Operacja kwantuńska

Operacja kwantuńska
II wojna światowa, wojna na Pacyfiku, wojna radziecko-japońska
Ilustracja
(c) Mil.ru, CC BY 4.0
Czas9 sierpnia2 września 1945
MiejsceMandżuria, Mongolia Wewnętrzna, północna Korea
TerytoriumChiny, Mongolia, Korea
Przyczynaprzyłączenie się ZSRR do wojny przeciwko Japonii
Wynikdecydujące zwycięstwo ZSRR i jego sojuszników
Strony konfliktu
 Japonia
 Mandżukuo
 Mengjiang
 ZSRR
 Mongolia
 Chiny
koreański ruch oporu[1]
Dowódcy
Otozō YamadaAleksandr Wasilewski
Rodion Malinowski
Siły
1 217 000 żołnierzy
  • 5360 dział,
  • 1155 czołgów,
  • 1800 samolotów,
  • 1215 pojazdów

Mandżukuo 200 000 żołnierzy
Mengjiang 10 000 żołnierzy

1 577 225 żołnierzy
  • 26 137 dział,
  • 5556 czołgów i dział samobieżnych,
  • 5386 samolotów,

16 000 żołnierzy

Straty
Wg źródeł radzieckich:
83 737 zabitych,
640 276 pojmanych
Wg źródeł japońskich:
21 000 zabitych
12 031 zabitych lub zaginionych,
24 425 rannych

Operacja kwantuńska – rozpoczęta po wypowiedzeniu wojny Japonii przez ZSRR (8 sierpnia 1945) operacja militarna zaplanowana przez marszałka Aleksandra Wasilewskiego, której celem było wyzwolenie spod okupacji japońskiej Mandżurii i Korei do 38 równoleżnika (24 sierpnia 1945). Operacja miała również pomścić klęskę Rosjan, poniesioną w wojnie z Japończykami 40 lat wcześniej.

Ze strony japońskiej działania prowadziła tam tzw. Armia Kwantuńska. Po stronie sowieckiej działania były organizowane przez wojska Frontu Dalekowschodniego. Część wojsk radzieckich przerzucano na ten odcinek frontu tuż po opanowaniu Berlina. Główną operacyjną jednostką atakującą Armii Czerwonej był Front Zabajkalski, dowodzony przez marszałka Rodiona Malinowskiego (wcześniej dowódca II Frontu Ukraińskiego, potem Minister Obrony ZSRR), atakujący na kierunku BajkałMorze Wschodniochińskie.

Ofensywa radziecka nie natrafiła na silny opór. Wojska ZSRR pokonały trasę ok. 2000 km oraz góry Wielki Chingan w ciągu około tygodnia. Ponad pół miliona żołnierzy japońskich dostało się do niewoli radzieckiej. Armia Czerwona zniszczyła równie liczną Armię Kwantuńską w zaledwie 12 dni[2].

Przypisy

  1. Kim Sang-ilS., ‘북야영 기지’에 서서 역사를 읽다!, TongilNews, 13 grudnia 2020 (kor.).
  2. Maciej Michałek, Złamana umowa, szybki pogrom i zmiana granic – jak Stalin uderzył na Japonię, TVN24, 9 maja 2015 [dostęp 2018-02-15].

Media użyte na tej stronie

Flag of Japan (1870–1999).svg
Variant version of a flag of Japan, used between 1870 and 1999 (aspect ratio 7:10).
Flag of the People's Republic of Mongolia (1924-1930; variant).svg
Autor: Oryginalnym przesyłającym był NuclearVacuum z projektu Wikimedia Commons
modified by User:Tcfc2349, Licencja: CC BY-SA 4.0
Varient flag of the People's Republic of Mongolia at 1924-1930. There seems to be a dispute whether this flag was actually in use. The Mongolian government gives a different sequence of flags for the period in a recent exhibition.
Flag of the Mongolian People's Republic (1924–1930, variant).svg
Autor: Oryginalnym przesyłającym był NuclearVacuum z projektu Wikimedia Commons
modified by User:Tcfc2349, Licencja: CC BY-SA 4.0
Varient flag of the People's Republic of Mongolia at 1924-1930. There seems to be a dispute whether this flag was actually in use. The Mongolian government gives a different sequence of flags for the period in a recent exhibition.
Flag of Manchukuo.svg
Flag of Manchukuo
Маньчжурская операция.jpg
(c) Mil.ru, CC BY 4.0
Soviet Invasion of Manchuria
Flag of the Provisional People's Committee for North Korea.svg
Autor: Elevatorrailfan, Licencja: CC BY-SA 4.0
This is the flag of the Provisional People's Committee for North Korea (1946–1948). This flag is very similar to the United States Army Military Government in Korea but the two flags have different styles of trigrams.