Ryszard Witke
Data i miejsce urodzenia | 9 listopada 1939 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 27 października 2020 |
Klub | Sport Budowlani Karpacz |
Wzrost | 179 cm |
Ryszard Witke (ur. 9 listopada 1939 w Sanoku, zm. 27 października 2020 w Karpaczu) – polski skoczek narciarski, dwukrotny olimpijczyk igrzysk w Innsbrucku 1964 i Grenoble 1968, czwarty zawodnik Zimowej Uniwersjady 1960, mistrz Polski z 1972, trener skoków i kombinacji norweskiej, Zasłużony Mistrz Sportu.
Życiorys
Przebieg kariery
Od dzieciństwa trenował razem z braćmi narciarstwo. Pierwsze skoki oddawał na budowanych ze śniegu niewielkich obiektach. Wkrótce zwyciężył w igrzyskach województwa wrocławskiego w narciarstwie alpejskim. Wstąpił wówczas do klubu Sport Budowlani Karpacz, a jego trenerem został Włodzimierz Daszkiewicz. Po uzyskaniu od niego profesjonalnych nart rozpoczął starty na Orlinku w coniedzielnych konkursach. W 1953, w wieku 14 lat, zwyciężył po raz pierwszy[1]. Od 1958 reprezentował Śnieżkę Karpacz. Wystartował wówczas na mistrzostwach Polski w Szczyrku – w konkursie juniorów doznał upadku i zajął szóste miejsce, zaś w zawodach seniorów był czwarty[1]. Został powołany do kadry młodzieżowej, a rok później do reprezentacji Polski[1]. Wystartował na Zimowej Uniwersjadzie 1960 w Chamonix, gdzie zajął 4. miejsce[2].
W 1960 wstąpił do klubu AZS Wrocław, a jego szkoleniowcem został Bronisław Haczkiewicz[2]. Wówczas po raz pierwszy wystartował w Turnieju Czterech Skoczni. W debiutanckim konkursie w Oberstdorfie był 28. Najwyżej sklasyfikowany został w Bischofshofen, gdzie był 14[3]. Na mistrzostwach Polski w 1961 zdobył brązowy medal.
W 1962 został wicemistrzem Polski na średniej skoczni[2]. Przed mistrzostwami świata w Zakopanem wskutek upadku na Wielkiej Krokwi złamał nadgarstek i miał wstrząs mózgu. W 1963 zdobył złoty medal mistrzostw Polski. Podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen na 12. Turnieju Czterech Skoczni doznał groźnego upadku, który skutkował trzytygodniowym usztywnieniem gipsowym gorsetem[1]. Wcześniej w Oberstdorfie zajął 16. miejsce[3].
Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1964 startował osłabiony ze względu na niedawną kontuzję. W konkursie na normalnej skoczni oddał skoki na odległość 67 m, 73,5 m i 72 m i zajął 45. miejsce. Jego próby zostały słabo ocenione przez sędziów – pomiędzy 13 a 15 punktami[4]. Na dużej natomiast był 35., po skokach na 86 m, 78 m i 74 m[4]. Wystąpił w dwóch konkursach 13. Turniej Czterech Skoczni – w Oberstdorfie uplasował się na 18. pozycji, zaś w Innsbrucku na 9[3].
W 1964 i 1965 zdobył brązowe medale mistrzostw Polski na dużej skoczni[2]. W 1965 i 1966 wygrał Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny[2].
W 1966 roku przed narciarskimi mistrzostwami świata w Oslo złamał rękę, ale wystartował z ręką w gipsie. Na normalnej skoczni Holmenkollen zajął 7. miejsce, po skokach na 75,5 m i 72 m[1]. Po mistrzostwach wygrał Turniej Norweski[5]. Wkrótce odbył się wygrany przez Witkego konkurs w Japonii, gdzie nagrodę wręczył mu cesarz Hirohito. Sezon ten skoczek uznał za najlepszy w karierze, dostał wówczas mieszkanie w Warszawie w nagrodę za dobre wyniki od ówczesnego Ministra Budownictwa[1].
W 15. Turnieju Czterech Skoczni zajął 24. miejsce w klasyfikacji generalnej[6].
W sezonie 1967/1968 wygrał konkurs w Szczyrku i zajął trzecie miejsce w Szczyrbskim Jeziorze. Zachorował na zapalenie rogówki, co zaskutkowało słabym występem na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1968 w Grenoble[1]. Sklasyfikowano go na 32. miejscu na średniej skoczni, po skokach na 73,5 m i 68,5 m, a na dużej uplasował się pozycję wyżej, skacząc 88,5 m i 88 m[4].
W 17. Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na 22. miejscu[7]. Rok później był 37.[8]
W 1971 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski na średniej skoczni[2]. Jego ostatni start na arenie międzynarodowej nastąpił 6 stycznia 1972 w Bischofshofen, zajął wówczas 65. miejsce[3]. Naderwanie mięśnia dwugłowego uda wymusiło na nim zakończenie kariery[1].
Po zakończeniu kariery
Witke przyczynił się do przebudowy skoczni w Karpaczu i Lubawce. Rozpoczął prowadzenie zajęć na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Zdobył też uprawnienia trenera skoków narciarskich i kombinacji norweskiej[1]. Pracował jako trener w Śnieżce Karpacz, prowadził m.in. Mirosława Grafa[9]. Był też rehabilitantem w Dziecięcym Sanatorium Przeciwgruźliczym. Pracował jako sędzia FIS[2].
Sprzęt narciarski
Jako dziecko używał ponaddwumetrowych niemieckich nart. Swoje pierwsze dwie pary profesjonalnych nart dostał z klubu Budowlani – zjazdowe marki Romminger i skokowe[1].
Następnie skakał na nartach Splitkain, w latach sześćdziesiątych startował na sprzęcie marki Krokiew i Popp, korzystał ze stroju z elastiku. Używał wiązań linkowych Kandahar. Obuwie narciarskie pochodziło z Polski[1].
Osiągnięcia
Igrzyska olimpijskie
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
45. | 31 stycznia | 1964 | ![]() | Toni-Seelos-Olympiaschanze | K-70 | indywid. | 67,0 m | 73,5 m | 72,0 m | 186,1 pkt | 43,8 pkt | Veikko Kankkonen |
35. | 9 lutego | 1964 | ![]() | Bergisel | K-90 | indywid. | 86,0 m | 78,0 m | 74,0 m | 187,3 pkt | 43,4 pkt | Toralf Engan |
32. | 11 lutego | 1968 | ![]() | Le Claret | K-90 | indywid. | 73,5 m | 68,5 m | – | 190,3 pkt | 26,2 pkt | Jiří Raška |
31. | 18 lutego | 1968 | ![]() | Dauphine | K-112 | indywid. | 88,5 m | 88,0 m | – | 179,4 pkt | 51,9 pkt | Władimir Biełousow |
Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
7. | 19 lutego | 1966 | ![]() | Holmenkollen | K-85 | indywid. | 75,5 m | 72 m | 210,1 pkt | 24,5 pkt | Bjørn Wirkola |
25. | 27 lutego | 1966 | ![]() | Holmenkollen | K-75 | indywid. | 73,5 m | 77 m | 178,3 pkt | 37,0 pkt | Bjørn Wirkola |
Uniwersjada
- Zimowa Uniwersjada 1964: 4. miejsce w skokach narciarskich
Turniej Czterech Skoczni
10. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
---|---|---|---|---|
28 | 25 | 36 | 14 | 19 |
12. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
16 | 74 | – | – | ? |
13. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
18 | 14 | 9 | 27 | 12 |
15. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
62 | 11 | 23 | 11 | 24 |
16. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
18 | 39 | 9 | 11 | 10 |
17. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
23 | 26 | 46 | 11 | 22 |
18. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
41 | 54 | 53 | 19 | 37 |
19. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
36 | 12 | 29 | 18 | 18 |
20. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | klas. |
75 | 74 | 74 | 65 | 61 |
Mistrzostwa Polski
- mistrzostwo: 1963
- wicemistrzostwo: 1962
- brązowy medal: 1961, 1964, 1965, 1971.
Życie prywatne
Był synem Franciszka i Ireny Witke. Jego młodsi bracia, Jerzy i Andrzej uprawiali narciarstwo alpejskie[1].
W dzieciństwie był harcerzem[1]. W 1957 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Karpaczu, a pięć lat później Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego we Wrocławiu uzyskując tytuł magistra wychowania fizycznego[2].
Mieszkał w Karpaczu. Żonaty dwukrotnie, od 1966 z Bożeną Cedro – wielokrotną mistrzynią Polski w pływaniu. Po ślubie zamieszkali w Warszawie, gdzie Ryszard Witke mieszkał do 1972 roku. Z pierwszego małżeństwa miał syna Roberta, który podobnie jak ojciec uprawiał skoki narciarskie (wystartował w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem w sezonie 1989/1990 i zajął 59. pozycję[10]; skakał też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 1986). Z drugiego małżeństwa miał córkę Martę.
Zmarł 27 października 2020 w Karpaczu[11].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Wojciech Szatkowski: WITKE Ryszard (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ a b c d e f g h Biografie: Witke Ryszard (pol.). Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 2016-09-25].
- ↑ a b c d WITKY Ryszard (ang.). Międzynarodowa Federacja Narciarska. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ a b c Ryszard Witke Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-16)].
- ↑ Wyniki konkursów skoków (ang.). Skisprungenschanzen. [dostęp 2011-12-19].
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1966/1967 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1968/1969 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1969/1970 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ Wojciech Szatkowski: Przyczynek do historii ewolucji stylu skoków narciarskich – cz.3 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ WITKE Robert (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-01-23].
- ↑ Zmarł dwukrotny olimpijczyk w skokach narciarskich Ryszard Witke. sport.onet.pl, 2020-10-27. [dostęp 2020-10-27].
Bibliografia
- Polski Komitet Olimpijski: Ryszard Witke – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21].
- Legendy polskiego sportu, cz. 1 Białe szaleństwo, Aniela Tajner, fundacja „Gloria Victoribus”, 1991, str. 76-78
- Bogdan Tuszyński, Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2006, Henryk Kurzyński, Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, [2007?], s. 632-633, ISBN 978-83-86320-10-3, OCLC 749704893 .
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Ski jumping