SM UC-95
| ||
![]() UC-95 w morzu | ||
Klasa | okręt podwodny | |
Typ | UC III | |
Projekt | 41a | |
Historia | ||
Stocznia | Blohm & Voss, Hamburg | |
Położenie stępki | 1917 | |
Wodowanie | 19 lutego 1918 | |
![]() | ||
Wejście do służby | 16 września 1918 | |
Wycofanie ze służby | listopad 1918 | |
Los okrętu | złomowany w 1922 | |
Dane taktyczno-techniczne | ||
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu | 491 ton 571 ton | |
Długość | 56,51 m | |
Szerokość | 5,54 m | |
Zanurzenie | 3,77 m | |
Zanurzenie testowe | 75 m | |
Rodzaj kadłuba | dwukadłubowy | |
Materiał kadłuba | stal | |
Napęd | ||
2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 600 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 770 KM 2 śruby | ||
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu | 11,5 węzła 6,6 w. | |
Zasięg | powierzchnia: 9 850 Mm przy 7 w. zanurzenie: 40 Mm przy 4,5 w. | |
Uzbrojenie | ||
14 min UC/200, 1 działo kal. 105 mm L/45 (lub kal. 88 mm L/30), 7 torped | ||
Wyrzutnie torpedowe | 3 × 500 mm | |
Załoga | 32 |
SM UC-95 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 25 ukończonych jednostek typu UC III. Zwodowany 19 lutego 1918 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 16 września 1918 roku. Po podpisaniu rozejmu w Compiègne UC-95 został 22 listopada 1918 roku poddany Brytyjczykom i zezłomowany w 1922 roku.
Projekt i budowa
Podwodne stawiacze min typu UC III były lekko ulepszoną wersją swoich poprzedników (typu UC II), zaprojektowaną w celu uzupełnienia wojennych strat tych ostatnich i likwidacji wad zauważonych podczas eksploatacji[1][2]. Powiększono minimalnie wymiary, wyporność i moc układu napędowego, zwiększono liczbę członków załogi, zainstalowano działo pokładowe o większym kalibrze (105 mm), zwiększono maksymalną głębokość zanurzenia do 75 metrów, skrócono czas alarmowego zanurzenia do 15 sekund, zmniejszono natomiast ilość przewożonych min do 14 sztuk[2][3]. Łącznie zamówiono 88 jednostek tego typu, jednak do zakończenia działań wojennych do służby przyjęto jedynie 16 okrętów[4][5].
SM[a] UC-95 zamówiony został w czerwcu 1917 roku jako jedna z 39 jednostek z I serii okrętów typu UC III (numer projektu 41a, nadany przez Inspektorat Okrętów Podwodnych), w ramach wojennego programu rozbudowy floty[1][6][b]. Został zbudowany w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu jako jeden z 50 okrętów typu UC III zamówionych w tej wytwórni[3][8]. UC-95 otrzymał numer stoczniowy 329 (Werk 329)[7][8]. Stępkę okrętu położono w 1917 roku[8], został zwodowany 19 lutego 1918 roku[7][9], a ukończono go we wrześniu 1918 roku[10].
Dane taktyczno-techniczne
SM UC-95 był średniej wielkości dwukadłubowym przybrzeżnym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 56,51 metra, szerokość 5,54 metra i zanurzenie 3,77 metra[3][11]. Wykonany ze stali kadłub sztywny miał 42,2 metra długości i 3,65 metra szerokości[5]. Wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 7,98 metra[5]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 491 ton, a w zanurzeniu 571 ton[3][12]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN S6V26/36 o łącznej mocy 600 KM, zaś pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym SSW o łącznej mocy 770 KM[6][11]. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 11,5 węzła na powierzchni i 6,6 węzła w zanurzeniu[11][13]. Zasięg wynosił 9 850 Mm przy prędkości 7 węzłów w położeniu nawodnym oraz 40 Mm przy prędkości 4,5 węzła pod wodą[3][11][c]. Zbiorniki mieściły 77 ton paliwa[3]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 75 metrów[3][11], zaś czas zanurzenia 15 sekund[2][14].
Głównym uzbrojeniem okrętu było 14 min kotwicznych typu UC/200 w sześciu skośnych szybach minowych o średnicy 100 cm, usytuowanych w podwyższonej części dziobowej[3][11]. Uzbrojenie uzupełniały dwie zewnętrzne wyrzutnie torped kalibru 500 mm (strzelające w kierunku dziobu, umiejscowione na pokładzie na śródokręciu po obu stronach kiosku), jedna wewnętrzna wyrzutnia torped kal. 500 mm na rufie (z łącznym zapasem 7 torped) oraz umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kal. 105 mm Utof L/45 C16, z zapasem amunicji wynoszącym 150 naboi[2][8][d].
Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 29 podoficerów i marynarzy[2][15].
Służba
16 września 1918 roku SM UC-95 został przyjęty do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej, a jego dowództwo objął por. mar. (niem. Oberleutnant zur See) Curt von Reiche[7][16]. Do momentu zakończenia działań wojennych okręt nie uczestniczył w żadnej misji bojowej i nie odniósł sukcesów[7]. Po podpisaniu rozejmu w Compiègne UC-95 został poddany Brytyjczykom 22 listopada 1918 roku[7][11]. W 1922 roku okręt złomowano w Fareham[7][11].
Uwagi
- ↑ SM – Seiner Majestät – [okręt] Jego Mości.
- ↑ Według G. Helgasona okręt zamówiono 12 stycznia 1916 roku[7].
- ↑ Gibson i Prendergast 2014 ↓, s. 313 podają, że zasięg na powierzchni wynosił 8200 mil morskich przy prędkości 7 węzłów.
- ↑ Część okrętów typu UC III wyposażono w starsze działo pokładowe kal. 88 mm TK L/30 C08, z zapasem 230 naboi[2][8].
Przypisy
- ↑ a b Rössler 1989 ↓, s. 76.
- ↑ a b c d e f Perepeczko 2000 ↓, s. 400.
- ↑ a b c d e f g h Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 182.
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 117.
- ↑ a b c UC III ↓.
- ↑ a b Perepeczko 2000 ↓, s. 398.
- ↑ a b c d e f g UC 95 ↓.
- ↑ a b c d e Gogin ↓.
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 116.
- ↑ Perepeczko 2000 ↓, s. 435.
- ↑ a b c d e f g h Möller i Brack 2004 ↓, s. 63.
- ↑ Moore 1990 ↓, s. 127.
- ↑ Gozdawa-Gołębiowski 1994 ↓, s. 565.
- ↑ Gibson i Prendergast 2014 ↓, s. 313.
- ↑ Witkowski 2009 ↓, s. 16.
- ↑ Curt von Reiche ↓.
Bibliografia
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
- R.H. Gibson, Maurice Prendergast: Niemiecka wojna podwodna 1914-1918. Oświęcim: Napoleon V, 2014. ISBN 978-83-7889-074-4.
- Ivan Gogin: UC III type coastal submarine minelayers (1916-1917) (ang.). Navypedia. [dostęp 2018-11-19].
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- Guðmundur Helgason: Oberleutnant zur See Curt von Reiche (ang.). uboat.net. [dostęp 2018-11-19].
- Guðmundur Helgason: UC 95 (ang.). uboat.net. [dostęp 2018-11-19].
- Guðmundur Helgason: UC III (ang.). uboat.net. [dostęp 2018-11-19].
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.)
- Eberhard Möller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats: From 1904 to the Present. London: Greenhill Books, 2004. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
- Andrzej Perepeczko: U-booty I wojny światowej. Warszawa: Lampart, 2000. ISBN 83-86776-51-X.
- Eberhard Rössler: The U-Boat: The Evolution And Technical History Of German Submarines. Annapolis: Naval Institute Press, 1989. ISBN 0-87021-966-9. (ang.)
- Igor Witkowski: U-booty. Historia niemieckich okrętów podwodnych. Warszawa: WIS-2, 2009. ISBN 978-83-88259-45-6.
Media użyte na tej stronie
War Ensign of the en:German Empire from 1903-1919 (correction of date shown on image which shows 1918). Based on image of coat of arms at [1]. Currently unable to add further details for crown or further details to sceptor due to lack of high-quality images of the coat of arms.
Title: [Recovering U.S. Soldiers taken to see sights around London. Captured German sub UC-95 on display]
UC-95 type UCIII U-boat for mining ops, post war given to Great Britain after WWI ended