Rudolf Gundlach (inżynier)

Rudolf Gundlach (ur. 28 marca 1892 w Wiskitkach k. Żyrardowa, zm. 4 lipca 1957 w Colombes k. Paryża[1]) – major broni pancernych Wojska Polskiego, inżynier, konstruktor broni pancernej, wynalazca.
Życiorys
Urodził się w rodzinie pastora Rudolfa Gundlacha i Wandy Pauliny z Manitiusów[2]. Absolwent Politechniki Ryskiej, gdzie należał do polskiej korporacji akademickiej Welecja. W styczniu 1925 roku, po „ukończeniu odkomenderowania na studia powrócił do oddziału macierzystego” – 4 Dywizjonu Samochodowego w Łodzi, z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wydziału Samochodowego Departamentu VI Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych[3][4].
18 lutego 1930 awansował na kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 1. lokatą w korpusie oficerów samochodowych. W 1932 pełnił służbę w Wojskowym Instytucie Badań Inżynieryjnych w Warszawie.
Przed II wojną światową był szefem Wydziału Projektów i Konstrukcji Biura Badań Technicznych Broni Pancernych, uzyskując stopień majora. W 1929 był głównym projektantem samochodu pancernego wz.29, następnie nadzorował także prace nad innymi pojazdami, w tym czołgiem 7TP i prototypem czołgu 10TP. W latach 1938–1939 był też członkiem Komitetu Redakcyjnego „Przeglądu Wojsk Pancernych”.
Jego najbardziej znanym wynalazkiem był czołgowy peryskop odwracalny z 1934, znany także jako peryskop odwracalny Gundlacha.
Gundlach po kampanii wrześniowej w roku 1939, przedostał się przez Rumunię do Francji – tam pozostał przez cały czas wojny. Po wojnie i długim procesie sądowym, w roku 1947 uzyskał z tytułu sprzedaży patentu wysokie wynagrodzenie, co pozwoliło na kupno fermy we Francji pod Paryżem, gdzie pozostał do końca życia.
Ordery i odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (30 listopada 1929)[5]
- Odznaka „Znak Pancerny” (honorowo)
Przypisy
- ↑ Gundlach Rudolf, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-09-19] .
- ↑ Rudolf Gundlach, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2021-09-19] .
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 stycznia 1925 roku, s. 20.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 920, 930.
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 290, poz. 680 „za zasługi na polu rozwoju przemysłu wojennego”.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Grzegorz Łukomski and Rafał E. Stolarski, Nie tylko Enigma... Mjr Rudolf Gundlach (1892–1957) i jego wynalazek (Not Only Enigma... Major Rudolf Gundlach (1892–1957) and His Invention), Warsaw-London, 1999.
Media użyte na tej stronie
Gundlach periscope 360°