Reprezentacja Chile w piłce nożnej mężczyzn
![]() Znak związku | |||||||
Przydomek | La Roja (Czerwoni) | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Związek | Federación de Fútbol de Chile | ||||||
Sponsor techniczny | |||||||
Trener | |||||||
Skrót FIFA | CHI | ||||||
Ranking FIFA |
| ||||||
Miejsce w rankingu Elo |
| ||||||
Zawodnicy | |||||||
Kapitan | |||||||
Najwięcej występów | Gary Medel | ||||||
Najwięcej bramek | Alexis Sánchez (49) | ||||||
Mecze | |||||||
Pierwszy mecz![]() ![]() (Buenos Aires, Argentyna; 27 maja 1910) | |||||||
Najwyższe zwycięstwo![]() ![]() (Santiago, Chile; 29 sierpnia 1979)
| |||||||
Najwyższa porażka![]() ![]() (Rio de Janeiro, Brazylia; 17 września 1959) | |||||||
Medale | |||||||
Igrzyska olimpijskie | |||||||
| |||||||
Mistrzostwa świata | |||||||
| |||||||
Mistrzostwa Ameryki Południowej | |||||||
| |||||||
Strona internetowa | |||||||
|
Reprezentacja Chile w piłce nożnej – narodowy zespół piłkarski Chile. Od 1910 roku reprezentuje Chile w międzynarodowych rozgrywkach piłkarskich.
40 razy występowało w rozgrywkach o Copa America, triumfując w nich dwa razy (2015, 2016), czterokrotnie zajmując drugie miejsce (1955, 1956, 1979, 1987), pięciokrotnie trzecie (1926, 1941, 1945, 1967, 1991) i jedenastokrotnie czwarte (1916, 1917, 1919, 1920, 1924, 1935, 1939, 1947, 1953, 1999, 2019).
Historia reprezentacji
Reprezentacja Chile dziewięciokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata (1930, 1950, 1962, 1966, 1974, 1982, 1998, 2010, 2014), a swój największy sukces osiągnęła w 1962 roku, kiedy w turnieju rozgrywanym na własnym terenie, po wyeliminowaniu Szwajcarii, Włoch, Związku Radzieckiego i Jugosławii, zajęła ostatecznie trzecie miejsce. W półfinale ekipa prowadzona przez trenera Fernando Riere przegrała 2:4 z późniejszymi triumfatorami Brazylijczykami. Na pocieszenie Chilijczykom pozostała korona króla strzelców dla Leonela Sáncheza.
Pierwszą (1930) i czwartą (1950) edycję mundialu kończyli z kolei już na fazie grupowej. Z edycji 1934 wycofali się, a w 1938 w ogóle nie wzięli udziału w mistrzostwach. W latach 1954 i 1958 nie uzyskali kwalifikacji.
W czasie kolejnych występów na światowych czempionatach, aż do 1998 roku, reprezentacja żegnała się z turniejem już po fazie grupowej (1966, 1974, 1982), w ogóle nie kwalifikowała się do mistrzostw (1970, 1978, 1986), lub była dyskwalifikowana (1990, 1994).
Do wstydliwego zdarzenia doszło w czasie eliminacji do Mundialu 1990, we wrześniu 1989 roku. W meczu z Brazylią w Rio de Janeiro, przy stanie 1:0 dla gospodarzy, chilijski bramkarz Roberto Rojas udawał, że został poważnie raniony przez petardę rzuconą przez brazylijskich kibiców. Sztab reprezentacji, licząc na powtórzenie spotkania, odmówił kontynuowania meczu i wyprowadził piłkarzy z boiska. Dopiero po przejrzeniu zapisów wideo, stwierdzono, że petarda upadła daleko od bramkarza i nie mogła zagrozić jego zdrowiu. FIFA podjęła decyzję o dożywotniej dyskwalifikacji Rojasa oraz, jako że spotkanie z Brazylią było ostatnim meczem w eliminacjach do Mundialu 1990, zakazie występów Chile w kwalifikacjach do kolejnych mistrzostw. Ponadto krajowy związek piłki nożnej zwolnił cały sztab szkoleniowy z selekcjonerem Orlando Araveną na czele, a większość najlepszych piłkarzy zrezygnowała z występów w kadrze (np. Juan Carlos Letelier i Jorge Aravena).
W 1998 roku po szesnastoletniej przerwie reprezentacja zagrała na mistrzostwach świata. We Francji nie wygrała żadnego meczu, ale mimo to zdołała awansować z grupy (dzięki trzem remisom – z Włochami 2:2, z Austrią 1:1 i z Kamerunem 1:1). W drugiej rundzie przegrała 1:4 z Brazylią. Wyróżniającymi się zawodnikami tamtej drużyny był duet napastników Iván Zamorano – Marcelo Salas (Salas strzelił w turnieju cztery gole), pomocnik José Luis Sierra oraz bramkarz Nelson Tapia.
We Francji drużynę prowadził Urugwajczyk z chilijskim obywatelstwem Nelson Acosta, który w połowie 2005 roku po raz drugi objął funkcję selekcjonera. Druga kadencja była, zdaniem większości obserwatorów, o wiele trudniejsza od pierwszej, ponieważ obecnie reprezentacja jest jedną ze słabszych w Ameryce Południowej. W eliminacjach do Mundialu 2006 zajęła siódme miejsce w dziesięciozespołowej grupie.
Acosta złożył wypowiedzenie niedługo po przegranym 1:6 meczu z Brazylią w ćwierćfinale Copa América 2007, kiedy okazało się, że sześciu jego podopiecznych (w tym kapitan Jorge Valdivia) „rażąco złamało dyscyplinę” (chilijska federacja nie ujawniła o co chodzi) i następnie została surowo ukarana przez FIFA. Na nowego selekcjonera w sierpniu został wybrany Argentyńczyk Marcelo Bielsa.
Na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney w 2000 roku młodzieżowa reprezentacja Chile zdobyła brązowy medal. Trenerem tamtej drużyny był także Acosta.
Chile awansowało na Mistrzostwa Świata w 2010 zajmując w eliminacjach drugą lokatę 1 punktem przegrywając z Brazylią. W turnieju w Południowej Afryce podopieczni Marcelo Bielsy zajęli drugie miejsce w grupie (za Hiszpanią) i odpadli w 1/8 finału przegrywając 3:0 z Brazylią.
Na Copa América 2011 Chilijczycy z grupy wyszli z 1 miejsca wygrywając dwa mecze i jeden remisując. W ćwierćfinale ulegli jednak Wenezueli.
W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2014 Chile awansowało z 3 miejsca, za Argentyną i Kolumbią. Na turnieju w Brazylii Chile zajęło drugie miejsce w grupie. W 1/8 finału trafili, tak jak 4 lata wcześniej, na Brazylię, z którą przegrali po rzutach karnych.
W 2015 roku Chilijczycy wygrali Copa América 2015, gdzie byli gospodarzami, pokonując w finale po rzutach karnych Argentynę. Rok później, w finale Copa America 2016 ponownie pokonali Argentynę po rzutach karnych.
Jako triumfator dwóch edycji Copa America z rzędu (odpowiednio 2015 oraz 2016) reprezentacja Chile brała również udział w Pucharze Konfederacji 2017 w Rosji. W pierwszym meczu turnieju Chilijczycy wygrali z reprezentacją Kamerunu 2:0. Następnie w dwóch kolejnych meczach zremisowali po 1:1 odpowiednio z Niemcami oraz Australią. Pozwoliło im to awansować z pięcioma punktami na koncie z drugiego miejsca w grupie do półfinałów w których zmierzyli się z Portugalią. Zwyciężyli w tym meczu po serii rzutów karnych 3:0 (w regulaminowym czasie gry i po dogrywce 0:0). Dzięki temu awansowali do finału w którym zagrali z reprezentacją Niemiec. Przegrali ten mecz 0:1 i zajęli drugie miejsce w turnieju[1].
Od stycznia 2016 do października 2017 selekcjonerem reprezentacji Chile był Juan Antonio Pizzi. Pod jego wodzą Chilijczycy grali w eliminacjach do mundialu 2018 w Rosji, ostatecznie nie kwalifikując się do turnieju głównego (przegrana z Brazylią 0:3, przy niekorzystnych wynikach w innych meczach).
Obecnie Chilijczyków prowadzi Martín Lasarte.
Udział w międzynarodowych turniejach
Mistrzostwa świata
| Copa América
|
Aktualna kadra
Kadra na mecze eliminacji do Mistrzostw Świata 2022 przeciwko reprezentacji Brazylii i Urugwaju, które odbyły się 24 i 29 marca 2022. Występy i gole aktualne na 31 marca 2022.
# | Imię i nazwisko | Data urodzenia | Klub | Występy (gole) |
---|---|---|---|---|
Bramkarze | ||||
23 | Brayan Cortés | 11 marca 1995 | ![]() | 7 (0) |
12 | Zacarías López | 30 czerwca 1998 | ![]() | 1 (0) |
1 | Sebastián Pérez | 2 grudnia 1990 | ![]() | 1 (0) |
Obrońcy | ||||
17 | Gary Medel | 3 sierpnia 1987 | ![]() | 145 (7) |
4 | Mauricio Isla | 12 czerwca 1988 | ![]() | 136 (5) |
Guillermo Maripán | 6 maja 1994 | ![]() | 38 (2) | |
3 | Enzo Roco | 16 sierpnia 1992 | ![]() | 33 (1) |
18 | Sebastián Vegas | 4 grudnia 1996 | ![]() | 20 (2) |
2 | Gabriel Suazo | 9 sierpnia 1997 | ![]() | 9 (0) |
5 | Benjamín Kuscevic | 2 maja 1996 | ![]() | 5 (0) |
Pomocnicy | ||||
8 | Arturo Vidal | 22 maja 1987 | ![]() | 133 (32) |
20 | Charles Aránguiz | 17 kwietnia 1989 | ![]() | 96 (7) |
6 | José Pedro Fuenzalida | 22 lutego 1985 | ![]() | 55 (5) |
13 | Erick Pulgar | 15 stycznia 1994 | ![]() | 40 (4) |
19 | Diego Valdés | 30 stycznia 1994 | ![]() | 20 (1) |
16 | Claudio Baeza | 23 grudnia 1993 | ![]() | 17 (0) |
10 | Marcelino Núñez | 1 marca 2000 | ![]() | 9 (1) |
Esteban Pavez | 1 maja 1990 | ![]() | 9 (0) | |
Pablo Parra | 23 lipca 1994 | ![]() | 4 (1) | |
Napastnicy | ||||
7 | Alexis Sánchez | 19 grudnia 1988 | ![]() | 148 (48) |
Eduardo Vargas | 20 listopada 1989 | ![]() | 106 (40) | |
9 | Jean Meneses | 16 marca 1993 | ![]() | 20 (3) |
22 | Ben Brereton | 18 kwietnia 1999 | ![]() | 12 (4) |
15 | Joaquín Montecinos | 7 grudnia 1995 | ![]() | 8 (0) |
21 | Iván Morales | 29 lipca 1999 | ![]() | 5 (1) |
14 | Víctor Dávila | 4 listopada 1997 | ![]() | 3 (0) |
11 | Ronnie Fernández | 30 stycznia 1991 | ![]() | 2 (0) |
Rekordziści
Najwięcej występów
Aktualizacja: 16 listopada 2022 | Najwięcej bramek
Aktualizacja: 16 listopada 2022 |
Selekcjonerzy
# | Trener | Narodowość | Od | Do | Bilans | Osiągnięcia | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
M | Z | R | P | % | Trofea | Lata | ||||||||
1. | Xabier Azkargorta | ![]() | listopad 1994 | czerwiec 1996 | 18 | 9 | 5 | 4 | 59% | |||||
2. | Nelson Acosta | ![]() | czerwiec 1996 | marzec 2001 | 69 | 26 | 17 | 26 | 46% | |||||
3. | Pedro García | ![]() | marzec 2001 | wrzesień 2001 | 12 | 3 | 1 | 8 | 28% | |||||
4. | Jorge Garcés | ![]() | wrzesień 2001 | grudzień 2001 | 3 | 0 | 1 | 2 | 11% | |||||
– | César Vaccia | ![]() | luty 2002 | grudzień 2002 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0% | |||||
5. | Juvenal Olmos | ![]() | styczeń 2003 | kwiecień 2005 | 25 | 7 | 9 | 9 | 40% | |||||
6. | Nelson Acosta (2) | ![]() | kwiecień 2005 | lipiec 2007 | 28 | 13 | 8 | 7 | 56% | |||||
7. | Marcelo Bielsa | ![]() | sierpień 2007 | luty 2011 | 50 | 27 | 8 | 15 | 59% | |||||
8. | Claudio Borghi | ![]() | luty 2011 | listopad 2012 | 27 | 11 | 5 | 11 | 47% | |||||
9. | Jorge Sampaoli | ![]() | grudzień 2012 | styczeń 2016 | 43 | 26 | 9 | 8 | 67% | 1x Copa América | ||||
10. | Juan Antonio Pizzi | ![]() | styczeń 2016 | październik 2017 | 32 | 13 | 7 | 12 | 48% | 1x Copa América | ||||
11. | Reinaldo Rueda | ![]() | styczeń 2018 | styczeń 2021 | 27 | 9 | 8 | 10 | 33% | |||||
12. | Martín Lasarte | ![]() | luty 2021 | 22 | 7 | 6 | 9 | 31% | ||||||
% |
Stan na 31 marca 2022.
Kursywą wyróżniono selekcjonerów tymczasowych.
W nawiasie podano, który raz selekcjoner prowadził reprezentację.
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona związku (hiszp.)
- Profil na stronie FIFA. fifa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-01)]. (ang.)
- Profil na National Football Teams (ang.)
- RSSSF – archiwum wyników 1910-2003 (ang.)
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)
- Planet World Cup – archiwum wyników z mistrzostw świata (ang.)
- Planet World Cup – archiwum wyników z eliminacji do mistrzostw świata (ang.)
- Planet World Cup – składy Chile na poszczególnych Mundialach (ang.)
Uwagi
- ↑ Stan aktualny na 31 marca 2022.
Przypisy
- ↑ PI, Puchar Konfederacji. Niemcy lepsi od Chile w finale turnieju [WIDEO, ZDJĘCIA], „gol24.pl” [dostęp 2017-07-05] (pol.).
- ↑ Podczas kończącego eliminacje meczu z Brazylią w 67 minucie mecz został przerwany, gdyż chilijski bramkarz Roberto Rojas symulował, że został uderzony racą z trybun. Mecz miał zostać powtórzony, jednak podczas śledztwa okazało się, że tak naprawdę piłkarz pociął sobie twarz żyletką. Brazylia wygrała mecz walkowerem, a Chile zostało zdyskwalifikowane.
- ↑ Kara za incydent z Roberto Rojasem w poprzednich eliminacjach.
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Icon representing a decrease, consisting of a red-colored, down-pointing triangle.
Kit for football kit templates
Kit socks 3 stripes white.png
Football kit template socks
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Autor: B1mbo, Licencja: CC BY-SA 2.5
Drawing of a bronze medal, based on Olympic rings.svg.
Autor:
- Bronze_medal_world_centered.svg by Maix
- derivative work: Mboro (talk)
A bronze medal with a globe icon
Autor: F l a n k e r, Licencja: CC BY-SA 2.5
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of England. Saint George's cross (a red cross on a white background), used as the Flag of England, the Italian city of Genoa and various other places.
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor: maix¿?, Licencja: CC BY-SA 2.5
A bronze medal with south america inside
Autor: maix¿?, Licencja: CC BY-SA 2.5
A silver medal with south america inside
Logo of Chilean Football Federation.
Autor: maix¿?, Licencja: CC BY-SA 2.5
A gold medal with south america inside