Robert Grzywna
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1997–2010 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska | pilot, dowódca załogi |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Robert Marek Grzywna (ur. 8 lutego 1974 w Jeleniej Górze, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski lotnik, major pilot Wojska Polskiego, pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika. Był drugim pilotem podczas lotu PLF 101, który uległ katastrofie w Smoleńsku.
Życiorys
Urodził się 8 lutego 1974 w Jeleniej Górze[1]; do ukończenia szkoły podstawowej mieszkał w Chocianowie[2].
W 1993 ukończył Liceum Lotnicze w Dęblinie[1]. Ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych w Dęblinie. 28 czerwca 1997 został promowany na pierwszy stopień oficerski podporucznika. Od tego samego roku pełnił służbę w 36 Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego, od 2009 jako dowódca załogi[3]. W 2003 ukończył studia magisterskie w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie[1].
Posiadał pierwszą klasę pilota wojskowego, a także uprawnienia do wykonywania lotów w dzień i w nocy przy warunkach IMC w charakterze drugiego pilota oraz uprawnienia do wykonywania lotów w dzień i w nocy w warunkach IMC w charakterze dowódcy załogi na samolocie Jak-40[4]. W 2009 przeszedł specjalistyczne szkolenie w procedurach precyzyjnego i nieprecyzyjnego podejścia na embraerach 175 organizowane przez Swiss AviationTraining Ltd. z Zurychu. Treningi związane były z niezrealizowanym ostatecznie projektem zakupu samolotów do przewozu VIP-ów[5]. W 2008 przeszedł szkolenie na stanowisku nawigatora, natomiast w latach 2008–2009 na stanowisku drugiego pilota[6]. Jego ogólny nalot wynosił 1939 godzin, na Tu-154M 506 godzin[7], w tym 160 godzin na stanowisku drugiego pilota[8]. Na stanowisku nawigatora spędził 346 godzin[6].
12 sierpnia 2008 był nawigatorem lotu z prezydentem Lechem Kaczyńskim udającym się do Gruzji, w trakcie którego piloci odmówili zmiany miejsca lądowania z Gandży, w Azerbejdżanie, na Tbilisi[9].
Na początku 2010 brał udział w akcji pomocy humanitarnej dla ofiar trzęsienia ziemi na Haiti, za co 4 lutego 2010 wraz z pozostałymi członkami personelu 36 SPLT został wyróżniony przez dowódcę Sił Powietrznych RP gen. broni pil. Andrzeja Błasika[10].
Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[3][11]. W trakcie lotu pełnił funkcję drugiego pilota w załodze samolotu[1].
25 kwietnia 2010 został pochowany z honorami wojskowymi w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, wraz z trzema innymi członkami załogi samolotu: ppor. Andrzejem Michalakiem oraz stewardesami Barbarą Maciejczyk i Natalią Januszko[12][13]. Jego nagrobek na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, wraz z nagrobkami 27 innych pochowanych tam osób, stał się integralną częścią pomnika ku czci ofiar katastrofy w Smoleńsku[14], odsłoniętego 10 listopada 2010[15].
Pośmiertnie, decyzją ministra obrony narodowej Bogdana Klicha z 13 kwietnia 2010, został awansowany do stopnia podpułkownika[16].
Miał żonę Agnieszkę i córkę Martynę[1].
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2010, pośmiertnie[17]
- Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” – 2003[1]
- Tytuł honorowego obywatela Dolnego Śląska Civi Honorario – 2010, pośmiertnie[18]
Przypisy
- ↑ a b c d e f Załoga Tupolewa z 36 splt. lotniczapolska.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-18].
- ↑ „To był zawsze uśmiechnięty człowiek”. W katastrofie pod Smoleńskiem zginął Robert Grzywna z Chocianowa. gazetalubuska.pl, 2010-04-13. [dostęp 2010-07-17].
- ↑ a b Informacja o przedstawicielach Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP, którzy ponieśli śmierć w katastrofie. wp.mil.pl, 2010-04-10. [dostęp 2013-10-08].
- ↑ Piloci prezydenckiego Tu 154M. sp.mil.pl (arch.), 2010-04-11. [dostęp 2014-07-02].
- ↑ P. Falkowski: Szwajcarski trening. naszdziennik.pl, 2012-04-27. [dostęp 2012-05-07].
- ↑ a b J. Osiecki, T. Białoszewski, R. Latkowski, M. Prószyński: Ostatni lot. Raport o przyczynach katastrofy. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2011, s. 63. ISBN 978-83-7648-924-7.
- ↑ Zginęli w katastrofie Tu-154M. 36splt.sp.mil.pl (arch.). [dostęp 2012-05-17].
- ↑ Tу-154М № 101 – 19.05.2010 (ros.). mak.ru, 2010-05-19. [dostęp 2010-10-21].
- ↑ Notatka kpt. Pietruczuka w sprawie lotu Tu 154 12 sierpnia 2008 r. do Azerbejdżanu. gazeta.pl. [dostęp 2011-10-12].
- ↑ D. Sienkiewicz: Dowódca Sił Powietrznych osobiście podziękował personelowi 36.splt. sp.mil.pl (arch.), 2010-02-04. [dostęp 2014-07-02].
- ↑ Oni byli w roztrzaskanym samolocie. dziennik.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-07-12].
- ↑ Pożegnano załogę Tu-154M. lotniczapolska.pl, 2010-04-26. [dostęp 2010-07-10].
- ↑ Pogrzeby członków załogi TU-154. „Teraz jak orły będą szybowali po niebie”. gazeta.pl, 2010-04-25. [dostęp 2010-07-17].
- ↑ Smoleńsk – pomnik – Powązki. money.pl, 2010-10-29. [dostęp 2011-10-05].
- ↑ Odsłonięcie pomnika. „Pustka i żal”. polskieradio.pl, 2010-11-10. [dostęp 2011-10-05].
- ↑ Pośmiertne awanse i odznaczenia dla ofiar katastrofy pod Smoleńskiem. wp.mil.pl, 2010-04-15. [dostęp 2013-10-08].
- ↑ Komunikat Nr 163/VI kad.. sejm.gov.pl, 2004-04-16. [dostęp 2010-04-16].
- ↑ Radni Sejmiku i Zarząd Województwa Dolnośląskiego uczcili pamięć ofiar. umwd.dolnyslask.pl, 2010-04-19. [dostęp 2021-03-18].
Media użyte na tej stronie
Autor: Lukasz2, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grób Roberta Grzywny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Naramiennik majora Sił Powietrznych RP.
Baretka: Brązowy Medal "za Zasługi dla Obronności Kraju".
Autor: Lukasz2, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grób Roberta Grzywny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach