Powiatowa Komenda Uzupełnień Żywiec
Historia | |
Państwo | ![]() |
---|---|
Sformowanie | 1927 |
Rozformowanie | 1938 |
Tradycje | |
Kontynuacja | KRU Żywiec |
Dowódcy | |
Pierwszy | mjr Feliks Langenfeld |
Ostatni | mjr Jan Kłoś |
Organizacja | |
Dyslokacja | Żywiec |
Podległość | DOK V |
Skład | PKU typ II |
Powiatowa Komenda Uzupełnień Żywiec (PKU Żywiec) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu okręgu[1].
Historia komendy
Z dniem 1 października 1927 roku na terenie Okręgu Korpusu Nr V została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Żywiec. Okręg poborowy obejmował powiaty: żywiecki i bialski.
W marcu 1930 roku PKU Żywiec nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr V i administrowała powiatami: żywieckim i bialskim[2]. W grudniu tego roku PKU Żywiec posiadała skład osobowy typu II.
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Żywiec została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Żywiec przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[3], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[4]. Z końcem 1938 roku PKU Żywiec została rozwiązana, a w jej miejsce utworzona KRU Cieszyn[5]. Oba powiaty (bialski i żywiecki) zostały podporządkowane KRU Bielsko na Śląsku[6].
Obsada personalna
- Komendanci
- mjr kanc. Feliks Aleksander Langenfeld (VII 1927 – XI 1932 → dyspozycja dowódcy OK V[7])
- mjr kanc. Kazimierz Bronisław Krieger (20 VII 1933[8] – VII 1935 → dyspozycja dowódcy OK V[9])
- mjr piech. Jan Kłoś (VIII 1935[10] – 1938 → dyspozycja dowódcy OK V)
- kierownik I referatu administracji rezerw – kpt. piech. Aleksander Biestek (VII 1927 – 1938 → kierownik I referatu PKU Cieszyn)
- kierownik II referatu poborowego
- referent
- por. piech. Józef II Jastrzębski[b] (VII 1927 – VII 1929 → dyspozycja Min. Pracy i Opieki Społ.)
- por. piech. Tadeusz Leonard Geras (VII 1929 – IX 1930[21] → kierownik II referatu PKU Lublin Miasto)
Uwagi
- ↑ Mjr Stanisław Rogalski ur. 31 października 1891 w Strusowie, w ówczesnym powiecie trembowelskim Królestwa Galicji i Lodomerii.
- ↑ Por. piech. Józef II Jastrzębski ur. 26 września 1894 w Kumarach na Podolu. W lipcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska w PKU Żywiec z równoczesnym przydziałem do dyspozycji Ministra Pracy i Opieki Społecznej do 31 marca 1930[18]. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bielsko na Śląsku. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[19]. Mieszkał w Kamienicy k. Bielska. 9 grudnia 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”[20].
Przypisy
- ↑ Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
- ↑ Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 173.
- ↑ Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
- ↑ Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 796.
- ↑ Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 15 listopada 1932 roku, s. 400.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 138.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 220, 224.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 128, 142, 150, 823.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 527.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 36, 42.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 206.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 218.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 231.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 185.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 331, 940.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-01-18]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 297.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Dep. Piech. MSWojsk., 1935.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, 2010. ISBN 978-83-86100-83-5.
Media użyte na tej stronie
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Komendy rejonów uzupełnień OK V