OTO Melara 76 mm
![]() Armata OTO Melara 76 mm w wieży stealth na norweskim okręcie Fridtjof Nansen | |
Państwo | |
---|---|
Producent | OTO Melara |
Rodzaj | armata morska |
Obsługa | automatyczna |
Historia | |
Produkcja | 1966 |
Dane techniczne | |
Kaliber | 76,2 mm |
Nabój | 76×636 mm |
Wymiary | |
Długość lufy | 4724,4 mm |
Masa | |
broni | 7,5 t |
Inne | |
Prędkość pocz. pocisku | 905 m/s |
Szybkostrzelność praktyczna | 120/min |
Zasięg maks. | 20 000 m |
OTO Melara 76 mm – armata morska zaprojektowana i budowana przez włoski koncern zbrojeniowy OTO Melara. Pierwszą była armata OTO Melara 76/62C, która następnie ewoluowała w kierunku modeli 76/62 SR i 76/62 Strales. Armata OTO Melara 76 mm Compatto może być – z racji swych rozmiarów – instalowana na relatywnie małych okrętach, jak korweta, awizo czy okręt patrolowy. Wysoka szybkostrzelność i możność korzystania z wyspecjalizowanej amunicji czyni armatę zdolną do wykonywania różnych zadań, jak krótkodystansowa obrona przeciwrakietowa i przeciwlotnicza, a także ostrzał celów naziemnych i nawodnych. Na wyspecjalizowaną amunicję składają się pociski przeciwpancerne, zapalające, burzące i kierowane, zdolne do niszczenia manewrujących rakiet przeciwokrętowych. Od 2001 roku firma oferuje kopułę systemu stealth.
OTO Melara 76 mm jest szeroko eksportowana, używa jej 60 marynarek wojennych na całym świecie. Uznana została za odpowiedniejszą niż francuska armata morska 100 mm dla zastosowania na wspólnie opracowanych przez Francję i Włochy fregatach rakietowych typu Horizon/Orizzonte i fregatach rakietowych typu FREMM. 27 września 2006 roku Iran ogłosił, że rozpoczął masową produkcję armat okrętowych o nazwie Fajr-27, które są kopiami armat OTO Melara 76 mm[1].
Dodatkowe dane
- Chłodzenie: woda morska – woda słodka do mycia
- Zasilanie elektryczne
- główne trójfazowe 440 V, 60 Hz
- pomocnicze jednofazowe 115 V, 400 Hz
Warianty
Super Rapido
Zaprojektowana we wczesnych latach osiemdziesiątych XX wieku, a produkowana od roku 1988, armata modelu 76/62 SR zdolna do prowadzenia ognia z szybkością 120 pocisków na minutę. Osiągnięto taki wynik, konstruując bardziej wydajny automatyczny podajnik amunicji[2]. W zależności od użytej amunicji (patrz niżej) donośność wynosi od 16 do 40 tysięcy metrów.
Strales
Marina Militare stosuje Super Rapido z systemem Strales i amunicją DART dla Fast Forty 40 mm CIWS, w roli obrony antyrakietowej zdolnej do przechwycenia kilku poddźwiękowych pocisków rakietowych w odległości od 6000 do 1000 metrów. DART 76 mm ma większy zasięg niż inne CIWS, a marynarka włoska szukała właśnie broni o większym zasięgu[3].
Niszczyciele rakietowe typu Durand de La Penne początkowo planowano uzbroić w cztery 40-mm podwójne działa Fast Forty, ale zastąpiono je trzema 76 mm Super Rapido. Większy zasięg oznacza, że pojedyncza armata może zestrzelić jedną serią więcej niż jeden pocisk rakietowy i zmniejsza tym samym niebezpieczeństwo rażenia okrętu odłamkami. 76 mm może być również użyta przeciw celom nawodnym jako działo średniego zasięgu[4].
Amunicja
Dla zapewnienia wielorakich zadań armaty OTO Melara zaopatruje użytkowników w wachlarz wyspecjalizowanej amunicji, jak[5].
- HE standardowy (dla wszystkich modeli): waga 6,296 kg, donośność maksymalna 16 km, skuteczna 8 km (4 km plot. przy kącie podniesienia 85°)
- MOM: wielofunkcyjny (Multirole OTO Munition)
- PFF: pocisk przeciwrakietowy
- SAPOM: przeciwpancerny 6,35 kg, donośność 16 km (w wersji SAPOMER: 20 km)
- DART: przeciwlotniczy pocisk kierowany
- Vulcano: 5 kg, donośność maks. 40 km (jest to mniejsza wersja 127 mm Vulcano)[6]
Wczesne wersje (Compatto) współdziałały z radarami takimi jak RTN-10X Orion (produkowany przez Selenię, obecnie Selex);
W latach osiemdziesiątych do użycia wszedł bardziej wydajny i elastyczny system, RTN-30X (używany z Dardo-E CIWS, we włoskiej flocie pod nazwą SPG-73), który mógł obsługiwać równocześnie działa kalibru 40, 76 jak i 127 mm oraz pociski rakietowe (Sea Sparrow-Aspide). Ten system wszedł do służby w Marina Militare na krążowniku „Garibaldi” (wprawdzie RTN-30X był używany wcześniej na fregatach rakietowych typu Maestrale, lecz wieże Dardo 40 mm były podporządkowane mniejszym i starszym radarom RTN-20X), ale jeszcze z podwójnymi 40 mm Dardo; podczas gdy pierwszym okrętem z Dardo E i 76 mm Super Rapido był zmodyfikowany niszczyciel rakietowy typu Audace, zaś następnie typu Durand de la Penne. Poza flotą włoską 76/62 były używane z najróżniejszymi systemami kontroli ognia[4].
VULCANO
W roku 2009 w OTO Melara wprowadzono do produkcji amunicję VULCANO 76. Generalnie jest to pomniejszona wersja pocisków kierowanych kalibrów 127–155 mm (nawigacja systemami Inertial Navigation System i Global Positioning System). Pociski te są w stanie osiągać cele położone ponad dwukrotnie dalej (40 km) niż zwykła amunicja 76 mm[7], kierowana sensorami GPS-IMU lub IR czy SALT[8].
Inne zastosowanie
Większość podstawowych typów amunicji 76 mm oferowanej przez OTO Melara 76 mm może być używana – po pewnej modyfikacji – przez opancerzony samochód rozpoznawczy opracowany i produkowany w Południowej Afryce, Rooikat. Jest to jedyne działo pojazdu naziemnego zdolne do strzelania amunicją przeznaczoną zasadniczo dla artylerii okrętowej[9].
Użytkownicy
Afryka
Ameryka Południowa
Ameryka Północna
Azja
Bangladesz
Filipiny
Indie
Indonezja
Iran
Izraelski Korpus Morski
Japońskie Morskie Siły Samoobrony
Korea Południowa
Królewska Malezyjska Marynarka Wojenna
Oman
Republika Chińska
Singapur
Sri Lanka
Tajlandia
Turecka Marynarka Wojenna
Wietnam
Zjednoczone Emiraty Arabskie
Europa
Irlandia
Marina Militare
Koninklijke Marine
Marynarka Wojenna[10]
Marinha Portuguesa
Forțele Navale Române
Armada Española
Oceania
Przypisy
- ↑ Iran to mass produce new artillery gun. „Middle East Online”, 2006-09-27. [dostęp 2012-08-05].
- ↑ OTO Melara/about us/history. [dostęp 2015-0704].zły zapis daty dostępu
- ↑ 76-62 Starles System. [dostęp 2015-07-04].
- ↑ a b Massimo Annati. La difesa antimissile della MM. „RiD magazine”, wrzesień 2006. Chiavari,.
- ↑ Enrico Po, „RiD Magazine”, kwiecień 1997.
- ↑ Ruggero Stanglini, Dart/DAVIDE antimissile, ma non solo, „PD Magazine”, Firenze, czerwiec 2003.
- ↑ Eugenio Po. Oto Melara guarda al futuro. „RiD Magazine”, lipiec 2009.
- ↑ Vulcano 76 mm. Oto Melara, 2014-09-17.
- ↑ Jane's Armour and Artillery, 2001-2002, Tom 23, s. 244-345.
- ↑ Na fregatach typu Oliver Hazard Perry oraz na patrolowcu ORP „Ślązak”.
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona armaty Oto Melara. finmeccanica.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-01)].
- Italian 76 mm/62 (3") Compact, SR and USA 76 mm/62 (3") Mark 75 at NavWeaps
- Demonstracja OTO Melara 76 mm Super Rapido Naval Gun System (YouTube)
- Test amunicji DART System (YouTube)
Media użyte na tej stronie
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
bendera Indonesia
Flag of Portugal, created by Columbano Bordalo Pinheiro (1857-1929), officially adopted by Portuguese government in June 30th 1911 (in use since about November 1910). Color shades matching the RGB values officially reccomended here. (PMS values should be used for direct ink or textile; CMYK for 4-color offset printing on paper; this is an image for screen display, RGB should be used.)
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Autor: Gnsin, Licencja: CC-BY-SA-3.0
砲弾。
この日本の海上自衛隊の護衛艦はるさめの62口径76ミリ速射砲の教練弾である。
投稿者 Gnsin 撮影日&場所 2005年4月24日(日) 名古屋市港区港町の名古屋港ガーデンふ頭1号岸壁に停泊中の護衛艦はるさめ内にて撮影。Naval ensign of Singapore. Generated in Inkscape, based on Image:Flag of Singapore.svg.
Though the 1967 law mandates a 1:2 ratio, the modern navy utilizes a 2:3 ratio, following the Singapore flag.Marine Nationale and French merchant ensign. Used from 1794 to 1814/1815, and from 1848 to present.
Notice that its proportions differ from those of the French civil flag. (ensign : 30:33:37, civil : 1/3,1/3,1/3)
Bandera wojenna Rzeczypospolitej Polskiej. Oparta na Image:Flag of Poland (state).svg. Zgodnie z decyzją podjętą w tym głosowaniu, symboliczne użycie polskiej flagi/godła powinno być oparte o uproszczone kolory HTML: white (#ffffff) i crimson (#dc143c).
Naval ensign of Israel
Naval Ensign of Malaysia, based on Image:Flag of Malaysia.svg and an image at the World Flag Database.
Autor: en:User:Ketil, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Photo taken by yours sincerely while KNM F.N. was docked in Bergen, and open to the public.
Contact me for alternative licencing.(c) Manabu Itoh, CC BY-SA 2.0
護衛艦せとぎり前甲板の62口径76ミリ速射砲。平成24年度観艦式予行1日目に撮影。
Autor: Huhsunqu, Licencja: CC BY-SA 2.5
Civil ensign of Ecuador.
The ensign consists of the Indian national flag on the upper canton, a blue octagon encasing the national emblem atop an anchor to depict steadfastness, superimposed on a shield with the Navy’s motto “Śaṁ No Varunaḥ” (a Vedic mantra invoking the god of seas to be auspicious) in Devanagari. The octagon represents the eight directions and has been included as a symbol of the Navy’s “multidirectional reach and multidimensional operational capability”. The golden borders of the octagon have been inspired by the seal of Maratha Emperor Chhatrapati Shivaji Maharaj.
Autor: David Newton, uploader was Denelson83, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Naval ensign of the Imperial Japanese Navy and the Japan Maritime Self-Defense Force
03/20/1999 - Close up view of the 76.mm OTO Melara 3-inch gun mounted on the deck of the Republic of Singapore Navy (RSN) VICTORY CLASS, MISSILE CORVETTE, VALOR (P 89) at the Sierra Pier, Guam during Exercise TANDEM THRUST 99.
Naval ensign of Colombia.
Autor: William Murphy from Dublin, Ireland, Licencja: CC BY-SA 2.0
LÉ Niamh was built in Appledore Shipyards in the UK for the Naval Service. She is an improved version of her sister ship, LÉ Róisín and Naval Service engineers stood by her construction at all stages. She is built to the successful Róisín design that optimizes her patrol performance in Irish waters (which are among the roughest in the world), year round. For that reason a greater length overall (78.8m) was chosen, giving her a long, sleek appearance.
Following the dictum that sailors at sea should be provided with as much comfort and dignity as the harsh environment allows, the facilities onboard include more private accommodation, a gymnasium and changing areas and storage areas.
Her main armament is a 76mm OTO MELARA compact gun and RADAMEC fire control system which is tied in to the integrated bridge system. She also has a highly automated engine room. Her twin WARTSILA diesels give her efficient patrolling ability with good speed performance when required.
One of Niamh most notable episodes was her trip to Asia in 2002, which was the first ever visit by an Irish warship to that part of the world and included official visits to China, Japan, Korea and Malaysia, together with a refueling stop in India and a UN resupply visit to Irish troops based in Eritrea.
She also recently supported the first ever deployment of Irish troops to Liberia, in West Africa and provided transport and logistical support to the contingent that conducted reconnaissance of the port and territory prior to the arrival of the main body, serving under the United Nations.3:2 version of Image:Flag of Ireland.svg, for when a 3:2 version looks better (e.g. beside a group of other 3:2 flags)
The correct proportions are 2:1 so should be used instead.