Pagani Huayra
![]() Pagani Huayra | |
Producent | |
---|---|
Projektant | |
Zaprezentowany | styczeń 2011 |
Okres produkcji | od 2011 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik | |
Następca | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | |
Skrzynia biegów | 7-biegowa sekwencyjna |
Napęd | |
Długość | 4625 mm |
Szerokość | 2036 mm |
Wysokość | 1169 mm |
Rozstaw osi | 2795 mm |
Masa własna | 1050-1350 kg |
Liczba miejsc | 2 |
Dane dodatkowe | |
Konkurencja | Ferrari F12berlinetta |
Pagani Huayra – supersamochód klasy wyższej produkowany pod włoską marką Pagani od 2011 roku.
Historia i opis modelu
Proces rozwojowy następcy Zondy pod kodem fabrycznym C9 nabrał zaawansowanego tempa w pierwszej połowie 2008 roku, kiedy to po raz pierwszy sfotografowano prototypy testujące technikę nowego modelu pod próbnym, roboczym nadwoziem[1]. Dwa lata później, w maju 2010, faza testów wkroczyła w kolejny etap, wykorzystując już gotowy projekt zupełnie nowego nadwozia[2]. Koordynujący projekt Horacio Pagani zdradził też wtedy, że następca Zondy wykorzysta 3770 nowych części oraz będzie znacznie mocniejszy od jej podstawowej wersji, zbliżając się do wyczynowego wariantu Zonda R i ponownie wykorzystując silnik Mercedesa-AMG[3].
Pagani Huayra zadebiutowała oficjalnie w styczniu 2011 roku, niespełna 12 lat po premierze dotychczas produkowanego i zarazem pierwszego w historii modelu założonej w latach 90. włoskiej firmy. Nazwa samochodu nawiązuje do Huayra-tata, prekolumbijskiego boga wiatru czczonego w peruwiańskiej i boliwijskiej części Andów w czasach przedkolonialnych[4].
Podobnie jak w przypadku poprzednika, Huayra zyskała awangardową stylizację autorstwa jednoczesnego konstruktora i koordynatora projektu, Horacio Paganiego Obła i smukła sylwetka zyskała wiele ostrych linii, duży przedni wlot powietrzy i lusterka, które tym razem umieszczono na krawędziach błotników. Tylną część nadwozia o masywniejszych kształtach ponownie przyozdobiła centralnie umieszczona poczwórna końcówka wydechu, z kolei do budowy karoserii wykorzystano karbotanium będące połączeniem stopów tytanu i kompozytów z włókna węglowego[5]. Luksusowo stylizowane wnętrze wykonano z mieszanki brąowej skóry i aluminium, z owalną konsolą centralną i panelem klimatyzacji imitującym klawisze klarnetu[6]. Po raz pierwszy Pagani wykorzystało także centralnie umieszczony ekran dotykowy pozwalający na sterowanie głównymi funkcjami pojazdu[7].
Do napędu podstawowej Huayry ponownie wykorzystany został silnik typu V12 konstrukcji AMG, jednak tym razem jego moc została znacznie zwiększona - z 394 w Zondzie do 700 KM. Sprawne działanie układu napędowego miała zapewniać 7-stopniowa, sekwencyjna skrzynia biegów typu XTRAC, a dzięki wykorzystaniu lekkich i kompozytowych tworzyw do budowy - masa całkowita wyniosła relatywnie niewielkie 1350 kilogramów[8].
Huayra BC
W lutym 2016 roku zadebiutowała pierwsza wersja specjalna Huayry w postaci modelu BC. Pod kątem wizualnym samochód zyskał przeprojektowane nadwozie, z inaczej ukształtowanym przednim wlotem powietrza, dodatkowymi wlotami powietrza i większym tylnym spojlerem. Charakterystyczną cechą stało się także dwubarwne malowanie karoserii. Horacio Pagani zastosował kompleksowe zmiany w układzie napędowym, modyfikując zawieszenie i stosując nowy typ sekwencyjnej przekładni biegów[9]. Do m.in. alufelg wykorzystano tez lżejsze stopy aluminium[10]. Zmiany konstrukcyjne pozwoliły na obniżenie masy całkowitej o 132 kilogramy do 1218 kilogramów przy jednoczesnym zwiększeniu mocy układu do 800 KM, a modyfikacje wizualne doprowadziły do optymalizacji właściwości aerodynamicznych. Zbudowano łącznie 20 egzemplarzy Huayry BC w cenie po 2,35 miliona euro za sztukę[11].
Huayra Roadster/Roadster BC
W marcu 2017 roku na salonie samochodowym w Genewie zaprezentowano po raz pierwszy od premiery w 2011 roku odmianę z otwieranym dachem, nazywając ją Huayra Roadster. Samochód zyskał jednak dodatkowe modyfikacje wizualne, wykraczające poza inny typ nadwozia. Przeprojektowany został układ wlotów powietrza, zmodyfikowano zderzaki, a także wprowadzono nowy wzór alufelg. W stosunku do odmiany coupe, Pagani uzyskało niższą o 80 kilogramów masę całkowitą[12].
Dwa i pół roku po premierze klasycznego Roadstera, Pagani zaprezentowało także wyczynową odmianę BC nawiązującą do przedstawionego już wariantu coupe spod tego emblematu. Samochód zyskał unikalny pakiet stylistyczny z dwubarwnym malowaniem nadwozia, a także 800-konny silnik i dodatkowy pakiet spojlerów. Masę całkowitą obniżono do wartości 1250 kilogramów dzięki wykorzystaniu mieszanki włókna węglowego i tytanu[13].
Huayra Imola
W lutym 2020 zadebiutowało Pagani Huayra Imola, będące wariantem o bardziej torowej specyfice. Mocniejszy układ napędowy charakteryzował się mocą 827 KM, z kolei zastosowanie nowego systemu Smart Gas pozwoliło na szybszą zmianę przełożeń siedmiobiegowej przekładni XTRAC podczas dynamicznej jazdy[14]. Pod kątem wizualnym wariant Imola otrzymał bardziej wyścigowe detale stylistyczne, z przeprojektowaną maską, nadkolami i nakładkami na progi. Tylna część nadwozia zyskała obszerny dyfuzor, a duży spojler zapewnił lepszy docisk[15]. Zbudowano 5 egzemplarzy specjalnej wersji Huayry.
Huayra Tricolore
W grudniu 2020 zaprezentowana została specjalna seria Huayra Tricolore, która powstała w hołdzie dla włoskich pilotów z dywizji aerobatycznej Frecce Tricolori, która w momencie premiery obchodziła 60-lecie swojego istnienia. W stylistyce samochodu wykorzystano motywy trójbarwneg malowania, a także przeprojektowany zderzak i przeprojektowane boczne wloty powietrza[16]. Układ napędowy zyskał mocniejszy o 38 KM silnik, a dzięki wykorzystaniu do budowy lżejszych materiałów kompozytowych udało się uzyskać masę całkowitą 1270 kilogramów[17]. Specjalna, ściśle limitowana edycja Huaury powstała w trzech sztukach, z czego cena za egzemplarz wyniosła 5,5 miliona euro[18].
Huayra R
W marcu 2021 roku Pagani zaprezentowało kolejną odmianę Huayry, tym razem o bardziej torowym i wyczynowym charakterze. Samochód przeszedł kompleksowe modyfikacje wizualno-techniczne mające pozwolić na uzyskanie lepszych niż standardowa odmiana osiągów przy maksymalnie obniżonej masie całkowicej i zoptymalizowanych wartościach aerodynamicznych. W efekcie, Pagani Huayra R zyskała masę całkowitą 1050 kilogramów przy mocy 850 KM i silniku, po modyfikacjach stał się wolnossący[19]. Obszerne modyfikacje wizualne przyniosły inaczej ukształtowane wloty powietrza, charakterystyczne matowe malowanie z naklejkami oraz wydłużony, inaczej stylizowany tył z diodowymi lampami, dużym spojlerem i obszernym dyfuzorem. Sztywność konstrukcji została zwiększona o 51%, a kompozytowe nadwozie przykryło kabinę pasażerską z klatką bezpieczeństwa i zintegrowanymi fotelami[20]. Samochód pozwala na jazdę wyłącznie w warunkach torowych. Pagani zbudowało 30 egzemplarzy Huayry R w cenie po 2,6 miliona euro za sztukę[21].
Huayra Codalunga
W czerwcu 2022, tuż przed premierą następcy Huayry w postaci zupełnie nowego modelu Utopia, włoska firma przedstawiła jeszcze jeden model specjalny, wizualnie najgłębiej ingerujący w kształty pierwotniego projektu z 2011 roku. Huayra Codalunga powstała z inspiracji dwóch klientów włoskiej firmy, którzy zlecili opracowanie projektu nawiązującego do dziedzictwa samochodów wyścigowych typu long tail z lat 60. biorących udział w wyścigach Le Mans[22]. W efekcie, samochód otrzymał nietypowy projekt stylistyczny wyróżniający się znacznie wydłużoną, smukle zakończoną częścią nadwozia z inaczej ukształtowanymi lampami, spojlerem i dyfuzorem. Lampy zyskały łukowato ułożone trzy soczewki, które skryto pod wyraźnie zarysowanym daszkiem[23]. Samochód zyskał też przeprojektowany pas przedni, inny wzór alufelg i charakterystyczne, błękitno-matowe malowanie nadwozia. Konstruktorzy obniżyli masą całkowitę o 70 kilogramów, a sam pojazd zyskał mocniejszy, 890-konny układ napędowy[24]. W momencie premiery zapowiedziano budowę 5 egzemplarzy w cenie po 7 milionów euro za każdy, z czego wszystkie sztuki znalazły już wtedy nabywców[25].
Dane techniczne
Wersja | Silnik: | Dostawca: | Układ zasilania: | Moc maksymalna: | Maks. moment obrotowy | 0-100 km/h: | V-max: |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Huayra[26] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 730 KM przy 5800 obr./min | 1000 N•m przy 4500 obr./min | 3,3 s | 360 km/h |
Huayra BC[27] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 800 KM przy 5980 obr./min | 1100 N•m przy 4000 obr./min | 2,6 s | 350 km/h |
Huayra Roadster[28] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 764 KM przy 6200 obr./min | 1000 N•m przy 4300 obr./min | 3,0 s | 338 km/h |
Huayra Roadster BC[29] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 802 KM przy 5900 obr./min | 1050 N•m przy 5600 obr./min | 3,8 s | 370 km/h |
Huayra Imola[30] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 827 KM przy 5500 obr./min | 1110 N•m przy 4000 obr./min | 2,9 s | 370 km/h |
Huayra R[31] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 850 KM przy 8250 obr./min | 1100 N•m przy 8300 obr./min | 2,8 s | 350 km/h |
Huayra Codaluga[32] | V12 6,0 l (5980 cm³) | Mercedes-AMG | wtrysk | 890 KM przy 5900 obr./min | 1100 N•m przy 5600 obr./min | 2,7 s | b/d |
Wersje specjalne
Podobnie jak w przypadku poprzednika, który podczas rynkowej obecności Huayry pozostał w równoległej małoseryjnej produkcji, także ten model Pagani zbudowany został w licznych wersjach specjalnych. Egzemplarze typu one-off skonstruowano na zlecenie klientów prywatnych, nadając im unikalne malowanie nadwozia, detale specjalne i spersonalizowaną aranżację wnętrza.
- Pagani Huayra Carbon (2012)
- Pagani Huayra White (2012)
- Pagani Huayra La Monza Lisa (2014)
- Pagani Huayra 730S (2015)
- Pagani Huayra BC Kingtasma (2017)
- Pagani Huayra Pearl (2016)
- Pagani Huayra Dinastia (2016)
- Pagani Huayra Hermès (2016)
- Pagani Huayra Lampo (2017)
- Pagani Huayra Cento (2017)
- Pagani Huayra BC Macchina Volante (2018)
- Pagani Huayra Jeden (2019)
- Pagani Huayra L'Ultimo (2021)
- Pagani Huayra NC (2022)
Przypisy
- ↑ Pagani C9 spy shots. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ New details on the Pagani C9. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ Pagani C9 Next Generation Supercar Details Revealed - Price 900,000 euros. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ Co oznacza Huayra?. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra oficjalny debiut. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra - Tytanowy bóg wiatru. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra BC. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra BC – bez kompromisów. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra BC. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Roadster za 2,2 mln euro. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra BC Roadster – jeszcze więcej mocy pod gołym niebem. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ OTO NOWE PAGANI HUAYRA IMOLA. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Imola – jeszcze szybsza ewolucja znanej Huayry. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Tricolore jest 840-konnym hołdem dla włoskich pilotów. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Tricolore – limitowana edycja za jedyne 5,5 miliona… euro.. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Tricolore. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra R – kosmiczny bolid z wolnossącym V12. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra R kosztuje ponad 11 mln zł. Nie nadaje się na drogi, ale i tak jest wspaniałe. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ To będzie prawdziwy potwór – Pagani Huayra R. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Codalunga powstało na prośbę klientów. Każdy z nich zapłaci 7 mln euro. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Codalunga – wyjątkowa wersja na zamówienie. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Codalunga. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ Pagani Huayra Codalunga. Wyprzedane jeszcze przed premierą. [dostęp 2022-10-08]. (pol.).
- ↑ 2011 Pagani Huayra. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ 2016 Pagani Huayra BC. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ 2017 Pagani Huayra Roadster. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ 2019 Pagani Huayra Roadster BC. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ Pagani Imola - Tech Specs (2020) Add Save Like Share. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ Pagani Huayra R. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
- ↑ 2022 Pagani Huayra Codalunga 6.0 V12 (840 KM) Xtrac. [dostęp 2022-10-08]. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Autor: Saggittarius A, Licencja: CC BY-SA 4.0
Pagani Huayra R at Milano Motor Show 2021.
Autor: Bryan S, Licencja: CC BY-SA 2.0
Pagani Huayra L'Ultimo Chassis 141
Autor: Mr.choppers, Licencja: CC BY-SA 3.0
2017 Pagani Huayra BC in Verde McLaren with Saddle/Green interior being shown at the 2021 Greenwich Concours d'Elegance. 7-speed manual, for sale with 40 miles on the odometer - must not be much fun to drive.
Autor: Mr.choppers, Licencja: CC BY-SA 3.0
2018 Pagani Huayra Roadster at the 2018 Greenwich Concours d'Elegance. Anonymous owner.
Autor: Mr.choppers, Licencja: CC BY-SA 3.0
2018 Pagani Huayra Roadster at the 2018 Greenwich Concours d'Elegance. Anonymous owner.
Autor: Saggittarius A, Licencja: CC BY-SA 4.0
Pagani Huayra R at Milano Motor Show 2021.
Autor: Saggittarius A, Licencja: CC BY-SA 4.0
Pagani Huayra Imola in Milano Monza Open-Air Motor Show 2022.
Autor: Alexandre Prévot from Nancy, France, Licencja: CC BY-SA 2.0
Autor: MrWalkr, Licencja: CC BY-SA 4.0
A Pagani Huayra Codalunga taken at the Goodwood FOS 2022.