Roman Kuntze

Roman Kuntze
Ilustracja
Roman Kuntze
Data i miejsce urodzenia

26 stycznia 1902
Trembowla

Data i miejsce śmierci

21 lub 22 sierpnia 1944
Warszawa

Zawód, zajęcie

zoolog

Narodowość

polska

Uczelnia

SGGW w Warszawie

Faksymile

Roman Marian Kuntze (ur. 26 stycznia 1902 w Trembowli, zm. 21 lub 22 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski docent zoologii, zoogeograf, wykładowca akademicki.

Życiorys

Urodził się w rodzinie naczelnika sądu Józefa Franciszka Kuntzego i jego żony Heleny Rozyny z domu Strzyżowskiej. Ukończył II Gimnazjum w Tarnopolu, egzamin dojrzałości złożył w 1920 w III Państwowym Gimnazjum im. Króla Stefana Batorego we Lwowie, a następnie studiował przez cztery lata nauki przyrodnicze na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza. Jego wykładowcą w dziedzinie zoologii był prof. Jan Hirschler, zaś entomologii prof. Jan Kinel i prof. Jarosław Łomnicki. Pod ich kierunkiem pracował od 1921 do 1925 w Muzeum Dzieduszyckich, w 1925 obronił pracę doktorską. Od drugiego roku studiów do 1927 był asystentem na Politechnice Lwowskiej w kierowanym przez prof. Aleksandra Kozikowskiego Zakładzie Ochrony Lasu i Entomologii na Wydziale Rolniczo-Lasowym. W 1931 uzyskał tytuł doktora habilitowanego i został wykładowcą systematyki i biologii owadów, fauny kręgowców Polski i zoogeografii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od 1937 był profesorem nadzwyczajnym zoologii na Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, gdzie wykładał m.in. zoologię, zoologię leśną oraz nauki o występowaniu i życiu szkodników lasu. Kierował Katedrą Zoologii na Wydziale Rolnym.

Tablica upamiętniająca Romana Kuntzego przy ul. Kazimierzowskiej 51 w Warszawie

Po wybuchu powstania warszawskiego wraz z żoną i setkami mieszkańców Mokotowa został uwięziony przez Niemców na terenie koszar Stauferkaserne przy ul. Rakowieckiej. Dzięki łapówce wręczonej podoficerowi SS zdołał się wydostać z koszar, lecz około 22 sierpnia 1944 został wraz z kilkunastoma innymi Polakami zamordowany przez żołnierzy niemieckich na terenie domu przy ul. Kazimierzowskiej 51[1][2]. Został pochowany na nowym cmentarzu na Służewie przy ul. Wałbrzyskiej. W czasie powstania zginęła również jego żona Zofia Kuntze, zastrzelona przez Niemców, gdy z białą chorągiewką zmierzała do koszar Stauferkaserne chcąc dostarczyć paczkę żywnościową jednemu z uwięzionych[1].

W marcu 1974 tablica upamiętniająca prof. Romana Kuntzego zawisła na ścianie budynku przy ul. Kazimierzowskiej 51 (od strony ul. Madalińskiego), gdzie podczas okupacji niemieckiej prowadził tajne komplety oraz gdzie został zamordowany[3].

Praca naukowa

Jego prace badawcze dotyczyły morfologii, systematyki i zoogeo­grafii owadów, genetyki, faunistyki. Badał pasożytnicze błonkówki i muchówki oraz przyczyny masowego występowania gryzoni. Współpracował z Komisją Fizjograficzną i Komisją Geograficzną PAU, Państwowym Muzeum Zoologicznym oraz Pracownią Techniki Ochrony Roślin.

Członkostwo

Publikacje

Zobacz też

Przypisy

  1. a b Szymon Datner, Kazimierz Leszczyński (red.): Zbrodnie okupanta w czasie powstania warszawskiego w 1944 roku (w dokumentach). Warszawa: wydawnictwo MON, 1962, s. 119.
  2. Maja Motyl, Stanisław Rutkowski: Powstanie Warszawskie – rejestr miejsc i faktów zbrodni. Warszawa: GKBZpNP-IPN, 1994, s. 68.
  3. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVIII–XX w. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 91. ISBN 83-01-06109-X.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Roman Kuntze.jpg
Roman Kuntze (1902–1944)
Roman Kuntze commemorative plaque at Madalińskiego Street in Warsaw - 03.jpg
Autor: Jolanta Dyr, Licencja: CC BY-SA 3.0
Tablica poświęcona pamieci profesora dr hab Romana Kuntzego prowadzącego w latach 1939 - 1944 tajne nauczanie SGGW - na budynku w którym prowadził tajne komplety i w którym został zamordowany. U zbiegu ulic Kazimierzowskiej i Madalińskiego w Warszawie.
Roman Kuntze signature.jpg
Roman Kuntze signature