Oldrzych (zm. 1034)
| ||
![]() Oldrzych | ||
Książę Czech | ||
Okres | od 1012 do 1033 | |
Poprzednik | Jaromir Przemyślida | |
Następca | Jaromir Przemyślida | |
Książę Czech | ||
Okres | 1034 | |
Poprzednik | Jaromir Przemyślida | |
Następca | Brzetysław I | |
Dane biograficzne | ||
Dynastia | Przemyślidzi | |
Data śmierci | 9 listopada 1034 | |
Ojciec | Bolesław II Pobożny | |
Matka | Emma | |
Rodzeństwo | Bolesław III, Jaromir | |
Żona | Bożena | |
Dzieci | Brzetysław I |
Oldrzych (Udalryk) (zm. 9 listopada 1034) – książę Czech w latach 1012-1033 i 1034 z dynastii Przemyślidów.
Syn Bolesława II i jego żony Emmy, brat Bolesława III i Jaromira.
Był dwukrotnie żonaty; osoba pierwszej żony nie jest bliżej znana. Drugą była chłopka Bożena, z którą miał syna Brzetysława I. W 1029 roku odebrał Polsce Morawy.
Był sprzymierzeńcem cesarza Henryka II w walkach z Bolesławem Chrobrym. W 1017 roku, po nieudanym oblężeniu Niemczy, odcięte od zachodu wojska niemieckie wycofały się przez Czechy[1].
Uwięził (w trakcie ucieczki na wygnanie po przejęciu władzy przez Bezpryma) i wykastrował Mieszka II Lamberta.
Przypisy
- ↑ Marzena Matla, Czechy, Seria: Początki Państw, Poznań 2014, s. 199-210.