Rafał Hadziewicz
![]() Autoportret w czerwonej czapce | |
Data i miejsce urodzenia | 13 października 1803 Zamch |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 września 1886 Kielce |
Narodowość | polska |
Dziedzina sztuki | malarstwo |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Rafal_Hadziewicz_1851-1862_%281045626%29_%28cropped%29.jpg/220px-Rafal_Hadziewicz_1851-1862_%281045626%29_%28cropped%29.jpg)
Rafał Hadziewicz (ur. 13 października 1803 w Zamchu, zm. 7 września 1886 w Kielcach) – polski malarz.
Życiorys
Uczęszczał w latach 1816-1822 do Szkoły Zamoyskich w Szczebrzeszynie. Studiował od 1822 r. w Oddziale Sztuk Pięknych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie u Antoniego Brodowskiego i Antoniego Blanka. Otrzymawszy stypendium Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, w 1829 r. wyjechał do Drezna, później do Paryża, gdzie uczył się we francuskiej École des Beaux-Arts u Antoine’a-Jeana Grosa. Następnie studiował i rysował w Akademii Francuskiej w pracowni Bertela Thorvaldsena. W Rzymie przebywał do 1833 r. Podczas pobytu w Rzymie dużo czasu spędzał w muzeach, galeriach i pracowniach znanych włoskich artystów. Wykonał wtedy wiele szkiców, według malarstwa szczególnie mu bliskiego Rafaela. W 1834 przyjechał do Krakowa, gdzie malował obrazy do kościołów. W Krakowie ożenił się w 1835 r. z Anastazją Głowacką. W 1835 r. przebywając w Medyce wykonał 30 obrazów w cerkwi w Starzawie. W Krakowie przebywał do roku 1839.
W 1839 r. wyjechał do Moskwy. Był profesorem rysunku na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Moskiewskiego w latach 1839-1844. W 1844 przeprowadził się do Warszawy, gdzie w latach 1846-1864 był profesorem w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Wykształcił między innymi: Władysława Czachórskiego, Józefa Brodowskiego (młodszego), Franciszka Kostrzewskiego, Pantaleona Szyndlera, Henryka Redlicha, Ignacego Jasińskiego oraz Alfreda Kowalskiego-Wierusza. W Warszawie przebywał do 1871. Pod koniec życia, w 1871 przeniósł się do Kielc.
Był współzałożycielem „Zachęty”.
Był twórcą obrazów: ołtarzowych, religijnych i portretów. Malował też kompozycje historyczne, czerpiąc wzory ze sztuki renesansowej i barokowej Włoch. Interesował się kulturą starożytną.
Jego obrazy znajdują się w kościele Świętego Mikołaja w Szczebrzeszynie. Jest też autorem obrazów przedstawiających ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa, Świętego Mikołaja oraz Świętego Józefa) w kościele w Lisowie, które wykonał w 1870. Kilka obrazów Hadziewicza znajduje się w kościele w Siemkowicach pod Wieluniem i w farze w Łęczycy. Namalował obraz „Wniebowzięcie” w głównym ołtarzu w kościele w Łukowej. Przypisywany jest mu obraz Chrystusa Ukrzyżowanego w ołtarzu głównym kościoła parafialnego w Adamowie, powiat łukowski.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 19-4-23)[1].
Dzieła
Obrazy Rafała Hadziewicza znajdują się w zbiorach Lwowskiej Galerii Sztuki we Lwowie, Muzeum Narodowym w Kielcach i kolekcjach prywatnych.
- Portret Świętego Norberta (1826)
- Portret Antoniny Czyszkowskiej (1828)
- Święty Jan Chrzciciel według Rafaela (1831)
- Portret żony – Anastazji z Głowackich (1834)
- Salome z głową Świętego Jana Chrzciciela (1835)
- Święta Prakseda – rycina
- Święty Walenty pielęgnujący chorych (1839)
- Ugolino (1843) – ilustracja do Boskiej komedii Dantego – piekło
- Śmierć generała Henryka Kamieńskiego pod Ostrołęką
- Portret Michała Wiszniewskiego
- Portret matki artysty (1850)
Wykonał kilka akwafort według własnych obrazów i rysunków:
- Judyta z głową Holofernesa
- Stary Żyd
- Autoportret
Obrazy zaginione podczas II wojny światowej (1939 – 1945):
- Portret Józefy z Trukolaskich – Ledóchowskiej (1829)
- Ludwik Rostawiecki (1838)
- Święty Piotr (1855)
- Dysputa Świętego Augustyna
- Portret Antoniego Brodowskiego
Przypisy
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: HADZIEWICZOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-05] .
Bibliografia
- J. Derwojed, Hadziewicz Rafał, [w:] Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających. Malarze, rzeźbiarze, graficy, t. 3, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wyd. PAN, s. 6-10 (tu, bogata bibl.).
- J. Puciata-Pawłowska, Rafał Hadziewicz 1803–1886. Życie i twórczość, „Teka Komisji Historii Sztuki”, t. 2, Toruń 1961.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Autor: Krzem Anonim, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Rafała Hadziewicza na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 19, rząd 4, grób 23)
Tytuł: Rafał Hadziewicz
Adres wydawniczy: W Warszawie : odbito w Lit. M. Fajansa [...], [1851-1862]
Gatunek: grafika polska; portrety; litografia
Forma i typ: grafiki i rysunki
Opis fizyczny: 1 graf. : litogr. ; 18,5x18,5 cm
Sygn. pod kompoz. Ryc. z: M. Fajans, Wizerunki polskie..., Warszawa 1851-1862. Pod kompoz. faksymile autografu.
Portret żony w stroju ślubnym