Oskar Stanisław Czarnik

Oskar Stanisław Czarnik
Data i miejsce urodzenia

27 grudnia 1937
Lwów

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia czasopiśmiennictwa, kultura literacka XIX-XX w.
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1979

Habilitacja

27 października 1992

Profesura

20 sierpnia 2003

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Biblioteka Narodowa
Uniwersytet Łódzki
Akademia Świętokrzyska w Kielcach

Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Oskar Stanisław Czarnik (ur. 27 grudnia 1937 we Lwowie[1]) – polski literaturoznawca, profesor nauk humanistycznych, działacz opozycji w okresie PRL.

Życiorys

W 1962 ukończył studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Doktoryzował się w 1979[1], natomiast stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1992 w Instytucie Badań Literackich PAN w oparciu o rozprawę pt. Między dwoma Sierpniami. Polska kultura literacka w latach 1944–1980. W 2003 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

W latach 60. i 70. był nauczycielem w liceum ogólnokształcącym w Tłuszczu oraz w Technikum Odzieżowym w Warszawie. Od 1969 do 1972 zatrudniony był w warszawskich Wydawnictwach Handlu Zagranicznego. W latach 1978–2008 pracował w Bibliotece Narodowej, pełniąc od 2001 funkcję kierownika Instytutu Książki i Czytelnictwa BN. Jako nauczyciel akademicki związany był z Uniwersytetem Łódzkim (1995–2004), a od 2005 z Akademią Świętokrzyską im. Jana Kochanowskiego w Kielcach[1]. Na UŁ pod jego kierunkiem powstały trzy rozprawy doktorskie[2].

W latach 80. związany z opozycją antykomunistyczną. We wrześniu 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, był członkiem Komitetu Założycielskiego „S w Bibliotece Narodowej. Po wprowadzeniu stanu wojennego z 13 grudnia 1981 został zatrzymany na kilka godzin. Następnego dnia uczestniczył w strajku w BN. Po jego pacyfikacji został internowany w ośrodkach odosobnienia w Warszawie–Białołęce i Jaworzu. Zwolniony 29 kwietnia 1982. Po 1984 działał w Duszpasterstwie Środowisk Twórczych w Warszawie oraz Duszpasterstwie Internowanych i Uwięzionych. W latach 1986–1989 należał do Rady Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy kościele św. Klemensa w Warszawie. W 1989 przewodniczył KZ „S” w BN, w tym samym roku współorganizował zbiórki książek dla Polaków zamieszkałych na Wschodzie[1].

W latach 1989–1990 był wiceprzewodniczącym Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Kobyłce. Z ramienia KO „S” pełnił mandat radnego tego miasta w kadencji 1990–1994, był również przewodniczącym rady miasta[1].

W 2014 został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[3]. Wyróżniony również odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2005)[1].

Wybrane publikacje

  • Proza artystyczna a prasa codzienna (1918–1926), Wrocław 1982.
  • Między dwoma Sierpniami. Polska kultura literacka w latach 1944–1980, Warszawa 1993.
  • Ideowe i literackie wybory „Robotnika” w latach 1918–1939, Warszawa 1996.
  • W drodze do utraconej Itaki. Prasa, książki i czytelnictwo na szlaku Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (1940–1942) oraz Armii Polskiej na Wschodzie i 2. Korpusu (1941–1946), Warszawa 2012.
  • Czas trudnej próby. Wspomnienia z lat 1980-1989, Wydawnictwo Nieoczywiste, Warszawa 2022. ISBN: 9788366402867

Przypisy

  1. a b c d e f Oskar Stanisław Czarnik, [w:] Encyklopedia Solidarności [online] [dostęp 2015-11-19].
  2. a b Prof. dr hab. Oskar Stanisław Czarnik, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-11-19].
  3. M.P. z 2014 r. poz. 765.

Media użyte na tej stronie

POL Krzyż Wolności i Solidarności BAR.svg
Baretka Krzyża Wolności i Solidarności.
Odznaka-zasluzony-dzialacz-kultury PL.png
Polish decoration Zasłużony Działacz Kultury (Meritorious Culture Activist)