Paryż-Roubaix
| |||
Szczegóły wyścigu | |||
Dyscyplina | Kolarstwo szosowe | ||
Data powstania | 1896 | ||
Liczba edycji | 118 (w 2021) | ||
Częstotliwość | co roku (paź) | ||
Typ | Wyścig jednodniowy | ||
Państwo | ![]() | ||
Organizator | Amaury Sport Organisation | ||
Strona internetowa | Oficjalna strona | ||
Zwycięzcy | |||
Ostatni zwycięzca | ![]() | ||
Najwięcej zwycięstw | ![]() ![]() (4 zwycięstwa) | ||
Aktualne wyścigi | |||
Ostatnia edycja : Paryż-Roubaix 2021 | |||
![]() | Dokumentacja ![]() |
Wyścig Paryż-Roubaix (nazwa oryginalna z franc. Paris-Roubaix) – jeden z najsłynniejszych klasycznych wyścigów kolarskich, organizowany corocznie, w jedną z niedziel kwietnia, w północnej Francji przez Amaury Sport Organisation. Jeden z pięciu „pomników kolarstwa” („monumentów kolarstwa”), do których należą ponadto: Mediolan-San-Remo, Ronde van Vlaanderen, Liège-Bastogne-Liège i Giro di Lombardia. Jego główną cechą charakterystyczną są odcinki wytyczone po bruku z kamienia polnego, dlatego zaliczany jest również do tzw. „wiosennych klasyków brukowych”.
Od 2005, decyzją UCI wyścig został włączony do cyklu ProTour. Od 2008 organizatorzy postanowili wyłączyć wyścig z cyklu ProTour, od tejże edycji należał przez kilka lat do kategorii wyścigów bezpośrednio niższej od ProTour (2008 HC, 2009 HIS). W 2011 UCI ponownie włączyła wyścig do cyklu zawodów o najwyższej randze – do nowo powstałego World Tour. Pomimo to cały czas pozostaje jednym z najbardziej prestiżowych i najtrudniejszych wyścigów jednodniowych świata.
Wyścig posiada kilka przydomków. Najsłynniejszy z nich to „piekło północy”. Określa się go również, jako „królową klasyków”, „wyścig wielkanocny” lub „piekielną niedzielę”. Jego dystans wynosi 259 km, z czego aż 55 km przebiega po „kocich łbach” – wąskich uliczkach wybrukowanych XIX-wieczną kostką. Zawodnicy przed startem zakładają wzmocnione łańcuchy i koła oraz smarują się specjalnymi maściami chroniącymi przy upadkach. Ostatnie metry wyścigu tradycyjnie rozgrywane są na betonowym torze kolarskim w Roubaix.
Historia
Pomysłodawcami wyścigu byli dwaj przemysłowcy branży tekstylnej z Roubaix: Théodore Vienne i Maurice Perez, a głównym powodem – fakt wybudowania przez nich toru kolarskiego (welodromu) w tym mieście (oddanie do użytku 9 czerwca 1895). Postanowili zorganizować imprezę, która swój finisz miałaby mieć na owym welodromie. Premierowa edycja odbyła się 19 kwietnia 1896, a pierwszym zwycięzcą został Niemiec Joseph Fischer. Najwięcej zwycięstw w historii wyścigu odniosło dwóch Belgów: Roger De Vlaeminck i Tom Boonen, którzy triumfowali cztery razy. Pierwszą transmisję telewizyjną z wyścigu przeprowadzono podczas edycji 1960.
Lista zwycięzców
Opracowano na podstawie:[1][2]
Polacy w Paryż-Roubaix
- 1990
- 14. Joachim Halupczok
- 73. Zenon Jaskuła
- 1993
- 52. Cezary Zamana
- 1994
- 48. Cezary Zamana
- 1997
- 51. Zbigniew Spruch
- 69. Marek Leśniewski
- 1999
- 14. Zbigniew Spruch
- 2000
- 15. Zbigniew Spruch
- 2001
- DNF Piotr Wadecki
- 2002
- 15. Zbigniew Spruch
- 2003
- DNF Zbigniew Spruch
- 2006
- DNF Peter Mazur
- 2009
- 89. Marcin Sapa
- OTL[5] Maciej Bodnar
- 2010
- DNF Marcin Sapa
- 2011
- 93. Jarosław Marycz
- 2012
- DNF Jarosław Marycz
- 2013
- 56. Maciej Bodnar
- 2014
- 42. Maciej Bodnar
- 2015
- DNF Maciej Bodnar
- 2017
- 75. Maciej Bodnar
- DNF Łukasz Wiśniowski
- 2018
- DNF Przemysław Kasperkiewicz
- DNF Maciej Bodnar
- 2019
- 77. Łukasz Wiśniowski
- DNF Kamil Gradek
- DNF Maciej Bodnar
- OTL Przemysław Kasperkiewicz
- DNF Kamil Gradek
Przypisy
- ↑ Top-3 per edition | ProCyclingStats, www.procyclingstats.com [dostęp 2021-08-14] .
- ↑ Cycling Archives , Paris - Roubaix, www.cyclingarchives.com [dostęp 2021-08-14] (ang.).
- ↑ (fr) Souvenirs d'un Paris-Roubaix mythique : 1996, le triplé Mapei et l'inégalable Raymond Devos, eurosport.fr, 10 kwietnia 2020.
- ↑ (fr) Paris-Roubaix 2018 : Sagan "J'ai attaqué au bon moment", sport.francetvinfo.fr, 8 kwietnia 2018.
- ↑ poza limitem czasu
Linki zewnętrzne
Zobacz też
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Cycling (road). This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: Everaldo Coelho and YellowIcon;, Licencja: LGPL
An icon from icon theme Crystal Clear
Simplified Wikidata logo without text
Bundesflagge und Handelsflagge des Norddeutschen Bundes (1866-1871) und Reichsflagge des Deutschen Reiches (1871-1918)
Bundesflagge und Handelsflagge des Norddeutschen Bundes (1866-1871) und Reichsflagge des Deutschen Reiches (1871-1918)
Autor: F l a n k e r, Licencja: CC BY-SA 2.5
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flaga Niemiec o proporcjach 3:2
Autor: SanchoPanzaXXI, Licencja: CC BY-SA 4.0
Flag of Spain during the Spanish State. It was adopted on 11 October 1945 with Reglamento de Banderas Insignias y Distintivos (Flags, Ensigns and Coats of Arms Bill)
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Autor: Zotteteen1, Licencja: CC BY-SA 3.0
Tom Boonen in the Trouée d'Arenberg (2009).
Autor: Autor nie został podany w rozpoznawalny automatycznie sposób. Założono, że to Renato Caniatti~commonswiki (w oparciu o szablon praw autorskich)., Licencja: CC-BY-SA-3.0
Percorso Paris-Roubaix 2006 di ciclismo