Rozalia Lubomirska

Rozalia Chodkiewicz
Ilustracja
Portret pędzla Wincentego de Lesseura
Herb
Gryf z Mieczem
Rodzina

Chodkiewiczowie herbu własnego

Data i miejsce urodzenia

16 września 1768
Czarnobyl

Data i miejsce śmierci

30 czerwca 1794
Paryż

Ojciec

Jan Mikołaj Chodkiewicz

Matka

Maria Ludwika Rzewuska

Mąż

Aleksander Lubomirski

Dzieci

Aleksandra Franciszka Lubomirska

Rozalia z Chodkiewiczów Lubomirska (ur. 16 września 1768 w Czarnobylu, zm. 30 czerwca 1794 w Paryżu) – polska księżna. Była córką hrabiego Jana Mikołaja Chodkiewicza, marszałka i starosty żmudzkiego, oraz Marii Ludwiki Rzewuskiej, córki Wacława, hetmana.

1 listopada 1785 roku poślubiła księcia Aleksandra Lubomirskiego[1], kasztelana kijowskiego. Rok później powiła córkę Aleksandrę. Wyjechała z dzieckiem do Francji, gdzie wkrótce została oskarżona o spisek kontrrewolucyjny – utrzymywanie kontaktów z dworem Marii Antoniny. Ze względu na treść zarzutów, urodę oskarżonej oraz jej młody wiek, zapadły wtedy wyrok śmierci przez zgilotynowanie został powszechnie odebrany jako wymowny dowód na zezwierzęcenie rewolucji.

Jej córka, która przybrała później imię matki, wyszła za Wacława Rzewuskiego, podróżnika i powstańca.

Według znanej na Lubelszczyźnie legendy, duch zgilotynowanej Lubomirskiej pojawia się w pałacu Lubomirskich w Opolu Lubelskim. W parku znajdującym się za tym pałacem, jak donosi Zbigniew Fronczek w Sensacjach i legendach Lubelszczyzny, miał się go przestraszyć Adolf Dygasiński.

Przypisy

  1. Stefan Łuskina, Joachim Chreptowicz, Franciszek Ksawery Mauraner (red.), Z Łucka, „Gazeta Warszawska”, 92, [Stefan Łuskina], 16 listopada 1785, s. 1 [dostęp 2016-04-09].

Bibliografia

  • M. Jastrzębska, Rokoko, dama i gilotyna. Historia księżnej Rozalii z Chodkiewiczów Lubomirskiej, Wyd. Arkana, Warszawa 2005, ISBN 83-89243-22-9.

Media użyte na tej stronie

POL COA Chodkiewicz.svg
Autor: Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape przez Avalokitesvara ., Licencja: CC BY-SA 3.0
Herb szlachecki Chodkiewicz