Rocco Siffredi

Rocco Siffredi
Ilustracja
Rocco Siffredi na gali AVN Award w Las Vegas w styczniu 2010 roku.
Prawdziwe imię i nazwiskoRocco Antonio Tano[1]
Data i miejsce urodzenia4 maja 1964[2]
Ortona[2]
Używane pseudonimyRocco Lorenz, Rocco Siffedi, Rocco Sifferdi, Rocco Sifredi, Rocky Siffreddy, Roco Siffredi, The Italian Stallion
Lata aktywnościod 1987[3]
Narodowośćwłoska[4]
Liczba filmów862 jako aktor (za IAFD)[3],
484 jako reżyser (za IAFD)[3]
Wzrost190[5][4] cm
Masa ciała78[4] kg
Penis24[6][7][8] cm
Kolor włosówblond[9]
Kolor oczuniebieski[9]
Strona internetowa

Rocco Siffredi, właściwie Rocco Antonio Tano[10][4][5] (ur. 4 maja 1964 w Ortonie) – włoski aktor, reżyser, scenarzysta i producent filmów pornograficznych.

Znany również jako „włoski ogier”. Nazywany „ojcem chrzestnym ostrego seksu”[11]. Karierę zawodową rozpoczął w 1987 roku, gdy miał 23 lata[12][13]. Stał się tak samo popularny we Włoszech jak Ron Jeremy w Stanach Zjednoczonych[14]. W 2002 został umieszczony na dziesiątym miejscu na liście 50. największych gwiazd branży porno wszech czasów przez periodykAdult Video News[15].

Swój pseudonim artystyczny przyjął od nazwiska kinowego bohatera – Rocha Siffrediego, którego grał Alain Delon w dramacie kryminalnym Borsalino (1970)[16][17].

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w skromnej rodzinie rzymskokatolickiej jako piąte z sześciorga dzieci Carmeli (zm. 15 marca 1991)[18], gospodyni domowej, i Gennaro Tano (ur. 1924, zm. 15 lipca 2012)[19], pracownika robót publicznych w mieście. Jego dziadek był hodowcą byków rozpłodowych[20]. Miał czterech braci - Claudio, Giorgio, Armando i Antonio - oraz siostrę Mirellę[21]. W 1971 jego starszy brat Claudio zmarł w wieku 12 lat, przyczyną śmierci był atak padaczki[22]. Rocco był ministrantem w miejscowej parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem św. Józefa[23]. Jego matka chciała, by został księdzem[24]. W szkole był nieśmiały, ale nie zamknięty w sobie. Przez pięć lat uczęszczał do technikum elektronicznego. Mając 17 lat wyjechał do Paryża, do swojego starszego brata Armando Edoardo. Tam zgłosił się do marynarki handlowej[25]. Był kelnerem w pizzerii Pizza Pino na Polach Elizejskich, a następnie pomagał swojemu bratu w pracy w sieci restauracji Casa Nostra, naprzeciwko Wieży Eiffla[26]. Dorabiał również w dyskotekach i domach publicznych. W wieku dwudziestu lat przeżył poważny wypadek na rowerze[20].

Początki kariery

W okresie dojrzewania jego idolem był Gabriel Pontello (właśc. Leonardo Codazzo)[27], słynny w latach 70. i 80. XX wieku francuski gwiazdor filmów pornograficznych, redaktor magazynu „Supersex”, którego poznał w 1985 w paryskim klubie 106[28] dla swingersów. Wkrótce został przedstawiony producentowi Markowi Dorcelowi i reżyserowi Michelowi Ricaud[29][30][31], którzy obsadzili go w roli Franka w filmie Vidéo Marc Dorcel (VMD) Uwaga dziewczyny... (Attention fillettes..., 1987), w którym uprawiał seks analny[5]. W Pięknej miłości (Belle d’Amour, 1989) wystąpił jako Maxim, klient burdelu[32]. Gabriel Pontello zaangażował go do roli fotografa w filmie dla dorosłych Vidéo Marc Dorcel Urzekające modelki (Mannequins Envoutants/Piege A filles/Snatch Shots, 1989) u boku Christopha Clarka.

Przez jakiś czas mieszkał w Margate ze swoją partnerką Tiną Louise Germaine, brytyjską modelką. Porzucił wówczas branżę porno i przeniósł się do Londynu, gdzie rozpoczął karierę jako model, pracując dla agencji Garwin. Pod koniec romansu z Tiną powrócił do biznesu po dwóch latach z pomocą aktorki porno Teresy Orlowski.

Jego pierwszym włoskim filmem była Fantastica Moana (1987) w reżyserii Riccardo Schicchi z Moaną Pozzi, Christophem Clarkiem i Gabrielem Pontello. Wyróżniał się wśród innych odtwórców ról erotycznych wielkością penisa (w stanie wzwodu ok. 24 cm długości i 6 cm grubości)[6][7][8][33]. Intensywność jego scen w filmach, jego atletyczna budowa ciała, a także jego seksualne praktyki sprawiły, że Rocco zyskał międzynarodowe uznanie w opinii publicznej, szczególnie we Włoszech[34].

Siffredi zaczął występować zarówno w pornografii opartej na fabule, jak i w stylu gonzo, ze stylami seksu od zwykłego do ekstremalnego[35]. Występy Siffrediego obejmujące seks analny, anilingus, facesitting, ass to mouth a także ostry seks oraz jego psychologiczna intensywność i atletyzm przyniosły mu uznanie i ostatecznie kult[35].

Kariera w Stanach Zjednoczonych

W 1990 przeniósł się do Los Angeles. Był w filmie Andrew Blake’a Domu marzeń i tajemnic (House of Dreams, 1990). Jego przyjaciel z dzieciństwa, Marco Pe, zapoznał go z reżyserem Johnem Leslie, który wyznaczył go do roli Michaela w Klątwie kobiety-kota (Curse of the Cat Woman, 1991) z udziałem Toma Byrona, Jamiego Gillisa i Randy’ego Spearsa, a następnie do roli Reynaldo w dramacie fantasy Kameleony (Chameleons, 1992). W Przygodach Mikki Finn (The Adventures of Mikki Finn, 1991) z Peterem Northem i Porsche Lynn pojawił się jako włoska gwiazdor rocka.

W 1991 w Las Vegas otrzymał swoją pierwszą nagrodę AVN Award w kategorii „Najlepsza scena seksu grupowego – wideo”[36] w Evil Angel Productions Buttman’s Ultimate Workout (1990) w reż. Johna Stagliano, który zaangażował go do roli Dario w Tańcu twarzy (Face Dance, 1992), uhonorowanej AVN Award w kategorii „Najlepszy film” i XRCO Hall of Fame.

W 2000 zdobył nominację do AVN Award w kategorii „Wykonawca roku”[37]. Za rolę Narciso Nunzio w dramacie fantasy Vivid Cesarz (Emperor, 2006) w reż. Paula Thomasa był nominowany do AVN Award w kategorii „Najlepszy aktor filmu pełnometrażowego” i XRCO Award w kategorii „Najlepszy aktor”.

W maju i czerwcu 2017 zdobył największą popularność w Nowym Jorku[38]. Zwyciężył w rankingu Adult Entertainment Broadcast Network „gwiazdorów porno lata 2019”[39]. 15 stycznia 2021 został nagrodzony podczas ceremonii wręczenia Xbiz Awards 2021 w Los Angeles za „Najlepszą scenę seksu”, którą zagrał wraz z amerykańską aktorką Jane Wilde w filmie fabularnym Rocco’s Back to America for More Adventures (Evil AngelVideo, 2020)[40], a 23 stycznia 2021 zdobył AVN Award w kategorii „Najlepsza scena seksu analnego” w Rocco’s Back to America for More Adventures (2020) z Jane Wilde i „Wykonawca zagraniczny roku”[41].

W 2019 otrzymał dziewięć nominacji do AVN Award, w tym dwie w kategorii „Najlepsza scena seksu grupowego w zagranicznej produkcji” w Teens vs. MILFs 7 (2018) z Kirą Thorn, Juanem Lucho i Isabellą Lui oraz Rocco: Sex Analyst 3 (2018) z Canelą Skin i Megan Inky[42], a także „Zagraniczny wykonawca roku”[42], „Zagraniczny reżyser roku”[42], „Najlepszy film typu dorosła kobieta/młoda dziewczyna”[42] - I Teens vs MILFs 8 (2018), „Najlepsza scena seksu analnego”[42] w I Am Angela (2018) z Angelą White, „Najlepsza orgia/film gang bang[42] w Rocco Siffredi Hard Academy 3 (2018), „Najlepsza kontynuowana seria”[42] - Rocco’s Intimate Castings (2018) oraz „Najlepszy zagraniczny film pełnometrażowy/Antologia filmowa” - Rocco’s Abbondanza 6 (2018)[42]. W kwietniu 2018 został opisany na łamach magazynu „Cosmopolitan[43]. i zwyciężył w rankingu Top 10 najpopularniejszych i najlepszych gwiazdorów porno 2019 przeprowadzonym przez portal RedBled.com[44].

Rozwój kariery w Europie

Najważniejsze europejskie firmy produkcyjne zaoferowały mu role w produkcjach wysokobudżetowych. W Rzymie Alessandro Perrella zaangażował go do Dzikiej atrakci (Wild Attraction, 1992), gdzie jako włoski malarz romansował z żoną amerykańskiego dyrygenta. Wystąpił jako Rocco Legros w filmie Alexa Renzy Gran Prix Australia (1992). We włoskim dreszczowcu erotycznym Silvio Bandinellego Bassi istinti (1992), nawiązującym do kultowego filmu Paula Verhoevena Nagi instynkt, pojawił się jako Roberto Onorati.

Niemiecki reżyser Walter Molitor (Moli) wybrał go jako tytułowego protagonistę do Dr Rocco Mr. Sodo (Das Monster & die Schönen, 1992), parodii powieści Roberta Louisa Stevensona Doktor Jekyll i pan Hyde, jako doktora Henry’ego w pastiszu baśni Piękna i Bestia - Das Monster & die Schönen (1992) i tytułowego Doriana Graya w Lustrze pożądania (Spiegel der Lüste, 1992) i Erotic Dorian Gray (Bidnis der Leidenschaft, 1998), zainspirowanym powieścią Oscara Wilde’a Portret Doriana Graya.

Był także Giacomo Casanovą w serii filmów Freda J. Lincolna Casanova (1993-1994).

U Joego D’Amato[45] wystąpił w Tarzan-X: Shame of Jane (1994) jako Tarzan, Marquis de Sade (1994) jako Donatien-Alphonse-François de Sade, Marco Polo: La storia mai raccontata (1994) jako Marco Polo, Torero (1996) jako torreador Antonio Guerrero, Bokser (Rocco – The Italian Stallion, 1997) i Rocco e i mercenari (1999) jako Rocky, porno westernie Calamity Jane (1998) jako Dutch Ferguson oraz dwuczęściowym westernie porno Bandyci (Rocco e i magnifici 7, 1998; Rocco e i mercenari, 1999) jako kowboj Rocky według Siedmiu wspaniałych.

Jako reżyser rozpoczął pracę od włoskiej produkcji Prawdziwe opowieści Rocco (Rocco e le storie vere, 1993).

Realizował serie filmów w stylu gonzo Animal Trainer, Rocco's True Anal Stories, Rocco's Dirty Dreams, Rocco Initiations i Puppet Master na Węgrzech (Budapeszt stał się siedzibą firmy Rocco Siffredi Produzioni), Pradze, Madrycie, Barcelonie, Ibizie, Paryżu, Londynie, Montrealu, Rosji, Włoszech, Brazylii, Los Angeles, Kenii, Australii i Filipinach oraz różnych wschodnioeuropejskich krajach, w tym w Polsce - Rocco Invades Poland (2000) ze scenami sadomasochistycznymi, takimi jak uległość, głębokie gardło, rimming, plucie i bicie.

Od 9 do 12 września 2018 w Berlinie był gospodarzem gali pierwszej edycji nagród Xbiz Europa[46][47][48]. W lutym i marcu 2019 jego autorskie produkcje były najchętniej oglądane wśród filmów porno w Wielkiej Brytanii[49].

Działalność poza przemysłem porno

W grudniu 1990 pojawił się na okładce amerykańskiej edycji miesięcznika dla pań „Playgirl”[50], a w marcu 1991 w niemieckiej edycji „Playgirl”[51], a w styczniu 1996 był na okładce „Movie of the Month” z Nikki Tyler[52].

Catherine Breillat powierzyła mu rolę Paolo, którego główna bohaterka poznaje w barze w kontrowersyjnym dramacie erotycznym Romans X (Romance X, 1999)[53].

Zagrał postać Antochta we włoskim dreszczowcu Marii Martinelli Miłość ekstremalna (Amore Estremo, 2001)[54], a także w kontrowersyjnym dramacie Catherine Breillat Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer/Anatomy of Hell, 2004).

Jego pasją stał się motocross[55], co ujawnił w produkcji Rocco: Super Moto Hard (2002). We wrześniu 2006 ukazała się autobiografia pt. Io, Rocco (wyd. Mondatori)[55].

W maju 2007 w salonie Pitti Uomo we Florencji zaprezentował swoją kolekcję ubrań pt. „Rocco”. Była to linia dżinsów, t-shirtów i ubrań na chwile relaksu[56].

W Castiglione delle Stiviere reklamował chipsy “Amica Chips” (2006)[57] z Ornellą Muti (2014)[58][59].

Współpracował z kontrowersyjnym fotografem Terrym Richardsonem[60], a jego zdjęcia ukazały się w książce Purple Sexe #9 (wyd. Purple Institute, Paryż 2008)[61][62].

Znalazł się też w obsadzie komedii włoskiej Wesele w Paryżu (Matrimonio a Parigi, 2011) jako François[63]. Pracował także jako statysta w serialach telewizyjnych, w tym I Cesaroni 5 (2012).

Rocco Siffredi wraz z żoną Rosą Caracciolo w 2011 roku.

20 kwietnia 2013 został mianowany „Honorowym Ambasadorem Wenus” przez zrzeszenie studenckie Goliardia Excelsa Neptuni Balla. W 2013 był honorowym gościem 63. edycji Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, uczestnicząc w występach gościnnych grupy Elio e le Storie Tese. W listopadzie 2013 prowadził program Cielo Ci pensa Rocco[64][65]. Podczas Mistrzostw świata w piłce nożnej 2014 nakręcił reklamę prezerwatyw[55].

Był jednym z rozbitków z pierwszej edycji reality show L’isola dei famosi (Survivor, 2015), gdzie spędził dwa miesiące na wyspie i zajął piąte miejsce[66]. W 2015 wziął udział w programie L’isola dei famosi 10 z włosko-francuską aktorką Catherine Spaak i Fanny Negueshą, byłą dziewczyną piłkarza Mario Balotelliego[67].

W czerwcu 2016 trafił na okładkę i siedem stron specjalnego wydania francuskiego magazynu „Le Monde”[68]. W lipcu 2016 wystąpił ze swoją rodziną w programie La 5 Casa Siffredi[69]. Był też na okładce magazynów takich jak francuski „Têtu” (luty 2004) i londyński „Buffalo Zine” (Nr 9/2019)[70].

5 września 2016 na Festiwalu Filmowym w Wenecji miała miejsce premiera filmu dokumentalnego Rocco (2016)[71] w reż. Thierry’ego Demaizière i Albana Teurlai.

Wziął udział w spocie reklamowym włoskich materacy termoelastycznych i piankowych Box Mistral „Lasciati sedurre” (Pozwól się uwieść, 2018) i bokserek „VMan” (2019)[72], a w 2021 reklamował czekoladki „Soffoconi” produkowane przez cukiernię w Foligno[73].

Wiosną 2019 odbył tournée z monodramem Ostatni samuraj (l’Ultimo Samurai) autorstwa Fabrizio Testini, Dario Vergassola i Giovanniego Tamburrino, w reżyserii Claudio Gnomusa. Zagrał na włoskich scenach takich jak Teatro Golden w Palermo, Teatro Metropolitan w Katanii, Teatro Galleria w Legnano i Teatro Verdi w Montecatini Terme. W kwietniu 2019 wraz z synami wziął udział w sesji zdjęciowej dla londyńskiego magazynu „Buffalo Zine”[74]. W 2020 w Teatr Ariston w San Remo zrealizowano sztukę Autentico (premiera: 6 marca 2021), której był współautorem z Luciano Melchionną[75][76]. Wystąpił jako uwiedziony i opuszczony bandyta w teledysku piosenkarki Lialai do piosenki „Kill Me“ (2021)[77][78].

28 kwietnia 2021 nakładem włoskiego wydawnictwa Mondadori ukazała się książka Sex Lessons (Lekcje seksu) autorstwa Rocco Siffrediego[79], który opowiedział o jej treści na łamach włoskiej edycji „Vanity Fair[80].

Rodzina

Rosa Caracciolo na rozdaniu nagród AVN Awards 2011

Przez trzy lata był związany z modelką i aktorką angielską Louise Germaine. 14 maja 1993 na gali wręczenia nagród Hot Vidéo festiwalu filmów erotycznych w Cannes, gdzie Rocco był nominowany za rolę Doriana Graya w Portrait Passion (1992, Euro Vidéo), poznał swoją przyszłą żonę, Rosę Caracciolo (ur. 29 czerwca 1972 w Budapeszcie jako Rózsa Tassi[81][82][83]), byłą węgierską modelkę, którą w 1990 fotograf zgłosił do konkursu piękności Miss Węgier, który wygrała[34][84]. Później wystąpili razem w kilku produkcjach pornograficznych, m.in. w parodiach filmów: Tarzan-X: Shame of Jane (1994), Marquis de Sade (1994), Bodyguard (Il Guardaspalle, 1995), Hamlet: Dla miłości Ofelii (X Hamlet, 1995) i Rocco: Lo Stallone Italiano 2 – La sfida (1997)[85]. Z żoną pojawił się także w reklamie telewizyjnej dla 48248, serwis SMS. Mają dwóch synów: Lorenzo (ur. 16 kwietnia 1996)[23] i Leonardo (ur. 5 października 1999)[86][87].

W czerwcu 2004 zadeklarował, że chce zakończyć grę w filmach porno i skupić się na reżyserii i produkcji. Przyczyną tego były jego dzieci, powiedział wtedy: „Moje dzieci dorastają, nie mogę już dłużej mówić „tato idzie do pracy zarobić pieniądze dla rodziny”, one chcą wiedzieć więcej”[88]. Siffredi walczył z uzależnieniem od seksu i na kilka dni znikał z domu, aby uprawiać seks; w tym z prostytutkami, starszymi kobietami, transkobietami i mężczyznami[89]. Powrócił do grania w branży pornograficznej w 2007, biorąc udział między innymi w takich produkcjach, jak Briana loves Rocco, Rocco's Dirty Dreams 5. Po jego decyzji, aby powrócić do kariery ekranowej w przemyśle pornograficznym w 2009, Siffredi opowiadał: Rozmawiałem z żoną i powiedziała, że to jest tylko mój problem, a nie jej i chłopców[90]. Powiedziała też: „To ty postanowiłeś z tym skończyć, nigdy cię o to nie prosiliśmy. Jeśli więc chcesz wrócić, po prostu wróć”[91].

W reality show L’Isola dei Famosi (Celebrity Island, 2015) opowiadał o swoim uzależnieniu od seksu[92][93]. „Jestem osobą, której płacono za to, by była tym, kim chce. Zapłaciłem za to własnym istnieniem. Jako dziecko śniłem o diable. Mówiłem mu: uczyń mnie sławnym, a kiedyś ci za to zapłacę. Moim diabłem jest moja seksualność. Były momenty gdy myślałem o ciemności, o prawdziwej autodestrukcji. Gdy pociąga cię pustka, seksualność, która nie istnieje, obrazy, które u innych wywołują mdłości, wiesz, że coś jest nie tak. Gdy tracisz kontrolę, prowadzi to do chaosu.” - mówił w filmie dokumentalnym Rocco (2016) dostępnym na Netflixie[94]. We wrześniu 2017 w programie radiowym Radio 24 La Zanzara dokonał Coming outu i ujawnił, że jest biseksualistą i uprawiał seks z mężczyznami: „Mam wszystko..., mężczyzn, kobiety, shemale[95].

Jego kuzyn, Gabriel Zéro (właśc. Gabriele Galetta), w latach 1988-2018 był wieloletnim asystentem i współpracownikiem Siffrediego, pracował jako wykonawca, scenarzysta i reżyser filmów porno. Był żonaty z Nayeli, z którą miał córkę Norę i syna Ryana[96]. Zmarł 2 marca 2020 na zawał serca w swoim domu w Villa San Tommaso w Ortonie w regionie Abruzja, w wieku 58 lat[97].

Pod koniec października 2020 poinformował, że on, żona, synowie, pokojówka i kierowca są zarażeni koronawirusem SARS-CoV-2[98].

Publikacje

  • Patrizia D’Agostino: Rocco Siffredi. Il mito di un uomo italiano. Castelvecchi Editore, 1998. ISBN 978-88-8210-106-0.
  • Rocco Siffredi: Io, Rocco. Arnoldo Mondadori Editore, 2006. ISBN 978-88-04-55995-5.
  • Rocco Siffredi: Sex Lessons. Arnoldo Mondadori Editore, 2021. ISBN 978-88-04-72933-4.

Wybrana filmografia

RokTytułRolaReżyser
1999Romans (Romance)[99]PaoloCatherine Breillat
2000Gladiatori: Reportage sul cinema hard italiano (film dokumentalny)w roli samego siebie[100]Maria Martinelli
2001Amorestremo[101]SilverMaria Martinelli
2004Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer)[102]mężczyznaCatherine Breillat
200799 franków (99 francs)[103]aktor pornoJan Kounen
2011Matrimonio a Parigi[104]François LeroyClaudio Risi
2012Tutti i rumori del mare[105]znajomy ThomasaFederico Brugia
Les Kaïra[106]w roli samego siebieFranck Gastambide
2014Amore oggi[107]ekspert w nawożeniuGiancarlo Fontana, Giuseppe Stasi
2016Rocco (film dokumentalny)[108]w roli samego siebieThierry Demaizière, Alban Teurlai

Nagrody

RokNagrodaKategoriaFilmPozostali wykonawcy
1991AVN AwardNajlepsza scena seksu grupowego – wideo[109]Buttman's Ultimate Workout (1990)Alexandra Quinn, Sunny McKay
1992Najlepsza scena seksu w parze – wideo[110]Buttman's European Vacation (1991)Silver
Najlepsza scena grupowego – wideoSilver, Zara Whites
Hot d'orNajlepszy aktor zagranicznyThe Adventures of Mikki Finn (1992)-
XBIZ AwardNajlepszy potrójny pocałunekButtman's Butt Freak 1 (1992)Silver Forrest, Zara Whites
1993AVN AwardWykonawca roku[111]--
XRCO AwardNajlepsza scena seksu w parzeChameleons: Not The Sequel (1992)Ashlyn Gere
Wykonawca roku[112]--
Najlepsza scena seksu analnegoButtman's Face Dance 2 (1992)Sierra
1994AVN AwardNajlepsza scena seksu grupowego – film[113]New Wave Hookers 3 (1993)Crystal Wilder, Tyffany Million, Lacy Rose, Francesca Lé, Jon Dough
XRCO AwardNajlepsza scena seksu w parze[114]Crystal Wilder
1995Hot d’Or (Cannes)Najlepszy nowy reżyser--
AVN AwardNajlepsza scena seksu analnego – wideo[115]Bend Over Brazilian Babes 2 (1993)Sara, Jessica, Felipé
XRCO AwardNajlepsza scena seksu grupowegoButtman's British Moderately Big Tit Adventure (1994)Stephanie Hart-Rogers, Janey Lamb, Joey Silvera
1996Hot d’Or (Cannes)Najlepszy aktor europejski[116]--
AVN AwardWykonawca roku[117]--
Najlepsza scena seksu w parze – wideoButtman's Big Tit Adventure 3 (1995)Debbie Dee
XRCO AwardNajlepsza scena seksu w parzeKink 1 (1995)Careena Collins
1997Hot d'Or Award (Cannes)Najlepszy aktor europejski--
AVN AwardNajlepsza scena seksu w parze - film[118]Jenna Loves Rocco (1996)Jenna Jameson
Najlepsza scena seksu grupowego – wideoButtman's Bend Over Babes 4 (1996)Ruby, Christi Lake, John Stagliano
Najlepsza scena seksu analnego – wideoLaura Turner, Danielle Louise Kelson
Najlepsza zagraniczna taśma wideoPrague By Night 1 (1996)-
Venus AwardNajlepszy aktor (Europa)[119]--
NightMoves AwardNajlepszy aktor[120]--
1998AVN AwardNajlepsza scena seksu w parze[121]Buttman's Buda (1997)Ursula Moore
2000Hot d’OrNajlepsza europejska realizacja w USAThen Rocco Meats Kelly 2 (1999)-
AVN AwardNajlepsza tematyczna seria seksu analnegoRocco's True Anal Stories (1998)-
Najlepsza zagraniczna taśma wideoWhen Rocco Meats Kelly 2: In Barcelona (1999)-
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[122]Kelly, Nacho Vidal i Alba Dea Monte
XRCO AwardNajlepsza scena seksu analnego lub podwójnej penetracji
Venus AwardNajlepszy aktor (Europa)[123]--
2001AVN AwardNajlepsza seria tematyczna seksu analnegoRocco's True Anal Stories (1998)-
Najlepszy zagraniczna realizacjaRocco: Animal Trainer 3 (2000)-
Najlepszy zagraniczna realizacja seksu analnegoRocco's True Anal Stories 11 (2000)-
XRCO AwardXRCO Aleja Sław--
2002AVN AwardNajlepsza scena seksu w parze – wideo[124]Rocco's Way To Love (2001)Kelly Stafford
AVN Hall of Fame (Aleja sław)[36]--
Najlepsza kontynuowana seria na wideoRocco: Animal Trainer (2001)-
Najlepsza tematycznie seria seksu analnegoRocco's True Anal Stories (2001), reż. Rocco Siffredi-
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[36]Rocco: Animal Trainer 4 (2001), reż. Rocco SiffrediAmanda Angel, Katharine Count, chłopaki w masce
Najlepsza scena seksu analnego – wideoRocco: Animal Trainer 5 (2001), reż. Rocco SiffrediJanice i pięciu mężczyzn
NinfaNajlepszy aktor[125]Ass Collector (2001)-
Najlepszy reżyser-
2003AVN AwardWykonawca roku[126]--
Najlepsza scena seksu analnego – filmThe Fashionistas (2002)Kate Frost
Najlepsza erotyczna scena seksu oralnego – filmBelladonna
Najlepsza scena seksu grupowego – FilmFriday, Taylor St. Claire, Sharon Wild
Najlepszy reżyser wideoThe Ass Collector (2002), reż. Rocco Siffredi-
Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcjiVeronica B. Cindy, Henrietta, Karib, Katalin, Monik, Nikita, Niky, Sheila Scott, Petra Short i Stella Virgin
Venus AwardNajlepszy aktor (Europa)[127]--
XRCO AwardNajlepsza scena seksu grupowego[128]Fashionistas (2002)Friday, Taylor St. Claire, Sharon Wild
Najlepszy aktor-
Najlepsza męska/żeńska scena erotycznaTaylor St. Claire
2004NinfaNagroda specjalna Jury[129]--
2005AVN AwardNajlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji

[130]

Rocco Ravishes Russia (2004)-
NinfaNajoryginalniejsza scena seksu[131]Who Fucked Rocco? (2005)Venus
2006AVN AwardNajlepszy reżyser zagranicznej realizacji[132]Who Fucked Rocco? (2005)-
Najlepsza realizacja zawodowców i amatorówRocco's Initiations # 9 (2005), reż. Rocco Siffredi-
2007Najlepsza scena seksu grupowego – wideo[133]Fashionistas Safado: The Challenge (2005), reż. John StaglianoBelladonna, Melissa Lauren, Jenna Haze, Gianna Michaels, Sandra Romain, Adrianna Nicole, Flower Tucci, Sasha Grey, Nicole Sheridan, Marie Luv, Caroline Pierce, Lea Baren, Jewell Marceau, Jean Val Jean, Christian XXX, Voodoo, Chris Charming, Erik Everhard, Mr. Pete, Montegucio Lamponi, Nici Sterling
Venus AwardNajlepsza ekranowa chemia[134]Gianna Michaels, Jenna Haze
NinfaNajlepszy aktor[135]-
Najoryginalniejsza sekwencja seksu[136]Melissa Lauren, Belladonna, Jenna Haze, Gianna Michaels, Sandra Romain, Jean Val Jean
2008AVN AwardNajlepsza scena seksu grupowego – wideo[137]Fashionistas Safado: Berlin (2007), reż. John StaglianoAnnette Schwarz, Sintia Stone, Judith Fox, Vanessa Hill
najlepsza scena seksu trójosobowaKatsuni, Melissa Lauren
2009AVN AwardWykonawca zagraniczny roku[138]--
2011AVN AwardNajlepsza realizacja gonzoTori, Tarra and Bobbi Love Rocco (2010)-
Wykonawca zagraniczny roku[139]--
XBIZ AwardNajlepszy wykonawca zagraniczny roku[140]--
2012Galaxy AwardsNajlepsza osobista strona internetowa RoccoSiffredi.com (Europa)[141]
AVN AwardWykonawca zagraniczny roku[142]--
2013Najlepsza scena seksu grupowego w zagranicznej produkcji[143]Aliz Loves Rocco (2011)Amabella, Bibi Noel, Mira
Wykonawca roku--
Najbardziej skandaliczna scena seksuVoracious: The First Season (2012)Brooklyn Lee
2014XCritic AwardNajlepsza scena roku[144]Rocco’s Coming in America (2013)Jada Stevens
XBIZ AwardNajlepsza europejska realizacja roku[145]Cayenne Loves Rocco (2013)-
AVN AwardWykonawca zagraniczny roku[146]--
2015XBIZ AwardNajlepszy zagraniczny wykonawca roku[147]--
AVN AwardNajlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[148]Rocco's Perfect Slaves 2 (2014)Samantha Bentley, Henessy
Najlepsza scena seksu analnegoRocco's Coming in America (2013)Raylin Joy
Raven’s Eden AwardAleja Sław (Hall of Fame)[149]
2016AVN AwardWykonawca zagraniczny roku[150]--
Premio Torino EroticaNajlepszy aktor porno[151]
XBIZ AwardReżyser zagraniczny roku[152]--
2017AVN AwardNajlepsza zagraniczna realizacja[153]Rocco’s Italian Porn Boot Camp 2 (2016)
Najlepsza zagraniczna seria[153]Rocco One on One (2016)
XBIZ AwardReżyser zagraniczny roku[145]--
Najlepsza zagraniczna realizacja[145]Rocco Siffredi Hard Academy 1 (2016)
2018AVN AwardNajlepsza zagraniczna seria[154]Rocco’s Psycho Teens (2017)
XBIZ Europa AwardReżyser roku[155]--
Film gonzo roku[156]Hard Academy Part 3 (2017)-
2019Xbiz AwardNajlepszy reżyser zagraniczny[157]--
Niefabularna zagraniczna realizacja roku[157]Rocco Siffreidi Hard Academy (2018)-
Xbiz Europa AwardReżyser roku[158]--
Nagroda portalu PornhubFull Mast — Top Big Dick Performer[159]--
AVN AwardReżyser zagraniczny roku[160]--
Wykonawca zagraniczny roku[160]--
Najlepsza scena seksu analnego[160]I Am Angela (2018)Angela White
XCritic AwardScena roku[161]
Wykonawca zagraniczny roku[161]--
2020XBIZ AwardReżyser zagraniczny roku[162]--
XCritic AwardWykonawca zagraniczny roku[163]--
2021AVN AwardWykonawca zagraniczny roku[164]--
Najlepsza scena seksu analnego[164]Rocco’s Back to America for More Adventures (2020)Jane Wilde
XBIZ AwardNajlepsza scena seksu - gonzo[165]

Odniesienia w muzyce

RokWykonawcaTytułFragment utworu
2003Kool Keith„Girls Want You (The Lost Masters)”Fuck goin to dinner and shit, sittin at a table, rent a porno movie; Yo with Rocco Siffredi, fuckin top models cum on they navel
2005Seth Gueko„Boyz In The Hood”Reconnu comme Rocco nu
2007Anti Dread„Roko”Roko na sterydach
2009Heltah Skeltah, ILL Bill, Everlast, La Coka Nostra, Sean Price, Ruck & Slaine„Hey Young World”And when I'm done I'm like, “Ugh, fucked up my Nike Ones”. It's M.. Monster, Mad Rocco, pop toast
2013WuWunio / Zamber & Lil TBG„Mów mi Ordynardo”Pamiętam jak dawno temu za gnoja, zobaczyłem film “Rocco Invades Poland”, Siffredi nam pokazał jak zabawiać Polki

Przypisy

  1. Rocco Siffredi w Discogs.com (ang.)
  2. a b Rocco Siffredi w bazie IMDb (ang.)
  3. a b c Rocco Siffredi w serwisie IAFD
  4. a b c d Rocco Siffredi (wł.). Altezza peso. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  5. a b c Rocco Siffredi Net Worth (ang.). TheRichest.com. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  6. a b Petr Novotný (2009-11-06): Rocco Siffredi (penis 24 cm): Pornem vydělal miliony! (cz.). Ahaonline.cz. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  7. a b Członek sukcesu (pol.). „CKM”. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  8. a b Small penis syndrome? (ang.). E-reX 24. [dostęp 2018-04-01].
  9. a b Rocco Siffredi w serwisie Adult Film Database
  10. Rocco Siffredi, grande ritorno al porno:" Mi mancava troppo il sesso (wł.). Il Gazzettino. [dostęp 2010-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  11. Marlow Stern (2016-10-22): Rocco Siffredi, Godfather of Rough Sex: ‘What You Call Violence, I Call Pain with Pleasure’ (ang.). „The Daily Beast”. [dostęp 2016-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  12. Vice asks Italian Porn Star Why He Gave Up Sex For The World Cup (ang.). Do It Knowledgeably. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  13. Shawn Binder (2014-06-14): We Spoke to the Italian Porn Star Who Has Given Up Sex for The World Cup (ang.). Vice. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  14. Rocco Siffredi – Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  15. Most Requested Porn Stars of All Time - AVN Awards (ang.). Action-DVD.com. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-24)].
  16. Rocco e i suoi fratelli (wł.). L'Indro. [dostęp 2018-04-01].
  17. Marco De Palma (2016-07-02): Rocco Siffredi nudo su Le Monde non piace ai lettori francesi (wł.). L'Occidentale. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  18. Pescara: Nato il 4 maggio ’64 ha cinque fratelli (wł.). Il Centro. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  19. il 15.7.2012 Gennaro Tano di anni 88 (wł.). Ortonese.it. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  20. a b Paolo Di Stefano: Rocco Siffredi: «Mia moglie Rozsa non ha cercato di farmi cambiare idea» (wł.). Corriere.it, 29 stycznia 2021. [dostęp 2021-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-02)].
  21. Necrologie: Tano Gennaro (wł.). „la Repubblica”. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  22. Valeria Morini (2019-09-15): Rocco Siffredi: “Mio fratello è morto a 12 anni e mia madre è impazzita dal dolore” (wł.). Tv Fanpage. [dostęp 2019-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-18)].
  23. a b Magazine 162: Rocco es un hombre que disfruta muchísimo con su trabajo (hiszp.). Elmundo.es/Suplementos. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  24. Kaleem Aftab: Rocco Siffredi Couldn't Be a Priest, So He Became a Porn Star (ang.). Vice. [dostęp 2016-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  25. Rocco Siffredi Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  26. L’11 marzo c’è Rocco Siffredi al Vanità (wł.). Gazzetta di Mantova. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  27. Rocco Siffredi - La biographie de Rocco Siffredi (fr.). „Gala”. [dostęp 2017-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  28. Rocco Siffredi: Io, Rocco. Mondadori, 2006. ISBN 88-04-55995-0.
  29. Intervista a Rocco Siffredi (wł.). minima&moralia. [dostęp 2015-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-29)].
  30. Rocco es un hombre que disfruta muchísimo con su trabajo | Suplementos | Magazine 162 (hiszp.). Elmundo.es. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  31. Rocco Siffredi: Finalista dell'Isola dei famosi 2015 (wł.). IlSussidiario.net. [dostęp 2015-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  32. Malcom Pagani (2016-03-07): Rocco Siffredi: “Il porno un lavoro di gruppo che serve a far masturbare felicemente qualcun altro, non certo una gioia” (wł.). ilfattoquotidiano.it. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  33. Biografia di Rocco Siffredi (wł.). Biografieonline.it. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  34. a b Rocco Siffredi sa carrière (fr.). Brand and Celebrities, 2016-03-07. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  35. a b Rocco Siffredi and Rosa Caracciolo (ang.). SignedForCharity. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  36. a b c Rocco Siffredi » Awards (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  37. Adult Video News”, Gene Ross, Double Feature!, Dark Garden and Seven Deadly Sins Take Top Honors At 17th Annual AVN Awards, Nr 3 (16)/marzec 2000, s. 38–96
  38. Popular Searches by State in May-June 2017 (ang.). AEBN.com. [dostęp 2020-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-07)].
  39. Top Straight Male Pornstars of Summer 2019 (ang.). AEBN.com. [dostęp 2020-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  40. Rocco Siffredi, l’attore abruzzese premiato a Los Angeles (wł.). Il Capoluogo. [dostęp 2021-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-16)].
  41. Rocco Siffredi vince 2 Oscar: a 57 anni è ancora il miglior performer a luci rosse (wł.). VastoWeb.com. [dostęp 2021-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-25)].
  42. a b c d e f g h Nominees For the 2019 AVN Awards (ang.). Webcam Startup. [dostęp 2018-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-21)].
  43. Hayley MacMillen, Carina Hsieh: Feast Your Eyes on the Most Searched-For Male Porn Stars (ang.). „Cosmopolitan”, 26 kwietnia 2018. [dostęp 2021-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-07)].
  44. Sam Kingwin: Top 16: Best & Richest Male Pornstars (2021) (ang.). RedBled.com, 9 lutego 2019. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  45. Rocco Siffredi (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-12-24].
  46. Il pornodivo Rocco Siffredi superstar presenta le stelle dei film hard (wł.). Corriere Adriatico.it. [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  47. Rita Caridi (2018-09-12): Xbiz Europa Awards 2018 – Rocco Siffredi conduce la prima edizione dei premi cinematografici dell’intrattenimento per adulti (wł.). [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  48. Xbiz Awards Berlino: Rocco Siffredi conduce la prima edizione europea dei premi del cinema per adulti (wł.). Blitz. [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  49. Popular searches by country in February and March of 2019 (ang.). AEBN.com. [dostęp 2020-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-10)].
  50. Rocco Siffredi Image (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  51. Rocco Tano aka Rocci Siffredi (ang.). Blackdogue's Celeb Photos. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  52. Movie of the Month Busty Adult Magazine (ang.). Amazon.com. [dostęp 2020-05-26].
  53. Rocco Siffredi (fr.). Hot Vidéo Magazine. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  54. Personalidade: Rocco Siffredi (Itália) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-02].
  55. a b c Rocco Siffredi (wł.). Cinquantamila. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  56. Alina Pérez (2008-01-14): Del porno duro a la pasarela: Rocco Siffredi y Nacho Vidal (hiszp.). 20Minutos.es. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-14)].
  57. Bloccato lo spot con Rocco Siffredi (wł.). Corriere della Sera. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  58. Teresa Nappi (2014-04-28): Al via lo spot di Amica Chips per Eldorada:con Rocco Siffredi c'è Ornella Muti (wł.). Engage. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  59. Rocco Siffredi, Ornella Muti e il successo delle «patatine di una volta» (wł.). Il Secolo XIX. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  60. Terry Richardson Y Rocco Siffredi (ang.). puticlubq.com. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  61. Purple Sexe (ang.). kdpresse.com. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  62. Working in Budapest: Rocco Siffredi for Evil Angel (ang.). Amarna Miller. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  63. Matrimonio a Parigi (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  64. Porn Star Rocco Siffredi Brings His Experience to Relationship Reality Series (ang.). Variety. [dostęp 2016-07-28].
  65. Rocco Siffredi va bientôt animer un programme familial (fr.). Gentside. [dostęp 2016-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  66. Christine Angot (2015-02-04): Rocco Siffredi, interview with the pornstar (ang.). „Numéro Homme”. [dostęp 2020-05-26].
  67. Rocco Siffredi : De star du porno à... candidat de Koh Lanta ! (fr.). Purepeople. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  68. Rocco Siffredi e lo scandalo Le Monde (wł.). DireGiovani.it. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  69. Chi è Rocco Siffredi, celebre attore e produttore a luci rosse ma non solo (wł.). Donna Glamour. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  70. Daniel Milroy Maher (2019-04-09): Issue nine of Buffalo Zine steals the identity of all your favourite fashion magazines (ang.). It’s Nice That. [dostęp 2020-05-26].
  71. Após transar com 5 mil mulheres, ator pornô mais célebre do mundo conta a sua história em documentário (port.). O Globo. [dostęp 2016-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  72. Regalare le mutande di Rocco al fidanzato per il compleanno (wł.). ABC del Benessere. [dostęp 2020-05-26].
  73. Rocco Siffredi testimonial dei cioccolatini, bufera sulla pasticceria: pubblicità porno (wł.). Il Messaggero. [dostęp 2021-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-25)].
  74. Buffalo Zine: Rocco and his sons (ang.). models.com. [dostęp 2020-05-26].
  75. Sanremo, riprogrammati gli spettacoli di Giuseppe Giacobazzi e Rocco Siffredi al Teatro Ariston (wł.). Riviera24.it. [dostęp 2020-11-25].
  76. Mario Guglielmi: Sanremo, lo spettacolo “Autentico” di Rocco Siffredi al Teatro Ariston posticipato al 6 maggio 2021 (wł.). Riviera Press. [dostęp 2020-11-25].
  77. Rocco Siffredi nel videoclip di una cantante pisana dopo un messaggio su Instagram (wł.). PisaToda. [dostęp 2021-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-27)].
  78. Lialai esce col singolo “Kill Me” a avvera il suo sogno: «Ho contattato Siffredi, e ora è nel video del disco» (wł.). „Il Messaggero”. [dostęp 2021-02-27].
  79. Gustavo Turner: How Rocco Siffredi Emerged From the Pandemic With a New Book (ang.). xbiz.com, 27 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)].
  80. Silvia Bombino: Rocco Siffredi: tutto quello che avreste voluto sapere sul sesso (ma che non avete mai osato chiedergli) (wł.). „Vanity Fair”, 25 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)].
  81. Alessandra Narcisi (2011-11-26): Rosa Caracciolo svela l'intimità con Rocco Siffredi (wł.). DireDonna. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  82. Mario Bello (2011-11-26): Rocco Siffredi ultimo samurai a letto: confessioni di Rosa (wł.). QNM. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-10)].
  83. İlk Görüşte Olmasa da İlk Sevişmede Bir Aşk Hikayesi: Rocco Siffredi ve Rosa Caracciolo (tur.). Onedio. [dostęp 2020-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-22)].
  84. Rocco Siffredi: Artistic dimensions (ang.). FamousPeopleInfo.com. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  85. Da (2012-03-19): Rosa Caracciolo: che fatica essere la moglie di Rocco! (wł.). net1news. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  86. Rocco Siffredi con Ròzsa e i figli Lorenzo e Leonardo nella sua casa (wł.). Gossip News. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  87. Veronica, Benedetto Montaccini (2013-03-10): Un figlio di Rocco Siffredi: “Così, quel giorno, ho scoperto che i miei genitori erano porno-attori” (wł.). The Post Internazionale. [dostęp 2020-05-26].
  88. Rocco Siffredi (ang.). Encyklopedia. [dostęp 2018-04-01].
  89. Marlow Stern (2016-10-22): Rocco Siffredi, Godfather of Rough Sex: 'What You Call Violence, I Call Pain with Pleasure' (ang.). „The Daily Beast”. [dostęp 2020-05-25].
  90. Rocco Siffredi Reveals Reasons for Return In Exclusive Interview (2010-02-19) (ang.). Business.avn.com. [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  91. Rocco Siffredi Trivia 2 (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  92. Alberto Dandolo (2015-02-03): Rocco Siffredi (wł.). Dagospia. [dostęp 2020-05-25].
  93. Ivana Germani (2015-02-04): Rocco Siffredi parla della sua dipendenza da sesso. Mamma e preghiere per sconfiggerla.” (wł.). BlogstreetWire. [dostęp 2020-05-25].
  94. Łukasz Adamski (2018-03-04): Przerażająca pustka nowej rewolucji seksualnej. Bankructwo ideologii Pokolenia '68 i libertynów (pol.). wPolityce.pl. [dostęp 2020-05-25].
  95. Rocco Siffredi: Certo che si. Sono stato anche con uomini (wł.). ReteGay.it. [dostęp 2017-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-31)].
  96. Gustavo Turner (2020-03-03): Gabriele Galetta, Rocco Siffredi's Cousin and Collaborator, Passes (ang.). xbiz.com. [dostęp 2020-05-25].
  97. Dan Miller (2020-03-03): Gabriel Zero, Rocco Siffredi's Cousin & Collaborator, Passes Away (ang.). avn.com. [dostęp 2020-05-25].
  98. Porn star Rocco Siffredi tests positive for Covid-19 (ang.). France24.com. [dostęp 2020-10-28].
  99. Hot It's Not: Sex, Love and Romance (ang.). Nerve. [dostęp 2017-02-09].
  100. Gladiatori: Reportage sul cinema hard italiano w bazie IMDb (ang.)
  101. AmorEstremo (2001) (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  102. Anatomia piekła (2004) w bazie IMDb (ang.)
  103. 99 franków w bazie IMDb (ang.)
  104. Matrimonio a Parigi w bazie IMDb (ang.)
  105. Tutti i rumori del mare w bazie IMDb (ang.)
  106. Les Kaïra w bazie IMDb (ang.)
  107. Amore oggi w bazie IMDb (ang.)
  108. Rocco (2016) w bazie IMDb (ang.)
  109. 1991 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  110. 1992 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  111. 1993 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  112. XRCO Hall of Fame (ang.). X-Rated Critics Organization. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  113. 1994 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  114. The Best Of 1993-2002 (ang.). X-Rated Critics Organization. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  115. Past Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  116. 6ème cérémonie des Hot d'Or (ang.). Hot d'Or. [dostęp 2015-12-24].
  117. Adult Video News Award Winners – 1995 (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  118. Adult Video News Award Winners 1996 (ang.). RAME. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  119. 1997 Venus Award Winners (ang.). venus-berlin.com. [dostęp 2015-12-24].
  120. Past Winner History (ang.). NightMoves. [dostęp 2015-12-24].
  121. AVN Awards 1997 (ang.). Rame. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  122. 2000 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  123. Humphrey Pennyworth: Venus Award 2000 (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24].
  124. Heidi Pike-Johnson: 2002 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  125. Winners 2002 (ang.). ficeb.com. [dostęp 2015-12-24].
  126. 2003 AVN Awards Winners Announced: Awards Presented Big Year for Evil Angel (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  127. Tim Connelly: Private and Americans Win Big at Venus Fair (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  128. Heidi Pike-Johnson: Evil Angel's The Fashionistas Big Winner At XRCOs Thursday Night (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  129. Katsumi Snags Three NINFA Awards (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  130. 2005 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  131. FICEB 2005 Awards (ang.). ficeb.com. [dostęp 2015-12-24].
  132. 2006 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  133. 2007 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  134. Tod Hunter: Hillary Scott Big Winner at XRCO Awards (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  135. Peter Warren: Barcelona Festival Announces Winners (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  136. Ninfas Prix du Ficeb (fr.). XStarsNews.com. [dostęp 2021-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-29)].
  137. Jared Rutter: 2008 AVN Awards Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  138. David Sullivan: 2009 AVN Award-Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  139. AVN Announces the Winners of the 2011 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  140. Dan Miller: 2011 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24].
  141. 2012 Galaxy Awards Winners Named (ang.). ynot.com. [dostęp 2018-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  142. AVN Announces the 2012 AVN Award Winners (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  143. And Now... The 2013 AVN Award Winners! (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  144. 2014 XCritic Award Winners (ang.). xcritic.com. [dostęp 2021-04-29].
  145. a b c 2017 Winners (ang.). XBIZ Award. [dostęp 2017-01-23].
  146. AVN Announces the Winners of the 2014 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  147. Dan Miller: 2015 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24].
  148. AVN Announces the Winners of the 2015 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  149. Raven’s Eden Hall Of Fame (ang.). Raven’s Eden Award. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-23)].
  150. PM (2016-01-23): AVN Announces the Winners of the 2016 AVN Awards (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  151. Fiera Torino Erotica 2016, un successo annunciato (wł.). Italian Adult Entertainment, 28 listopada 2016. [dostęp 2021-05-29].
  152. Rhett Pardon: 2016 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ.com, 16 stycznia 2016. [dostęp 2017-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-19)].
  153. a b Cecilia Uzzo (2017-01-23): AVN Awards 2017, chi ha vinto quest’anno gli Oscar del porno (wł.). GQ. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  154. Cecilia Uzzo (2018-02-08): AVN Awards 2018, tutti i vincitori degli Oscar del porno (wł.). GQItalia.it. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  155. Alejandro Freixes (2018-09-11): 1st-Ever XBIZ Europa Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2018-09-12].
  156. 2018 XBIZ Europa Awards (During XBIZ Berlin) (ang.). Webcam Startup. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  157. a b Rhett Pardon (2019-01-18): 2019 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  158. JC Adams (2019-09-11): Winners Announced for 2019 XBIZ Europa Awards (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-16)].
  159. JC Adams (2019-10-11): Pornhub Announces 2nd Annual Awards Winners (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-10-12].
  160. a b c AVN Staff (2019-01-27): 2019 AVN Award Winners Announced (ang.). avn.com. [dostęp 2019-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-28)].
  161. a b XCritic Awards: Nominees 2020 (ang.). xcritic.com. [dostęp 2021-04-29].
  162. JC Adams (2020-01-17): 2020 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2020-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-18)].
  163. XCritic 2020 Awards Winners (ang.). xcritic.com. [dostęp 2021-04-29].
  164. a b 2021 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN. [dostęp 2021-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-24)].
  165. XBIZ Editors (2021-01-14): 2021 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2021-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-15)].

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Rosa Caracciolo at AVN Awards 2011.jpg
Autor: jerone2, Licencja: CC BY-SA 2.0
Rosa Caracciolo at AVN Awards 2011.jpg
Rocco Siffredi 2010.jpg
Autor: Toglenn, Licencja: CC BY-SA 3.0
Rocco Siffredi attending the AVN Awards Show at the Palms Casino Resort, Las Vegas, Nevada on January 9, 2010 - Photo by Glenn Francis of www.PacificProDigital.com
AVN Awards 2011 DSC 0123 cropped.jpg
Autor: jerone2, Licencja: CC BY-SA 2.5
Rocco Siffredi and Rosa Caracciolo at the AVN Awards