SS Jagiełło

SS Jagiełło
Ilustracja
Poprzednie nazwy

Doğu (1939)
Luderitzbucht (1940)
Duala (1941)
Empire Oak (1945)
Piotr Wielikij (1947)

Następne nazwy

Piotr Wielikij (1949)

Bandera

 Polska

Armator

GAL

Dane podstawowe
Typ

statek pasażerski

Historia
Stocznia

Blohm und Voss

Data wodowania

1939

Data oddania do eksploatacji

1948

Data wycofania ze służby

1949

Dane techniczne
Nośność (DWT)

3000

Liczebność załogi

240

Liczba pasażerów

610

Długość całkowita (L)

125,0 m

Szerokość (B)

16,0 m

Zanurzenie (D)

6,5 m

Pojemność

bruto: 6133 RT
netto: 3380 RT

Napęd mechaniczny
Silnik

maszyna parowa

Moc silnika

2 × 4600 KM

Liczba śrub napędowych

2

Prędkość maks.

15 w.

SS Jagiełło – średniej wielkości statek pasażerski, pływający pod polską banderą w latach 1948–1949, a następnie wycofany z eksploatacji z powodu nieopłacalności oraz powojennych uwarunkowań politycznych, które nie sprzyjały rozwojowi polskiej floty pasażerskiej, i ostatecznie przekazany ZSRR.

Historia

Statek został zbudowany dla armatora tureckiego w stoczni Blohm und Voss w Hamburgu, ale do wybuchu wojny nie został przekazany do eksploatacji. Miał otrzymać turecką nazwę "Dogu"; był jedną z planowanej serii trzech jednostek (nazwy dwóch pozostałych – to "Egemen" i "Savas"). Po 1 września 1939 roku został przejęty − jako SS „Luderitzbucht” − przez niemieckiego armatora Süd Afrika Linien, a w roku 1940 przez Kriegsmarine, która wykorzystywała go jako hulk mieszkalny we Flensburgu[1].

W roku 1941, w bliżej nieznanych okolicznościach, zmieniono nazwę statku na SS „Duala” i jako taki zajęty został po zakończeniu II wojny światowej w roku 1945 przez Royal Navy, która początkowo wcieliła go do swej flotylli transportowców pod nazwą „Empire Oak”, lecz w roku następnym przekazała − w ramach niemieckich reparacji wojennych − Związkowi Radzieckiemu, gdzie otrzymał nazwę SS „Piotr Wielikij” (ros. „Пётр Великий”). Przebudowa ponownie na statek pasażerski okazała się zbyt kosztowna, więc w 1947 roku odsprzedano go Polsce[2].

Po rocznym remoncie w stoczni w Genui statek otrzymał imię SS „Jagiełło” i barwy GAL-u, ale nigdy nie zawitał do Gdyni. Był jedynym dużym statkiem pasażerskim ze stoczni Blohm & Voss, eksploatowanym pod polską banderą. Przez rok pływał − w kooperacji z włoską firmą armatorską Cosulich i z włoską w większości załogą (tylko kilku oficerów i specjalistów było Polakami) − na linii Morze Śródziemne-Ameryka Środkowa, po czym, wobec nieopłacalności przedsięwzięcia, statek wrócił ostatecznie (prawdopodobnie już nieodpłatnie) pod banderę ZSRR i do nazwy „Piotr Wielikij”[2].

Był eksploatowany (podobnie jak MS „Sobieski” przechrzczony na MS „Gruzija”) jako wycieczkowiec na Morzu Czarnym (pływał przeważnie na trasie Odessa-Soczi-Batumi). W roku 1974 został oddany na złom[2].

Przypisy

  1. J. Piwowoński, s. 203.
  2. a b c J. Piwowoński, s. 204.

Bibliografia

  • Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989. ISBN 978-83-100-8902-1.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (with coat of arms).svg
Flaga Polski z godłem, wersja symboliczna. Oparta na Image:Flag of Poland.svg i Image:Herb Polski.svg. Uwaga: godło użyte w tej grafice nie jest oficjalne. Oficjalna wersja godła nie jest jeszcze dostępna w formacie wektorowym, stąd zamieszczono poniżej dodatkową wersję tej grafiki w formacie PNG, w której użyto poprawnego wizerunku godła.
SS Jagiello.jpg
Polish passenger liner Jagiello (1947–49) arriving in Havana