Obwód kaliningradzki

Obwód kaliningradzki
Калининградская область
obwód
ilustracja
HerbFlaga
HerbFlaga
Państwo Rosja
SiedzibaKaliningrad
Kod ISO 3166-2RU-KGD
GubernatorAnton Alichanow
Powierzchnia15 125 km²
Populacja (2021)
• liczba ludności

1 019 601[1]
• gęstość67,41 os./km²
Strefa czasowaczas moskiewski−1, UTC+2:00
Położenie na mapie Rosji
Położenie na mapie
Portal Rosja
Obwód kaliningradzki
Mapa obwodu
Wybrzeże Morza Bałtyckiego w okolicy Swietłogorska
Ruiny niemieckiego zamku
Zalana dawna kopalnia bursztynu

Obwód kaliningradzki (ros. Калининградская область, Kaliningradskaja obłast´) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, rosyjska eksklawa w Europie Środkowej, nad Morzem Bałtyckim.

Geografia

Położenie i powierzchnia

Obwód zajmuje obszar 15 096 km² (ok. 13 300 km² bez powierzchni zatok morskich) i położony jest nad Bałtykiem. Obwód kaliningradzki jest najdalej na zachód wysuniętym regionem Rosji. Teren obwodu oddzielony jest od reszty kraju obszarami niepodległych państw i pozbawiony łączności lądowej z główną częścią państwa rosyjskiego, i jako taki jest eksklawą.

Obwód graniczy z Litwą i Polską. Do obwodu należy odcinek wybrzeża Morza Bałtyckiego o długości 147 km.

Największa rozciągłość obwodu z północy na południe to 108 km, a ze wschodu na zachód – 205 km.

Obwód kaliningradzki obejmuje historyczne krainy: Sambię, Prusy Dolne (Natangia i Barcja) oraz Litwę Mniejszą zwaną Małą Litwą lub Pruską Litwą.

Około ⅓ powierzchni obwodu (w tym znaczną część wybrzeża oraz całą rosyjską część Mierzei Wiślanej) stanowią strefy ograniczonego dostępu. Również 5-kilometrowy pas przy granicy objęty jest zakazem wstępu cudzoziemców; mogą oni znajdować się tam wyłącznie na podstawie specjalnych przepustek.

Przynależność administracyjna

Pod względem administracyjnym obwód wchodzi w skład utworzonego w 2000 r. Północno-Zachodniego Okręgu Federalnego.

Strefa czasowa

Obwód należy do kaliningradzkiej strefy czasowej (KSK). UTC +2:00 przez cały rok. Wcześniej, przed 27 marca 2011, obowiązywał czas standardowy (zimowy) strefy UTC+2:00 i czas letni – UTC+3:00.

Rzeźba terenu

Powierzchnię obwodu w większości stanowi Nizina Staropruska (dawniej Nizina Pruska), która głównie przybiera formę pagórkowatej równiny. Jedynie na wschodnim skrawku obszaru, w rejonie niestierowskim rzeźba terenu jest bardziej nierówna, gdyż znajduje się tam Wyżyna Wisztyniecka, a wysokości dochodzą do 230 m n.p.m. Obszar wyżynny, aczkolwiek o niższych wysokościach bezwzględnych znajduje się także w rejonie bagrationowskim (Wzniesienia Górowskie). Wzdłuż prawego brzegu rzeki Instrucz leży inny nierówninny fragment kraju – Grzęda Instrucka.

Najniżej położonym miejscem obwodu są depresjepoldery leżące na terenie rejonu sławskiego. Tereny te znajdują się poniżej poziomu morza i jako takie zagrożone są zalaniem, przed czym chroni je zespół zapór.

Najwyższe wzniesienie ma wysokość 242 m n.p.m. i znajduje się w południowo-wschodniej części obwodu, niecały kilometr od granicy z Polską (Wzgórza Szeskie).

Hydrologia

Rzeki

Przez teren obwodu płynie wiele rzek; na obszarze nieco ponad 13,3 tys. km² (tyle bowiem wynosi powierzchnia obwodu bez wchodzących w jego skład wewnętrznych wód morskich) znajduje się ponad 13 tys. km większych i mniejszych cieków; samych tylko rzek o długości ponad 10 kilometrów jest 148. Ponadto znajduje się tutaj wielokrotnie większa liczba krótszych rzeczek i strumieni, które stanowią 70% łącznej długości kaliningradzkich cieków wodnych.

Najważniejszymi rzekami są Niemen i Pregoła; do ich dorzecza należy znaczna część obszaru obwodu. Głównymi dopływami Niemna na tym terytorium są Szeszupa i Tylża, oraz Pregoły Pissa, Węgorapa, Instrucz i Łyna. Inne rzeki uchodzą bezpośrednio do Zalewu Kurońskiego (Rżewka, Szwenta i in.), Zalewu Wiślanego (m.in. Świeża); pewna liczba niewielkich rzek wpada zaś wprost do Morza Bałtyckiego.

Jeziora

Na terenie obwodu znajduje się także wiele jezior, spośród których 38 ma powierzchnię większą niż 10 ha. Zdecydowana większość kaliningradzkich jezior jest jednak znacznie mniejsza. Wiele spośród nich ma charakter starorzeczy, a inne, zwłaszcza na południowym wschodzie regionu, mają charakter polodowcowy (np. Jezioro Wisztynieckie).

Część zbiorników wodnych na terenie obwodu powstała w sposób sztuczny, z jednej strony w sposób zamierzony, jako różnego rodzaju stawy hodowlane i sadzawki, z drugiej – na terenach dawnych kopalń odkrywkowych (najczęściej bursztynu). Te ostatnie często spotykane są zwłaszcza w południowo-zachodniej części regionu.

Rzeka Łyna w dwóch miejscach przecięta jest zaporami, w wyniku których wytworzyły się na jej biegu sztuczne zbiorniki wodne.

Zatoki Morza Bałtyckiego

Największymi wewnętrznymi zbiornikami wodnymi obwodu są zatoki Morza Bałtyckiego: Zalew Kuroński oraz Zalew Wiślany (zwany w Rosji Zalewem Kaliningradzkim). W rzeczywistości zbiorniki te są lagunami (limanami), odciętymi od otwartego morza mierzejami Kurońską i Wiślaną (zwana w Rosji Bałtycką).

Klimat

Na terenie obwodu panuje klimat umiarkowany, przejściowy pomiędzy morskim a umiarkowanie kontynentalnym.

Średnioroczna temperatura powietrza to +8 °C. Średnia temperatura miesiąca najchłodniejszego – stycznia – to, od −3 °C na wybrzeżu do −5 °C w głębi lądu. Średnia temperatura lipca waha się od +15 °C na wybrzeżu do +17 °C na południu.

W regionie notuje się ok. 700 mm opadów na rok.

Świat roślinny i zwierzęcy

Teren obwodu położony jest w strefie lasów mieszanych. Lasy o charakterze zbliżonym do pierwotnego zajmują 15% powierzchni regionu. Składają się one głównie z dębów, świerków, sosen, brzóz i lip.

W lasach obwodu żyją m.in. zające szaraki, wiewiórki, lisy, kuny, sarny, dziki itd. Występuje wiele gatunków ptaków. W wodach morskich i śródlądowych żyją liczne ryby, m.in.: leszcze, sandacze, stynki, węgorze, kilki, łososie i inne gatunki.

Miasta

Kaliningrad był jako Królewiec znaczącym ośrodkiem polskiej kultury i nauki. Tu powstała jedna z wiodących uczelni I RP (Albertyna) oraz jedno z najstarszych polskich czasopism (Poczta Królewiecka)
Sowieck jest największym miastem historycznej Skalowii i rosyjskiej części Małej Litwy oraz miejscem podpisania traktatu, po którym powstało w 1807 Księstwo Warszawskie
Bałtyjsk, położony po obu stronach Cieśniny Piławskiej, jest najbardziej na zachód wysuniętym miastem Rosji
Bagrationowsk jako Iławka początkowo po II wojnie światowej przynależał do Polski, jednakże został po kilku miesiącach odebrany przez ZSRR

Największym miastem obwodu jest jego ośrodek administracyjnyKaliningrad, skupiający ok. 45% całej populacji regionu. W sumie na terenie obwodu znajduje się 21 miast oraz 3 osiedla typu miejskiego.

Miasta i największe osiedla typu miejskiego:

HerbNazwaNazwa rosyjskaHistoryczna
nazwa polska
Historyczna
nazwa niemiecka
Historyczna
nazwa litewska
Liczba
mieszkańców
(2006-01-01)
Kgd gerb.pngKaliningradКалининградKrólewiecKönigsbergKaraliaučius423 651
Gerb Sovetsk.pngSowieckСоветскTylżaTilsitTilžė43 048
Coat of Arms of Chernyakhovsk (Kaliningrad oblast).pngCzerniachowskЧерняховскWystrućInsterburgĮsrutis41 680
Coat of Arms of Baltiysk (Kaliningrad oblast).pngBałtijskБалтийскPiławaPillauPiliava, Piluva33 255
Coat of Arms of Gusev (Kaliningrad oblast).pngGusiewГусевGąbinGumbinnenGumbinė28 051
Coat of Arms of Svetly (Kaliningrad oblast).pngSwietłyjСветлыйBudaZimmerbudeCimerbūdė21 805
Coat of Arms of Gvardeisk (Kaliningrad oblast).pngGwardiejskГвардейскTapiawaTapiauSugubriai, Tepliuva, Tepliava13 552
Coat of Arms of Neman (Kaliningrad oblast).pngNiemanНеманRagnetaRagnitRagainė12 320
Coat of Arms of Zelenogradsk (Kaliningrad oblast).pngZielenogradskЗеленоградскKoronowo, KrancCranzKrantas12 266
Coat of Arms of Pionierskij (Kaliningrad oblast).pngPionierskijПионерскийKurowoNeukuhrenKuršiai11 761
Coat of Arms of Guryevsk (Kaliningrad oblast).pngGurjewskГурьевскRomnowoNeuhausenNoihauzenas11 132
Coat of Arms of Svetlogorsk (Kaliningrad oblast).pngSwietłogorskСветлогорскRuszowice, RuskowoRauschenRūsiai, Raušiai, Rūšiai10 918
Labiawa COA.pngPolesskПолесскLabiawaLabiauLabguva7 570
Coat of Arms of Mamonovo (Kaliningrad oblast).pngMamonowoМамоновоŚwiętomiejsceHeiligenbeilŠventapilė7 500
Coat of Arms of Bagrationovsk (Kaliningrad oblast).pngBagrationowskБагратионовскPruska Iława, IławkaPreußisch EylauYlava, Prūsų Ylava, Yluva6 773
Coat of Arms of Ozyorsk (Kaliningrad oblast).pngOziorskОзёрскDarkiejmyDarkehmenDarkiemis5 357
Coat of Arms of Yantarny (Kaliningrad oblast).pngJantarnyj1)ЯнтарныйPalmnikiPalmnickenPalmininkai, Palvininkai5 346
Coat of Arms of Slavsk (Kaliningrad oblast).pngSławskСлавскJędrzychowoHeinrichswaldeGastos4 979
Gerb nesterov.jpgNiestierowНестеровStołupianyEbenrode d. StallupönenStalupénai4 889
Coat of Arms of Pravdinsk (Kaliningrad oblast).pngPrawdinskПравдинскFrydląd, FrydlandFriedland in OstpreußenRomuva4 439
Coat of Arms of Ladushkin (Kaliningrad oblast).pngŁaduszkinЛадушкинLudwikowoLudwigsortLiudvigsortas3 802
Coat of Arms of Krasnoznamensk (Kaliningrad oblast).pngKrasnoznamienskКраснознаменскŁoździenieLasdehnenLazdėnai3 518
ROS Gierdawy COA.pngŻeleznodorożnyj 1)ЖелезнодорожныйGierdawyGerdauenGirdava2 857
Rybaki COA.pngPrimorsk 1)ПриморскRybakiFischhausenŽuvininkai2 118

1) – osiedle typu miejskiego

Podział administracyjny

Po reformie w 2010 obwód kaliningradzki pod względem administracyjnym dzielił się na trzy poziomy:

  • I poziom: cały obwód ros. область;
  • II poziom:
    • sześć miast o znaczeniu obwodowym (ros. Город областного значения, Kaliningrad, Ładuszkin, Mamonowo, Pioniersk, Swietłyj, Sowieck):
    • jedno osiedle miejskie o takiej samej randze (ros. посёлок городского типа областного значения, Jantarny};
    • 15 rejonów municypalnych (ros. муниципальные районы, rejon bagrationowski, rejon gwardiejski, rejon gusiewski, rejon krasnoznamienski, rejon niemanski, rejon niestierowski, rejon ozierski, rejon polesski, rejon prawdiński, rejon swietłogorski, rejon sławski i rejon czerniachowski);
  • III poziom: 66 gmin (ros. населённые пункты), z tego 19 miejskich (ros. Городские населённые пункты) oraz 47 gmin wiejskich (ros. сельские населённые пункты)[2].

Rejony miejskie (stan do 2010):

Rejon
miejski
Liczba
mieszkańców
Kaliningrad425 617
Jantarnyj5 307
Ładuszkin3 829
Mamonowo7 471
Pionierskij11 826
Sowieck43 408
Swietłyj28 328

Rejony (stan do 2010):

RejonLiczba
mieszkańców
Ośrodek
administracyjny
Rejon bagrationowski44 832Bagrationowsk
Rejon bałtijski33 440Bałtyjsk
Rejon czerniachowski55 010Czerniachowsk
Rejon gurjewski48 814Gurjewsk
Rejon gusiewski37 130Gusiew
Rejon gwardiejski30 530Gwardiejsk
Rejon krasnoznamieński12 389Krasnoznamiensk
Rejon niemański21 958Nieman
Rejon niestierowski17 031Niestierow
Rejon oziorski16 656Oziorsk
Rejon polesski18 997Polessk
Rejon prawdinski21 177Prawdinsk
Rejon sławski21 342Sławsk
Rejon swietłogorski11 054Swietłogorsk
Rejon zielenogradski32 223Zielenogradsk

Historia

Przed 1945 rokiem

Dawny kościół polski na Steindamm w Królewcu

Do średniowiecza obszar dzisiejszego obwodu zamieszkiwali bałtyccy Prusowie, którzy w XIII wieku zostali podbici przez Krzyżaków. W wyniku germanizacji oraz osadnictwa niemieckiego do XVI wieku tereny obwodu stały się obszarem zamieszkanym w większości przez ludność niemiecką. Od zwycięstwa Polski w wojnie trzynastoletniej do podpisania traktatów welawsko-bydgoskich (m.in. w tutejszej Welawie, dzisiejszym Znamiensku) obszar znajdował się pod zwierzchnictwem polskim. Po hołdzie pruskim Królewiec stał się jednym z głównych ośrodków polskiego protestantyzmu i prężnym ośrodkiem polskiego drukarstwa. Wydawano tu polską literaturę religijną, w tym tzw. Biblię Królewiecką (pierwszy drukowany przekład Nowego Testamentu na język polski) oraz jedne z najstarszych polskich elementarzy. Po nadaniu przez króla Polski Zygmunta II Augusta przywilejów Uniwersytetowi Albrechta w 1560 (drugi najstarszy uniwersytet w Rzeczypospolitej po Akademii Krakowskiej), Królewiec stał się także jednym z wiodących polskich ośrodków uniwersyteckich. Polacy zamieszkiwali głównie Królewiec oraz współczesny przygraniczny pas południowy obwodu[3], który nawet początkowo po II wojnie światowej przyznany został Polsce, jednakże ostatecznie został wcielony do ZSRR. Względem Polaków prowadzono politykę germanizacji, zaostrzoną zwłaszcza po rozbiorach Polski[3].

We wschodniej części regionu, nazywanej Małą Litwą, zamieszkiwali Litwini pruscy. Region był ważnym ośrodkiem kultury litewskiej, gdy pozostałe etnicznie litewskie ziemie znajdowały się w zaborze rosyjskim. Stąd litewscy kolporterzy książek przemycali litewskojęzyczne książki do zaboru rosyjskiego.

Od 1945 roku

Radziecki medal za zdobycie Królewca

Pod koniec II wojny światowej obwód zajęła Armia Czerwona. Stolica niemieckiej prowincji Prusy WschodnieKrólewiec padł po długim oblężeniu 9 kwietnia 1945. Po wojnie, na mocy traktatu poczdamskiego, prowincja Prusy Wschodnie została zlikwidowana, a jej obszar podzielony pomiędzy Polskę i ZSRR. Związek Radziecki otrzymał ok. 1/3 ziem byłych Prus Wschodnich; tereny te stanowią obecnie obszar obwodu.

Pomnik 1200 żołnierzy Armii Czerwonej poległych przy zdobywaniu Królewca

Zaraz po zajęciu tych ziem przez ZSRR powstał na ich obszarze Königsbergski Specjalny Okręg Wojskowy (ros. Кёнигсбергский особый военный округ), który, wbrew nazwie, zajmował się także administrowaniem sprawami cywilnymi. Formalnie obwód został utworzony 7 kwietnia 1946 jako część terytorium Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w ramach ZSRR, pod nazwą „obwód królewiecki” (Кёнигсбергская область). W wyniku zmiany nazwy miasta Królewiec na Kaliningrad (4 lipca 1946), powstał obwód kaliningradzki. W tym samym czasie dokonano zmian nazw praktycznie wszystkich miejscowości w obwodzie[4].

Do 1947 praktycznie cała niemiecka ludność została wysiedlona; na obszarze tym osiedlili się osadnicy z różnych części ZSRR, głównie Rosjanie. Teren obwodu stał się z racji położenia geograficznego jedną z najbardziej zmilitaryzowanych części Rosji. Aż do 1991 obwód kaliningradzki pozostawał zamknięty dla cudzoziemców. Wszystkie połączenia lotnicze i kolejowe prowadziły w kierunku wschodnim, do portów zawijały tylko statki bandery radzieckiej, a szlaki kolejowe i drogowe wiodące ku południu urywały się w większości na granicy z Polską.

Wjazd do Bagrationowska od strony granicy z Polską

Po 1991 i ukonstytuowaniu się Federacji Rosyjskiej jako nowego państwa władze federacyjne w Moskwie nie były w stanie wypracować spójnej koncepcji dotyczącej bałtyckiej eksklawy. Pojawił się nurt separatystyczny postulujący szeroką autonomię (postulat partii „Reformy – Nowy Kurs”) lub nawet niepodległość obwodu jako Republiki Bałtyckiej – samodzielnego podmiotu prawa międzynarodowego, luźno stowarzyszonego z Rosją (koncepcje takie głosiła Bałtycka Partia Republikańska). O ile jednak na początku lat 90. XX w. tego typu postulaty popierało nawet ok. 20–30% mieszkańców obwodu, to już w latach 2000–2001 poparcie dla utworzenia niezależnej republiki spadło do ok. 6%[5].

Zrealizowana w 2001 reforma pozbawiła obwód części bezpośrednich wpływów z podatków, które zostały przekazane do budżetu federalnego, w zamian wprowadzając mechanizm subwencji i dotacji. W efekcie przyczyniło się to do finansowego uzależnienia regionu od władz centralnych. W 2010 budżet federalny uzyskał z terenu obwodu wpływy w wysokości ok. 1 mld USD, a budżet obwodu – niespełna 0,4 mld USD. Subwencje, dotacje i transfery w roku 2010 stanowiły 40% dochodów budżetu obwodu.

1 kwietnia 2006 weszła w życie ustawa o specjalnej strefie ekonomicznej. Obecnie administracja prezydencka w okresie rządów Władimira Putina i Dmitrija Miedwiediewa realizuje pragmatyczne podejście do eksklawy, próbując z jednej strony dalej rozwijać jego współpracę międzynarodową, a drugiej zaś, ograniczając jego uprawnienia na rzecz większego uzależnienia od władz w Moskwie[5]. Wprowadzono m.in. zakaz istnienia regionalnych partii i bloków politycznych.

30 stycznia 2012 w Kaliningradzie doszło do największego od lat protestu politycznego w Rosji, który przyczynił się m.in. do usunięcia dotychczasowego gubernatora obwodu Gieorgija Boosa.

Społeczeństwo

(c) Anton Yefimov, CC BY 3.0

Demografia

Zgodnie ze spisem ludności przeprowadzonym w 2002 obwód kaliningradzki zamieszkuje 955 281 osób, co stanowi ok. 0,7% ogółu ludności Federacji Rosyjskiej. Około 78,5% ludności mieszka w miastach i osiedlach typu miejskiego, a 21,5% zamieszkuje wsie.

Ludność miast i wsi[6]
RokPopulacjaMieszakańcy miast
(% populacji)
Mieszkańcy wsi
(% populacji)
1959    610 181[7]64,235,8
2002955 28178,521,5

W 2010 zanotowano ujemny przyrost naturalny – liczba zgonów była wyższa od liczby urodzeń o około 3 tys. Straty te równoważone są przez migracje z innych obwodów Rosji[8].

Gęstość zaludnienia w obwodzie wynosi średnio 62,6 os./km², co stawia obwód na III miejscu w kraju, za okręgiem Krasnodarskim oraz Obwodem Tulskim.

Narodowości

W katedrze królewieckiej do XVIII w. odprawiano nabożeństwa w języku polskim. Katedra jest miejscem spoczynku Bogusława Radziwiłła

Obecna struktura narodowościowa obwodu ukształtowała się po II wojnie światowej, kiedy to, po ucieczce i wysiedleniu ludności niemieckiej obszar ten zasiedlili osadnicy z różnych część Związku Radzieckiego, głównie Rosjanie. Polacy będący w diasporze na terenie obwodu mają swą organizację – Wspólnotę Kultury Polskiej.

W obwodzie kaliningradzkim żyje w sumie 97 narodowości i grup etnicznych, największa z nich to Rosjanie, którzy stanowią ponad 82% ogółu populacji.

Narodowości zamieszkujące obwód
(według danych Kaliningradzkiego Obwodowego
 Urzędu Statystycznego z 2002 oraz spisu z 1959 r.[6])
Narodowośćw 1959 r.w 2002 r.
Rosjanie473 861(77,5%)786 885(82,37%)
Białorusini57 178(9,3%)50 748(5,31%)
Ukraińcy35 717(5,8%)47 229(4,94%)
Litiwini21 262(3,4%)13 937(1,46%)
Ormianieb.d.8 415(0,88%)
Niemcyb.d.8 340(0,87%)
Tatarzy2 202(0,3%)4 729(0,50%)
Polacy3 287(0,5%)3 918(0,41%)[9]
Azerowieb.d.2 959(0,30%)
Mordwini3 360(0,5%)2 320(0,24%)
Czuwasze2 786(0,4%)2 027(0,21%)
Żydzi4 520(0,7%)1 599(0,17%)
Cyganie802(0,1%)1 447(0,15%)
Mołdawianieb.d.1 116(0,12%)
Czeczenib.d.738(0,08%)
Łotyszeb.d.709(0,07%)
Gruzinib.d.681(0,07%)
Kazachowieb.d.631(0,07%)
Uzbecyb.d.631(0,07%)
Baszkirzyb.d.562(0,06%)
Jezydzib.d.504(0,05%)
Maryjczycyb.d.448(0,05%)
Osetyjczycyb.d.433(0,05%)
Udmurcib.d.382(0,04%)
Lezginib.d.359(0,04%)
Bułgarzyb.d.346(0,04%)
Tadżycyb.d.309(0,03%)
pozostałe
narodowości
5 910(0,9%)< 300(0,03%)
o nieustalonej
narodowości
b.d.8 880(0,93%)
(c) Westpress Kaliningrad archive, image # / Alexandr Podgorchuk, Logo Klops.svg / CC-BY-SA 4.0
KiViN festiwal muzyczny, Swietłogorsk

Struktura społeczna

Dane dla populacji 955,3 tys.
Według płci:mężczyźni:456,1 tys. – 47,7%kobiety:499,2 tys. – 52,3%
Według miejsca zamieszkania:miasto:741,5 tys. – 70,4%wieś:213,8 tys. – 29,6%
Według wieku (w %):poniżej 15 lat:16,9%15–64 lat:69,0%powyżej 65 lat:14,1%
W ujęciu ekonomicznym wieku:przedprodukcyjnym:19,6%produkcyjnym:60,9%poprodukcyjnym:19,5%

Wyznania

(c) Westpress Kaliningrad archive, image # / Alexandr Podgorchuk, Logo Klops.svg / CC-BY-SA 4.0
Wierni świętują prawosławną epifanię w lodowatej wodzie
XV-wieczny kościół w Drużbie

Zdecydowana większość ludności obwodu wyznaje prawosławie. Po okresie ateizacji w czasach ZSRR pozostała duża liczba niewierzących. Z licznych, acz niewielkich mniejszości wyznaniowych, żyją tutaj m.in. katolicy, protestanci (głównie luteranie oraz baptyści, a także przedstawiciele nowych ruchów religijnych wywodzących się z tradycji protestanckiej) oraz Świadkowie Jehowy i mormoni, muzułmanie i wyznawcy judaizmu.

Struktura wyznaniowa obwodu:

Prawosławni59,7%
Katolicy4,9%
Pozostali2,3%
Ateiści lub agnostycy33,1%

Migracje

Obszar obwodu wykazuje dodatni przyrost rzeczywisty. Spowodowane jest to faktem, iż w obwodzie osiedlają się osoby pochodzenia europejskiego, zamieszkujące dotąd w należących niegdyś do ZSRR krajach Azji Środkowej. Saldo migracji w 2006 wyniosło 4‰, osiedlają się tutaj zwłaszcza Rosjanie, Ukraińcy i Niemcy. W wyniku migracji na terenie obwodu, po wojnie całkowicie pozbawionym Niemców, przedstawiciele tej narodowości stanowią już 0,9% populacji. Obwód kaliningradzki jest obwodem o największej fali imigracyjnej ze wszystkich obwodów Federacji Rosyjskiej. W lutym 2011 r. Rosja, Polska i Niemcy wezwały Komisję Europejską do objęcia obwodu ruchem bezwizowym z Unią Europejską[10]. Ratyfikacja układu przez stronę rosyjską nastąpiła 14 czerwca 2012.

W 2011 konsulaty krajów UE wydały 215 tys. wiz dla mieszkańców obwodu (liczba ich wynosiła wówczas 941,5 tys.). Jedynie 18,5% mieszkańców miast obwodu nie opuściło nigdy granic Rosji.

Gospodarka

W 1996 powstała Specjalna Strefa Ekonomiczna. Jej celem jest przyśpieszenie społeczno-gospodarczego rozwoju tego regionu.

Do 2006 import produktów do obwodu zwolniony był z ceł importowych.

W porównaniu z pozostałą częścią Rosji obwód posiada silnie rozwinięty sektor małych przedsiębiorstw. Jest ich dwukrotnie więcej niż średnio w Rosji (23,5 na 1000 mieszkańców przy średniej krajowej 11 na 1000) i generują one ok. 35% PKB eksklawy (średnio w Rosji tylko 17%).

Z uwagi na odizolowanie obwodu od reszty kraju i wiążące się z tym wyższe koszty prowadzenia działalności gospodarczej (energii, tranzytu i importu), jak też utrudnienia charakterystyczne dla całego kraju (korupcja, niski stopień ochrony praw własności, zmienność prawa), obwód cieszy się umiarkowanym zainteresowaniem inwestorów zagranicznych.

Przemysł

Na terenie obwodu istnieje rozwinięty przemysł zajmujący się produkcją środków transportu: wagonów oraz dźwigów, a także przemysł stoczniowy (budowlany i remontowy) oraz motoryzacyjny (produkcja samochodów: firma Avtotor – montaż marek Opel, BMW, Chevrolet, KIA oraz AwtoWAZ – montaż marek Łada, Nissan, Renault).

Ponadto istnieje tutaj przemysł elektroniczny (produkcja telewizorów) oraz materiałów budowlanych oraz spożywczy.

Nadmorski charakter obwodu sprawia, iż istotną gałęzią gospodarki jest rybołówstwo i przetwórstwo rybne.

Surowce mineralne

Bursztyn – główne bogactwo naturalne obwodu

Na terenie obwodu znajdują się największe na świecie złoża bursztynu, obejmujące prawdopodobnie ponad 90% światowych zasobów tego surowca. Najwięcej bursztynu wydobywa się w rejonie osiedla Jantarnyj, gdzie często poddawany jest on także obróbce.

Znajdują się tutaj także niewielkie złoża ropy naftowej o wysokiej jakości (z niską zawartością siarki). Wydobycie roczne kształtuje się na poziomie 1 mln t z możliwością powiększenia do 1,5–2 mln t rocznie.

Znajdują się tu również pokłady soli kamiennej, węgla brunatnego, torfu oraz źródła wód mineralnych.

Transport

Transport drogowy

Na terenie obwodu istnieje dość gęsta sieć dróg utwardzonych, pochodzących jeszcze z okresu, gdy teren dzisiejszego obwodu należał do państwa niemieckiego. Ponieważ budowane przez Niemców drogi nie spełniają dzisiejszych rosyjskich norm w zakresie szerokości, jak też dlatego, iż charakteryzują się one dużą liczbą zakrętów, na większości dróg obwodu obowiązuje ograniczenie prędkości do 70 km/h (inaczej niż w pozostałych częściach kraju, gdzie dopuszczalna prędkość zwykle wynosi 90 km/h).

Ważniejsze drogi:

Oprócz tego na terenie obwodu znajduje się niedokończona droga, będąca planowaną niegdyś autostradą mającą łączyć Królewiec z Berlinem, zwana Berlinką. Droga ta łączy się z polską drogą ekspresową S22 poprzez otwarte w dniu 3 grudnia 2010 roku przejście graniczne Grzechotki – Mamonowo II.

Samochodowe przejścia graniczne

Most na granicy rosyjsko-litewskiej w Sowiecku

Na granicach obwodu znajdują się następujące przejścia:

Transport kolejowy

Mapa sieci kolejowej obwodu kaliningradzkiego
Kaliningrad Passażyrskij
Żaglowiec STS Kruzensztern – najbardziej znany okręt zarejestrowany w kaliningradzkim porcie
Port w Pionierskim
Tramwaj Tatra T4D w Kaliningradzie

Transport kolejowy wykorzystywany jest przede wszystkim dla przewozu towarowego między obwodem oraz sąsiednimi krajami i resztą terytorium Rosji. Ponadto ten rodzaj transportu odgrywa istotną rolę w przewozach pasażerskich, zarówno wewnątrz obwodu, jak i zagranicznych (wraz z przejazdami do pozostałej części Rosji). Z Kaliningradu wyjeżdżają pociągi zarówno do głównych miast Rosji (Moskwy i Sankt Petersburga), jak i miast zagranicznych (Wilna, Mińska, a dawniej również do Gdyni i Berlina).

Niegdyś sieć kolejowa pokrywająca obwód była znacznie gęstsza, lecz część połączeń została zamknięta i rozebrana w pierwszych latach powojennych; także tuż po rozpadzie ZSRR zamknięto część nierentownych połączeń.

Obecnie czynne są następujące odcinki torów:

Największymi węzłami kolejowymi są Kaliningrad, gdzie zbiega się 8 linii kolejowych i Czerniachowsk (4 linie)

Transport wodny

Wodny transport na terenie obwodu należy podzielić na morski i śródlądowy.

Głównym towarowym portem morskim obwodu jest Kaliningrad, ważne porty znajdują się też w Pionierskim i Bałtijsku. Kaliningrad jest drugim co do wielkości rosyjskim portem morskim na Bałtyku. Z Bałtijska kursuje prom do Sankt Petersburga; miasto to ma także połączenie pasażerskie z Gdynią.

W Kaliningradzie, Czerniachowsku i Sowiecku znajdują się porty rzeczne. Żegluga odbywa się tylko po Pregole i Niemnie. Żegluga śródlądowa ma ograniczone znaczenie dla transportu; drogą tą przesyłają się tylko niewielką część ładunków, jakie przemieszczają się po terytorium obwodu; brak jest śródlądowej żeglugi pasażerskiej.

W okresie letnim między Kaliningradem, Fromborkiem i Elblągiem, po wodach Zalewu Wiślanego kursują wodoloty, eksploatowane przez polskich przewoźników.

Transport powietrzny

W Kaliningradzie, a dokładniej w znajdującej się pod tym miastem osadzie Chrabrowo, znajduje się międzynarodowy port lotniczy.

Transport miejski

W dużych miastach obwodu funkcjonuje transport autobusowy, jedynie w Kaliningradzie są ponadto linie tramwajowe (najstarsze w Rosji – działające od 1895) i linia trolejbusowa. Do końca II wojny światowej linia tramwajowa znajdowała się też w Sowiecku.

Energetyka

W 2004 średnioroczne zapotrzebowanie na energię elektryczną na terenie obwodu wynosiło 3,5 mld kilowatogodzin, z czego zaledwie 235 mln pokrywała produkcja własna. W związku z tym w 2005 oddano do użytku pierwszy bloku nowej, najnowocześniejszej w Rosji elektrociepłowni o mocy 450 MW. Pokrywa ona połowę zapotrzebowania na energię, w wyniku czego obwód obecnie jest w tym względzie samowystarczalny. Pod koniec 2010 roku uruchomiony został drugi blok elektrociepłowni, dzięki czemu eksklawa uniezależniła się zupełnie od systemów energetycznych sąsiednich krajów. W 2008 roku podjęto decyzję o budowie Bałtyckiej Elektrowni Jądrowej w miejscowości Nieman. Miała ona posiadać dwa bloki energetyczne o łącznej mocy 2300 MW (2 × 1150 MW). Budowę pierwszego bloku zaplanowano na lata 2010–2016, a drugiego na lata 2012–2018. Wyposażenie miało dostarczyć francusko-rosyjskie konsorcjum Alstom-Atomenergomash (AAEM). Planowano instalację reaktorów wodnych ciśnieniowych WWER-1200[11]. Elektrownia miała zagwarantować obwodowi bezpieczeństwo energetyczne. Rosja zamierzała eksportować dwie trzecie wytwarzanego w niej prądu do Polski, Niemiec i Litwy. Bałtycka Elektrownia Atomowa miała być pierwszą wybudowaną z udziałem kapitału prywatnego, jednakże państwo miało zachować 51% udziałów. Jako wykonawcę wyłoniono rosyjski koncern Atomstrojeksport. Koszt budowy szacowano na 6 miliardów euro[12][13][14][15]. Federalna Agencja Energii Atomowej (Rosatom) jako terminy rozpoczęcia budowy elektrowni podawała wiosnę 2010 r., a następnie luty 2012. Budowa, choć podjęta (wylano betonowy fundament pod pierwszy reaktor, zbudowano część jego korpusu i zrobiono wykop pod drugi reaktor), w 2013 r. została wstrzymana, o czym przesądziło fiasko starań o pozyskanie zagranicznego inwestora skłonnego do sfinansowania inwestycji, jak też brak zainteresowania potencjalnych odbiorców energii z innych krajów. Zapowiadano co prawda analizę możliwości budowy w tym miejscu reaktorów małej (40 MW) i średniej (640 MW) mocy, jednakże oznacza to, że budowa BEJ, przynajmniej w pierwotnie planowanym kształcie, nie będzie kontynuowana[16].

Władza

Władza w obwodzie sprawowana jest zgodnie z Konstytucją Federacji Rosyjskiej i ustawodawstwem federalnym.

Władza ustawodawcza

Lokalnym organem prawodawczym jest Kaliningradzka Duma Obwodowa (ros. Калининградская областная Дума). Składa się ona z 40 posłów, spośród których 10 wybieranych jest w okręgach jednomandatowych, kolejnych 10 – wielomandatowych, a 20 – z jednego okręgu, złożonego z całego obwodu.

W ramach Dumy działa 8 stałych komisji.

Władza wykonawcza

Władzę wykonawczą sprawuje gubernator z pomocą lokalnego rządu (Правительство Калининградской области), na którego czele stoi. Od 2011 roku funkcję tę sprawuje Nikołaj Cukanow (były mer Gusiewa i pierwszy gubernator urodzony na terenie obwodu kaliningradzkiego, w 1965 r.). Poprzednim gubernatorem był Gieorgij Boos.

Współpraca z Polską

Obwód kaliningradzki współpracuje z województwem warmińsko-mazurskim na mocy Porozumienia o współpracy między Województwem Warmińsko-Mazurskim i Administracją Obwodu Kaliningradzkiego z 19 września 2001. W Kaliningradzie mieści się Konsulat Generalny RP.

Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej

(c) Westpress Kaliningrad archive, image # / Alexandr Podgorchuk, Logo Klops.svg / CC-BY-SA 4.0

Okolice Kaliningradu to najbardziej zmilitaryzowany obszar Federacji Rosyjskiej, istnieje tu największe skupisko obiektów militarnych w Europie. Bazy wojskowe mieszczą się na terenie całego obwodu kaliningradzkiego. Obwód kaliningradzki stanowi zaplecze Floty Bałtyckiej, której dowódca pełni również funkcję zwierzchnika wszystkich jednostek wojskowych w obwodzie, dowodząc Kaliningradzkim Rejonem Obronnym.

Największe bazy

  • czynne bazy lotnicze
    • Chrabrowo (ros. Храброво, niem. Powunden, ang. Khrabrovo), pow. Gurjewsk
    • Czerniachowsk (ros. Черняховск, niem. Insterburg, ang. Chernyakhovsk)
    • Donskoje (ros. Донское, niem. Groß-Dirschkeim, ang. Donskoye), pow. grodzki Swietłogorsk
    • Kaliningrad Czkałowsk (ros. Чкаловск-Люблино-Новое, niem. Tannenwalde, ang. Chkalovsk-Lyublino-Novoye)
  • nieczynne bazy lotnicze
    • Bałtijsk-Kosa (ros. Балтийск-Коса, niem. Pillau, pol. Piława, ang. Baltiysk)
    • Dunajewka Аэродром (Дунаевка) rejon swietłogorski niem. Thierenberg
    • Niwienskoje (ros. Нивенское, niem. Wittenberg bei Tharau, ang. Nivenskoye), pow. Bagrationowsk

Tablice rejestracyjne

Tablica rejestracyjna zarejestrowana w obwodzie kaliningradzkim

Tablice pojazdów zarejestrowanych w obwodzie kaliningradzkim mają oznaczenie 39 lub 91[17] w prawym górnym rogu nad flagą Rosji i literami RUS.

Zobacz też

Przypisy

  1. Предварительная оценка численности постоянного населения на 1 января 2021 года и в среднем за 2020 год [dostęp 2021-03-16].
  2. Tadeusz Palmowski. Struktura władzy i podziały administracyjne obwodu kaliningradzkiego. „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej”. tom 3 (2014), s. 171-180, 2014 (pol.). 
  3. a b [1].
  4. Przewodnik dla przedsiębiorcy po obwodzie kaliningradzkim.
  5. a b Obwód Kaliningradzki Federacji Rosyjskiej w rosyjskich koncepcjach geopolitycznych.
  6. a b Территориальный орган Федеральной службы государственной статистики по Калининградской области, kaliningrad.gks.ru [dostęp 2020-05-03].
  7. Należy pamiętać, że w spisie uwzględniono jedynie ludność cywilną regionu i tylko częściowo personel wojskowy, dlatego rzeczywista liczba obywateli radzieckich przebywających w regionie wymaga wyjaśnienia https://kaliningrad.gks.ru/research_1959?print=1.
  8. Adam Hlebowicz: Kaliningrad bez wizy. Gdańsk: Oskar, 2012, s. 11. ISBN 978-83-63709-17-4.
  9. Nieoficjalne dane szacują liczbę Polaków w obwodzie kaliningradzkim na ponad 10 tys. do 20 tys. Por. Konsulat Generalny RP w Kaliningradzie, Polska diaspora w obwodzie kaliningradzkim. W 2012 statystyki podawały 4500 Polaków w obwodzie, a parafie katolickie liczbę osób polskiego pochodzenia szacowały na 10–15 tys.
  10. Adam Bańkowski: Polska za rozszerzeniem strefy ruchu bezwizowego z Kaliningradem (pol.). UniaEuropejska.org, 2010-12-22. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  11. Konsorcjum Rosatom i Alstom dostarczy sprzęt dla elektrowni w Kaliningradzie.
  12. Rosja zbuduje elektrownię atomową w obwodzie kaliningradzkim.
  13. Rosatom: Elektrownia jądrowa w Kaliningradzie powinna eksportować prąd.
  14. Rosja buduje elektrownię atomową w Kaliningradzie.
  15. Kaliningrad: Elektrownia atomowa coraz bliżej.
  16. Marek Menkiszak Rosja zamraża budowę elektrowni jądrowej w Kaliningradzie.
  17. Автомобильный код региона Калининградская область (ros.). takewm.ru. [dostęp 2013-09-27].


Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Portal icon.svg
Autor: , Licencja: CC BY 2.5
Icon for Wikimedia project´s portals.
Kaliningrad Oblast Coat of Arms 2006.svg
Converted to SVG, traced in Inkscape by Gaz Davidson
Coat of Arms of Ladushkin (Kaliningrad oblast).png
Ladushkin (Kaliningrad oblast), coat of arms
KiViN (2017-07-22) 22.jpg
(c) Westpress Kaliningrad archive, image # / Alexandr Podgorchuk, Logo Klops.svg / CC-BY-SA 4.0
KiViN (2017-07-22)
Советск, Калининградская область. The Queen Louise bridge wiki.jpg
Autor: Edward YS, Licencja: CC BY-SA 4.0
To fotografia pomnika kulturowego dziedzictwa w Rosji; numer:
Kaliningrad 05-2017 img18 Kings Gate.jpg
Autor: A.Savin (Wikimedia Commons · WikiPhotoSpace), Licencja: FAL
King's Gate in Kaliningrad formerly Königsberg, Kaliningrad Oblast (Russia).
Coat of Arms of Yantarny (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Yantarny (Kaliningrad oblast)
Площадь Победы, город Калининград.jpg
Autor: Зандер виктор, Licencja: CC BY-SA 4.0
До начала XX века на месте нынешней площади Победы располагались Штайндаммские и Трагхаймские ворота городских укреплений. В начале XX века сооружения внутреннего кольца городских укреплений потеряли военное значение, были выкуплены городом и снесены. Трагхайимские ворота были снесены в 1910 году, Штайндаммские — в 1910 году.

Примерно на их месте была устроена площадь Hanzaplatz, то есть нынешняя площадь Победы[1]. Средневековый Кенигсберг входил в Ганзейский союз.

В 1920—1923 годах был построен комплекс павильонов Восточной ярмарки, главные ворота располагались на северной оконечности площади. На противоположной стороне площади было выстроено здание торговых представительств, позднее оно стало использоваться кёнигсбергским городским правлением.

После прихода нацистов к власти площадь была переименована в Адольф-Гитлер-Плац (площадь Адольфа Гитлера).

После войны площадь стала называться Площадью Победы. В 1958 году на площади был установлен памятник Ленину работы скульптора Топуридзе.До этого здесь возвышался памятник Сталину.

В 1996 году рядом с площадью началось строительство Храма Христа Спасителя. В преддверии 750-летнего юбилея Калининграда площадь была капитальным образом реконструирована. С площади бын убран памятник Ленину (после реставрации перенесён в сквер перед Домом искусств, бывший кинотеатр «Октябрь»), также снесли трибуны. В ходе реконструкции на площади устроили фонтаны и установили Триумфальную колонну, напоминающую Александровскую колонну в Санкт-Петербурге.
Балтийский маяк (Балтийск).jpg
Autor: Георгий Долгопский, Licencja: CC BY-SA 3.0
To fotografia pomnika kulturowego dziedzictwa w Rosji; numer:
Coat of Arms of Zelenogradsk (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Zelenogradsk (Kaliningrad oblast)
Кирха Нойхаузен 21.JPG
Autor: FS112Is, Licencja: CC BY-SA 3.0
To fotografia pomnika kulturowego dziedzictwa w Rosji; numer:
Gerb nesterov.jpg
Wappen der russischen Stadt Nesterow (dt. Stallupönen od. Ebenrode)
Bagrationowsk1.jpg
Autor: Foma, Licencja: CC BY-SA 4.0
Monument at the border with Poland in Bagrationosvk, Russia
Coat of Arms of Bagrationovsk (Kaliningrad oblast).png
Bagrationovsk (Kaliningrad oblast), coat of arms
Coat of Arms of Gvardeisk (Kaliningrad oblast).png
Gvardeisk (Kaliningrad oblast), coat of arms
Coat of Arms of Guryevsk (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Guryevsk (Kaliningrad oblast)
Victory Day in Kaliningrad 2017-05-09 22.jpg
(c) Westpress Kaliningrad archive, image # / Alexandr Podgorchuk, Logo Klops.svg / CC-BY-SA 4.0
Victory Day in Kaliningrad 2017-05-09
Coat of Arms of Krasnoznamensk (Kaliningrad oblast).png
Krasnoznamensk (Kaliningrad oblast), coat of arms
SvetlogorskRauschen 05-2017 img11 beach.jpg
Autor: A.Savin (Wikimedia Commons · WikiPhotoSpace), Licencja: FAL
Sea beach in Svetlogorsk formerly Rauschen / Kaliningrad Oblast (Russia).
Весна. Цветёт боярышник Paul's Scarlet..JPG
Autor: Rosenmaiden, Licencja: CC BY-SA 3.0
To fotografia pomnika kulturowego dziedzictwa w Rosji; numer:
PolnischeKirche.jpg
Autor:

Herausgeber: Landsmannschaft Ostpreußen e.V. Parkallee 84/86 20144 Hamburg HRA VR4551 Ust-ID-Nr.: DE118718969

Bundesgeschäftsführer: Dr. Sebastian Husen, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Steindammer, or the Polish Church
Kaliningrad 1200.jpg
(c) I, Tassadar, CC-BY-SA-3.0
To fotografia pomnika kulturowego dziedzictwa w Rosji; numer:
KALININGRAD FINAL.svg
Autor: Andrein, Licencja: CC BY-SA 3.0

General map of the Kaliningrad Oblast, Russian Federation.

Made with 3DEM, GRASS GIS, The Gimp and Inkscape software from public-domain GIS data (SRTM3, VMAP0). The relief shading is embedded bitmap graphics.

Projection: UTM. Geodetic datum: Wgs84.

Additional references:

1. Wikipedia Kaliningrad Oblast related articles and lists;

2. the 'Great Road Atlas of Europe', Freytag&Berndt u. Artaria KG, Vienna 2007;

3. Soviet military topographic maps (scale 1:500.000) - http://maps.poehali.org/en/.

Use the other version of this file for translations.
Sovetsk2.png
Autor: kyselak, Licencja: CC BY-SA 3.0
Russische Föderation: Häuserzeile in Sovetsk
Byvshaya dobycha yantarya.jpg
Autor: unknown, Licencja: CC BY 1.0
Coat of Arms of the Russian Federation.svg
Coat of Arms of the Russian Federation
Amber Bernstein many stones.jpg
Autor: uploaded with permission from User Lanzi by Ra'ike on de.wikipedia, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Amber - many stones
Kaliningrad oblast Kurortnoe (Gross-Wonsdorf) abandoned castle.JPG
Abandoned Teutonic castle tower in Kurortnoe (Gross-Wonsdorf) in Kaliningrad oblast
Church in Druzhba, Russia.jpg
Autor: Christian Ganzer, Hamburg, Germany., Licencja: CC BY-SA 2.5
15th century City church in the town Druzhba, Kaliningradskaya oblast', Russia (formerly Allenburg in East Prussia).
Gumbinė7.JPG
Autor: Rimantas Lazdynas, Licencja: CC BY-SA 3.0
Gusev, Kaliningrad oblast
Pinersk port.jpg
Autor: unknown, Licencja: CC BY 1.0
Kaliningrad oblast Zheleznodorozhny town.JPG
Zheleznodorozhny town in Kaliningrad oblast, German-built houses in central part
Ru-koenigsberg.jpg
Autor: Exec, Licencja: CC BY 3.0
(Unofficial) "Königsberg" frame on a Russian car license plate of Kaliningrad
Curonian Lagoon.jpg
Curonian Lagoon
Coat of Arms of Baltiysk (Kaliningrad oblast).png
Baltiysk (Kaliningrad oblast), coat of arms
Coat of Arms of Slavsk (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Slavsk (Kaliningrad oblast)
Coat of Arms of Svetly (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Svetly (Kaliningrad oblast)
Coat of Arms of Svetlogorsk (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Svetlogorsk (Kaliningrad oblast)
Vodokreschi in Kaliningrad 2017-01-19 (04).jpg
(c) Westpress Kaliningrad archive, image # / Alexandr Podgorchuk, Logo Klops.svg / CC-BY-SA 4.0
Vodokreschi in Kaliningrad 2017-01-19
Coat of Arms of Pravdinsk (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Pravdinsk (Kaliningrad oblast)
BaltiyskPillau 05-2017 img08 aerial photo.jpg
Autor: A.Savin (Wikimedia Commons · WikiPhotoSpace), Licencja: FAL
Aerial photo of Baltiysk formerly Pillau / Kaliningrad Oblast (Russia).
Karta1.GIF
Autor: unknown, Licencja: CC BY 1.0
ZelenogradskCranz 05-2017 railway station.jpg
Autor: A.Savin (Wikimedia Commons · WikiPhotoSpace), Licencja: FAL
Railway station in Zelenogradsk formerly Cranz / Kaliningrad Oblast (Russia).
Gerb Sovetsk.png
Autor: администрация СГО, Licencja: CC0
герб Советска
Coat of Arms of Mamonovo (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Mamonovo (Kaliningrad oblast)
Coat of Arms of Ozyorsk (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Ozyorsk (Kaliningrad oblast)
Правдинск1.jpg
Autor: Sergksuh, Licencja: CC BY-SA 3.0
To fotografia pomnika kulturowego dziedzictwa w Rosji; numer:
Map of Russia - Kaliningrad Oblast (2008-03).svg
Autor: Marmelad, Licencja: CC BY-SA 2.5
Autogenerated image to indicate Russian subjects as of 2008-03. Subject as indicated by filename.
Krusenstern.wmt.jpg
Autor: Wolfgang Meinhart, Hamburg, Licencja: CC BY-SA 3.0
Russische Viermastbark Krusenstern aka Kruzenstern 13/5/2001 in Hamburg
Kant Kaliningrad.jpg
Autor: photo taken by myself, Licencja: CC BY-SA 2.5
Statue of Immanuel Kant in Kaliningrad State University area, Kaliningrad, Russia. Replica by Harald Haacke of the original sculpture by Christian Daniel Rauch that disappeared in 1945 during the Second World War.
Medal-Koenigsberg USSR.jpg
Autor: Grzegorz Chladek, Licencja: CC BY-SA 2.5
Radziecki Medal za Zdobycie Królewca
Coat of Arms of Gusev (Kaliningrad oblast).png
Gusev (Kaliningrad oblast), coat of arms
Kaliningrad 05-2017 img36 South railway station.jpg
Autor: A.Savin (Wikimedia Commons · WikiPhotoSpace), Licencja: FAL
South railway station in Kaliningrad formerly Königsberg, Kaliningrad Oblast (Russia).
Kaliningrad 05-2017 img04 Kant Island.jpg
Autor: A.Savin (Wikimedia Commons · WikiPhotoSpace), Licencja: FAL
Historical Lutheran cathedral in Kaliningrad formerly Königsberg, Kaliningrad Oblast (Russia).
Coat of Arms of Neman (Kaliningrad oblast).png
Coat of arms of Neman (Kaliningrad oblast)
St. Bruno (Tschernjachowsk).png
Autor: kyselak, Licencja: CC BY-SA 3.0
Roman Catholic church in Chernyakhovsk.
Old cathedral of Kaliningrad in Russia.jpg
Photo of old cathedral of Kaliningrad in Russia (former Prussian Königsberg)
Coat of Arms of Kaliningrad Oblast.svg
Герб Калининградской области
Kaliningrad Oblast within Europe.svg
Autor: , Licencja: CC BY-SA 3.0
Map of the Kaliningrad Oblast of the Russian Federation within Europe.
  Kaliningrad Oblast
  Remainder of the Russian Federation (de jure) + Crimea (de facto; hashed area)
TramKaliningrad2.JPG
Autor: Volkov Vitaly, Licencja: CC BY 1.0
Tatra T4D tram 505 (former Halle 1061) in Kaliningrad, Russia. Photo taken in street April 9th.
Coat of Arms of Chernyakhovsk (Kaliningrad oblast).png
Chernyakhovsk (Kaliningrad oblast), coat of arms
Baltiysk, Kaliningrad Oblast, Russia - panoramio - Anton Yefimov (5).jpg
(c) Anton Yefimov, CC BY 3.0
Baltiysk, Kaliningrad Oblast, Russia