Roman Czejarek
![]() Roman Czejarek (2010) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie | dziennikarz, radiowiec, pisarz, fotograf i konferansjer |
Miejsce zamieszkania | |
Narodowość | polska |
Alma Mater | Politechnika Szczecińska, Uniwersytet Szczeciński, Szkoła Główna Handlowa |
Pracodawca | |
Małżeństwo | Sylwia Omen (od 2008) |
Dzieci | syn Maciej (ur. 2010) syn Mikołaj (ur. 2013) |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Roman Czejarek 12 grudnia 2018 | |
Problem z odtwarzaniem tego pliku? Zobacz strony pomocy. |
Roman Maciej Czejarek (ur. 20 czerwca 1966 w Szczecinie) – polski dziennikarz, prezenter, konferansjer, publicysta, autor humorystycznych opowiadań, z wykształcenia inżynier elektryk. Związany z Radiową Jedynką.
Życiorys
Pracę w mediach rozpoczął bezpośrednio po maturze w V Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Asnyka w Szczecinie, najpierw w Akademickim Radiu Pomorze (dziennikarz, z-ca redaktora naczelnego, szef programowy)[1], później w Polskim Radiu Szczecin[2] (reporter, prowadzący „Studio Bałtyk”). W tym samym czasie rozpoczął współpracę z gazetami lokalnymi („Morze i Ziemia”) oraz ogólnopolskimi (m.in. „Polityka”, „Przegląd Tygodniowy”, „Tygodnik Kulturalny”, „Karuzela”[3]). Pierwszą dużą popularność przyniósł mu wielokrotnie nagradzany reportaż „Kup Pan czaszkę” (1986) ujawniający szokujące kulisy handlowania ludzkimi szczątkami w Polsce[4]. Od 1986 do 1990 korespondent i współpracownik Radiowej Trójki oraz Rozgłośni Harcerskiej.
Od 1991 w Warszawie w Pierwszym Programie Polskiego Radia (najpierw „Muzyka i Aktualności”, później „Sygnały dnia”)[2]. Od 1992 roku szef „Lata z Radiem”, prowadzący audycje i imprezy plenerowe. Organizator największych w Polsce tras koncertowych, autor płyt i kaset z przebojami Lata z Radiem[3], które zdobyły status złotych, platynowych i multiplatynowych, autor trzech książek o historii audycji. Pomysłodawca i realizator wielu akcji promujących zdrowy styl życia, bezpieczeństwo oraz popularyzację wiedzy. Od 2005 roku związany z akcją charytatywną „Choinki Jedynki”.
W latach 1994–1997 najmłodszy w historii członek zarządu i wiceprezes Polskiego Radia S.A.[2]
W latach 1993–2011 współpracownik Telewizji Polskiej SA, najpierw w TVP1 (m.in. „Kawa czy herbata?” oraz „Nocne Rozmowy”), później w TVP2 (m.in. „Pytanie na śniadanie” oraz teleturnieje „Tele Milenium” i „Gilotyna”)[5]. Po zakończeniu współpracy z telewizją publiczną przez dwa lata w Grupie TVN (Telewizja TTV).
Autor kilkuset tekstów prasowych publikowanych w „Rzeczpospolitej”, „Gazecie Wyborczej”, „Spotkaniach”, „Wokandzie”, „Super Expressie”, "Zielonym Sztandarze" i wielu innych tytułach ogólnopolskich[3], również w pismach specjalistycznych takich jak „Morza, statki i okręty”, „Zabytki Heritage”, "Toga" oraz w pismach regionalnych Pomorza Zachodniego "Profit", „Szczeciner”.
W latach 2007–2010 dziennikarz w Porozumieniu Radiowym Plus, a później w Grupie Radiowej TIME (Radio VOX FM, poranki „Kto rano wstaje”).
W latach 2008–2010 rzecznik prasowy Międzynarodowych Targów Książki[6] w Warszawie.
Od 1999 do 2019 członek jury konkursu „Grand Press”[7][8][9]. Z udziału w jury zrezygnował w 2020 ze względu na kontrowersje w ocenie wywiadu Beaty Lubeckiej z Radia Zet z aktywistką LGBT Margot[10]. Od 2013 roku związany z Ogólnopolskim Konkursem Piosenki Artystycznej OFPA[11] w Rybniku. Od 2015 juror międzynarodowego Festiwalu „Ślimakowe Rytmy”[12]. Członek Rady Programowej Kongresu „Zdrowie Polaków" 2021[13].
Współautor gry „Kupiec Szczeciński” (część merytoryczna), pierwszej w Polsce gry planszowej związanej z prawdziwą historią miasta, której premiera miała miejsce w maju 2016 roku[14]. W listopadzie 2017 roku opracował część drugą „Szczeciński Spekulant”.
Miłośnik dalekich podróży. Był m.in. w Afganistanie[15], Laosie, Syrii[16], Peru i na Kubie. Kilkakrotnie przemierzył Stany Zjednoczone. W 2008 i 2009 roku był uczestnikiem i rzecznikiem prasowym międzynarodowych wypraw badawczych na dno Kanionu Colca w Ameryce Południowej[17][18]. Otrzymał za to specjalne wyróżnienie przyznane przez Uniwersytet w Arequipie (Peru), a w Polsce m.in. nagrodę za najlepsze fotografie kondorów.
Znany kolekcjoner starych pocztówek ze Szczecina i Pomorza Zachodniego (przełom XIX i XX wieku)[19]. Autor wielu książek poświęconych dawnemu Szczecinowi, uhonorowany tytułem Ambasadora Szczecina[20][21]. Od lat aktywnie zaangażowany w ratowanie i odbudowę zamku joannitów w Swobnicy[22]. Zbiera też płyty analogowe (jego kolekcja liczy kilka tysięcy krążków).
Autor i prowadzący internetowy kanał radiowy ABBA NON STOP[23][24], uruchomiony 7 listopada 2021 roku, z okazji publikacji płyty Abby „Voyage”, po 40 latach przerwy w pracach zespołu.
Żonaty, dwoje dzieci, trzy koty. Jego babcia była Niemką, a ojciec Karol, germanista i niemcoznawca, urodził się w Berlinie.
Przebieg kariery zawodowej
- 1985–1990: Akademickie Radio Pomorze, dziennikarz, szef programowy.
- 1985–1990: Polskie Radio Szczecin – rozgłośnia regionalna, dziennikarz.
- 1991–2006: Program 1 Polskiego Radia, dziennikarz, redakcje: „Sygnały dnia”, „Lato z radiem”.
- 1992–2006, 2010–2015: szef „Lata z Radiem”, organizator tras koncertowych.
- 1993–2002: TVP1, dziennikarz „Kawa czy herbata?”.
- 1994–1997: wiceprezes zarządu Polskiego Radia.
- 1999: korespondent Polskiego Radia ze szczytu NATO w Waszyngtonie.
- 2000–2001: TVP2, prowadzący teleturniej Tele Milenium.
- 2001–2003: TVP1, dziennikarz „Nocne Rozmowy”.
- 2004–2006, 2010-2011: TVP2, dziennikarz „Pytanie na śniadanie”.
- 2007–2008: Super Express, autor cyklu przewodników „Polska według Czejarka” (55 odcinków).
- 2007–2010: VOX FM, autor i prowadzący poranny program „Kto rano wstaje”.
- 2009: TVP1, autor i prowadzący program „Niezwykłe podróże rzeczy i ludzi”.
- 2009-2011: TVP2, prowadzący teleturniej „Gilotyna”.
- 2010-2016: Program 1 Polskiego Radia, kierownik Redakcji Magazynów, redakcja: „Cztery pory roku”.
- 2012-2013: TTV, prowadzący programy: „Raz lepiej, raz gorzej” i „Studio TTV”.
- 2016-: Program 1 Polskiego Radia, cykl wielogodzinnych audycji „na żywo” z różnych miejsc Polski pod wspólnym tytułem „Jedyne takie miejsce”
- 2021-: autor podcastów #PodróżeCzejarka
- 2021-: pomysłodawca, autor i prowadzący internetowe radio ABBA NON STOP
Publikacje
- "Moje Lato z Radiem" (1998, ISBN 83-910006-0-5)
- "Wielkie gotowanie: Lato z Radiem od kuchni" (2003, ISBN 83-89221-16-0)
- "Szczecińskie czterofajkowce" (2005, ISBN 83-921866-8-0)
- "Szczecin na starych pocztówkach" (wyd I 2005, wyd II 2012, ISBN 83-88742-99-X)
- "Zamki na starych pocztówkach" (2006, ISBN 83-7415-101-3, ISBN 978-83-7415-101-6)
- "Swobnica – Wildenbruch" (wyd I 2007, wyd II rozszerzone 2013, ISBN 83-923059-3-0)
- "Szczecin i okolice na starych pocztówkach" (wyd I 2007, wyd II 2012, ISBN 978-83-61253-02-0)
- "Zakony rycerskie na ziemiach pogranicza" (współautor, 2007, ISBN 978-83-924594-3-9)
- "Szczecin przełomu wieków XIX/XX" (wyd I 2008, wyd II uzupełnione 2016, ISBN 978-83-61253-31-0)
- "Polska według Czejarka" (2009, ISBN 978-83-61253-57-0)
- "Szczecin i okolice w obiektywie Maksa Dreblowa" (2009, ISBN 978-83-61805-03-8)
- "Kolorowy Szczecin" (2013, wyd II zmienione 2021, ISBN 978-83-7729-077-4)
- "Tramwaje w Polsce" (współautor, 2013, ISBN 978-83-7729-215-0)
- "Kochane Lato z Radiem" (2014, ISBN 978-83-63656-08-9)
- "Sekrety Szczecina" (2014, ISBN 978-83-7729-223-5)
- "Sekrety Szczecina cz. 2" (2015, ISBN 978-83-7729-268-6)
- "Dlaczego w Szczecinie jest ciepło?" (współautor i redaktor całości, 2016, ISBN 978-83-7729-345-4)
- "Szczecin, którego nie ma" (2016, ISBN 978-83-7729-339-3)
- "Sekrety Pomorza Zachodniego" (2017, wyd II poprawione 2020 ISBN 978-83-7729-394-2)
- "Sekrety Szczecina cz. 3" (2018, ISBN 978-83-7729-381-2)
- "Sekrety polskich kolei" (2019, ISBN 978-83-7729-379-9)
- "Sekrety polskiego lotnictwa" (2020, ISBN 978-83-7729-360-7)
- "Kultowe teleturnieje" (2021, ISBN 978-83-8053-963-1)
Roman Czejarek jest także współautorem gier planszowych "Kupiec szczeciński" (2016) oraz "Szczeciński Spekulant" (2017)
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)[25]
- Złoty Krzyż Zasługi (2005)[26]
- Srebrny Krzyż Zasługi (2000)[27]
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2012)[28]
- Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2005)[29]
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1992)[30]
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1997)[31]
- Złota odznaka honorowa „Za zasługi dla statystyki RP” (1993)[32]
Nagrody
Liczne nagrody za reportaże radiowe, np.:
- 1986 "Kup Pan czaszkę" – reportaż roku.
- 1988 "Kości zostały rzucone" – reportaż roku.
- 1989 "Układanka" – nagroda specjalna Prezesa Radiokomitetu.
Autor słuchowisk radiowych (m.in. nagroda za najlepsze słuchowisko s-f w 1985).
Nagrody za najlepsze akcje plenerowe i medialne, m.in. MediaTrend w 2002 (akcja "Wielkie gotowanie")[33], Srebrny medal Akademii Polskiego Sukcesu w 2003[34], "Biały Kruk" w 2004.
Główna nagroda w kategorii fotografia na VI Festiwalu Twórczości Audiowizualnej Mediatravel w 2009[35].
Honorowy „Złoty Inżynier” 2009 wybrany w plebiscycie Przeglądu Technicznego[36].
W 2010 wyróżniony honorowym tytułem Ambasador Szczecina przez Radę Miasta Szczecina oraz Prezydenta Szczecina Piotra Krzystka[20][21].
W 2019 otrzymał tytuł Turystycznego Dziennikarza Roku 2018 w kategorii audycja radiowa przyznany po raz pierwszy w historii przez Polską Organizację Turystyczną[37].
Przypisy
- ↑ Akademickie Radio "Pomorze", www.arp.org.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ a b c Edyta Banaszkiewicz-Zygmunt (red.), PWN Leksykon Media, wyd. wydanie pierwsze, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13069-5 .
- ↑ a b c Wiesław Szczepanek (red.), Słownik biograficzny Kto jest kim w Polsce, wyd. IV, Warszawa: PAI Polska Agencja Informacyjna S.A., 2001, ISBN 83-223-2691-2 .
- ↑ Rozmowa dnia – 22 sierpnia 2012, Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich [dostęp 2016-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-07] .
- ↑ Twórcy teleturnieju „Gilotyna”, TVP [dostęp 2016-02-07] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-11] .
- ↑ ARS Polona – Dla mediów, arspolona.com.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ Press, Konrad Piasecki Dziennikarzem Roku, www.grandpress.press.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ Grand Press 1999, www.old.grandpress.press.pl [dostęp 2020-12-21] .
- ↑ Jury Grand Press 2019, Grand Press [dostęp 2020-12-21] (pol.).
- ↑ Radio ZET po krytyce wywiadu Lubeckiej z Margot zapowiada szkolenia dot. LGBTQ+, „żeby uniknąć podobnych sytuacji”, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-12-21] (pol.).
- ↑ 20. OFPA 2016, ofpa.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ Ślimakowe Rytmy – festiwal muzyczny | Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Dzieci, Młodzieży i Dorosłych z Zaburzeniami Słuchu, festiwal.ifps.org.pl [dostęp 2016-07-15] .
- ↑ Rada programowa. kongres-zdrowiepolakow.pl. [dostęp 2021-05-30].
- ↑ Oskar Masternak , Głos Szczeciński, gs24.pl [dostęp 2016-06-28] .
- ↑ 25 BKPow , PKW Afganistan News, 25bkpow.wp.mil.pl [dostęp 2016-02-07] .
- ↑ Mediatravel 2010, Czejarek o Syrii, www.mediatravel.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ NewConnect – Informacje, www.newconnect.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ Wyprawa Colca Condor 2009 w obiektywie Romana Czejarka, www.wiadomosci24.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ Roman Czejarek , Gruss aus Stettin – stare pocztówki ze Szczecina 1880-1945, www.stettin.czejarek.pl [dostęp 2016-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-07] .
- ↑ a b Wydział Promocji i Informacji UM Szczecin , Sylwetki Ambasadorów :: Urząd Miasta Szczecin, www.szczecin.pl [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ a b Roman Czejarek, Szczecin.EU – Szczecin Floating Garden [dostęp 2016-02-06] .
- ↑ Gazeta Chojeńska, www.gazetachojenska.pl [dostęp 2016-02-07] .
- ↑ Polskie Radio uruchamia nowy kanał muzyczny ABBA Non-Stop, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-11-08] (pol.).
- ↑ Roman Czejarek pomysłodawcą muzycznego kanału o zespole ABBA, Press.pl [dostęp 2021-11-08] (pol.).
- ↑ Prezydent odznaczył pracowników Polskiego Radia. 2011-11-04. [dostęp 2011-11-04].
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 83, poz. 1174
- ↑ M.P. z 2001 r. nr 4, poz. 78
- ↑ Departament Kadr MON , decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr 2247-2012-1, 22 października 2012 .
- ↑ Departament Kadr MON , decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr 139-2005-10, 7 września 2005 .
- ↑ Departament Kadr MON , decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr B-4801, 11 listopada 1992 .
- ↑ Prezydium Zarządu Głównego ZOSP , decyzja Z/872/97, 20 marca 1997 .
- ↑ GUS, decyzja Prezesa GUS Nr 60/93, 7 lipca 1993 .
- ↑ Media Trend 2002, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2016-02-07] .
- ↑ Medal Akademii Polskiego Sukcesu dla Romana Czejarka z Polskiego Radia, Mediarun [dostęp 2016-02-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-07] (pol.).
- ↑ Miesięcznik "Ziemia Łódzka" nr 5(95) 2009, Nagrody Mediatravel 2009 przyznane, maj 2009 .
- ↑ Złoty Inżynier 2009, FSNT-NOT [dostęp 2016-02-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-07] .
- ↑ „Turystyczny Dziennikarz Roku” – POT przyznał nagrody. pot.gov.pl [dostęp 2019-03-02]
Bibliografia
Część informacji pochodzi bezpośrednio ze strony domowej Romana Czejarka (za zgodą autora).
Linki zewnętrzne
- Strona domowa Romana Czejarka. czejarek.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-08-05)].
- Strona internetowa Lata z Radiem
Media użyte na tej stronie
Baretka: Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju.
Baretka: Srebrny Medal "za Zasługi dla Obronności Kraju".
Baretka: Brązowy Medal "za Zasługi dla Obronności Kraju".
Baretka Złotego Medalu Za Zasługi dla Pożarnictwa