Robert Overmyer
| ||
![]() | ||
Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1936 Lorain | |
Data i miejsce śmierci | 22 marca 1996 k. Duluth | |
Narodowość | amerykańska | |
Funkcja | pilot wahadłowca, dowódca misji | |
Łączny czas misji kosmicznych | 12 dni 2 godziny 23 minuty i 11 sekund | |
Misje | STS-5, STS-51-B | |
Stopień wojskowy | pułkownik United States Marine Corps | |
Odznaczenia | ||
![]() ![]() |
Robert Franklyn Overmyer (ur. 14 lipca 1936 w Lorain, zginął 22 marca 1996 w katastrofie lotniczej k. Duluth) – amerykański astronauta, pilot wojskowy, inżynier, pułkownik United States Marine Corps.
Wykształcenie i służba wojskowa
- 1954 – ukończył szkołę średnią w Westlake w Ohio.
- 1958 – został absolwentem Baldwin Wallace College w Berea, otrzymując licencjat z fizyki. Później rozpoczął czynną służbę wojskową w Korpusie Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych.
- 1959 – po zakończeniu podstawowego szkolenia lotniczego w bazie Kingsville w Teksasie otrzymał w listopadzie przydział do 214 eskadry szturmowej piechoty morskiej (Marine Attack Squadron 214).
- 1962–1964 – uzyskał tytuł magistra techniki lotniczej w Podyplomowej Szkole Marynarki Wojennej (US Naval Postgraduate School) w Monterey. Następnie przez rok służył w 17 eskadrze obsługi technicznej piechoty morskiej (Marine Maintenance Squadron 17), stacjonującej w bazie Iwakuni w Japonii.
- 1966 – ukończył Szkołę Lotniczą dla Pilotów Doświadczalnych (USAF Aerospace Research Pilot School) w bazie Edwards w Kalifornii. W czerwcu został włączony do programu kosmicznego USAF – MOL (Manned Orbiting Laboratory).
- 1982 – otrzymał doktorat honorowy Baldwin Wallace College.
- Maj 1986 – zakończył czynną służbę wojskową.
Jako pilot wylatał ponad 7500 godzin, z czego 6000 na samolotach odrzutowych.
Był członkiem międzynarodowego Towarzystwa Pilotów Doświadczalnych (Society of Experimental Test Pilots), Stowarzyszenia Lotnictwa Eksperymentalnego (Experimental Aircraft Association - EAA) i Stowarzyszenia Właścicieli i Pilotów Samolotów (Aircraft Owners and Pilots Association).
Pisywał dla pism – brytyjskiego „Space Flight News” i amerykańskiego „AOPA Pilot Magazine”.
Kariera astronauty i praca w NASA
- 17 czerwca 1966 – wraz z czterema innymi pilotami doświadczalnymi został wybrany do programu kosmicznego USAF – MOL (Manned Orbiting Laboratory).
- W drugiej grupie pilotów zakwalifikowanych do tego programu znaleźli się późniejsi astronauci programu Space Shuttle: Robert Crippen, Karol Bobko, Henry Hartsfield i Charles Gordon Fullerton. Program MOL został zakończony w sierpniu 1969.
- 1969–1971 – 13 sierpnia 1969 został członkiem siódmej grupy astronautów NASA (NASA-7) i przystąpił do szkolenia specjalistycznego. Po jego zakończeniu uczestniczył w pracach przy konstruowaniu stacji orbitalnej Skylab.
- 1971–1972 – uczestniczył w programie Apollo. Podczas lotów Apollo 16 i 17 wchodził w skład załóg wspierających (support crews). W trakcie obu misji był operatorem łączności (CapCom) w centrum kontroli lotów w Houston.
- 1973–1975 – był członkiem zespołu astronautów wspierających amerykańską załogę realizującą program ASTP (Apollo-Soyuz Test Project). Podczas tej misji, która odbyła się w lipcu 1975, był operatorem łączności (delegowanym przez NASA) w podmoskiewskim centrum kierowania lotem.
- 1976–1985 – Po rozpoczęciu realizacji programu Space Shuttle przeszedł szkolenie, po którym uzyskał kwalifikacje pilota promu kosmicznego. W 1976 uczestniczył w programie ALT (Approach and Landing Test – ALT), mającym na celu przeprowadzenie testów promu Enterprise w atmosferze. Podczas pierwszego i trzeciego swobodnego lotu promu był pilotem samolotu T-38, towarzyszącemu wahadłowcowi. W 1979 został zastępcą kierownika nadzorującego prace przygotowawcze przy promie OV-102 Columbia przed jego pierwszym lotem w kosmos. Funkcję pełnił do momentu przewiezienia Columbii na platformę startową w 1980. W okresie 1982–1985 był dublerem pilota misji STS-4 oraz uczestniczył w dwóch lotach kosmicznych: jako pilot w wyprawie STS-5 (listopad 1982) oraz jako dowódca misji w ekspedycji STS-51-B (kwiecień–maj 1985).
- Maj 1986 – opuścił NASA.
Po opuszczeniu NASA
- 1986 – założył firmę konsultingową Mach Twenty Five International, Inc.
- 1988 – od marca kierował grupą specjalistów koncernu McDonnell Douglas Aerospace. Zespół zajmował się projektowaniem stacji kosmicznej. Pracował tam do kwietnia 1995.
- 22 marca 1996 – zginął w katastrofie prototypu lekkiego samolotu turystycznego o napędzie śmigłowym Cirrus VK-30 w pobliżu miasta Duluth w Minnesocie. Został pochowany na Cmentarzu Narodowym w Arlington w Wirginii.
Odznaczenia i nagrody
- USAF Meritorious Service Medal (1969)
- USMC Meritorious Service Medal (1978)
- Doktorat honorowy Baldwin Wallace College (1982)
- Distinguished Flying Cross (1983)
- NASA Space Flight Medal (1983)
Wykaz lotów
Loty kosmiczne, w których uczestniczył Robert F. Overmyer | |||||
---|---|---|---|---|---|
Nr | Data startu | Data lądowania | Statek kosmiczny | Funkcja | Czas trwania |
1 | Columbia F-5 | ||||
2 | Challenger F-7 | ||||
Łączny czas spędzony w kosmosie — 12 dni 2 godziny 23 minuty i 11 sekund |
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Biografia na stronie NASA (ang.)
- Biogram na stronie Spacefacts (ang.)
- Encyclopedia Astronautica (ang.)
|
Media użyte na tej stronie
Vector illustration based on photo of a Bronze Oak leaf cluster awarded by the United States Department of Defense to be worn as an add-on device on various awards and decorations to denote more than one bestowal of the decoration.
Astronaut Robert Overmyer
Ribbon from the Meritorious Service Medal awarded by the United States Department of Defense. The color is Scarlet, or Pantone 220 C.
Ribbon from the Distinguished Flying Cross (United States) awarded by the United States Department of Defense.
NASA Astronaut and STS-5 Pilot Robert F. Overmyer behind the pilot's seat on the flight deck of the Space Shuttle Columbia during the STS-5 mission in November 1982. NASA photo S82-39798 in public domain.