Park Narodowy „Alania”
![]() Park Narodowy „Alania” | |
park narodowy | |
Państwo | ![]() |
---|---|
Republika | ![]() |
Powierzchnia | 549 km² |
Ochrona | kategoria IUCN – II (park narodowy) |
![]() |

Park Narodowy „Alania” (ros. Национальный парк «Ала́ния») – wysokogórski park narodowy położony w Północnej Osetii. Założony na mocy dekretu z 18 lutego 1998 roku, obejmuje północne zbocza Kaukazu Środkowego.
Położenie
Park, powstały na mocy dekretu z 18 lutego 1998 roku[1], znajduje się w Osetii Północnej[2], ok. 35 km od wioski Czikoła, ośrodka administracyjnego rejonu irafskiego[3]. Obejmuje północne zbocza Kaukazu Środkowego – północne stoki Pasma Głównego i Pasma Bocznego[3].
Na południu, poprzez Pasmo Główne, park graniczy z Gruzją, na zachodzie z Kabardyjsko-Bałkarskim Rezerwatem Wysokogórskim, a na wschodzie z Rezerwatem Północnoosetyjskim[4].
Opis
Park ma charakter wysokogórski – jego najniżej położone tereny znajdują się na wysokości 1350 m n.p.m. a najwyższym szczytem jest Uilpata z 4646 m n.p.m.[2][a] Według Ministerstwa Zasobów Naturalnych i Ekologii Federacji Rosyjskiej jego powierzchnia to 549 km²[2][b].
Na jego terenie znajdują się 22 obiekty uznane za pomniki przyrody, m.in. lodowiec Karaugom (ros. Караугом), zastygła lawa dawnego wulkanu Łaboda (ros. Лабода), wychodnie skał, źródła mineralne „Masota”, „Koltizaur”, „Tanadon”, „Humes” i „Guram”, jeziora polodowcowe, wodospady, torfowiska i bagna, w tym także botaniczne pomniki przyrody obejmujące wybrane siedliska roślin: Secale dighoricum, Silene akinfievii, Heracleum nanum, Gantianella caucasea i Galium buschiorum[2].
Przez obszar parku przepływa ponad 70 rzek i strumieni tworzących gęstą sieć hydrograficzną[5]. Główną arterią wodną jest rzeka Uruch wraz z dopływami[3].
Flora i fauna
W parku występuje ponad 1000 gatunków roślin, ok. 214 endemitów Kaukazu, a także gatunki endemiczne występujące tylko w Osetii Północnej[3]. 41 występujących tu gatunków roślin, a także 3 gatunki ssaków (podkowiec mały, wydra europejska i żbik europejski[6]), 15 gatunków ptaków (m.in. cietrzew kaukaski, orłosęp, sokół wędrowny) i 7 gatunków owadów, znajduje się w Czerwonej Księdze Federacji Rosyjskiej (ros. Красная книга Российской Федерации)[3].
Park charakteryzuje się piętrowym układem roślinności z lasami mieszanymi, lasami iglastymi, kosodrzewiną, łąkami alpejskimi[7]. Lasy pokrywają jedną piątą powierzchni parku[7]. Stoki gór porastają głównie lasy sosnowo-brzozowe i bukowe, a doliny – lasy olszowe[7]. Występuje tu ponad 70 gatunków drzew m.in. buk wschodni, olsza szara, Рinus kochiana, Betula litwinowii oraz endemiczny gatunek brzozy – Betula raddeana[7]. U podnóża Pasma Głównego i Pasma Bocznego oraz w ich niższych piętrach rosną kserofity[7]. Nad piętrem leśnym znajdują się łąki alpejskie, gdzie rośnie m.in. kupkówka pospolita, trzcinnik leśny, endemity: Erysimum aureum i Delphinium caucasicum[7]. Na terenie parku występuje ponadto 130 gatunków grzybów kapeluszowych, m.in. borowik szlachetny, koźlarz pomarańczowożółty, koźlarz babka, maślak, gołąbek[7].
Fauna parku jest bardzo bogata. Występują tu 34 gatunki ssaków – w najwyższym piętrze m.in. Capra cylindricornis i kozica północna, w piętrach niższych porośniętych lasem mieszanym, m.in. sarna, dzik, niedźwiedź brunatny, lis, na piargach endemiczne gatunki łasicowatych, niżej jeszcze ryjówkowate, nietoperze (m.in. gacek szary)[6]. Ptaki reprezentowane są przez 160 gatunków – gatunki europejskie (np. włochatka zwyczajna, Loxia, gil zwyczajny, drozd śpiewak), śródziemnomorskie (np. kulczyk królewski), środkowo-azjatyckie (np. orłosęp, Tetraogallus, płochacz halny), a także kaukaskie gatunki endemiczne (np. ułar kaukaski, cietrzew kaukaski, świstunka gruzińska)[6]. Występują tu także orzeł przedni, sęp płowy i sokół wędrowny[6]. Wśród płazów spotyka się: ropuchę zieloną, rzekotkę drzewną i Rana macrocnemis, wśród gadów – Anniellidae, padalca zwyczajnego, Darevskia caucasica, zaskrońca zwyczajnego, Coronelle i żmiję łąkową[6]. W górskich rzekach parku żyje jeden rodzaj ryb – pstrąg potokowy[6]. Ne terenie parku występują tysiące gatunków bezkręgowców, samych gatunków owadów jest ok. 5000, z których najliczniejsze to chrząszcze (m.in. endemiczne gatunki Agonum i biegaczowatych) oraz motyle – ponad 1000 gatunków (m.in. paź królowej i paź żeglarz)[6].
Turystyka
Park jest jednym z głównych obszarów rekreacyjnych republiki[3]. Na jego terytorium utworzono cztery bazy turystyczne, a w miejscowościach na terenie parku rozwijana jest agroturystyka[3]. W parku znajduje się 143 obiektów dziedzictwa kulturowego o statusie federalnym i 25 obiektów o statusie regionalnym, m.in. średniowieczne i późnośredniowieczne wieże strażnicze, wieże mieszkalne, obiekty sakralne[3].
Uwagi
Przypisy
- ↑ Постановление Правительства РФ № 225 от 18.02.1998 г. «О создании в Республике Северная Осетия-Алания национального парка «Алания» Федеральной службы лесного хозяйства России» (ros.). W: giod.consultant.ru [on-line]. [dostęp 2018-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-18)].
- ↑ a b c d Министерство природных ресурсов и экологии Российской Федерации: Алания, национальный парк (ros.). [dostęp 2018-04-17].
- ↑ a b c d e f g h ООПТ: Федеральное государственное бюджетное учреждение „Национальный парк „Алания” (ros.). [dostęp 2018-04-17].
- ↑ a b c Национальный Парк «Алания»: Расположение (ros.). W: npalania.ru [on-line]. [dostęp 2018-04-17].
- ↑ Национальный Парк «Алания»: Физико-географические характеристики (ros.). W: npalania.ru [on-line]. [dostęp 2018-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-18)].
- ↑ a b c d e f g Национальный Парк «Алания»: Фауна (ros.). W: npalania.ru [on-line]. [dostęp 2018-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-18)].
- ↑ a b c d e f g Национальный Парк «Алания»: Флора (ros.). W: npalania.ru [on-line]. [dostęp 2018-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-18)].
Media użyte na tej stronie
Shiny green button/marker widget.
Физическая карта Республики Северная Осетия-Алания
Равноугольная проекция. Координаты краёв:
- север — 43.9° С
- юг — 42.5° С
- запад — 43.3° В
- восток — 45.1° В
Image taken from the International Space Station in 2002, showing the retreating Lednik Karaugom (lat 42°48′N., long 43°44′E.). Note that cirques of tributary glaciers are becoming partially ice free. The glacier at this point was 13.3 km long, and 26.6 km2 in area.
Autor: DeingeL, Licencja: CC BY-SA 4.0
Национальный парк Алания, Ирафский район
Autor: Uwe Dedering, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Russia.
EquiDistantConicProjection : Central parallel :
* N: 54.0° N
Central meridian :
* E: 100.0° E
Standard parallels:
* 1: 49.0° N * 2: 59.0° NMade with Natural Earth. Free vector and raster map data @ naturalearthdata.com.
Autor: Rigelus, Licencja: CC BY-SA 4.0
Дагестанский тур в Московском зоопарке
Autor: DeingeL, Licencja: CC BY-SA 4.0
Национальный парк Алания, Ирафский район