Nissan Interstar
Nissan Interstar – samochód osobowo-dostawczy klasy wyższej produkowany pod japońską marką Nissan w latach 2002 – 2010 oraz ponownie od 2021 roku jako druga generacja.
Pierwsza generacja
![]() Nissan Interstar I przed liftingiem | |
Producent | |
---|---|
Zaprezentowany | Luty 2002 |
Okres produkcji | 2002 − 2010 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik | Nissan Trade |
Następca | Nissan NV400 |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 3 i 4-drzwiowy van |
Skrzynia biegów | 5 i 6-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość | 4899 mm (L1) |
Szerokość | 2361 mm |
Wysokość | 2053-2232 mm (H1) |
Rozstaw osi | 3078 mm (L1) |
Masa własna | 1815-1972 kg (van) |
Liczba miejsc | 2-16 |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze | Opel Movano |
Pokrewne | |
Konkurencja | Citroën Jumper |
Nissan Interstar I został zaprezentowany po raz pierwszy w 2002 roku.
Model Interstar powstał w wyniku nowej polityki modelowej Nissana wobec samochodów dostawczych na rynku europejskim, do której impulsem było uformowanie się sojuszu Renault-Nissan. Jego rezultatem było zastąpienie przestarzałych konstrukcji produkowanych w hiszpańskich zakładach Motor Ibérica bliźniaczymi konstrukcjami francuskiego Renault. Oprócz Kubistara i Primastara, na szczycie oferty znalazł się Interstar - odpowiednik produkowanego wówczas od 4 lat Renault Master[1].
Nissan Interstar wyróżniał się minimalnymi różnicami wizualnymi - zyskał jedynie własny projekt osłony chłodnicy. Podobna względem bliźniaczych konstrukcji pozostała także gama nadwoziowa, składająca się z osobowego vana i minibusa, jak i dostawczego furgona. Zróżnicowana była także długość, rozstawy osi oraz wysokość nadwozi[2]. Na przestrzeni lat Insterstar był napędzany wysokoprężnymi silnikami z rodziny dCi, które ostatni raz zostały zmodernizowane w 2006 roku - wówczas dostosowano je do normy Euro4[3].
Lifting
Jesienią 2003 roku, nieco ponad rok po debiucie, Nissan Interstar przeszedł obszerną restylizację nadwozia w celu dostosowania go do wyglądu produkowanych 4 lata dłużej modeli Renault Master i Opel Movano[4]. Podobnie jak te konstrukcje, samochód otrzymał nowy wygląd pasa przedniego z większymi, bardziej zaokrąglonymi reflektorami, innym wlotem powietrza i przemodelowanymi wkładami lamp tylnych. Modernizacja przyniosła także zupełnie nowy projekt deski rozdzielczej.
Silniki
1998-2003:
- 1.9 dTI (80 KM)
- 2.2 DTI (90 KM)
- 2.5 D (80 KM)
- 2.5 DTI (115 KM)
- 2.8 DTI (114 KM)
2003-2010:
- 2.5 CDTI 100 KM
- 2.5 CDTI 120 KM
- 2.5 CDTI 145 KM
Druga generacja
(c) M 93, CC BY-SA 3.0 de Nissan NV400 przed liftingiem | |
Producent | |
---|---|
Zaprezentowany | Wrzesień 2010 |
Okres produkcji | od 2010 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik | Nissan Interstar I |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 3 i 4-drzwiowy van |
Skrzynia biegów | 6-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość | 5048 mm (L1 FWD) |
Szerokość | 2070 mm |
Wysokość | 2307 mm (H1 FWD) |
Rozstaw osi | 3182 mm (L1 FWD) |
Masa własna | 2800-4500kg |
Liczba miejsc | 2-17 |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze | Opel Movano |
Konkurencja | Citroën Jumper |
Nissan NV400 został zaprezentowany po raz pierwszy w 2010 roku.
Model NV400 zastąpił produkowanego od wówczas 8 lat Interstara, zyskując nową nazwę w ramach zaadaptowania alfanumerycznej polityki stosowanej wobec samochodów dostawczych. Podobnie jak poprzednik, Nissan NV400 powstał jako bliźniacza konstrukcja wobec Renault Mastera i Opla Movano, z pasem przednim o odrębnej stylizacji autorstwa Europejskiego Centrum Projektowego Nissana[5].
Samochód otrzymał charakterystyczny dla użytkowych modeli Nissana grill z dużym, trzysegmentowym wypełnieniem w srebrnym kolorze. W przeciwieństwie do modeli bliźniaczych pojazd różni się m.in. maską silnika, zderzakami, atrapą chłodnicy i reflektorami ze zintegrowanymi światłami do jazdy dziennej[6].
W 2014 roku wprowadzono powiększoną gamę silników i wariantów wyposażenia. Wśród dostępnych jednostek napędowych stały się jednostki 2.3 wyposażone w jedną lub dwie turbosprężarki (BiTurbo). Silnik wyposażony w jedną turbinę generuje moc 110 lub 125 KM, a wyposażony w dwie turbiny 135 lub 163 KM. Do oferty dołączył także silnik o mocy 150 KM wyposażony w jedną turbosprężarkę. Przy okazji modernizacji do listy wyposażenia dodano m.in. funkcję Extended Grip która współpracuje z systemem ESC w celu poprawy właściwości trakcyjnych w trudnych warunkach oraz system wspomagania ruszania pod górę, szerokokątne lusterko zamontowane w osłonie przeciwsłonecznej pasażera. Udoskonalono także system audio z radiem cyfrowym wyposażonym w system Bluetooth[7].
Lifting i zmiana nazwy
Po 11 latach produkcji, wzorem bliźniaczego Renault Master zmodernizowanego przed rokiem, także i flagowy model dostawczy Nissana w Europie przeszedł obszerną restylizację[8]. Z zewnątrz przyniosła ona przeprojektowaną atrapę chłodnicy z kanciastym wzorem, z kolei wewnątrz zastosowano nowy projekt deski rozdzielczej z centralnym, dotykowym ekranem nowego systemu multimedialnego. Ponadto, w ramach powrotu do polityki nazw własnych, podobnie jak mniejszy Primastar NV400 został przemianowany na Nissan Interstar[9].
Sprzedaż
Prezentacja pojazdu miała miejsce podczas targów samochodów użytkowych w Hanowerze w 2010 roku[10], tuż po nich trafiając do sprzedaży wyłącznie na rynkach europejskich w ograniczonym zakresie. Zarówno przed, jak i po restylizacji polski importer Nissana nie zdecydował się na wprowadzenie do sprzedaży tego modelu[11].
Wyposażenie
Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje m.in. dwie przednie poduszki powietrzne, system ABS i w wersji z napędem na przednią oś system ESP. Opcjonalnie pojazd wyposażyć można m.in. w podgrzewany i amortyzowany fotel kierowcy, boczne kurtyny powietrzne, system nawigacji satelitarnej, kamerę cofania. Wersje przednionapędowe wyposażyć można m.in. w pneumatyczne zawieszenie, a wersje tylnonapędowe wyposażyć można m.in. w pojedyncze lub bliźniacze koła na tylnej osi oraz system ESP[6].
Silniki
- R4 2.3 CDTI 100 KM
- R4 2.3 CDTI 110 KM
- R4 2.3 CDTI 125 KM
- R4 2.3 CDTI 135 KM
- R4 2.3 CDTI 145 KM
- R4 2.3 CDTI 163 KM
Przypisy
- ↑ Nissan Interstar - kuzyn Mastera i Movano. [dostęp 2022-04-02]. (pol.).
- ↑ Nissan Interstar - Dane Techniczne. [dostęp 2022-04-02]. (pol.).
- ↑ Nissan Interstar 2 (2006-2011). [dostęp 2022-04-02]. (pol.).
- ↑ NISSAN INTERSTAR. [dostęp 2022-04-02]. (pol.).
- ↑ Premiera Nissana NV400. [dostęp 2022-04-02]. (pol.).
- ↑ a b Nissan NV400: praktyczny i funkcjonalny. motonews.pl, 2011-11-22. [dostęp 2014-11-30].
- ↑ Nissan NV400 po modernizacji analogicznej jak w Masterze, czyli silniki BiTurbo oraz kilka dodatków. 40ton.net, 2014-09-26. [dostęp 2014-11-30].
- ↑ Nissan renames entire van range. [dostęp 2022-04-02]. (ang.).
- ↑ New Nissan Primastar and Interstar panel vans unveiled. [dostęp 2022-04-02]. (ang.).
- ↑ Nissan prezentuje kolejnego ciężkiego vana. motonews.pl, 2010-09-27. [dostęp 2014-11-30].
- ↑ Nissany NV300 i NV400 przy okazji liftingu zmieniły też nazwy. [dostęp 2022-04-02]. (pol.).
Media użyte na tej stronie
(c) M 93, CC BY-SA 3.0 de
Nissan NV400 Kastenwagen dCi 100
Autor: Vauxford, Licencja: CC BY-SA 4.0
2003 Nissan Interstar Si28 DCi 80 SWB 1.9 Taken in Warwick
(c) M 93, CC BY-SA 3.0 de
Nissan NV400 Kastenwagen dCi 100
Autor: Vauxford, Licencja: CC BY-SA 4.0
2007 Nissan Interstar 100 SE MWB 2.5 Rear Taken in the NEC Car Park, Birmingham
Autor: Vauxford, Licencja: CC BY-SA 4.0
2021 Nissan NV400 Tekna DCi Max-Low 2.3 Taken in Warwick
Autor: Vauxford, Licencja: CC BY-SA 4.0
2007 Nissan Interstar 100 SE MWB 2.5 Front Taken in the NEC Car Park, Birmingham
Autor: Vauxford, Licencja: CC BY-SA 4.0
2015 Nissan NV400 SE DCi 2.3 Taken in Weymouth