Puchar Narodów Europy 2010–2012
| |||
Szczegóły | |||
Organizacja | |||
---|---|---|---|
Edycja | 9 (40)/10 (41) | ||
Liczba zespołów | 35 | ||
Termin | 2 października 2010 – 23 czerwca 2012 | ||
Liczba meczów | 141[a] | ||
Zwycięzca |
Puchar Narodów Europy – organizowane przez FIRA-AER rozgrywki o tytuł mistrza Europy w rugby union.
W kolejnej edycji, rozgrywanej w latach 2010–2012 wzięło udział 35 reprezentacji narodowych, przy czym tradycyjnie najsilniejsze reprezentacje europejskie (Anglia, Francja, Irlandia, Szkocja, Walia i Włochy) uczestniczyły w odrębnych rozgrywkach o Puchar Sześciu Narodów. Drużyny podzielone były na trzy dywizje (1, 2 i 3) oraz „poddywizje” (1A, 1B, 2A, 2B, 2C, 2D, 3A) zgodnie z miejscami zajętymi w poprzednim sezonie. Była to pierwsza edycja, w której zastosowano nowy podział na grupy – wcześniej zespoły występowały w dywizjach: 1A, 2A, 2B, 3A, 3B, 3C i 3D.
W porównaniu z poprzednim sezonem udziału w rozgrywkach nie wzięła reprezentacja Monako.
Zwycięzcą została reprezentacja Gruzji, która tym samym z pięcioma tytułami objęła samodzielne prowadzenie w tej klasyfikacji. W niższych grupach zwyciężały reprezentacje Belgii, Szwecji, Szwajcarii, Izraela, Cypru oraz Bośni i Hercegowiny.
Punktacja
Zgodnie z nowo przyjętymi przez FIRA zasadami IRB, za zwycięstwo przyznawano 4 punkty, za remis po 2, natomiast za porażkę 0 punktów. Przyznawano także tak zwane punkty bonusowe: po jednym za porażkę różnicą siedmiu lub mniej punktów oraz za zdobycie co najmniej czterech przyłożeń w jednym meczu.
W razie równej liczby punktów na zakończeniu rozgrywek, o klasyfikacji decydowały kolejno:
- liczba punktów meczowych zdobytych w bezpośrednich pojedynkach,
- stosunek „małych” punktów zdobytych do straconych w bezpośrednich pojedynkach,
- liczba przyłożeń zdobytych w bezpośrednich pojedynkach,
- liczba „małych” punktów zdobytych w bezpośrednich pojedynkach,
- stosunek „małych” punktów zdobytych do straconych we wszystkich meczach grupowych,
- liczba przyłożeń zdobytych we wszystkich meczach grupowych,
- liczba „małych” punktów zdobytych we wszystkich meczach grupowych.
Dywizja 1
Dywizja 1A
Zwycięzcą całej edycji została reprezentacja Gruzji, która w 10 meczach poniosła tylko jedną porażkę ulegając na wyjeździe Hiszpanii. Do dywizji 1B po zaledwie jednym sezonie spadła Ukraina, która zdołała wygrać zaledwie jedno spotkanie z Portugalią[1].
Zdobywca Pucharu Narodów Europy |
Spadek do Dywizji 1B |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Gruzja | 10 | 9 | 0 | 1 | 316:83 | +233 | 6 | 42 |
2. | Rumunia | 10 | 6 | 0 | 4 | 302:108 | +194 | 8 | 32 |
3. | Hiszpania | 10 | 5 | 0 | 5 | 225:275 | −50 | 6 | 26 |
4. | Rosja | 10 | 5 | 0 | 5 | 212:2478 | −45 | 5 | 25 |
5. | Portugalia | 10 | 4 | 0 | 6 | 215:230 | −15 | 5 | 21 |
6. | Ukraina | 10 | 1 | 0 | 9 | 124:441 | −317 | 1 | 5 |
x | 60:0 | 18:11 | 32:7 | 46:0 | 62:3 | |
25:18 | x | 25:10 | 24:28 | 13:12 | 35:13 | |
12:13 | 23:17 | x | 32:33 | 24:17 | 46:24 | |
9:15 | 41:37 | 19:21 | x | 0:25 | 38:19 | |
13:19 | 64:8 | 15:7 | 33:3 | x | 71:0 | |
3:33[b] | 6:41 | 35:33 | 5:41 | 16:41 | x |
Dywizja 1B
W dywizji 1B najlepsi okazali się Belgowie, którzy jedynej porażki doznali w meczu z Polską. Polacy ukończyli zmagania na 2. miejscu. Z 1 dywizji spadła reprezentacja Holandii[2].
Awans do Dywizji 1A |
Spadek do Dywizji 2A |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Belgia | 10 | 9 | 0 | 1 | 303:149 | +154 | 4 | 40 |
2. | Polska | 10 | 6 | 1 | 3 | 238:189 | +49 | 5 | 31 |
3. | Mołdawia | 10 | 5 | 1 | 4 | 194:211 | −17 | 4 | 26 |
4. | Niemcy | 10 | 4 | 0 | 6 | 229:212 | +17 | 6 | 22 |
5. | Czechy | 10 | 4 | 0 | 6 | 160:217 | −57 | 4 | 20 |
6. | Holandia | 10 | 1 | 0 | 9 | 153:299 | −146 | 2 | 6 |
x | 55:0 | 58:3 | 20:5 | 28:25 | 20:13 | |
12:24 | x | 22:10 | 6:13 | 17:20 | 20:15 | |
18:30 | 13:25 | x | 40:26 | 10:29 | 19:32 | |
16:17 | 24:16 | 22:15 | x | 28:15 | 17:17 | |
29:30 | 23:29 | 23:7 | 40:7 | x | 17:22 | |
28:21 | 20:13 | 32:18 | 25:36 | 34:8 | x |
Dywizja 2
Dywizja 2A
Mistrzami Europy drugiej dywizji zostali Szwedzi, którzy lepszym bilansem meczów bezpośrednich wyprzedzili Litwinów. Do niższej grupy spadła reprezentacja Łotwy, zaś w barażu o utrzymanie udział wzięła Chorwacja[3].
Awans do Dywizji 1B |
Udział w barażu o utrzymanie |
Spadek do Dywizji 2B |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Szwecja | 8 | 6 | 1 | 1 | 235:150 | +85 | 3 | 29 |
2. | Litwa | 8 | 5 | 1 | 2 | 233:125 | +108 | 7 | 29 |
3. | Malta | 8 | 4 | 0 | 4 | 146:135 | +11 | 4 | 20 |
4. | Chorwacja | 8 | 3 | 0 | 5 | 162:170 | -8 | 4 | 16 |
5. | Łotwa | 8 | 1 | 0 | 7 | 96:292 | −196 | 3 | 7 |
x | 12:29 | 34:8 | 31:16 | 13:32 | |
28:26 | x | 57:3 | 9:6 | 30:30 | |
12:14 | 8:48 | x | 0:28 | 29:54 | |
21:14 | 14:10 | 26:33 | x | 22:14 | |
24:18 | 26:22 | 31:3 | 24:13 | x |
Dywizja 2B
Rozgrywki w Dywizji 2B wygrała drużyna Szwajcarii przed reprezentacją Andory. W kwietniu 2012 roku wciąż mająca szanse na końcowy sukces Armenia oddała walkowerem pojedynek z Andorą. Ostatecznie okazało się, że Ormianie poddali dalszy swój udział w rozgrywkach dywizji. Decyzją FIRA wszystkie rozegrane do tego momentu mecze Ormian (zwycięstwo z Andorą[4], zwycięstwo walkowerem ze Słowenią, porażki z Serbią[5] i Szwajcarią[6]; łącznie 11 punktów) zostały zweryfikowane jako walkowery (0:25 i cztery przyłożenia dla drużyny przeciwnej)[7]. W ten sam sposób potraktowano wszystkie pozostałe do rozegrania mecze Ormian. W późniejszym terminie zadecydowano o wykluczeniu reprezentacji Armenii z przyszłej edycji Pucharu Narodów Europy[8]. W związku z dyskwalifikacją, Armenia automatycznie z zerem punktów spadła na ostatnie miejsce w tabeli, a miejsce w barażu o utrzymanie uzyskała reprezentacja Słowenii[9].
Awans do Dywizji 2A |
Udział w barażu o awans |
Udział w barażu o utrzymanie |
Spadek do Dywizji 2C |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Szwajcaria | 8 | 7 | 0 | 1 | 253:77 | +176 | 6 | 34 |
2. | Andora | 8 | 6 | 0 | 2 | 168:88 | +80 | 5 | 29 |
3. | Serbia | 8 | 4 | 0 | 4 | 174:126 | +48 | 4 | 20 |
4. | Słowenia | 8 | 3 | 0 | 5 | 106:210 | −104 | 2 | 14 |
5. | Armenia | 8 | 0 | 0 | 8 | 0:200 | −200 | 0 | 0 |
x | 25:0 (wo.) | 42:25 | 22:7 | 21:22 | |
0:25 (wo.) | x | 0:25 (wo.) | 0:25 (wo.) | 0:25 (wo.) | |
7:9 | 25:0 (wo.) | x | 52:0 | 18:15 | |
6:15 | 25:0 (wo.) | 33:3 | x | 10:33 | |
21:9 | 25:0 (wo.) | 27:19 | 85:0 | x |
Dywizja 2C
W ostatnim meczu Dywizji 2C doszło do bezpośredniego pojedynku pomiędzy dwiema drużynami mającymi jeszcze szanse na końcowe zwycięstwo. W nim reprezentacja Izraela pokonała zespół Danii. Ostatnie miejsce w grupie zajęła drużyna Norwegii, która spadła do Dywizji 2D. Miejsce w barażu o utrzymanie przypadło Węgrom[10].
Awans do Dywizji 2B |
Udział w barażu o awans |
Udział w barażu o utrzymanie |
Spadek do Dywizji 2D |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Izrael | 8 | 7 | 0 | 1 | 186:97 | +89 | 2 | 30 |
2. | Dania | 8 | 5 | 1 | 2 | 155:131 | +24 | 1 | 23 |
3. | Austria | 8 | 3 | 0 | 5 | 157:141 | +16 | 5 | 17 |
4. | Węgry | 8 | 3 | 0 | 5 | 130:182 | −52 | 2 | 14 |
5. | Norwegia | 8 | 1 | 1 | 6 | 72:149 | −77 | 1 | 7 |
x | 23:16 | 26:28 | 15:9 | 38:7 | |
28:22 | x | 27:19 | 28:5 | 21:20 | |
20:11 | 15:0 | x | 22:11 | 23:14 | |
11:6 | 14:14 | 3:15 | x | 14:28 | |
22:16 | 13:21 | 5:44 | 21:5 | x |
Dywizja 2D
Zmagania w Dywizji 2D wyraźnie wygrała reprezentacja Cypru, która wygrała wszystkie swoje mecze, jednocześnie uzyskując maksymalną liczbę punktów. Miejsce w barażu zagwarantowała sobie druga Bułgaria, która jednak uzyskała niemal dwa razy mniej punktów od Cypryjczyków. Na miejscu spadkowym rozgrywki ukończyła drużyna Finlandii, która jednak uniknęła relegacji w związku z dyskwalifikacją reprezentacji Armenii[11].
Awans do Dywizji 2C |
Udział w barażu o awans |
Spadek do Dywizji 3A |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Cypr | 8 | 8 | 0 | 0 | 474:51 | +423 | 8 | 32 |
2. | Bułgaria | 8 | 5 | 0 | 3 | 118:276 | −158 | 1 | 21 |
3. | Grecja | 8 | 3 | 0 | 5 | 148:187 | −39 | 5 | 17 |
4. | Luksemburg | 8 | 3 | 0 | 5 | 108:186 | −78 | 1 | 13 |
5. | Finlandia | 8 | 1 | 0 | 7 | 79:227 | −148 | 3 | 7 |
x | 3:94 | 12:10 | 25:22 | 19:16 | |
55:8 | x | 70:10 | 72:5 | 48:7 | |
24:26 | 5:52 | x | 11:7 | 10:18 | |
47:7 | 13:33 | 16:6 | x | 30:18 | |
8:18 | 0:50 | 26:3 | 15:8 | x |
Dywizja 3
Dywizja 3A
Ze względu na niewielką liczbę drużyn, sześć przewidzianych w kalendarzu spotkań planowano rozegrać podczas dwóch miniturniejów – w Bośni i na Słowacji. Drużyna Azerbejdżanu nie otrzymała jednak wiz Unii Europejskiej[12], czego następstwem było nierozegranie spotkań rewanżowych z udziałem tego zespołu. Zwycięzcą tej dywizji została reprezentacja Bośni i Hercegowiny, która wygrała swoje wszystkie trzy mecze[13].
Awans do Dywizji 2D |
Drużyna | Mecze | Wygrane | Remisy | Przegrane | Bilans punktów | Różnica | Punkty dodatkowe | Punkty | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Bośnia i Hercegowina | 3 | 3 | 0 | 0 | 131:53 | + 78 | 3 | 15 |
2. | Słowacja | 3 | 1 | 0 | 2 | 61:98 | −37 | 1 | 5 |
3. | Azerbejdżan | 2 | 0 | 0 | 2 | 22:63 | −41 | 0 | 0 |
x | – | 5:25 | |
38:17 | x | 45:21 | |
– | 15:48 | x |
Baraże
W barażu o miejsce w Dywizji 2A Chorwacja wyraźnie zwyciężyła Andorę, natomiast awans do Dywizji 2C, po zaciętym meczu z Węgrami, wywalczyła Bułgaria. Ostatecznie reprezentacja Węgier utrzymała miejsce w Dywizji 2C ze względu na dyskwalifikację reprezentacji Armenii[14].
Nie doszedł do skutku baraż o miejsce w Dywizji 2B. Reprezentacja Słowenii, która poznała rywala na 7 dni przed meczem barażowym (wówczas odbył się decydujący o pierwszym i drugim miejscu w Dywizji 2C mecz Izrael – Dania) oddała spotkanie walkowerem z uwagi na problemy finansowo-logistyczne[15].
Zespół 1. | Zespół 2. | wynik | ||
---|---|---|---|---|
O 2A[16] | Chorwacja | vs | Andora | 44:8 |
O 2B[17] | Słowenia | vs | Dania | 0:25 (wo.) |
O 2C[18] | Węgry | vs | Bułgaria | 26:29 |
Uwagi
- ↑ Łącznie w kalendarzu rozgrywek (wraz z barażami) przewidzianych było 149 spotkań. Dwa spotkania (w tym jedno barażowe) zostały jednak poddane przez reprezentację Słowenii, cztery przez reprezentację Armenii, zaś z innych przyczyn nie doszły do skutku dwa mecze reprezentacji Azerbejdżanu. Mecze zweryfikowane jako walkowery FIRA traktuje jak rozegrane, w związku z czym faktycznie do skutku doszło 141 spotkań, zaś jako rozegrane uznaje się 147.
- ↑ Mecz rozegrano w późniejszym niż planowano terminie przy jednoczesnym przeniesieniu go z Ukrainy do Gruzji. W efekcie obydwa mecze pomiędzy tymi reprezentacjami rozegrano w Tbilisi.
Przypisy
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 1A. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-05)]. (ang.).
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 1B. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-27)]. (ang.).
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 2A. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-26)]. (ang.).
- ↑ Formularz zawodów Armenia - Andora. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang. • fr.).
- ↑ Formularz zawodów Serbia - Armenia. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)]. (ang. • fr.).
- ↑ Formularz zawodów Szwajcaria - Armenia. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang. • fr.).
- ↑ FIRA admin: ENC 2B : 07 April : Andorra 25 - 0 Armenia [Forfeit]. [w:] Oficjalne forum FIRA [on-line]. FIRA-AER, 2012-04-19. [dostęp 2012-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)].
- ↑ FIRA admin: When will the Fixture list for ENC 2012/2013 be announced?. [w:] Oficjalne forum FIRA [on-line]. FIRA-AER, 2012-07-10. [dostęp 2012-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)]. (ang.).
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 2B. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-26)]. (ang.).
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 2C. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-31)]. (ang.).
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 2D. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-26)]. (ang.).
- ↑ Novinky. Slovenská ragbyová únia, 2011-10-05. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-25)]. (słow.).
- ↑ 2010-12 - European Nations Cup > ENC 3. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-27)]. (ang.).
- ↑ Bent maradtunk a 2C csoportban. Węgierski Związek Rugby, 2012-06-26. [dostęp 2012-07-18]. (węg.).
- ↑ Odpoved tekme proti Dancem. Słoweński Związek Rugby, 2012-06. [dostęp 2012-07-17]. (słoweń.).
- ↑ 2012 Play-off > Play-Off to ENC2A. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-06)]. (ang.).
- ↑ 2012 Play-off > Play-Off to ENC2B. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-06)]. (ang.).
- ↑ 2012 Play-off > Play-Off to ENC2C. FIRA-AER. [dostęp 2012-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-06)]. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Rugby union. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: https://phabricator.wikimedia.org/diffusion/GOJU/browse/master/AUTHORS.txt, Licencja: MIT
An icon from the OOjs UI MediaWiki lib.
Autor: https://phabricator.wikimedia.org/diffusion/GOJU/browse/master/AUTHORS.txt, Licencja: MIT
An icon from the OOjs UI MediaWiki lib.
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Flag of Portugal, created by Columbano Bordalo Pinheiro (1857-1929), officially adopted by Portuguese government in June 30th 1911 (in use since about November 1910). Color shades matching the RGB values officially reccomended here. (PMS values should be used for direct ink or textile; CMYK for 4-color offset printing on paper; this is an image for screen display, RGB should be used.)
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of Israel. Shows a Magen David (“Shield of David”) between two stripes. The Shield of David is a traditional Jewish symbol. The stripes symbolize a Jewish prayer shawl (tallit).
Flaga Finlandii
Autor: David1010, Licencja: CC BY-SA 3.0
European Nations Cup 2008-10.