Opactwo św. Piotra w Solesmes

Opactwo św. Piotra w Solesmes
Ilustracja
Budynek opactwa
Państwo Francja
MiejscowośćSolesmes
Kościółrzymskokatolicki
Rodzaj klasztoruopactwo
Właścicielbenedyktyni
ProwincjaKongregacja Solesmeńska
OpatDom Philippe Dupont OSB
FundatorGeoffroy, Lord Sablé
Data budowy1010
Data zamknięcia1791
Data zburzenia1832 (częściowo)
Data reaktywacji1833
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Opactwo św. Piotra w Solesmes”
Ziemia47°51′08″N 0°18′11″E/47,852222 0,303056
Strona internetowa klasztoru
Film z fasadą opactwa.

Opactwo św. Piotra w Solesmes – męski klasztor benedyktyński w Solesmes, we Francji, ufundowany w 1010 roku, zamknięty podczas Rewolucji Francuskiej w 1791 roku, a następnie reaktywowany w 1833 roku. Słynie przede wszystkim ze śpiewu chorału gregoriańskiego. Jest opactwem macierzystym Kongregacji Solesmeńskiej.

Historia

Opactwo zostało ufundowane w 1010 roku przez Geoffroya z Sablé. Zniszczone zostało przez wojska angielskie podczas Wojny stuletniej. Zostało jednak odbudowane w zmienionej postaci[1].

W 1664 opactwo dołączyło do Kongregacji św. Maura[2].

Likwidację opactwa przyniosła Rewolucja francuska, której władze zmusiły mnichów do opuszczenia klasztoru w 1791 roku.

Klasztor został reaktywowany w 1833 roku przez Dom Prospera Guérangera. Doprowadził on do ponownego rozkwitu opactwa, co umożliwiło powstanie nowych fundacji i reaktywację zamkniętych klasztorów[3]. Między innymi w 1866 otwarto żeńskie opactwo św. Cecylii w Solesmes, zaś najnowszą fundacją opactwa jest klasztor św. Benedykta w Palendriai, ufundowany w 1998 roku.

Kongregacja Solesmeńska

Klasztor stanął na czele powołanej w 1837, przez papieża Grzegorza XVI w brewe Innumeras inter nowej benedyktyńskiej Kongregacji Francuskiej, której zadaniem miało być odnowienie wiedzy o starożytności kościelnej, przywrócenie z zapomnienia, w które popadły, zdrowych tradycji prawa kanonicznego i świętej liturgii, potwierdzenie z niezmienną stałością i obrona przeciw wszelkim napadom nowinkarstwa prawa i przepisów Stolicy Świętej[4]

Solesmes stało się miejscem odnowy liturgii łacińskiej i chorału gregoriańskiego, poprzez usunięcie powstałych z biegiem czasu zniekształceń i przywrócenia śpiewu do pierwotnej postaci[5]. Opactwo zainicjowało też odrodzenie francuskiego monastycyzmu, zniszczonego po Rewolucji Francuskiej.

Opaci klasztoru po reaktywacji

#Imię i nazwiskoPortretOdDo
1Dom Prosper GuérangerProsper.jpg18371875
2Dom Charles CouturierLouis-Charles Couturier.png18751890
3Dom Paul DelattePaul Delatte.jpg18901921
4Dom Germain CozienGermain Cozien.jpg19211959
5Dom Jean ProuNo image.png19591992
6Dom Philippe Dupont[6]No image.png1992

Zobacz też

Przypisy

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

France location map-Regions and departements-2016.svg
Autor: Superbenjamin, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blank administrative map of France for geo-location purpose, with regions and departements distinguished. Approximate scale : 1:3,000,000
Legenda klasztor.svg
Symbol klasztoru do legendy mapy
No image.png
A 1×1 transparent image. Useful for when a template requires an image but you don't have one.
Paul Delatte.jpg
Paul Delatte
Germain Cozien.jpg
Germain Cozien
Louis-Charles Couturier.png
Louis-Charles Couturier
Abbaye Saint-Pierre de Solesmes.webm
Autor: Inchoro, Licencja: CC BY-SA 4.0
Abbaye Saint-Pierre de Solesmes.
Prosper.jpg
Image of Prosper Guéranger (1805–1875)