Samuel Lewicki

Samuel Wojciech Lewicki[1] herbu Rogala – właściciel ziemski, urzędnik w XVIII wieku okresu I Rzeczypospolitej, hrabia.

Życiorys

Był synem Ignacego Adama Lewickiego (zm. 1788, urzędnik ziemski) i Marcjanny z domu Tarnawieckiej (zm. 1754, córka stolnika winnickiego)[2][3]. Miał siostrę Annę wzgl. Joannę Magdalenę (ur. w Sanoku, od 1759 zamężna z podstolicym Michał Błońskim[4], później zamężna z chorążym sanockim Żurowskim)[2]. Swoim rodzicom ufundował epitafium w kościele Franciszkanów w Sanoku, wykonane z czarnego marmuru i inskrypcją w języku łacińskim[5].

Był kasztelanem inflanckim, starostą krzeczkowskim (1760–1764). Poseł na sejm 1762 roku z ziemi sanockiej[6]. Elektor króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764)[1]. Podsędek przemyski w latach 1767–1772, łowczy podlaski w 1765, podwojewodzi przemyski w latach 1759–1767.

W 1776 zakupił od rządu na własność starostwo krzeczkowskie[1]. Był członkiem Stanów Galicyjskich[1]. W 1783 cesarz Józef II Habsburg nadał mu dziedziczny tytuł hrabiowski[1][7]. W 1790 został odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Świętego Stanisława[1]. Był członkiem komisji pełnomocnej lwowskiej, powołanej w 1790 roku dla układów z Leopoldem II Habsburgiem[8].

Jego żoną została Katarzyna Humnicka, która była córką jego macochy Salomei Morskiej (wdowa po Józefie Humnickim, łowczym przemyskim)[9]. Ich dziećmi byli: Antonina (zamężna z Janem Lewickim, zm. 1798 w Tyczynie), Zofia (zamężna z Józefem Borowskim, od 1805 właścicielka Kochanówki i Wilczogóry, zm. 1840), Adama (bezżenny, zm. w 1843 w Barszczowicach), Józefa Kalasantego (1767–1845)[1][10].

Przypisy

Bibliografia