Puchar Polski w piłce nożnej (1925/1926)
| |||
Szczegóły | |||
Państwo | ![]() | ||
---|---|---|---|
Liczba zespołów | 8 | ||
Liczba meczów | 7 | ||
Liczba bramek | 26 | ||
Zwycięzca | Wisła Kraków | ||
Król strzelców | Wawrzyniec Staliński Warta Poznań (4) |
Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn 1925/1926 – historyczna, pierwsza edycja krajowego pucharu, rozgrywana pod nazwą "Puhar PZPN" (obowiązywała wówczas inna pisownia słowa puchar).
Była to jedyna edycja pucharu w międzywojennej Polsce.
![Geographylogo.svg](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/16px-Geographylogo.svg.png)
Przebieg rozgrywek
Prace nad przygotowaniem rozgrywek o Puchar Polski rozpoczęto wiosną 1925, a formalnie powołano go do życia 16 września 1925 w Krakowie. Tego dnia bowiem Zarząd PZPN - z prezesem Edwardem Cetnarowskim na czele - zatwierdził jego regulamin. Miał on być przeprowadzony w dwóch fazach. Jesienią 1925 planowano wyłonić zdobywców w poszczególnych okręgach, którzy wiosną 1926 mieli walczyć na szczeblu centralnym o główne trofeum.
Inauguracyjne mecze (I rundy stopnia regionalnego i tym samym Pucharu Polski w ogóle) odbyły się w październiku 1925. Triumfatorami okręgowymi zostały: Warszawianka, ŁKS Łódź, Wisła Kraków, Warta Poznań, Ruch Chorzów, Sparta Lwów, TKS Toruń i Sokół Równe (w okręgu wileńskim zwycięzcy nie wyłoniono). 19 kwietnia 1926 Zarząd PZPN zatwierdził weryfikację rozgrywek eliminacyjnych, dzieląc dziewięciu uczestników zmagań centralnych na trzy grupy terytorialne i ogłaszając równocześnie terminarz zawodów centralnych, z wieńczącym je finałem planowanym na 25 lipca 1926. Podział na grupy był następujący: grupa A – Lwów, Lublin, Wilno, grupa B – Warszawa, Poznań, Toruń, grupa C – Kraków, Łódź, Śląsk. Trzej zwycięzcy grup mieli utworzyć grupę finałową. Rozgrywki odbywały się dość archaicznym systemem "przegrywający odpada" ale w ramach trzyzespołowych grup, czyli w każdej grupie jedna z drużyn czekała na rywala nie biorąc udziału w grze. O kolejności meczów w grupach decydowało losowanie.
Zwycięzcami poszczególnych grup zostały drużyny Warty Poznań, Sparty Lwów i Wisły Kraków (która otrzymała wolny los i awansowała bez gry bezpośrednio do finału). Z powodu protestu jaki wniosła Warta po pierwszym meczu z TKS Toruń powtórka tego spotkania odbyła się dopiero 25 lipca, dlatego rozgrywki grupy finałowej rozpoczęły się z opóźnieniem. W pierwszej rundzie grupy finałowej los skojarzył drużynę poznańską ze Spartą Lwów. Warta zagrała bez reprezentantów Polski: Stalińskiego, Kosickiego, Przybysza i Fliegera, którzy zostali powołani na mecz z Finlandią (odbywał się w Poznaniu tego samego dnia). W obronie „zielonych” zagrał za to Sell, a na pozycji środkowego napastnika wystąpił młody Leon Ratajczak z trzeciej drużyny Warty, znany później pod nazwiskiem Radojewski. Po zaciętym meczu lepsi o jedno trafienie okazali się piłkarze Sparty.
Pojedynku finałowego nie udało przeprowadzić się we wcześniej ustalonym terminie. Ostatecznie doszedł on do skutku 5 września 1926. O godzinie 15.30 w obecności ok. 1.500 widzów arbiter główny krakowianin Andrzej Rutkowski wyprowadził na murawę stadionu Wisły w Krakowie jedenastki miejscowej Wisły i Sparty Lwów. Wielką sensacją był awans do finału tej drugiej, wówczas B-klasowej drużyny, która m.in. w półfinale ograła 1:0 poznańską Wartę. Różnicy nie było jednak widać na boisku. W 12 minucie – po celnym strzale z rzutu karnego – Władysław Kowalski uzyskał premierowego gola, a w 32 minucie goście wyrównali (Dmytrow). Remis utrzymywał się do 89 minuty. Na 23 sekundy przed końcowym gwizdkiem, bramkę na wagę końcowego sukcesu Białej Gwiazdy zdobył Henryk Reyman.
Była to pierwsza i – jak się później okazało – ostatnia edycja krajowego Pucharu w międzywojennej Polsce. Rodzime kluby nie były zbytnio zainteresowane rywalizacją w dodatkowych rozgrywkach, a sprawą priorytetową i tak pozostawały dla nich zmagania o mistrzostwo kraju (dodatkowo w owym czasie zaczęła powstawać liga). Najdobitniej podejście czołowych drużyn do PP obrazowała sytuacja w okręgu lwowskim. Zdecydowanie najsilniejsze: Pogoń, Czarni, Lechia i Hasmonea odpadły już na szczeblu regionalnym, a do fazy centralnej zakwalifikowała się drugorzędna Sparta. Toteż władze PZPN, po konsultacjach z przedstawicielami klubów, postanowiły na czas nieokreślony zaprzestać organizowania PP.
Dokumentacja rozgrywek
Finały okręgowe
- 08.11.1925 Kraków: Wisła Kraków - Wawel Kraków 4:0 (0:0)
- 08.11.1925 Warszawa: Legia Warszawa - Warszawianka 1:3 (0:0)
- 22.11.1925 Lublin: Lublinianka - Sokół Równe 3:4 (2:0)
- 29.11.1925 Poznań: Warta Poznań - Posnania 15:2 (7:0)
- 10.01.1926 Śląsk: Ruch Chorzów - 06 Załęże Katowice 3:2 ( : )
- 14.02.1926 Toruń: TKS Toruń - Polonia Bydgoszcz 9:1 (4:0)
- 20.06.1926 Lwów: Sparta Lwów - Czarni Lwów 1:0 (0:0)
- 01.07.1926 Łódź: ŁKS Łódź - ŁTSG Łódź 4:1 (3:1)
- Wilno: zwycięzcy nie wyłoniono
Rozgrywki grupowe
Grupa A
I runda 29 czerwca 1926
- Sparta Lwów - Sokół Równe 4:0 (0:0)
- strzelcy bramek - Dmytrow (2), Murawiec, Ragan
- Sparta: Szewczyk, Rusin, Olejniczak, Majcherczyk, Wójcicki, Kosiński, Ragan, Asłanowicz, Murski, Dmytrow, Murawiec
- Sokół: Pliśkiewicz, Rachmaninow, Chrzanowski, Prozorow, Grądzki, Polikowski, Miaskowski, Michalski, Szewczyk, Bąk, Szarewicz
- Sparta: Szewczyk, Rusin, Olejniczak, Majcherczyk, Wójcicki, Kosiński, Ragan, Asłanowicz, Murski, Dmytrow, Murawiec
- AWANS: Sparta Lwów
- AWANS do grupy finałowej bez gry: Sparta Lwów (nie wyłoniono zwycięzcy w okręgu Wilno)
Grupa B
I runda 29 czerwca 1926
- TKS Toruń - Warszawianka 5:3 (2:1)
- strzelcy bramek - Stogowski 8', 46' 85', P. Gumowski 10', Lewandowski 58' (TKS) - Zwierzewski 22'-k, 70', Jung 66' (Warszawianka)
- TKS: A. Braun, L. Cieszyński, A. Gumowski, B. Suchocki, Konieczka, Lewandowski, Leśniewski, Stogowski, P. Gumowski, J. Cieszyński, J. Suchocki
- Warszawianka: Domański, Zwierz, Redlich, S. Luxenburg, Ordon, R. Braun, S. Jung, H. Braun, Zwierzewski, Szenajch, J. Luxenburg
- TKS: A. Braun, L. Cieszyński, A. Gumowski, B. Suchocki, Konieczka, Lewandowski, Leśniewski, Stogowski, P. Gumowski, J. Cieszyński, J. Suchocki
- AWANS: TKS Toruń
- TKS Toruń - Warta Poznań 3:2 (2:1) mecz unieważniony
- Ponieważ wyznaczony sędzia nie dotarł do Torunia, spotkanie prowadził w wyniku losowanie znany działacz Warty, a zarazem sędzia piłkarski Edmund Szyc. Jego postawa była jednak niezdecydowana. Po faulu Adolfa Gumowskiego na Romanie Dabercie sędzia podyktował rzut karny, jednak pod wpływem presji publiczności zmienił swoją decyzję. Właśnie ten fakt stał się powodem oficjalnego protestu, jaki Warta wystosowała do PZPN. Wynik spotkania anulowano, a mecz nakazano powtórzyć.
- strzelcy bramek - Stogowski 21', 48', J. Suchocki 42' (TKS) - Staliński 7' (głową), Przybysz 75' (Warta)
- Warta: Kasprzak, Olszewski, Flieger, J. Wojciechowski, Z. Kosicki, Spojda, Szubert, Sroka, Staliński, Przybysz, Dabert
- strzelcy bramek - Stogowski 21', 48', J. Suchocki 42' (TKS) - Staliński 7' (głową), Przybysz 75' (Warta)
- Warta Poznań - TKS Toruń 7:0 (3:0)
- strzelcy bramek - Staliński 10', 68', 72', 88', Kosicki 21'-k. Przybysz 42' Dabert 57
- Warta: Fontowicz, Olszewski, Śmiglak, Przykucki, Wojciechowski, Kosicki, Staliński, Przybysz, Dabert, Szubert, Niziński
- AWANS do grupy finałowej: Warta Poznań
Grupa C
I runda 29 czerwca 1926
- ŁKS Łódź - Wisła Kraków 0-3 walkower
- W 84 minucie gry, przy wyniku 0-2, mecz został przerwany z powodu burd na widowni[1].
- strzelcy bramek - H. Reyman 33', Balcer 65' (głową)
- ŁKS: Fiszer, Cyl, Kowalczyk, Jasiński, Trzmiel, Gałecki, Cichecki, Jańczyk, Radomski, K. Miller, Durka
- Wisła: Ketz, Pychowski, Skrynkowicz, Wójcik, Jan Kotlarczyk, Bajorek, Adamek, Czulak, H. Reyman, S. Reyman, Balcer
- strzelcy bramek - H. Reyman 33', Balcer 65' (głową)
- AWANS: Wisła Kraków
II runda 4 lipca 1926 (niedziela)
- Wisła Kraków - Ruch Chorzów 1:0 (0:0)
- strzelec bramki - Kowalski 68'
- Wisła: Ketz, Pychowski, Skrynkowicz, Wójcik, Jan Kotlarczyk, Krupa, Adamek, Czulak, J. Reyman, W. Kowalski, Balcer
- Ruch: Kremer, Kutz, K. Kusz, Badura, Gensior, F. Koenig, W. Kałuża, A. Loewe, J. Kusz, Katzy, K. Frost
- Wisła: Ketz, Pychowski, Skrynkowicz, Wójcik, Jan Kotlarczyk, Krupa, Adamek, Czulak, J. Reyman, W. Kowalski, Balcer
- AWANS do grupy finałowej: Wisła Kraków
Grupa finałowa
- Wisła Kraków otrzymała wolny los.
- Sparta Lwów - Warta Poznań 1:0 (1:0)
- strzelec bramki - Murski 38'
- Warta: Fontowicz, Sell, Olszewski, Przykucki, Wojciechowski, Spojda, Niziński, Schubert, Ratajczak-Radojewski, Śmiglak, Dabert
- Sparta: Szewczyk, Bydliński, Olejniczak, Ragan, Steinert, Kosiński, W. Piłat, Małecki, Murski, Dmytrow, Murawiec
- Warta: Fontowicz, Sell, Olszewski, Przykucki, Wojciechowski, Spojda, Niziński, Schubert, Ratajczak-Radojewski, Śmiglak, Dabert
- AWANS: Sparta Lwów
Finał
5 września 1926 15:30 | Wisła Kraków | 2:1 (1:1) | Sparta Lwów Dmytrow ![]() | Stadion Wisły, Kraków Widzów: + 2 000 Sędzia: Andrzej Rutkowski (Kraków) |
- Wisła: Ketz, Pychowski, Kaczor, Stefan Wójcik, Jan Kotlarczyk, Gieras, Adamek, Czulak, Henryk Reyman, Kowalski, Balcer
- Sparta: Szewczyk, Bydliński, Olejniczak, Steinert, Wójcicki, Kosiński, Piłat, Małecki, Murski, Dmytrow, Murawiec
Zdobywca Pucharu Polski 1925/26 |
---|
Wisła Kraków 1. tytuł |
Przypisy
- ↑ 1926.06.29 ŁKS Łódź - Wisła Kraków 0:2 - Historia Wisły, historiawisly.pl [dostęp 2020-01-31] (pol.).
Bibliografia
- Józef Hałys: Polska Piłka Nożna. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986, s. 1-995. ISBN 83-03-00804-8.
- Andrzej Gowarzewski: Lwów i Wilno w ekstraklasie. Katowice: wydawnictwo GiA, 1997, s. 1-192. ISBN 83-905424-1-2.
- Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński: Historia futbolu wielkopolskiego. WZPN Poznań, 2013, s. 1-1340. ISBN 978-83-64237-00-3.
- Gowarzewski A. i inni: Puchar Polski. Katowice: Wydawnictwo GiA, 2018, s. 1–375. ISBN 978-83-88232-55-8.
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: https://phabricator.wikimedia.org/diffusion/GOJU/browse/master/AUTHORS.txt, Licencja: MIT
An icon from the OOjs UI MediaWiki lib.
Shiny gold button/marker widget. Used to mark the location of something such as a tourist attraction.
Autor: Derived from image:soccer ball.svg, this version made by User:Ed g2s., Licencja: CC0
A soccer ball with shade.
(c) Lukasb1992 at pl.wikipedia, CC BY-SA 3.0
Mapa lokalizacyjna Polski – lata 1923–1937.