Niwiska (gmina)
gmina wiejska | |||||||
| |||||||
Państwo | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||
Powiat | |||||||
TERC | 1806042 | ||||||
Wójt | Elżbieta Wróbel | ||||||
Powierzchnia | 95 km² | ||||||
Populacja (2021) • liczba ludności |
| ||||||
• gęstość | 67,1 os./km² | ||||||
Nr kierunkowy | 17 | ||||||
Kod pocztowy | 36-147 | ||||||
Tablice rejestracyjne | RKL | ||||||
Adres urzędu: Niwiska 430 36-147 Niwiska | |||||||
Szczegółowy podział administracyjny | |||||||
| |||||||
Położenie na mapie Polski (c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de | |||||||
![]() | |||||||
Strona internetowa | |||||||
Biuletyn Informacji Publicznej | |||||||
Portal ![]() |
Niwiska (do 1948 gmina Kolbuszowa Dolna[2]) – gmina wiejska w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim.
Siedziba gminy znajduje się we wsi Niwiska.
Gmina położona jest w Kotlinie Sandomierskiej, 46% jej powierzchni zajmują lasy. Poza leśnictwem rozwija się tu rolnictwo, mimo tego że nie ma tu dobrych warunków do produkcji rolnej. Nie ma w gminie większych zakładów przemysłowych. Cały obszar gminy znajduje się w Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszarze Chronionego Krajobrazu.
Według danych z 31 grudnia 2021 r. gminę zamieszkiwało 6058 osób[1].
Położenie
Gmina znajduje się w południowo-zachodniej części powiatu kolbuszowskiego[3]. Graniczy z gminami[4]:
- Cmolas, Kolbuszowa (powiat kolbuszowski)
- Ostrów, Sędziszów Małopolski (powiat ropczycko-sędziszowski)
- Przecław, Mielec (powiat mielecki)
Niwiska, które są siedzibą gminy oddalone są o ok. 10 km od Kolbuszowej i o ok. 20 km od Mielca, Sędziszowa Małopolskiego oraz Ropczyc[4].
Według danych z 2019 roku gmina Niwiska ma obszar 95 km²[5].
Gmina położona jest w makroregionie Kotliny Sandomierskiej, na pograniczu mezoregionów Płaskowyżu Kolbuszowskiego i Równiny Tarnobrzeskiej[6].
Środowisko naturalne
46%[a] obszaru gminy Niwiska zajmują lasy[7][8][9]. Podstawowym typem siedliskowym lasów jest bór mieszany świeży, choć występuje też bór świeży i las mieszany. Na terenie gminy rosną rośliny objęte ochorną ścisłą i częściową[10].
Cały obszar gminy wchodzi w skład Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, a północno-zachodnia część miejscowości Przyłęk znajduje się na obszarze obszaru specjalnej ochrony ptaków Puszcza Sandomierska (PLB180005)[11].
Na terenie gminy znajdują się 4 użytki ekologiczne położone w lasach oraz 5 pomników przyrody[6]. Wszystkie pomniki przyrody to drzewa: trzy dęby szypułkowe tworzące razem pomnik przy południowej granicy parku w Niwiskach, dąb szypułkowy Ais przy drodze z Blizny do Przedborza, dąb szypułkowy na skraju niewielkiego zagajnika sosnowego w Niwiskach, dziuplasta lipa szerokolistna w Niwiskach oraz dwie kolejne lipy szerokolistne w Przyłęku[12].
W gminie występują gleby bielicowe, pseudobielicowe i brunatne. Dominują gleby V i VI klasy[6].
Na terenie gminy istnieją złoża gazu ziemnego, kruszyw i piasku[6].
Historia
W XIX wieku okolice Niwisk znajdowały się w powiecie kolbuszowskim, który wchodził w skład Królestwa Galicji i Lodomerii[13]. Po 1866 roku w okolicach Niwisk istniało 5[b] gmin wiejskich[15].
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę tereny dzisiejszej gminy znalazły się w powiecie kolbuszowskim, który w sierpniu 1919 wszedł w skład województwa lwowskiego[14]. W 1934 roku utworzono gminę Kolbuszowa Dolna, w której skład weszły m.in. gminy wiejskie z okolicy Niwisk[16][14][17].
W 1939 roku gmina Kolbuszowa Dolna weszła w skład powiatu rzeszowskiego należącego do dystryktu krakowskiego Generalnego Gubernatorstwa[18].
Po zakończeniu II wojny światowej gmina weszła w skład województwa rzeszowskiego. Formalnie gminę Kolbuszowa Dolna przemianowano na gminę Niwiska w 1949[2][19], choć de facto gminę Kolbuszowa Dolna zniesiono w 1942 roku, a gminę Niwiska utworzono w 1944 roku[20].
Gmina funkcjonowała do końca 1954 roku, kiedy to w jej miejsce powołano gromady Niwiska, Siedlanka oraz Zapole[21] (którą zniesiono w 1960 roku, a jej obszar włączono w skład gromady Niwiska[22]). Gromady zlikwidowano w 1973 roku, w ich miejsce reaktywowano gminę Niwiska[23].
W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie rzeszowskim.
Demografia
Ludność gminy Niwiska w poszczególnych latach[1]:
- 1995 – 5 511,
- 1996 – 5 558,
- 1997 – 5 584,
- 1998 – 5 577,
- 1999 – 5 627,
- 2000 – 5 679,
- 2001 – 5 690,
- 2002 – 5 746,
- 2003 – 5 761,
- 2004 – 5 783,
- 2005 – 5 789,
- 2006 – 5 766,
- 2007 – 5 770,
- 2008 – 5 811,
- 2009 – 5 847,
- 2010 – 5 870,
- 2011 – 6 019,
- 2012 – 6 022,
- 2013 – 6 036,
- 2014 – 6 030,
- 2015 – 6 032,
- 2016 – 6 065,
- 2017 – 6 044,
- 2018 – 6 053,
- 2019 – 6 091,
- 2020 – 6 066,
- 2021 – 6 058,
- Ludność gminy Niwiska w latach 1995–2021[1]:
- Piramida wieku mieszkańców gminy Niwiska (2020)[1]:
Miejscowości
Gospodarka
W 2019 roku na terenie gminy Niwiska zarejestrowanych było 377 podmiotów gospodarczych, a bezrobocie wynosiło 3,5%[5].
Przez teren gminy przebiegają dwa szlaki turystyczne PTTK[25].
W Trześni znajduje się jedyne w gminie gospodarstwo agroturystyczne[8].
Rolnictwo i leśnictwo
Gmina nie ma dobrych warunków do produkcji rolnej, choć istnieją dogodne warunki dla rozwoju rolnictwa ekologicznego[8]. W 2019 roku na terenie gminy zarejestrowanych było 14 podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w sektorze rolniczym[5]. W 2010 roku w gminie działało 1904 gospodarstw, a najwięcej z nich miało powierzchnię od 1 do 5 hektarów[8].
W gminie znajdują się siedziby trzech leśnictw: Przyłęk i Niwiska (Nadleśnictwo Tuszyma)[26] oraz Szydłowiec (Nadleśnictwo Mielec)[27]. Wschodnia część gminy znajduje się w obrębie Nadleśnictwa Kolbuszowa[6], zachodnia w obrębie Nadleśnictwo Tuszyma, a północna – Nadleśnictwa Mielec (wszystkie podlegają Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie)[28].
Produkcja, przemysł i budownictwo
W 2014 roku największy zakład produkcyjny na terenie gminy zajmował się obróbką kamienia, a jego siedziba mieściła się w Przyłęku. Oprócz tego w Niwiskach funkcjonowała Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” prowadząca piekarnię oraz spółdzielnia kółek rolniczych[8].
W gminie nie ma większych zakładów przemysłowych[8]. W 2019 roku zarejestrowanych było 52 podmiotów gospodarczych działających w sektorze przemysłowym i 118 w sektorze budowlanym[5].
Zabytki
Na terenie gminy znajdują się następujące obiekty figurujące na liście Narodowego Instytutu Dziedzictwa[29]:
- Kościół św. Mikołaja w Niwiskach (wraz z dzwonnicą oraz murem oporowym i ogrodzeniem),
- Kaplica cmentarna Wniebowstąpienia Pana Jezusa w Niwiskach,
- zespół dworski w Niwiskach.
Ponadto w gminnej ewidencji zabytków objętych ochroną jest 20 obiektów[30].
Na terenie gminy znajduje się 60 stanowisk archeologicznych[30].
Infrastruktura
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Siedlanka_-_widok_og%C3%B3lny.jpg/220px-Siedlanka_-_widok_og%C3%B3lny.jpg)
Transport
Na terenie gminy przebiega droga wojewódzka nr 875, 9 dróg powiatowych oraz 27 dróg gminnych[31].
Infrastruktura techniczna
Energia elektryczna na terenie gminy dostarczana jest przez rzeszowski oddział PGE Dystrybucja S.A. za pomocą sieci wysokiego, średniego i niskiego napięcia[4].
Przez Siedlankę i Kosowy biegnie lina energetyczna sieci najwyższego napięcia 400 kV Rzeszów-Połaniec[32].
W 2012 roku w Przyłęku powstała elektrownia wiatrowa, której wydajność była wówczas szacowana na 100 kW[33].
W 2020 roku długość czynnej sieci gazowej wynosiła 119 km[34], natomiast w 2012 roku istniało 1167 czynnych przyłączy[6].
W 2020 roku na terenie gminy znajdowała się sieć wodociągowa o długości 97,3 km (a 5,4 km w trakcie realizacji) oraz miała 66 km przyłączy[34]. Istnieją dwa ujęcia wody ulokowane w Przyłęku i Niwiskach[35].
Sieć kanalizacyjna w 2020 roku miała długość 152,16 km oraz miała 12,3 km przyłączy. Od 2004 roku w Trześni działa mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków[34], która ma przepustowość 550 m³/dobę[6].
W gminie istnieje Zakład Usług Komunalnych, na którego terenie zlokalizowano Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych[36]. Odpady od mieszkańców gminy w 2022 roku odbierała spółka Bioselect[37]. Niesegregowane odpady trafiają na składowisko odpadów w Kozodrzy, a pozostałe do sortowni i zakładów przetwarzania[35].
Bezpieczeństwo
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Hucina_-_remiza_%28ul._Wsp%C3%B3lna%29.jpg/220px-Hucina_-_remiza_%28ul._Wsp%C3%B3lna%29.jpg)
Na terenie gminy jednostki ochotniczej straży pożarnej działają w Niwiskach[38], Hucinie[39], Przyłęku[40], Kosowach[41], Siedlance[42], Trześni[43], Hucisku[44], Leszczach[45] i Zapolu[46].
Gmina podzielona jest na następujące rejony służby dzielnicowych Komendy Powiatowej Policji w Kolbuszowej[47]:
- rejon wiejski nr 8 (Hucina, Kosowy, Przyłęk, Siedlanka)
- rejon wiejski nr 9 (Hucisko, Leszcze, Niwiska, Trześń, Zapole)
Do października 2012 roku w Niwiskach działał posterunek policji[48].
Opieka zdrowotna i społeczna
Na terenie gminy funkcjonuje Gminny Ośrodek Zdrowia w Niwiskach, niepubliczny POZ w Siedlance, apteka, punkt apteczny, dwa gabinety stomatologiczne, ośrodek rehabilitacji i gabinet fizjoterapii[49][50].
W Niwiskach siedzibę ma dzienny dom Senior-WIGOR, który rozpoczął działalność w kwietniu 2016 roku[51].
Edukacja
W roku szkolnym 2019/20 w szkołach podstawowych znajdujących się na terenie gminy naukę pobierało 461 uczniów, a w placówkach wychowania przedszkolnego przebywało 191 dzieci[5].
Według stanu na rok szkolny 2020/21 w gminie Niwiska funkcjonowały[52]:
- Szkoły podstawowe
- Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Hucinie,
- Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Hucisku,
- Szkoła Podstawowa im. ks. Jerzego Popiełuszki w Kosowach,
- Szkoła Podstawowa im. św. Królowej Jadwigi w Niwiskach,
- Szkoła Podstawowa w Szkoła Podstawowa im. bł. Karoliny Kózkówny w Siedlance,
- Szkoła Podstawowa im. św. Jana Bosko w Trześni.
- Przedszkola i punkty przedszkolne
- Punkt Przedszkolny Domowe Przedszkole w Przyłęku,
- Punkt Przedszkolny Wesoły Promyk w Siedlance,
- Punkt Przedszkolny Słoneczko w Kosowach,
- Punkt Przedszkolny Kolorowe Kredki w Niwiskach,
- Punkt Przedszkolny Elemelek w Trześni,
- Niepubliczne Przedszkole Kraina Radości w Hucinie.
- Żłobki
- Żłobek Chatka Puchatka w Siedlance[53].
- Szkoły artystyczne
- Szkoła muzyczna I stopnia w Niwiskach.
Kultura
Działalność kulturalną prowadzi gminny ośrodek kultury, który swoim zasięgiem obejmuje wszystkie miejscowości gminy. Ośrodek mieści się w zabytkowym dworze[8].
W dworze działa również biblioteka publiczna, której filia znajduje się w Siedlance[8].
Jedynym honorowym obywatelem gminy jest Władysław Pogoda. Tytuł ten nadano mu uchwałą rady gminy nr V/26/07 z dnia 20 lutego 2007[54].
Sport
Na terenie gminy znajdują się obiekty sportowe:
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Kosowy_-_boisko_03.jpg/220px-Kosowy_-_boisko_03.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a1/Siedlanka_-_sala_gimnastyczna.jpg/220px-Siedlanka_-_sala_gimnastyczna.jpg)
Na terenie gminy znajdują się następujące boiska sportowe[8]:
- Orlik 2012 w Niwiskach,
- obiekt sportowy w Trześni z dwoma płytami boiska
- boisko sportowe w Przyłęku (wraz z szatnią),
- boisko sportowe w Siedlance (wraz z szatnią),
- boisko sportowe w Hucinie (wraz z szatnią),
- boisko sportowe w Leszczach,
- boisko sportowe w Zapolu,
- boisko sportowe w Hucisku,
- boisko sportowe w Kosowach.
W gminie istnieją też sale gimnastyczne w Niwiskach[8], Siedlance, Trześni i Przyłęku[34].
W 2014 roku na obszarze gminy Niwiska działały następujące kluby sportowe[8]:
- Ludowy Klub Sportowy Hucina
- Ludowy Klub Sportowy Zacisze Trześń,
- Ludowy Klub Sportowy Orzeł Kosowy,
- Ludowy Klub Sportowy Marmury Przyłęk,
- Ludowy Klub Sportowy Błękitni Siedlanka
- Uczniowski Klub Sportowy Niwa Niwiska,
- Uczniowski Klub Sportowy Gryf Trześń.
Religia
Na terenie gminy siedzibę mają następujące parafie rzymskokatolickie:
- Parafia św. Mikołaja w Niwiskach – Niwiska 157[55]
- Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Kosowach – Kosowy, ul. ks. Jerzego Popiełuszki 1[56]
Ponadto wieś Przyłęk należy do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowach Tuszowskich[57].
Administracja i polityka
Na czele gminy stoi wójt oraz piętnastoosobowa rada gminy. Radni wybierani są w 15 jednomandatowych okręgach wyborczych[58].
Mieszkańcy gminy Niwiska wybierają przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 9, przedstawicieli do Sejmu w okręgu nr 23, a do Senatu w okręgu nr 55[59].
Włodarze gminy
- Naczelnicy gminy Niwiska (1973–1990)
- Piotr Skiba (1 stycznia 1973 – 31 maja 1975)[60]
- Bronisław Kata (1 czerwca 1975–styczeń 1976)[60]
- Jan Malec (marzec 1976–czerwiec 1978)[60]
- Tadeusz Chmara (lipiec 1978–czerwiec 1990)[60]
- Wójtowie gminy Niwiska (1990-)
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b c d e Gmina Niwiska w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2022-06-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
- ↑ a b Dz.U. z 1948 r. nr 28, poz. 208.
- ↑ Ortofotomapa Polski. Geoportal Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej, 2021-10-25.
- ↑ a b c Monika Dymkowska , Projekt założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Gminy Niwiska na lata 2013–2028, Niwiska 2013 .
- ↑ a b c d e Portret gminy Niwiska, Główny Instytut Statystyczny w Rzeszowie, 2020 (pol.).
- ↑ a b c d e f g h Zakład Analiz Środowiskowych Eko-precyzja Czupryn Paweł , Program Ochrony Środowiska dla Gminy Niwiska na lata 2014–2017 z perspektywą na lata 2018–2021, Niwiska 2014 (pol.).
- ↑ W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 13.
- ↑ a b c d e f g h i j k Strategia Rozwoju Gminy Niwiska na lata 2014–2020, Niwiska, kwiecień 2014 .
- ↑ Położenie. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 14.
- ↑ W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 19.
- ↑ Formy ochrony przyrody w gminie Niwiska (eksport xls), Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody GDOŚ [dostęp 2022-07-26] .
- ↑ Zugaj 203 ↓, s. 4.
- ↑ a b c oprac. Leszek Zugaj: Samorząd i administracja w gminie Niwiska. Urząd Gminy Niwiska.
- ↑ Zugaj 203 ↓, s. 6–7.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 69, poz. 647.
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 17.
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 21.
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 24.
- ↑ Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Nakład Związku zawodowego pracowników Samorządu Terytorialnego i urzyteczności publicznej, 1948, s. 162, seria: Biblioteka Samorządowca nr 77.
- ↑ Uchwała Nr 23/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu kolbuszowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41).
- ↑ Uchwała Nr 10/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 20 sierpnia 1959 r. w sprawie łączenia, zniesienia i tworzenia gromad, zmiany granic oraz przeniesienia niektórych siedzib gromadzkich rad narodowych w województwie rzeszowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 26 listopada 1959 r., Nr. 8, Poz. 78).
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 41.
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 sierpnia 2022
- ↑ Mapa - Góry Bez Granic, podkarpacie.szlaki.pttk.pl [dostęp 2022-07-21] (pol.).
- ↑ Leśnictwa. tuszyma.krosno.lasy.gov.pl. [dostęp 2022-05-28]. (pol.).
- ↑ Leśnictwa. mielec.krosno.lasy.gov.pl. [dostęp 2022-05-28]. (pol.).
- ↑ Bank Danych o Lasach, www.bdl.lasy.gov.pl [dostęp 2022-07-21] .
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 24 listopada 2022 .
- ↑ a b Gminny program opieki nad zabytkami Gminy Niwiska na lata 2019–2022. Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego.
- ↑ PLAN ROZWOJU SIECI DRÓG GMINNYCH w GMINIE NIWISKA na lata 2014–2018. Gmina Niwiska. [dostęp 2021-10-28].
- ↑ Linia: 400 kV Rzeszów – Połaniec(293154952), OpenStreetMap [dostęp 2022-05-19] .
- ↑ Elektrownia wiatrowa. archiwum.niwiska.pl, 23 października 2012. [dostęp 2022-05-26]. (pol.).
- ↑ a b c d Inwestycje gminne zrealizowane w okresie 30 lat samorządu terytorialnego w Gminie Niwiska, Gmina Niwiska, 2020 (pol.).
- ↑ a b Gospodarka komunalna. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-29]. (pol.).
- ↑ REGULAMIN PUNKTU SELEKTYWNEJ ZBIÓRKI ODPADÓW KOMUNALNYCH W GMINIE NIWISKA, Niwiska, 4 stycznia 2021 .
- ↑ Komunikat. niwiska.pl, 9 grudnia 2021. [dostęp 2022-06-08]. (pol.).
- ↑ OSP Niwiska. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Hucina. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Przyłęk. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Kosowy. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Niwiska. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Trześń. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Hucisko. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Leszcze. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ OSP Zapole. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ DZIELNICOWI KOMENDY POWIATOWEJ POLICJI W KOLBUSZOWEJ. podkarpacka.policja.gov.pl. [dostęp 2022-05-14]. (pol.).
- ↑ Antoni Więch: Polityk, podróżnik, publicysta. Życie dra Jana Hupki (1866-1952). Rzeszów: Libra PL, 2019, s. 135. ISBN 978-83-952823-4-8.
- ↑ Elżbieta Wróbel (oprac.), RAPORT o stanie Gminy Niwiska za 2020 r., Niwiska 2021 .
- ↑ Elżbieta Wróbel (oprac.), RAPORT o stanie Gminy Niwiska za 2021 r., Niwiska, maj 2022 .
- ↑ Dzienny dom Senior-Wigor. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ Wójt Gminy Niwiska , INFORMACJA O STANIE REALIZACJI ZADAŃ OŚWIATOWYCH W GMINIE NIWISKA ZA ROK SZKOLNY 2020/2021, Niwiska, 13 października 2021 .
- ↑ Lidia Szpara: Gmina Niwiska. Rozpoczął się nabór do żłobka w Siedlance. Wszystkie dzieci w wieku od 20 tygodnia do 3 lat, mają możliwość zapisu. korsokolbuszowskie.pl, 6 września 2018. [dostęp 2022-05-25]. (pol.).
- ↑ Honorowy Obywatel Gminy. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-24]. (pol.).
- ↑ Parafia Niwiska. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ Parafia Kosowy. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ Parafia Ostrowy Tuszowskie. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
- ↑ Uchwała Nr XLV/270/2018 Rady Gminy Niwiska z dnia 26 marca 2018 r.
- ↑ Dz.U. z 2022 r. poz. 1277.
- ↑ a b c d Zugaj 2013 ↓, s. 48.
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 50.
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 51–53.
- ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 53–54.
- ↑ Władze. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-23]. (pol.).
Bibliografia
- Leszek Zugaj: Historia administracji w gminie Niwiska. Lublin: Urząd Gminy w Niwiskach i VEGA Studio Adv. Tomasz Müller, 2013. ISBN 978-83-63926-68-7.
- W gminie Niwiska. Krosno: P.U.W. ROKSANA, 2011. ISBN 978-83-7343-361-9.
Media użyte na tej stronie
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of Podkarpackie Voivodeship. Geographic limits of the map:
- N: 50.9 N
- S: 48.95 N
- W: 21.03 E
- E: 23.66 E
(c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de
Location map of Poland
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Leszcze - dąb szypułkowy
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Gminny Ośrodek Zdrowia w Niwiskach oraz apteka
(c) Kroton, CC BY-SA 3.0 pl
Ta fotografia została przesłana w ramach projektu Wiki Lubi Zabytki będącego częścią inicjatywy Wiki Loves Monuments 2012.
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Siedlanka - widok ogólny
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Hucina - remiza (ul. Wspólna)
Herb gminy Niwiska
Autor: Mirosław Toton (mir @), Licencja: CC BY-SA 2.5
Kolbuszowa County (in Polish powiat kolbuszowski) coat of arms
Autor: polskawliczbach.pl, Licencja: CC BY 4.0
Populacja gminy Niwiska w latach 1996-2021
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Trześń - oczyszczalnia ścieków
(c) Kroton, CC BY-SA 3.0 pl
Ta fotografia została przesłana w ramach projektu Wiki Lubi Zabytki będącego częścią inicjatywy Wiki Loves Monuments 2012.
Flaga gminy Niwiska
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Trześń - gospodarstwo agroturystyczne
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kosowy - kościół (maj 2022)
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Szkoła Podstawowa w Hucisku (pow. kolbuszowski)
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Siedlanka - sala gimnastyczna
Autor: Patryk Duszkiewicz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Pola w Hucinie (okolica ul. Nowej i Pogodnej)
Autor: polskawliczbach.pl, Licencja: CC BY 4.0
Piramida wieku mieszkańców gminy Niwiska (2020)