Pinchus Krémègne
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | francuska |
Dziedzina sztuki | malarstwo, rzeźba |
Pinchus Krémègne (hebr: ס קרמין, ros: Пинхус Кремень) (ur. 28 lipca 1890 w Żołudku, zm. 5 kwietnia 1981 w Céret, Francja) – francuski malarz i rzeźbiarz, z pochodzenia Litwak.
Życiorys
Pinchus Krémègne był najmłodszym z dziewięciorga dzieci żydowskiej rodziny, jego ojciec był rzemieślnikiem produkującym i sprzedającym małe przedmioty artystyczne inspirowane słowiańskim folklorem. Bracia Pinchusa brali udział w tajnych organizacjach antycarskich i poszukiwania przez policję wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. W 1909 wstąpił na Akademię Sztuk Pięknych w Wilnie i uczyć się rzeźby, tam poznał Chaima Soutine i Michela Kikoïne. Wspólnie często rozmawiali o Paryżu, gdzie wielu artystów ze wszystkich dziedzin życia tworzy zupełnie nową sztukę. Widząc możliwość rozwoju artystycznego Krémègne wyjechał jako pierwszy do Paryża w 1912[1], rosyjskie władze odmawiały paszportów Żydom, aby ograniczyć ich exodus do Stanów Zjednoczonych, więc granicę niemiecko-rosyjską przekroczył z grupą zbiegów, płacąc przemytnikowi. Wkrótce potem dołączyli do niego Kikoïne, Soutine dołączył do nich później.
Po przyjeździe do Paryża zamieszkali w La Ruche w 15 dzielnicy, był to budynek pozbawiony gazu, prądu i bieżącej wody, ale mieszkali tam wszyscy twórcy, których krytycy nazwali później twórcami École de Paris, byli to m.in. Marc Chagall, Fernand Léger, Chaim Jacob Lipchitz i Ossip Zadkine. Krémègne brał udział w życiu Montparnasse i poznał Amedeo Modiglianiego, André Deraina i wielu innych artystów. Początkowo skupiał się na rzeźbieniu uważając, że malarstwo jedynie rozprasza uwagę, zdanie zmienił po upływie ok. dwóch lat[2]. W 1914 wystawił swoje pracę w Salon des Independants, były to trzy rzeźby, które reprezentowały syntezą kubizmu, futuryzmu i późnego fowizmu. Pinchus Krémègne pozostał w Paryżu podczas pierwszej wojny światowej, jego pracami byli zainteresowani niektórzy kupcy oraz właściciele galerii m.in. Georges Chéron, Paul Guillaume i Leopold Zborowski.
W 1918 po raz pierwszy wyjechał do Céret, podróż odbył pod wpływem malarza Pierre'a Brune'a, którego spotkał w Paryżu. Spotkał tam Chaima Soutine, który przyjechał malować na zlecenie Léopolda Zborowskiego. Krémègne od 1918 do 1920 roku namalował serię czerwonych aktów, w 1919 w galerii Żaka Powołockiego odbyła się pierwsza indywidualna wystawa artysty. W 1923 poznał Birgit Strömbäck, szwedzką guwernantkę rodziny Noblów mieszkających na Montparnasse, w tym samym roku wzięli ślub. Umowa, którą podpisał z Paulem Guillaume'em, dała mu pewną swobodę finansową i mógł opuścić La Ruche. Sukces i różne temperamenty sprawiły, że oddalił się od Chaima Soutine. W 1924 odbył podróż Udał się na Korsykę, w tym samym roku urodził się jego syn Fred. W 1925 zmarł Maurice Loutreuil, artysta z którym regularnie tworzył. Krémègne należał do grupy Pré-Saint-Gervais, jej członkami byli również Béatrice Appia, Eugène Dabit, Georges-André Klein i Christian Caillard. W latach 1926-1929 przebywał w Cagnes, w międzyczasie, w 1927 podróżował do Szwecji, a w 1929 do Périgord.
Lata 30. XX wieku był dla Krémègne trudne, w 1937 przebywał w Burgundii, a następnie w 1938 w Cher. W 1939 w obawie przed wybuchem wojny jego żona i syn wyjechali do Szwecji, a on pozostał we Francji i po klęsce wojsk francuskich w czerwcu 1940 opuścił Paryż, udał się do departamentu Corrèze, zamieszkał w Turenne, gdzie przebywał do końca wojny pracując jako robotnik rolny.
W 1945 powrócił do Paryża, gdzie znalazł swoją pracownię i znajdujące się w niej obrazy w dobrym stanie. W tym samym roku kupił ziemię w Céret i rozwiódł się z żoną. Od 1949 kilkakrotnie przebywał w Izraelu, w 1960 zbudował swój dom z pracownią w Céret, w pobliżu dawnego klasztoru Kapucynów, gdzie zamieszkał. W 1966 przeniósł się z powrotem do Paryża, zamieszkał przy rue Liard, niedaleko Parc Montsouris, od tego czasu malował dzieląc życie między Céret i Paryżem[3].
Pinchus Krémègne zmarł 5 kwietnia 1981 w Céret. Został pochowany w Paryżu na cmentarzu Montparnasse w kwaterze 26[4].
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Autor: Zaloudock, Licencja: CC BY-SA 4.0
Photo argentique numérisée par le présent contributeur, d'après un original de Robert JULIA datant du printemps 1963, ami de quartier de Pinchus KREMEGNE, (collection privée). Il y produisit de nombreux tableaux de l'intérieur de cet atelier, des natures mortes parmi son mobilier, des nus et portraits, et des paysages l'environnant, avec une profusion de couleurs imaginées, entre la construction de cette maison en 1960 et sa fin de vie, le 4 avril 1981.