Randy Mamola
![]() Randy Mamola w 2005 | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 10 listopada 1959 |
Sukcesy | |
1980-1981 Motocyklowe Mistrzostwa Świata w klasie 500 cm³ (wicemistrz) |
Randy Mamola (ur. 10 października 1959 w San Jose) - amerykański motocyklista. Uważany za jednego z najlepszych zawodników w historii MMŚ, którzy nigdy nie zdobyli tytułu mistrza świata.
Kariera
250 cm³
W MMŚ Randy zadebiutował w 1979 roku, w pośredniej kategorii 250 cm³. Reprezentując ekipę Zago-Yamaha, wystartował w dziewięciu wyścigach, po raz pierwszy w inauguracyjnej sezon rundzie o GP Wenezueli. Mamola we wszystkich eliminacjach znalazł się w czołowej dziesiątce, trzykrotnie przy tym stając na średnim stopniu podium. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 4. pozycji.
500 cm³
Po raz pierwszy w najwyższej kategorii 500 cm³ Mamola pojawił się w 1979 roku, podczas GP Holandii. W ekipie Zago-Suzuki wystartował łącznie w pięciu rundach, spośród których dwukrotnie uplasował się na drugiej pozycji. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 8. miejscu.
Sezon 1980 był pierwszym dla Randy'ego w pełnym wymiarze. Podpisał wówczas kontrakt z zespołem Heron-Suzuki. Mamola już w pierwszym podejściu walczył o tytuł mistrzowski ze swoim rodakiem Kenny Robertsem. Ostatecznie musiał jednak uznać Kalifornijczyka, zostając wicemistrzem świata. W trakcie zmagań Amerykanin czterokrotnie plasował się w czołowej trójce, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu, podczas GP Belgii oraz Wielkiej Brytanii. Dwa razy startował również z pole position - na belgijskim obiekcie Spa-Francorchamps oraz Hockenheimringu.
W kolejnym roku startów Randy ponownie brał udział w walce o mistrzostwo. Tym razem jego największym rywalem okazał się Włoch Marco Lucchinelli. Sezon rozpoczął bardzo dobrze, od zwycięstwa w GP Australii. Dzięki temu został pierwszym liderem mistrzostw. W dalszej fazie mistrzostw lepszy okazał się jednak Lucchinelli i to on sięgnął po koronę. Mamola po raz drugi zmagania zakończył na drugim miejscu. Randy siedmiokrotnie zameldował się na podium, a drugi triumf odniósł na torze w Jugosławii.
W sezonie 1982 Amerykanin przeniósł się do ekipy HB-Suzuki. Rezultaty Amerykanina odbiegały jednak od oczekiwanych. W wyniku urazu nie wziął udziału w trzech rundach z rzędu. Dzięki świetnej postawie w ostatnich dwóch wyścigach (drugie miejsce i zwycięstwo odpowiednio w GP San Marino oraz Niemiec) w klasyfikacji generalnej uplasował się na 6. lokacie.
W drugim roku współpracy z zespołem, wyniki Mamoli wyraźnie się poprawiły. W trakcie sezonu Randy pięciokrotnie znalazł się w czołowej trójce. Nie udało mu się jednak wygrać wyścigu, głównie ze względu na dominację rodaków Freddie Spencera oraz Eddie Lawsona. Ostatecznie rywalizację ukończył na 3. pozycji.
W 1984 roku Mamola po raz trzeci w karierze liczył się w walce o tytuł mistrzowski, pomimo absencji w dwóch pierwszych eliminacjach sezonu. W ciągu dziesięciu wyścigów aż dziewięciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa. Na koniec sezonu został wicemistrzem globu, za Lawsonem.
Sezon 1985 był wyraźnie słabszy w wykonaniu Mamoli. W pierwszej trójce znalazł się trzykrotnie, a podczas GP Holandii po raz dziewiąty stanął na najwyższym stopniu. Uzyskane punkty usytuowały go na 6. miejscu.
W roku 1986 Amerykanin podpisał kontrakt ze stajnią Lucky Strike-Yamaha, której szefem był jego były rywal Kenny Roberts. Mamola powrócił do rywalizacji o tytuł, jednak ostatecznie przegrał ją z Lawsonem oraz Wayne'em Gardnerem. Kalifornijczyk znalazł się na podium w siedmiu wyścigach, a na belgijskim torze Spa odnotował jedynie zwycięstwo w sezonie.
Rok 1987 był najlepszym sezonem w karierze Mamoli. Pomimo tego po raz czwarty musiał uznać wyższość rywala, tym razem Gardnera. Randy aż dwunastokrotnie plasował się w pierwszej trójce, z czego trzykrotnie na pierwszym miejscu. Ostatnie zwycięstwo w karierze odniósł na torze w San Marino (tam również ustanowił ostatnie najszybsze okrążenie wyścigu), natomiast pole position w Portugalii.
W sezonie 1988 Amerykanin opuścił czołową stajnię i rozpoczął współpracę z mniej konkurencyjną ekipą Cagiva. Jego osiągi uległy więc wyraźnemu pogorszeniu. Wystąpiwszy w dwunastu wyścigach, w sześciu dojechał do mety, zajmując najniższy stopień podium podczas GP Belgii. Rywalizację ukończył na 12. pozycji.
Sezon 1989 był jeszcze słabszy w wykonaniu Mamoli. W ciągu trzynastu eliminacji, sześciokrotnie sięgał po punkty, będąc tylko w jednym wyścigu w czołowej dziesiątce. W GP Jugosławii uplasował się wtedy na siódmym miejscu. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 18. lokacie.
W ostatnim roku współpracy z tą ekipą Randy w ciągu czternastu rund siedmiokrotnie znalazł się w czołowej piętnastce. Najwyższą pozycją okazała się lokata, uzyskana podczas GP Wielkiej Brytanii. W klasyfikacji generalnej zajął 14. miejsce.
Po sezonie przerwy, Amerykanin powrócił do serii, nawiązując współpracę z zespołem Budweiser-Yamaha. We wszystkich wyścigach, w których dojechał do mety, uplasował się w czołowej dziesiątce. Podczas GP Węgier po raz ostatni w karierze stanął na podium, zajmując trzecią lokatę. Zmagania zakończył na 10. pozycji. Po tym roku Randy ostatecznie zakończył karierę sportową.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/eb/Randy_Mamola_Ducati_2006_0618.jpg/250px-Randy_Mamola_Ducati_2006_0618.jpg)
Randy Mamola był bardzo lubianym zawodnikiem i to nie tylko ze względu na swą charyzmatyczność i wspaniałą jazdę. Amerykanin angażował się również w cele charytatywne. W 1986 roku zbierał fundusze na organizację "Save the Children". Był jednym założycieli organizacji "Riders for Health", która zapewniała szkolenie oraz motocykle medyczne dla narodu afrykańskiego. Brał udział również w wielu festiwalach charytatywnych, również w Afryce. W 2000 roku został wprowadzony do "AMA Motorcycle Hall of Fame".
Statystyki liczbowe
System punktowy od 1969 do 1987:
Pozycja | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
Punkty | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
System punktowy od 1988 do 1992:
Pozycja | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
Punkty | 20 | 17 | 15 | 13 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Rok | Klasa | Zespół | Motocykl | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | Punkty | Pozycja | Zwycięstwa |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1979 | 250 cm³ | Zago-Yamaha | TZ250 | VEN 5 | GER 2 | NAT 2 | ESP 8 | YUG 10 | NED 7 | BEL - | SWE - | FIN - | GBR 2 | CZE 5 | FRA 4 | 64 | 4 | 0 | |||
500 cm³ | Zago-Suzuki | Suzuki RG500 | VEN - | AUT - | GER - | NAT - | ESP - | YUG - | NED 13 | BEL DNS | SWE 6 | FIN 2 | GBR - | FRA 2 | 29 | 8 | 0 | ||||
1980 | 500 cm³ | Heron-Suzuki | RG500 | NAT NC | ESP 3 | FRA 2 | NED 5 | BEL 1 | FIN 4 | GBR 1 | GER 5 | 72 | 2 | 2 | |||||||
1981 | 500 cm³ | Heron-Suzuki | Suzuki RG500 | AUT 1 | GER 2 | NAT NC | FRA 2 | YUG 1 | NED NC | BEL 3 | RSM 4 | GBR 3 | FIN 2 | SWE 13 | 94 | 2 | 2 | ||||
1982 | 500 cm³ | HB-Suzuki | RG500 | ARG NC | AUT 7 | FRA - | ESP - | NAT - | NED 5 | BEL 5 | YUG 7 | GBR 5 | SWE 5 | RSM 2 | GER 1 | 65 | 6 | 1 | |||
1983 | 500 cm³ | HB-Suzuki | RG500 | RSA 5 | FRA NC | NAT 2 | GER 8 | ESP 4 | AUT 3 | YUG 2 | NED 4 | BEL 3 | GBR 3 | SWE 7 | RSM 5 | 89 | 3 | 0 | |||
1984 | 500 cm³ | HRC-Honda | Honda NS500 | RSA - | NAT - | ESP 2 | AUT 3 | GER 3 | FRA 3 | YUG 2 | NED 1 | BEL 2 | GBR 1 | SWE NC | RSM 1 | 111 | 2 | 3 | |||
1985 | 500 cm³ | Rothmans-Honda | Honda NSR500 | RSA 5 | ESP NC | GER 8 | NAT 4 | AUT 4 | YUG NC | NED 1 | BEL NC | FRA 3 | GBR 5 | SWE 5 | RSM 3 | 72 | 6 | 1 | |||
1986 | 500 cm³ | Lucky Strike-Yamaha | Yamaha YZR500 | ESP 4 | NAT 2 | GER 6 | AUT 3 | YUG 2 | NED 2 | BEL 1 | FRA 2 | GBR 5 | SWE 8 | RSM 3 | 105 | 3 | 1 | ||||
1987 | 500 cm³ | Lucky Strike-Yamaha | Yamaha YZR500 | JPN 1 | ESP 6 | GER 2 | NAT NC | AUT 2 | YUG 2 | NED 3 | FRA 1 | GBR 3 | SWE 3 | CZE 4 | RSM 1 | POR 2 | BRA 3 | ARG 2 | 158 | 2 | 3 |
1988 | 500 cm³ | Cagiva | Cagiva GP500 | JPN NC | USA - | ESP - | EXP - | NAT 7 | GER NC | AUT NC | NED NC | BEL 3 | YUG 4 | FRA 6 | GBR 11 | SWE 10 | CZE NC | BRA NC | 58 | 12 | 0 |
1989 | 500 cm³ | Cagiva | Cagiva GP500 | JPN 16 | AUS NC | USA NC | ESP NC | NAT DNS | GER 12 | AUT NC | YUG 7 | NED 11 | BEL 23 | FRA 11 | GBR - | SWE - | CZE 11 | BRA 11 | 33 | 18 | 0 |
1990 | 500 cm³ | Cagiva | Cagiva GP500 | JPN NC | USA 7 | ESP - | NAT 7 | GER 9 | AUT 10 | YUG NC | NED 18 | BEL NC | FRA 7 | GBR 6 | SWE NC | CZE 11 | HUN NC | AUS - | 55 | 14 | 0 |
1992 | 500 cm³ | Budweiser-Yamaha | Yamaha YZR500 | JPN 5 | AUS 8 | MAL 7 | ESP 8 | ITA 10 | EUR 9 | GER NC | NED 5 | HUN 3 | FRA 8 | GBR NC | BRA 10 | RSA NC | 45 | 10 | 0 |
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.