow), Metody (Niemcow), Izydor (Kiriczenko), Sergiusz (Fomin), Paisjusz (Samczuk), Wiktor (Olejnik), Arseniusz (Jepifanow), Wiktor (Pjankow), Dymitr (Kapalin), Arkadiusz (Afonin), Paweł (Ponomariow), Guriasz (Szalimow)

Nikon, imię świeckie Oleg Wasiljewicz Mironow (ur. 26 maja 1960 w Zariecznym) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys

Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1977 ukończył szkołę średnią. W latach 1977–1978 ukończył kurs przygotowujący do wykonywania zawodu księgowego, po czym podjął pracę w tym charakterze w Liniewsku. Po odbyciu w latach 1978–1980 zasadniczej służby wojskowej podjął pracę w fabryce świec cerkiewnych w Irkucku, gdzie był zatrudniony do 1982. W 1983 biskup woroneski i borysoglebski Metody wyświęcił go na diakona. W 1987 ukończył w trybie zaocznym naukę w moskiewskim seminarium duchownym. 19 grudnia 1984 złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Nikon. 6 stycznia 1985 przyjął święcenia kapłańskie.

Od 1989 był proboszczem parafii przy soborze Opieki Matki Bożej w Woroneżu, otrzymał również godność archimandryty. Zadania proboszcza pełnił do 1994. Wcześniej, 21 lipca 1993 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie, miała miejsce jego chirotonia na biskupa zadońskiego, wikariusza eparchii woroneskiej.

W lipcu 1994 objął katedrę jekaterynburską. Podjął na jej terenie działalność na rzecz wychowywania żołnierzy rosyjskich w duchu patriotycznym.

W 1998 nakazał publiczne spalenie prac liberalnych teologów prawosławnych: Aleksandra Mienia, Johna Meyendorffa i Alexandra Schmemanna[1].

W 1999, po skargach duchownych eparchii, Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przeniósł biskupa Nikona (Mironowa) w stan spoczynku, uznając, iż biskup popełnił w swojej pracy błędy, które doprowadziły do podziałów wśród wiernych i duchowieństwa eparchii. Duchownego oskarżono również o homoseksualizm[2], zaś jego wyjazd z Jekaterynburga odbył się w atmosferze skandalu[3]. Miejscem pobytu hierarchy stał się Monaster Pskowsko-Pieczerski. Biskupowi umożliwiono jednak następnie objęcie funkcji proboszcza parafii Zaśnięcia Matki Bożej w Moskwie–Wieszniakach, otrzymał także cerkiewny order św. Sergiusza z Radoneża[3].

W 2013 został biskupem pomocniczym eparchii permskiej z tytułem biskupa dobriańskiego[4]. W roku następnym został ordynariuszem nowo powołanej eparchii kudymkarskiej[5]. Na urzędzie pozostawał do 2021 r., gdy został przeniesiony w stan spoczynku[6].

Przypisy

Bibliografia

Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup kudymkarski
2014 – 2021
Następca
vacat

Media użyte na tej stronie

Епископ Никон (Миронов).jpg
Autor: Чръный человек, Licencja: CC BY-SA 3.0
на праздничной службе в честь 200-летия Отечественной войны 1812 года возле Храма Христа Спасителя. 9 сентября 2012 года