Rocco Siffredi

Rocco Siffredi
Ilustracja
Rocco Siffredi na gali AVN Award w Las Vegas w styczniu 2010 roku.
Prawdziwe imię i nazwiskoRocco Antonio Tano[1][2][3]
Data i miejsce urodzenia4 maja 1964[4]
Ortona[4]
Używane pseudonimyRocco Lorenz, Rocco Siffedi, Rocco Sifferdi, Rocco Sifredi, Rocky Siffreddy, Roco Siffredi, The Italian Stallion
Lata aktywnościod 1987[5]
Narodowośćwłoska[3]
Liczba filmów793 jako aktor (za IAFD)[5], 406 jako reżyser (za IAFD)[5]
Wzrost190[1][3] cm
Masa ciała78[3] kg
Penis24[6][7][8] cm
Kolor włosówblond[9]
Kolor oczuniebieski[9]
Strona internetowa

Rocco Siffredi, właściwie Rocco Antonio Tano[2][3][1] (ur. 4 maja 1964 w Ortonie) – włoski aktor pornograficzny, również reżyser, scenarzysta i producent filmów pornograficznych. Znany również jako włoski ogier. Karierę zawodową rozpoczął w 1987 roku, gdy miał 23 lata[10][11]. Stał się tak samo popularny we Włoszech jak Ron Jeremy w Stanach Zjednoczonych[12]. W 2002 został umieszczony na dziesiątym miejscu na liście 50. największych gwiazd branży porno wszech czasów przez periodyk Adult Video News[13].

Swój pseudonim artystyczny przyjął od nazwiska kinowego bohatera – Rocha Siffrediego, którego grał Alain Delon w dramacie kryminalnym Borsalino (1970)[14][15].

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w skromnej rodzinie rzymskokatolickiej jako piąte z sześciorga dzieci Gennaro Tano, pracownika robót publicznych w mieście, i Carmel, gospodyni domowej. Miał pięciu braci i siostrę. Kiedy miał sześć lat, jego starszy brat Claudio zmarł w wieku 12 lat, przyczyną śmierci był atak padaczki[16]. Rocco był ministrantem w miejscowej parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem św. Józefa[17]. Jego matka chciała, by został księdzem[18]. W szkole był nieśmiały, ale nie zamknięty w sobie. Przez pięć lat uczęszczał do technikum elektronicznego. Mając 17 lat wyjechał do Paryża, do swojego starszego brata Edoardo. Tam zgłosił się do marynarki handlowej[19]. Potem pomagał swojemu bratu w pracy w restauracji[20]. Dorabiał także w dyskotekach i domach publicznych.

Początki kariery

W okresie dojrzewania jego idolem był Gabriel Pontello[21], słynny w latach 70. i 80. XX wieku francuski gwiazdor filmów pornograficznych, redaktor magazynu „Supersex”, którego poznał w 1984 w paryskim Club 106[22]. Następnie skontaktował się z francuskim producentem Markiem Dorcelem i reżyserem Michelem Ricaudem[23][24][25], który zaangażował go do filmów: Uwaga dziewczyny... (Attention fillettes..., 1987)[1] jako Frank i Piękna miłość (Belle d’Amour, 1989)[26] jako Maxim, klient burdelu. Rocco Siffredi wystąpił także w reżyserowanym przez Pontello filmie dla dorosłych Vidéo Marc Dorcel (VMD) Urzekające modelki (Mannequins Envoutants/Piege A filles/Snatch Shots, 1989).

Przez jakiś czas mieszkał w Margate ze swoją partnerką Tiną Louise Germaine, brytyjską modelką. Porzucił wówczas branżę porno i przeniósł się do Londynu, gdzie rozpoczął karierę jako model, pracując dla agencji Garwin. Pod koniec romansu z Tiną powrócił do biznesu po dwóch latach z pomocą aktorki porno Teresy Orlowski.

Jego pierwszym włoskim filmem była Fantastica Moana (1987) w reżyserii Riccardo Schicchi z Moaną Pozzi, Christophem Clarkiem i Gabrielem Pontello. Wyróżniał się wśród innych odtwórców ról erotycznych wielkością penisa (w stanie wzwodu ok. 24 cm długości i 6 cm grubości)[6][7][8][27]. Intensywność jego scen w filmach, jego atletyczna budowa ciała, a także jego seksualne praktyki sprawiły, że Rocco zyskał międzynarodowe uznanie w opinii publicznej, szczególnie we Włoszech[28].

Kariera w Stanach Zjednoczonych

W 1990 przeniósł się do Los Angeles, gdzie jego przyjaciel z dzieciństwa, Marco Pe, zapoznał go z reżyserem Johnem Leslie, który wyznaczył go do obsady Curse of the Cat Woman (1991) z udziałem Toma Byrona i Randy’ego Spearsa.

W 1991 w Las Vegas otrzymał swoją pierwszą nagrodę AVN Award w kategorii „Najlepsza scena seksu grupowego – wideo”[29] w Buttman's Ultimate Workout (Evil Angel Productions) w reż. Johna Stagliano. Po występie w filmie Andrew Blake’a Domu marzeń i tajemnic (House of Dreams, 1990), najważniejsze europejskie firmy produkcyjne zaoferowały mu role w produkcjach wysokobudżetowych.

W 2019 zdobył dziewięć nominacji do AVN Award, w tym dwie w kategorii „Najlepsza scena seksu grupowego w zagranicznej produkcji” w Teens vs. MILFs 7 (2018) z Kirą Thorn, Juanem Lucho i Isabellą Lui oraz Rocco: Sex Analyst 3 (2018) z Canelą Skin i Megan Inky[30], a także „Zagraniczny wykonawca roku”[30], „Zagraniczny reżyser roku”[30], „Najlepszy film typu dorosła kobieta/młoda dziewczyna”[30] - I Teens vs MILFs 8 (2018), „Najlepsza scena seksu analnego”[30] w I Am Angela (2018) z Angelą White, „Najlepsza orgia/film gang bang[30] w Rocco Siffredi Hard Academy 3 (2018), „Najlepsza kontynuowana seria”[30] - Rocco’s Intimate Castings (2018) oraz „Najlepszy zagraniczny film pełnometrażowy/Antologia filmowa” - Rocco’s Abbondanza 6 (2018)[30].

W maju i czerwcu 2017 zdobył największą popularność w Nowym Jorku[31]. W lutym i marcu 2019 jego autorskie produkcje były najchętniej oglądane wśród filmów porno w Wielkiej Brytanii[32]. Zwyciężył w rankingu Adult Entertainment Broadcast Network „gwiazdorów porno lata 2019”[33].

Rozwój kariery w Europie

W Rzymie Alessandro Perrella zaangażował go do Dzikiego przyciągania (Wild Attraction, 1992), gdzie jako włoski malarz romansował z żoną amerykańskiego dyrygenta. Wystąpił jako Rocco Legros w filmie Alexa Renzy Gran Prix Australia (1992). We włoskim dreszczowcu erotycznym Silvio Bandinellego Bassi istinti (1992), nawiązującym do kultowego filmu Paula Verhoevena Nagi instynkt, pojawił się jako Roberto Onorati.

Niemiecki reżyser Walter Molitor (Moli) wybrał go jako tytułowego protagonistę do Dr Rocco Mr. Sodo (Das Monster & die Schönen, 1992), parodii powieści Roberta Louisa Stevensona Doktor Jekyll i pan Hyde, i Erotic Dorian Gray (Bidnis der Leidenschaft, 1998), zainspirowany powieścią Oscara Wilde’a Portret Doriana Graya.

Był także Giacomo Casanovą w filmie Freda J. Lincolna Casanova (1993-94).

U Joego D’Amato[34] wystąpił w Tarzan-X: Shame of Jane (1994) jako Tarzan, Marquis de Sade (1994) jako Donatien-Alphonse-François de Sade, Marco Polo: La storia mai raccontata (1994) jako Marco Polo, Torero (1996) jako torreador Antonio Guerrero, Bokser (Rocco – The Italian Stallion, 1997) i Rocco e i mercenari (1999) jako Rocky, porno westernie Calamity Jane (1998) jako Dutch Ferguson oraz dwuczęściowym pornowesternie Bandyci (Rocco e i magnifici 7, 1998; Rocco e i mercenari, 1999) jako kowboj Rocky.

Jako reżyser rozpoczął pracę od włoskiej produkcji Prawdziwe opowieści Rocco (Rocco e le storie vere, 1993).

Realizował serie filmów w stylu gonzo Animal Trainer, Rocco's True Anal Stories, Rocco's Dirty Dreams, Rocco Initiations i Puppet Master na Węgrzech (Budapeszt stał się siedzibą firmy Rocco Siffredi Produzioni), Pradze, Madrycie, Barcelonie, Ibizie, Paryżu, Londynie, Montrealu, Rosji, Włoszech, Brazylii, Los Angeles, Kenii, Australii i Filipinach oraz różnych wschodnioeuropejskich krajach, w tym w Polsce - Rocco Invades Poland (2000) ze scenami sadomasochistycznymi, takimi jak uległość, głębokie gardło, rimming, plucie i bicie.

Był gospodarzem trwającej od 9 do 12 września 2018 w Berlinie gali pierwszej edycji nagród Xbiz Europa[35][36][37].

Działalność poza przemysłem porno

W grudniu 1990 pojawił się na okładce amerykańskiej edycji miesięcznika dla pań „Playgirl”[38], a w marcu 1991 w niemieckiej edycji „Playgirl”[39].

Catherine Breillat powierzyła mu rolę Paolo, którego główna bohaterka poznaje w barze w kontrowersyjnym dramacie erotycznym Romans X (Romance X, 1999)[40].

Zagrał postać Antochta we włoskim dreszczowcu Marii Martinelli Miłość ekstremalna (Amore Estremo, 2001)[41], a także w kontrowersyjnym dramacie Catherine Breillat Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer/Anatomy of Hell, 2004).

Jego pasją stał się motocross[42], co ujawnił w produkcji Rocco: Super Moto Hard (2002). We wrześniu 2006 ukazała się autobiografia pt. „Io, Rocco” (wyd. Mondatori)[42]. Za rolę Narciso Nunzio w dramacie fantasy Paula Thomasa Cesarz (Emperor, 2006) był nominowany do AVN Award w kategorii „Najlepszy aktor – film” i XRCO Award w kategorii „Najlepszy samotny wykonawca - aktor”.

W maju 2007 w salonie Pitti Uomo we Florencji zaprezentował swoją kolekcję ubrań pt. „Rocco”. Była to linia dżinsów, t-shirtów i ubrań na chwile relaksu[43].

W Castiglione delle Stiviere reklamował chipsy “Amica Chips” (2006)[44] z Ornellą Muti (2014)[45][46].

Współpracował z kontrowersyjnym fotografem Terrym Richardsonem[47], a jego zdjęcia ukazały się w książce Purple Sexe #9 (wyd. Purple Institute, Paryż 2008)[48][49].

Znalazł się też w obsadzie komedii włoskiej Wesele w Paryżu (Matrimonio a Parigi, 2011) jako François[50]. Pracował także jako statysta w serialach telewizyjnych, w tym I Cesaroni 5 (2012).

Rocco Siffredi wraz z żoną Rosą Caracciolo w 2011 roku.

20 kwietnia 2013 został mianowany „Honorowym Ambasadorem poprzez ślub Wenus” przez zrzeszenie studenckie Goliardia Excelsa Neptuni Balla. W 2013 był honorowym gościem 63. edycji Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, uczestnicząc w występach gościnnych grupy Elio e le Storie Tese. W listopadzie 2013 prowadził program Cielo Ci pensa Rocco[51][52]. Podczas Mistrzostw świata w piłce nożnej 2014 nakręcił reklamę prezerwatyw[42].

W 2015 wziął udział we włoskim programie L'isola dei famosi 10 z włosko-francuską aktorką Catherine Spaak i Fanny Negueshą, byłą dziewczyną piłkarza Mario Balotelliego[53]. Był jednym z rozbitków z pierwszej edycji L'isola dei famosi (Survivor, 2015), gdzie zajął piąte miejsce.

W czerwcu 2016 trafił na okładkę i siedem stron specjalnego wydania francuskiego magazynu „Le Monde”[54]. W lipcu 2016 wystąpił ze swoją rodziną w programie La5 Casa Siffredi[55].

5 września 2016 na Festiwalu Filmowym w Wenecji miała miejsce premiera filmu dokumentalnego Rocco (2016)[56][57] w reż. Thierry’ego Demaizière i Albana Teurlai.

We wrześniu 2017 w programie radiowym Radio 24 La Zanzara dokonał Coming outu i ujawnił, że jest biseksualistą i uprawiał seks z mężczyznami: Mam wszystko..., mężczyzn, kobiety, shemale[58].

Wziął udział w spocie reklamowym włoskich materacy termoelastycznych i piankowych Box Mistral „Lasciati sedurre” (Pozwól się uwieść, 2018).

Wiosną 2019 odbył tournée z monodramem Ostatni samuraj (l’Ultimo Samurai) autorstwa Fabrizio Testini, Dario Vergassola i Giovanniego Tamburrino, w reżyserii Claudio Gnomusa. Zagrał na włoskich scenach takich jak Teatro Golden w Palermo, Teatro Metropolitan w Katanii, Teatro Galleria w Legnano i Teatro Verdi w Montecatini Terme.

Rodzina

Przez trzy lata był związany z modelką i aktorką angielską Louise Germaine. Na planie parodii filmu Alfreda Hitchcocka Pod znakiem Koziorożca poznał swoją przyszłą żonę, Rosę Caracciolo[28], która urodziła się 29 czerwca 1972 w Budapeszcie jako Rózsa Tassi[59][60], była węgierską modelką. Razem pojechali na festiwal filmów erotycznych w Cannes i galę wręczenia nagród Hot Vidéo 1993[61], gdzie Rocco był nominowany za rolę Doriana Graya w Portrait Passion (1992, Euro Vidéo). Później wystąpili razem w kilku produkcjach pornograficznych, m.in. w parodiach filmów: Tarzan-X: Shame of Jane (1994), Marquis de Sade (1994), Bodyguard (Il Guardaspalle, 1995), Hamlet: Dla miłości Ofelii (X Hamlet, 1995) i Rocco: Lo Stallone Italiano 2 – La sfida (1997)[62]. Z żoną pojawił się także w reklamie telewizyjnej dla 48248, serwis SMS. Mają dwóch synów: Lorenzo (ur. 16 kwietnia 1996)[17] i Leonardo (ur. 5 października 1999)[63].

W czerwcu 2004 zadeklarował, że chce zakończyć grę w filmach porno i skupić się na reżyserii i produkcji. Przyczyną tego były jego dzieci, powiedział wtedy: „Moje dzieci dorastają, nie mogę już dłużej mówić „tato idzie do pracy zarobić pieniądze dla rodziny”, one chcą wiedzieć więcej”[64]. Powrócił do grania w branży pornograficznej w 2007, biorąc udział między innymi w takich produkcjach, jak Briana loves Rocco, Rocco's Dirty Dreams 5. Po jego decyzji, aby powrócić do kariery ekranowej w przemyśle pornograficznym w 2009, Siffredi opowiadał: Rozmawiałem z żoną i powiedziała, że to jest tylko mój problem, a nie jej i chłopców[65]. Powiedziała też: „To ty postanowiłeś z tym skończyć, nigdy cię o to nie prosiliśmy. Jeśli więc chcesz wrócić, po prostu wróć”[66].

Wybrana filmografia

RokTytułRolaReżyser
1999Romans (Romance)[67]PaoloCatherine Breillat
2000Gladiatori: Reportage sul cinema hard italiano (film dokumentalny)w roli samego siebie[68]Maria Martinelli
2001Amorestremo[69]SilverMaria Martinelli
2004Anatomia piekła (Anatomie de l'enfer)[70]mężczyznaCatherine Breillat
200799 franków (99 francs)[71]aktor pornoJan Kounen
2011Matrimonio a Parigi[72]François LeroyClaudio Risi
2012Tutti i rumori del mare[73]znajomy ThomasaFederico Brugia
Les Kaïra[74]w roli samego siebieFranck Gastambide
2014Amore oggi[75]ekspert w nawożeniuGiancarlo Fontana, Giuseppe Stasi
2016Rocco (film dokumentalny)[76]w roli samego siebieThierry Demaizière, Alban Teurlai

Nagrody

RokNagrodaKategoriaFilmPozostali wykonawcy
1991AVN AwardNajlepsza scena seksu grupowego – wideo[77]Buttman's Ultimate Workout (1990)Alexandra Quinn, Sunny McKay
1992Najlepsza scena seksu w parze – wideo[78]Buttman's European Vacation (1991)Silver
Najlepsza scena grupowego – wideoSilver, Zara Whites
Hot d'orNajlepszy aktor zagranicznyThe Adventures of Mikki Finn (1992)-
XBIZ AwardNajlepszy potrójny pocałunekButtman's Butt Freak 1 (1992)Silver Forrest, Zara Whites
1993AVN AwardWykonawca roku[79]--
XRCO AwardNajlepsza scena seksu w parzeChameleons: Not The Sequel (1992)Ashlyn Gere
Wykonawca roku[80]--
Najlepsza scena seksu analnegoButtman's Face Dance 2 (1992)Sierra
1994AVN AwardNajlepsza scena seksu grupowego – film[81]New Wave Hookers 3 (1993)Crystal Wilder, Tyffany Million, Lacy Rose, Francesca Lé, Jon Dough
XRCO AwardNajlepsza scena seksu w parze[82]Crystal Wilder
1995Hot d'Or Award (Cannes)Najlepszy nowy reżyser--
AVN AwardNajlepsza scena seksu analnego – wideo[83]Bend Over Brazilian Babes 2 (1993)Sara, Jessica, Felipé
XRCO AwardNajlepsza scena seksu grupowegoButtman's British Moderately Big Tit Adventure (1994)Stephanie Hart-Rogers, Janey Lamb, Joey Silvera
1996Hot d'Or Award (Cannes)Najlepszy aktor europejski[84]--
AVN AwardWykonawca roku[85]--
Najlepsza scena seksu w parze – wideoButtman's Big Tit Adventure 3 (1995)Debbie Dee
XRCO AwardNajlepsza scena seksu w parzeKink 1 (1995)Careena Collins
1997Hot d'Or Award (Cannes)Najlepszy aktor europejski--
AVN AwardNajlepsza scena seksu w parze - film[86]Jenna Loves Rocco (1996)Jenna Jameson
Najlepsza scena seksu grupowego – wideoButtman's Bend Over Babes 4 (1996)Ruby, Christi Lake, John Stagliano
Najlepsza scena seksu analnego – wideoLaura Turner, Danielle Louise Kelson
Najlepsza zagraniczna taśma wideoPrague By Night 1 (1996)-
Venus AwardNajlepszy aktor (Europa)[87]--
NightMoves AwardNajlepszy aktor[88]--
1998AVN AwardNajlepsza scena seksu w parze[89]Buttman's Buda (1997)Ursula Moore
2000Hot d'Or AwardNajlepsza europejska realizacja w USAThen Rocco Meats Kelly 2 (1999)-
AVN AwardNajlepsza tematyczna seria seksu analnegoRocco's True Anal Stories (1998)-
Najlepsza zagraniczna taśma wideoWhen Rocco Meats Kelly 2: In Barcelona (1999)-
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[90]Kelly, Nacho Vidal i Alba Dea Monte
XRCO AwardNajlepsza scena seksu analnego lub podwójnej penetracji
Venus AwardNajlepszy aktor (Europa)[91]--
2001AVN AwardNajlepsza seria tematyczna seksu analnegoRocco's True Anal Stories (1998)-
Najlepszy zagraniczna realizacjaRocco: Animal Trainer 3 (2000)-
Najlepszy zagraniczna realizacja seksu analnegoRocco's True Anal Stories 11 (2000)-
XRCO AwardXRCO Aleja Sław--
2002AVN AwardNajlepsza scena seksu w parze – wideo[92]Rocco's Way To Love (2001)Kelly Stafford
AVN Hall of Fame (Aleja sław)[29]--
Najlepsza kontynuowana seria na wideoRocco: Animal Trainer (2001)-
Najlepsza tematycznie seria seksu analnegoRocco's True Anal Stories (2001), reż. Rocco Siffredi-
Najlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[29]Rocco: Animal Trainer 4 (2001), reż. Rocco SiffrediAmanda Angel, Katharine Count, chłopaki w masce
Najlepsza scena seksu analnego – wideoRocco: Animal Trainer 5 (2001), reż. Rocco SiffrediJanice i pięciu mężczyzn
NinfaNajlepszy aktor[93]Ass Collector (2001)-
Najlepszy reżyser-
2003AVN AwardWykonawca roku[94]--
Najlepsza scena seksu analnego – filmThe Fashionistas (2002)Kate Frost
Najlepsza erotyczna scena seksu oralnego – filmBelladonna
Najlepsza scena seksu grupowego – FilmFriday, Taylor St. Claire, Sharon Wild
Najlepszy reżyser – wideoThe Ass Collector (2002), reż. Rocco Siffredi-
Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcjiVeronica B. Cindy, Henrietta, Karib, Katalin, Monik, Nikita, Niky, Sheila Scott, Petra Short i Stella Virgin
Venus AwardNajlepszy aktor (Europa)[95]--
XRCO AwardNajlepsza scena seksu grupowego[96]Fashionistas (2002)Friday, Taylor St. Claire, Sharon Wild
Najlepszy aktor-
Najlepsza męska/żeńska scena erotycznaTaylor St. Claire
2004NinfaNagroda specjalna Jury[97]--
2005AVN AwardNajlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji

[98]

Rocco Ravishes Russia (2004)-
NinfaNajoryginalniejsza scena seksu[99]Who Fucked Rocco? (2005)Venus
2006AVN AwardNajlepszy reżyser zagranicznej realizacji[100]Who Fucked Rocco? (2005)-
Najlepsza realizacja zawodowców i amatorówRocco's Initiations # 9 (2005), reż. Rocco Siffredi-
2007Najlepsza scena seksu grupowego – wideo[101]Fashionistas Safado: The Challenge (2005), reż. John StaglianoBelladonna, Melissa Lauren, Jenna Haze, Gianna Michaels, Sandra Romain, Adrianna Nicole, Flower Tucci, Sasha Grey, Nicole Sheridan, Marie Luv, Caroline Pierce, Lea Baren, Jewell Marceau, Jean Val Jean, Christian XXX, Voodoo, Chris Charming, Erik Everhard, Mr. Pete, Montegucio Lamponi, Nici Sterling
Venus AwardNajlepsza ekranowa chemia[102]Gianna Michaels, Jenna Haze
NinfaNajlepszy aktor[103]-
Najoryginalniejsza sekwencja seksuMelissa Lauren, Belladonna, Jenna Haze, Gianna Michaels, Sandra Romain, Jean Val Jean
2008AVN AwardNajlepsza scena seksu grupowego – wideo[104]Fashionistas Safado: Berlin (2007), reż. John StaglianoAnnette Schwarz, Sintia Stone, Judith Fox, Vanessa Hill
najlepsza scena seksu trójosobowaKatsuni, Melissa Lauren
2009AVN AwardZagraniczny wykonawca roku[105]--
2011AVN AwardNajlepsza realizacja gonzoTori, Tarra and Bobbi Love Rocco (2010)-
Zagraniczny wykonawca roku[106]--
XBIZ AwardNajlepszy wykonawca zagraniczny roku[107]--
2012Galaxy AwardsNajlepsza osobista strona internetowa RoccoSiffredi.com (Europa)[108]
AVN AwardZagraniczny wykonawca roku[109]--
2013Najlepsza scena seksu grupowego w zagranicznej produkcji[110]Aliz Loves Rocco (2011)Amabella, Bibi Noel, Mira
Wykonawca roku--
Najbardziej skandaliczna scena seksuVoracious: The First Season (2012)Brooklyn Lee
2014XBIZ AwardNajlepsza europejska realizacja roku[111]Cayenne Loves Rocco (2013)-
AVN AwardZagraniczny wykonawca roku[112]--
2015XBIZ AwardNajlepszy zagraniczny wykonawca roku[113]--
AVN AwardNajlepsza scena seksu w produkcji zagranicznej[114]Rocco's Perfect Slaves 2 (2014)Samantha Bentley, Henessy
Najlepsza scena seksu analnegoRocco's Coming in America (2013)Raylin Joy
Raven’s Eden AwardAleja Sław (Hall of Fame)[115]
2016AVN AwardZagraniczny wykonawca roku--
XBIZ Award--
2017AVN AwardNajlepsza zagraniczna realizacja[116]Rocco’s Italian Porn Boot Camp 2 (2016)
Najlepsza zagraniczna seria[116]Rocco One on One (2016)
XBIZ AwardZagraniczny reżyser roku[111]--
Najlepsza zagraniczna realizacja[111]Rocco Siffredi Hard Academy 1 (2016)
2018AVN AwardNajlepsza zagraniczna seria[117]Rocco’s Psycho Teens (2017)
XBIZ Europa AwardReżyser roku[118]--
Film gonzo roku[119]Hard Academy Part 3 (2017)-
2019Xbiz AwardNajlepszy reżyser zagraniczny[120]--
Zagraniczna niefabularna realizacja roku[120]Rocco Siffreidi Hard Academy (2018)-
AVN AwardZagraniczny reżyser roku[121]--
Najlepsza scena seksu analnego[121]I Am Angela (2018)Angela White
Zagraniczny wykonawca roku[121]--
Xbiz Europa AwardReżyser roku[122]--
Nagroda portalu PornhubFull Mast — Top Big Dick Performer[123]--
2020XBIZ AwardZagraniczny reżyser roku[124]--

Odniesienia w muzyce

RokWykonawcaTytułFragment utworu
2003Kool Keith„Girls Want You (The Lost Masters)”Fuck goin to dinner and shit, sittin at a table, rent a porno movie; Yo with Rocco Siffredi, fuckin top models cum on they navel
2005Seth Gueko„Boyz In The Hood”Reconnu comme Rocco nu
2007Anti Dread„Roko”Roko na sterydach
2009Heltah Skeltah, ILL Bill, Everlast, La Coka Nostra, Sean Price, Ruck & Slaine„Hey Young World”And when I'm done I'm like, “Ugh, fucked up my Nike Ones”. It's M.. Monster, Mad Rocco, pop toast
2013WuWunio / Zamber & Lil TBG„Mów mi Ordynardo”Pamiętam jak dawno temu za gnoja, zobaczyłem film “Rocco Invades Poland”, Siffredi nam pokazał jak zabawiać Polki

Przypisy

  1. a b c d Rocco Siffredi Net Worth (ang.). TheRichest.com. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  2. a b Rocco Siffredi, grande ritorno al porno:" Mi mancava troppo il sesso (wł.). Il Gazzettino. [dostęp 2010-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  3. a b c d e Rocco Siffredi (wł.). Altezza peso. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  4. a b Rocco Siffredi w bazie IMDb (ang.)
  5. a b c Rocco Siffredi w serwisie IAFD
  6. a b Petr Novotný (2009-11-06): Rocco Siffredi (penis 24 cm): Pornem vydělal miliony! (cz.). Ahaonline.cz. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  7. a b Członek sukcesu (pol.). CKM. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  8. a b Small penis syndrome? (ang.). E-reX 24. [dostęp 2018-04-01].
  9. a b Rocco Siffredi w serwisie Adult Film Database
  10. Vice asks Italian Porn Star Why He Gave Up Sex For The World Cup (ang.). Do It Knowledgeably. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  11. Shawn Binder (2014-06-14): We Spoke to the Italian Porn Star Who Has Given Up Sex for The World Cup (ang.). Vice. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  12. Rocco Siffredi – Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  13. Most Requested Porn Stars of All Time - AVN Awards (ang.). Action-DVD.com. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-24)].
  14. Rocco e i suoi fratelli (wł.). L'Indro. [dostęp 2018-04-01].
  15. Marco De Palma (2016-07-02): Rocco Siffredi nudo su Le Monde non piace ai lettori francesi (wł.). L'Occidentale. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  16. Valeria Morini (2019-09-15): Rocco Siffredi: “Mio fratello è morto a 12 anni e mia madre è impazzita dal dolore” (wł.). Tv Fanpage. [dostęp 2019-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-18)].
  17. a b Magazine 162: Rocco es un hombre que disfruta muchísimo con su trabajo (hiszp.). Elmundo.es/Suplementos. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  18. Kaleem Aftab: Rocco Siffredi Couldn't Be a Priest, So He Became a Porn Star (ang.). Vice. [dostęp 2016-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  19. Rocco Siffredi Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  20. L’11 marzo c’è Rocco Siffredi al Vanità (wł.). Gazzetta di Mantova. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  21. Rocco Siffredi - La biographie de Rocco Siffredi (fr.). Gala.fr. [dostęp 2017-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  22. Rocco Siffredi: Io, Rocco. Mondadori, 2006. ISBN 88-04-55995-0.
  23. Intervista a Rocco Siffredi (wł.). minima&moralia. [dostęp 2015-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  24. Rocco es un hombre que disfruta muchísimo con su trabajo | Suplementos | Magazine 162 (hiszp.). Elmundo.es. [dostęp 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  25. Rocco Siffredi: Finalista dell'Isola dei famosi 2015 (wł.). IlSussidiario.net. [dostęp 2015-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  26. Malcom Pagani (2016-03-07): Rocco Siffredi: “Il porno un lavoro di gruppo che serve a far masturbare felicemente qualcun altro, non certo una gioia” (wł.). ilfattoquotidiano.it. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  27. Biografia di Rocco Siffredi (wł.). Biografieonline.it. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  28. a b (2016-03-07): Rocco Siffredi sa carrière (fr.). Brand and Celebrities. [dostęp 2016-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  29. a b c Rocco Siffredi » Awards (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-01-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  30. a b c d e f g h Nominees For the 2019 AVN Awards (ang.). Webcam Startup. [dostęp 2018-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-21)].
  31. Popular Searches by State in May-June 2017 (ang.). AEBN.com. [dostęp 2020-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-07)].
  32. Popular searches by country in February and March of 2019 (ang.). AEBN.com. [dostęp 2020-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-10)].
  33. Top Straight Male Pornstars of Summer 2019 (ang.). AEBN.com. [dostęp 2020-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-22)].
  34. Rocco Siffredi (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-12-24].
  35. Il pornodivo Rocco Siffredi superstar presenta le stelle dei film hard (wł.). Corriere Adriatico.it. [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  36. Rita Caridi (2018-09-12): Xbiz Europa Awards 2018 – Rocco Siffredi conduce la prima edizione dei premi cinematografici dell’intrattenimento per adulti (wł.). [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  37. Xbiz Awards Berlino: Rocco Siffredi conduce la prima edizione europea dei premi del cinema per adulti (wł.). Blitz. [dostęp 2018-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  38. Rocco Siffredi Image (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  39. Rocco Tano aka Rocci Siffredi (ang.). Blackdogue's Celeb Photos. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  40. Rocco Siffredi (fr.). Hot Vidéo Magazine. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  41. Personalidade: Rocco Siffredi (Itália) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-02].
  42. a b c Rocco Siffredi (wł.). Cinquantamila. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  43. Alina Pérez (2008-01-14): Del porno duro a la pasarela: Rocco Siffredi y Nacho Vidal (hiszp.). 20Minutos.es. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-14)].
  44. Bloccato lo spot con Rocco Siffredi (wł.). Corriere della Sera. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  45. Teresa Nappi (2014-04-28): Al via lo spot di Amica Chips per Eldorada:con Rocco Siffredi c'è Ornella Muti (wł.). Engage. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  46. Rocco Siffredi, Ornella Muti e il successo delle «patatine di una volta» (wł.). Il Secolo XIX. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  47. Terry Richardson Y Rocco Siffredi (ang.). puticlubq.com. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  48. Purple Sexe (ang.). kdpresse.com. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  49. Working in Budapest: Rocco Siffredi for Evil Angel (ang.). Amarna Miller. [dostęp 2012-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  50. Matrimonio a Parigi (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  51. Porn Star Rocco Siffredi Brings His Experience to Relationship Reality Series (ang.). Variety. [dostęp 2016-07-28].
  52. Rocco Siffredi va bientôt animer un programme familial (fr.). Gentside. [dostęp 2016-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  53. Rocco Siffredi : De star du porno à... candidat de Koh Lanta ! (fr.). Purepeople. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  54. Rocco Siffredi e lo scandalo Le Monde (wł.). DireGiovani.it. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  55. Chi è Rocco Siffredi, celebre attore e produttore a luci rosse ma non solo (wł.). Donna Glamour. [dostęp 2016-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  56. Marlow Stern (2016-10-22): Rocco Siffredi, Godfather of Rough Sex: ‘What You Call Violence, I Call Pain with Pleasure’ (ang.). Daily Beast. [dostęp 2016-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  57. Após transar com 5 mil mulheres, ator pornô mais célebre do mundo conta a sua história em documentário (port.). O Globo. [dostęp 2016-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  58. Rocco Siffredi: Certo che si. Sono stato anche con uomini (wł.). ReteGay.it. [dostęp 2017-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-07)].
  59. Alessandra Narcisi (2011-11-26): Rosa Caracciolo svela l'intimità con Rocco Siffredi (wł.). DireDonna. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  60. Mario Bello (2011-11-26): Rocco Siffredi ultimo samurai a letto: confessioni di Rosa (wł.). QNM. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  61. Rocco Siffredi: Artistic dimensions (ang.). FamousPeopleInfo.com. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  62. Da (2012-03-19): Rosa Caracciolo: che fatica essere la moglie di Rocco! (wł.). net1news. [dostęp 2016-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  63. Rocco Siffredi con Ròzsa e i figli Lorenzo e Leonardo nella sua casa (wł.). Gossip News. [dostęp 2015-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  64. Rocco Siffredi (ang.). Encyklopedia. [dostęp 2018-04-01].
  65. Rocco Siffredi Reveals Reasons for Return In Exclusive Interview (2010-02-19) (ang.). Business.avn.com. [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  66. Rocco Siffredi Trivia 2 (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  67. Hot It's Not: Sex, Love and Romance (ang.). Nerve. [dostęp 2017-02-09].
  68. Gladiatori: Reportage sul cinema hard italiano w bazie IMDb (ang.)
  69. AmorEstremo (2001) (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  70. Anatomia piekła (2004) w bazie IMDb (ang.)
  71. 99 franków w bazie IMDb (ang.)
  72. Matrimonio a Parigi w bazie IMDb (ang.)
  73. Tutti i rumori del mare w bazie IMDb (ang.)
  74. Les Kaïra w bazie IMDb (ang.)
  75. Amore oggi w bazie IMDb (ang.)
  76. Rocco (2016) w bazie IMDb (ang.)
  77. 1991 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  78. 1992 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  79. 1993 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  80. XRCO Hall of Fame (ang.). X-Rated Critics Organization. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  81. 1994 Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  82. The Best Of 1993-2002 (ang.). X-Rated Critics Organization. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  83. Past Winners (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24].
  84. 6ème cérémonie des Hot d'Or (ang.). Hot d'Or. [dostęp 2015-12-24].
  85. Adult Video News Award Winners – 1995 (ang.). AVN Awards. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  86. Adult Video News Award Winners 1996 (ang.). RAME. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  87. 1997 Venus Award Winners (ang.). venus-berlin.com. [dostęp 2015-12-24].
  88. Past Winner History (ang.). NightMoves. [dostęp 2015-12-24].
  89. AVN Awards 1997 (ang.). Rame. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  90. 2000 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  91. Humphrey Pennyworth: Venus Award 2000 (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24].
  92. Heidi Pike-Johnson: 2002 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  93. Winners 2002 (ang.). ficeb.com. [dostęp 2015-12-24].
  94. 2003 AVN Awards Winners Announced: Awards Presented Big Year for Evil Angel (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  95. Tim Connelly: Private and Americans Win Big at Venus Fair (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  96. Heidi Pike-Johnson: Evil Angel's The Fashionistas Big Winner At XRCOs Thursday Night (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  97. Katsumi Snags Three NINFA Awards (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  98. 2005 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  99. FICEB 2005 Awards (ang.). ficeb.com. [dostęp 2015-12-24].
  100. 2006 AVN Awards Show Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  101. 2007 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  102. Tod Hunter: Hillary Scott Big Winner at XRCO Awards (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  103. Peter Warren: Barcelona Festival Announces Winners (ang.). AVN. [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  104. Jared Rutter: 2008 AVN Awards Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  105. David Sullivan: 2009 AVN Award-Winners Announced (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  106. AVN Announces the Winners of the 2011 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  107. Dan Miller: 2011 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24].
  108. 2012 Galaxy Awards Winners Named (ang.). ynot.com. [dostęp 2018-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  109. AVN Announces the 2012 AVN Award Winners (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  110. And Now... The 2013 AVN Award Winners! (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  111. a b c 2017 Winners (ang.). XBIZ Award. [dostęp 2017-01-23].
  112. AVN Announces the Winners of the 2014 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  113. Dan Miller: 2015 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2015-12-24].
  114. AVN Announces the Winners of the 2015 AVN Awards (ang.). AVN (magazine). [dostęp 2015-12-24].
  115. Raven’s Eden Hall Of Fame (ang.). Raven’s Eden Award. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-21)].
  116. a b Cecilia Uzzo (2017-01-23): AVN Awards 2017, chi ha vinto quest’anno gli Oscar del porno (wł.). GQ. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  117. Cecilia Uzzo (2018-02-08): AVN Awards 2018, tutti i vincitori degli Oscar del porno (wł.). GQItalia.it. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)].
  118. Alejandro Freixes (2018-09-11): 1st-Ever XBIZ Europa Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2018-09-12].
  119. 2018 XBIZ Europa Awards (During XBIZ Berlin) (ang.). Webcam Startup. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  120. a b Rhett Pardon (2019-01-18): 2019 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  121. a b c AVN Staff (2019-01-27): 2019 AVN Award Winners Announced (ang.). avn.com. [dostęp 2019-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-28)].
  122. JC Adams (2019-09-11): Winners Announced for 2019 XBIZ Europa Awards (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-16)].
  123. JC Adams (2019-10-11): Pornhub Announces 2nd Annual Awards Winners (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-10-12].
  124. JC Adams (2020-01-17): 2020 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2020-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-18)].

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Commons-logo.svg
The Wikimedia Commons logo, SVG version.
Rocco Siffredi 2010.jpg
Autor: Toglenn, Licencja: CC BY-SA 3.0
Rocco Siffredi attending the AVN Awards Show at the Palms Casino Resort, Las Vegas, Nevada on January 9, 2010 - Photo by Glenn Francis of www.PacificProDigital.com
AVN Awards 2011 DSC 0123 cropped.jpg
Autor: jerone2, Licencja: CC BY-SA 2.5
Rocco Siffredi and Rosa Caracciolo at the AVN Awards