Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich

Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich (zwany też w skrócie PK lub CoC – od angielskiego Continental Cup) – cykl zawodów rozgrywanych na całym świecie, będący zapleczem Pucharu Świata mężczyzn i kobiet.

W dniu, który poprzedza dzień głównego konkursu, odbywają się oficjalne treningi. Przed zawodami odbywają się jedynie treningi – nie odbywają się, jak w PŚ, kwalifikacje (w I serii startują wszyscy zgłoszeni zawodnicy).

Prawo startu w konkursach

Prawo startu w PK mają zawodnicy, którzy kiedykolwiek zdobyli choć jeden punkt do klasyfikacji PŚ, Grand Prix, bądź PK, a także skoczkowie, którzy w aktualnym bądź poprzednim sezonie zapunktowali w FIS Cupie[1].

Kwoty startowe dla danych reprezentacji są przyznawane na podstawie liczby skoczków z danego kraju w pierwszej pięćdziesiątce Kontynentalnej Listy Rankingowej (CRL), które przyznaje się po zakończonym periodzie (etapie). Minimalna liczba skoczków, którą mogą wystawić reprezentacje to 3 zawodników, maksimum to 6. Można też sobie wywalczyć 3 dodatkowe miejsca z ostatniego periodu FIS Cup, uwzględniając limit, który wynosi 7 miejsc – gdy zostanie on przekroczony, 2 dodatkowe miejsca przejmują inne reprezentacje. Gospodarzom przysługuje dwa razy w sezonie zimowym oraz dwa razy w sezonie letnim jeszcze dodatkowo „kwota narodowa” licząca 6 nowych zawodników[2][3].

Zdobycie punktów w PK mężczyzn umożliwia zawodnikowi start w Pucharze Świata w aktualnym i kolejnym sezonie.

PK jest rozgrywany w dwóch edycjach w sezonie – letniej i zimowej. Klasyfikacje obu edycji od sezonu 2002/2003 nie łączą się.

Historia

Międzynarodowa Federacja Narciarska zdecydowała o konieczności rozgrywania Pucharu Kontynentalnego, głównie ze względu na dużą liczbę zawodników chcących startować w Pucharze Świata. Pierwsza edycja odbyła się w sezonie 1993/1994. FIS jednak zalicza dwie ostatnie edycje Pucharu Europy (rozgrywanego od sezonu 1980/1981 do sezonu 1992/1993) jako dwie pierwsze edycje Pucharu Kontynentalnego. W sezonie 1993/1994 pojawili się zawodnicy z Azji i Ameryki Północnej (wcześniej zawodnicy z Azji i Ameryki startowali w Pacific Rim Cup, który uległ likwidacji w 1993). Na tamtejszych skoczniach także zaczęto rozgrywać zawody.

W sezonie 2002/2003 zrezygnowano z przeprowadzania kwalifikacji i ograniczono liczbę uczestników drugiej serii skoków do trzydziestu. Do 2003 nie istniała Lista Rankingowa Pucharu Kontynentalnego i liczba zgłaszanych zawodników była w dużej mierze dowolna, co doprowadzało do sytuacji, gdy przy braku serii kwalifikacyjnej, do pierwszej serii zawodów zgłaszało się nawet około stu skoczków. W tamtym czasie kalendarz zawodów CoC był bardziej obszerny niż PŚ i podzielony na trzy strefy: środkowoeuropejską, skandynawską i amerykańsko-azjatycką, a konkursy CoC mogły się odbywać w dwóch miejscach jednocześnie[4].

Koordynatorzy FIS

  • Austria Sepp Gratzer (?–2005)
  • Niemcy Horst Tielmann (2005–2020)
  • Szwajcaria Berni Schödler (od 2020)

Zwycięzcy

Sezon1. miejsce2. miejsce3. miejsce
1991/1992Austria Andi RauschmeierAustria Franz NeuländtnerNiemcy Remo Lederer
1992/1993Austria Franz NeuländtnerAustria Christian MoserNorwegia Knut Müller
1993/1994Niemcy Ralf GebstedtNiemcy Ronny HornschuhAustria Klaus Huber
1994/1995Finlandia Olli HapponenAustria Martin HöllwarthFinlandia Risto Jussilainen
1995/1996Norwegia Stein Henrik TuffAustria Michael KuryNiemcy Hansjörg Jäkle
1996/1997Norwegia Hein-Arne MathiesenNorwegia Simen BerntsenCzechy Roman Křenek
1997/1998Niemcy Alexander HerrAustria Falko KrismayrSłowenia Damjan Fras
1998/1999Niemcy Roland AudenriethNorwegia Marius SmårisetNorwegia Wilhelm Brenna
1999/2000Niemcy Dirk ElseNiemcy Georg SpäthNiemcy Dennis Störl
2000/2001Finlandia Akseli LajunenNiemcy Christoph GrillhöslFinlandia Lassi Huuskonen
2001/2002Niemcy Michael NeumayerFinlandia Janne YlijärviNiemcy Jörg Ritzerfeld
2002/2003Austria Stefan ThurnbichlerNorwegia Morten SolemNiemcy Michael Möllinger
2003/2004Norwegia Olav Magne DønnemAustria Balthasar SchneiderAustria Stefan Kaiser
2004/2005Norwegia Anders BardalAustria Balthasar SchneiderAustria Stefan Thurnbichler
2005/2006Norwegia Anders BardalNorwegia Morten SolemAustria Mathias Hafele
2006/2007Austria Balthasar SchneiderNorwegia Morten SolemAustria Stefan Thurnbichler
2007/2008Austria Stefan ThurnbichlerAustria Bastian KaltenböckNorwegia Lars Bystøl
2008/2009Austria Stefan ThurnbichlerCzechy Lukáš HlavaNiemcy Christian Ulmer
2009/2010Austria David UnterbergerAustria Michael HayböckAustria Manuel Fettner
2010/2011Słowenia Rok ZimaAustria Mario InnauerNiemcy Andreas Wank
2011/2012Norwegia Andreas StjernenNorwegia Kenneth GangnesAustria Michael Hayböck
2012/2013Słowenia Anže SemeničNorwegia Fredrik BjerkeengenSłowenia Matic Benedik
2013/2014Austria Manuel FettnerSłowenia Nejc DežmanSłowenia Rok Justin
2014/2015Słowenia Anže SemeničNorwegia Kenneth GangnesSłowenia Miran Zupančič
2015/2016Norwegia Tom HildeAustria Clemens AignerNiemcy Karl Geiger
2016/2017Austria Clemens AignerSłowenia Miran ZupančičSłowenia Nejc Dežman
2017/2018Norwegia Marius LindvikNiemcy Andreas WankNiemcy David Siegel
2018/2019Austria Clemens AignerPolska Aleksander ZniszczołNorwegia Marius Lindvik
2019/2020Austria Clemens LeitnerAustria Clemens AignerJaponia Taku Takeuchi
2020/2021Austria Markus SchiffnerAustria Ulrich WohlgenanntAustria Manuel Fettner

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Kontynentalnego

Stan po zakończeniu sezonu 2016/2017. Uwzględniono zawodników z co najmniej sześcioma zwycięstwami.
Wliczone są zwycięstwa w zawodach letnich w latach 1996–2001 oraz wszystkie zwycięstwa w konkursach zimowych. Opracowano na podstawie[5].

MiejsceImię i nazwiskoKrajWygrane
ZimaLatoSuma
1.Manuel Fettner Austria2020
2.Stefan Thurnbichler Austria17118
3.Anders Bardal Norwegia1212
Martin Höllwarth Austria1212
Reinhard Schwarzenberger Austria1212
6.Michael Hayböck Austria1111
7.Janne Happonen Finlandia10111
Toni Nieminen Finlandia10111
9.Bastian Kaltenböck Austria99
10.Stephan Hocke Niemcy819
Morten Solem Norwegia819
12.Clemens Aigner Austria88
Wilhelm Brenna Norwegia88
Ronny Hornschuh Niemcy88
Rok Justin Słowenia88
Wolfgang Loitzl Austria88
Anže Semenič Słowenia88
Andreas Widhölzl Austria88
19.Kazuyoshi Funaki Japonia538
Robert Kranjec Słowenia538
MiejsceImię i nazwiskoKrajWygrane
ZimaLatoSuma
21.Alexander Herr Niemcy77
Michael Kury Austria77
Thomas Lobben Norwegia77
24.Akira Higashi Japonia66
Tami Kiuru Finlandia66
Stefan Kraft Austria66
Robert Křenek Czechy66
Maximilian Mechler Niemcy66
Roland Müller Austria66
Balthasar Schneider Austria66
Andreas Stjernen Norwegia66
David Unterberger Austria66
Arve Vorvik Norwegia66
Janne Ylijärvi Finlandia66
35.Stein Henrik Tuff Norwegia516
36.Masahiko Harada Japonia426
Georg Späth Niemcy426
38.Adam Małysz Polska336
Martin Schmitt Niemcy336

Najmłodsi zwycięzcy konkursów Pucharu Kontynentalnego

Stan po zakończeniu sezonu 2016/2017. Uwzględniono zawodników poniżej 17. roku życia[a].
Opracowano na podstawie[6][7][8] oraz biografii poszczególnych zawodników[9].

MiejsceImię i nazwiskoKrajData urodzeniaData 1. zwycięstwaMiejsceWiek
1.Juha-Matti Ruuskanen Finlandia24 lipca 198411 grudnia 1999Trondheim15 lat 4 m. 17 d.
2.Mario Stecher Austria17 lipca 197729 grudnia 1992[10]Sankt Aegyd15 lat 5 m. 12 d.
3.Manuel Fettner Austria17 czerwca 19852 stycznia 2001Innsbruck15 lat 6 m. 16 d.
4.Anže Lanišek Słowenia20 kwietnia 199629 stycznia 2012Bischofshofen15 lat 9 m. 9 d.
5.Brendan Doran Stany Zjednoczone17 marca 197911 lub 12 lutego 1995Westby15 lat 10 m. 25/26 d.
6.Primož Urh-Zupan Słowenia22 stycznia 198326 grudnia 1998Sankt Moritz15 lat 11 m. 4 d.
7.Wojciech Skupień Polska9 marca 197623 lutego 1992[11]Szczyrk15 lat 11 m. 14 d.
8.Stefan Kaiser Austria15 lutego 198330 stycznia 1999Saalfelden am Steinernen Meer15 lat 11 m. 15 d.
9.Stefan Thurnbichler Austria2 marca 19848 marca 2000Zaō16 lat 0 m. 6 d.
10.Thomas Morgenstern Austria30 października 198615 grudnia 2002Lahti16 lat 1 m. 15 d.
11.Primož Roglič Słowenia29 października 19897 stycznia 2006Planica16 lat 2 m. 9 d.
12.Wilhelm Brenna Norwegia8 października 197922 marca 1996Örnsköldsvik16 lat 5 m. 14 d.
13.Robert Kranjec Słowenia16 lipca 19818 lutego 1998Westby16 lat 6 m. 23 d.
14.Andreas Küttel Szwajcaria25 kwietnia 197918 lutego 1996Gallio16 lat 9 m. 24 d.
15.Grzegorz Miętus Polska20 lutego 199320 grudnia 2009Otepää16 lat 10 m. 0 d.
16.Sami Nieminen Finlandia20 marca 197720 lutego 1994Iron Mountain16 lat 11 m. 0 d.
Lukas Müller Austria14 marca 199214 lutego 2009Iron Mountain16 lat 11 m. 0 d.
18.Grega Lang Słowenia16 marca 198121 lutego 1998Willingen16 lat 11 m. 5 d.
19.Kenshirō Itō Japonia8 stycznia 199015 grudnia 2006Rovaniemi16 lat 11 m. 7 d.
20.Primož Peterka Słowenia28 lutego 197911 lutego 1996Westby16 lat 11 m. 14 d.
Maxime Belleville Francja23 lutego 19816 lutego 1998Villach16 lat 11 m. 14 d.

Najstarsi zwycięzcy konkursów Pucharu Kontynentalnego

Stan na 7 grudnia 2019. Uwzględniono zawodników powyżej 30. roku życia[a].
Opracowano na podstawie[6][12] oraz biografii poszczególnych zawodników[9].

MiejsceImię i nazwiskoKrajData urodzeniaData ostatniego
zwycięstwa
MiejsceWiek
1.Takanobu Okabe Japonia26 października 197011 stycznia 2009Sapporo38 lat 2 m. 16 d.
2.Akira Higashi Japonia7 stycznia 197210 stycznia 2010Sapporo38 lat 0 m. 3 d.
3.Robert Kranjec Słowenia16 lipca 198128 stycznia 2018Sapporo36 lat 6 m. 12 d.
4.Martin Schmitt Niemcy29 stycznia 197828 grudnia 2012Engelberg34 lat 10 m. 29 d.
5.Wolfgang Loitzl Austria13 stycznia 198020 lutego 2014Seefeld34 lat 1 m. 7 d.
6.Martin Höllwarth Austria13 kwietnia 197419 stycznia 2008Brotterode33 lat 9 m. 6 d.
7.Bjørn Einar Romøren Norwegia1 kwietnia 19819 marca 2014Zakopane32 lat 11 m. 8 d.
8.Manuel Fettner Austria17 czerwca 198511 marca 2018Zakopane32 lat 8 m. 22 d.
9.Masahiko Harada Japonia9 maja 196814 stycznia 2001Sapporo32 lat 8 m. 5 d.
10.Taku Takeuchi Japonia20 maja 19877 grudnia 2019Vikersund32 lat 6 m. 17 d.
11.Robert Mateja Polska5 października 197411 marca 2007Vikersund32 lat 5 m. 6 d.
12.Jin’ya Nishikata Japonia4 grudnia 196814 marca 2001Zaō32 lat 3 m. 10 d.
13.Adam Małysz Polska3 grudnia 197727 lutego 2010Wisła32 lat 2 m. 24 d.
14.Kenji Suda Japonia26 lutego 19668 marca 1998Sapporo32 lat 0 m. 10 d.
15.Roar Ljøkelsøy Norwegia31 maja 19769 marca 2008Trondheim31 lat 9 m. 6 d.
16.Jaroslav Sakala Czechy14 lipca 196911 marca 2001Harrachov31 lat 7 m. 25 d.
17.Christof Duffner Niemcy16 grudnia 197125 stycznia 2003Titisee-Neustadt31 lat 1 m. 9 d.
18.Wojciech Skupień Polska9 marca 197612 stycznia 2007Sapporo30 lat 10 m. 3 d.
19.Jakub Janda Czechy27 kwietnia 19781 lutego 2009Titisee-Neustadt30 lat 9 m. 5 d.
20.Jernej Damjan Słowenia28 maja 198313 grudnia 2013Rena30 lat 6 m. 15 d.
21.Tom Hilde Norwegia22 września 198719 stycznia 2018Bischofshofen30 lat 3 m. 19 d.
22.Hansjörg Jäkle Niemcy19 października 19712 marca 2002Schönwald30 lat 3 m. 14 d.
23.Jan Matura Czechy29 stycznia 198021 lutego 2010Brotterode30 lat 0 m. 23 d.
24.Andreas Wank Niemcy18 lutego 19883 marca 2018Rena30 lat 0 m. 13 d.

Zobacz też

Uwagi

  1. a b Klasyfikacja może być niepełna z powodu braku informacji na temat dat urodzenia następujących zawodników, którzy wygrywali w swojej karierze co najmniej jeden konkurs PK: Peter Berger, Juho Forsman, Hakon Johnsen, Roland Wakolm.

Przypisy

  1. Zawodnicy z prawem startu w Pucharze Kontynentalnym (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-01-24].
  2. Andrzej Mysiak: Nowy format konkursów lotów zatwierdzony. skokinarciarskie.pl, 2014-06-05. [dostęp 2015-08-19].
  3. Kwoty startowe w Pucharze Kontynentalnym (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-01-24].
  4. Joanna Pyrek: Skoki narciarskie – Zasady CoC. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-06].
  5. SJ_20120415 (ang.). skisprungschanzen.com, 2012-04-15. s. 31, 35–38, 43. [dostęp 2012-12-06].
  6. a b SJ_20120415 (ang.). skisprungschanzen.com, 2012-04-15. s. 31, 35–43. [dostęp 2012-12-06].
  7. FIS-Ski – Younger / Older winner – younger (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06].
  8. Adam Kwieciński: Wyniki zawodów. [dostęp 2014-03-18].
  9. a b FIS-ski – Biographies (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06].
  10. Adam Kwieciński: St. Aegyd AUT 1992.12.29 EC. [dostęp 2014-03-18].
  11. Adam Kwieciński: Szczyrk POL 1992.02.23 EC. [dostęp 2014-03-18].
  12. FIS-Ski – Younger / Older winner – older (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06].

Bibliografia

Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu Skokinarciarskie.pl

Media użyte na tej stronie