Sanovia Lesko
![]() Brama wejściowa na stadion Sanovii | |
Pełna nazwa | Ludowy Klub Sportowy Sanovia Lesko |
---|---|
Barwy | biało-czerwone |
Data założenia | |
Liga | Klasa A (grupa krośnieńska) |
Państwo | |
Adres | Aleje Jana Pawła II 1a, |
Stadion | Stadion Miejski w Lesku i Euro Boisko w Lesku |
Prezes | Zbigniew Paszkowski[1] |
Trener | Roman Lechoszest[2] |
Strona internetowa |
Sanovia Lesko – polski klub piłkarski z siedzibą w Lesku.
Historia
Sanovia Lesko jest jednym z najstarszych klubów piłkarskich w Polsce. Inicjatorem założenia Klubu Sportowego "Sanovia" był w 1923 miejscowy animator życia sportowego, dr nauk medycznych ppłk Zygmunt Gilewicz, który pełnił stanowisko prezesa do 1925[3][4]. Jego ideę wsparli członkowie działającego w Lesku Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Boisko Sanovii zostało utworzone na terenie przekazanym przez Augusta hr. Krasickiego nad rzeką San, zaś w treningach zawodnicy korzystali z wskazówek zamieszczonych w węgierskim czasopiśmie „Magyarfutball”, tłumaczonym przez jednego z nich, Józefa Zwonarza[5]. W latach 30. XX wieku wybudowano obiekt służący potrzebom klubu. W początkowym okresie swojej działalności rozgrywano wyłącznie mecze towarzyskie. Pierwszy oficjalny mecz piłkarski rozegrany został w Lesku z HKS "Czuwaj" Przemyśl. W okresie międzywojennym drużyna leska występowała w lwowskiej "klasie okręgowej" rywalizując m.in. z rezerwami Pogoni Lwów oraz Lechią Lwów. Działalność sportową Sanovii wznowiono po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku.
Sanovia podjęła współpracę ze słowackim klubem FC Borov (z dzielnicy przygranicznego miasta Medzilaborce)[6].
Wychowankami klubu byli chodziarz Władysław Bossak, sztangista Leon Terefeńko (ustanowił rekord Europy w podnoszeniu ciężarów), szachistka Magdalena Gużkowska[7][8]. Ponadto barwy klubu reprezentowali piłkarz Eugeniusz Raś[9], biegacz Edmund Kramarz.
Na początku XXI wieku drużyna piłkarska Sanovii występowała przez kilka sezonów w IV lidze grupie podkarpackiej. Ponadto w Pucharze Polski edycji 1998/1999 Sanovia w roku 75-lecia istnienia klubu zwyciężyła w okręgu Krosno w czerwcu 1998[10] dotarła do I rundy na szczeblu centralnym, gdy w lipcu 1998 uległa Kamaxowi Kańczuga 2:3 (2:1)[11].
W klubie działała także sekcja podnoszenia ciężarów, w sezonie 1987 startująca w III lidze[12].
W sezonie 2018/2019 drużyna piłkarska Sanovii ma 5 drużyn: seniorów (A klasa), juniorów (A1), trampkarzy (C1), młodzików (D2) oraz jedną żeńską drużynę (3 Liga Kobiet)[13].
Przypisy
- ↑ LKS Sanovia Lesko, sanovia.pl [dostęp 2017-11-26] .
- ↑ LKS Sanovia Lesko, sanovia.lesko.info.pl [dostęp 2017-11-26] .
- ↑ Budziak. Dzieje Leska 1918–1939 ↓, s. 155-156.
- ↑ Ryszard Grzyb: Sanovia Lesko wczoraj i dziś. Lesko: 2010. ISBN 978-83-932349-0-5.
- ↑ Budziak. Dzieje Leska 1918–1939 ↓, s. 156.
- ↑ LKS Sanovia Lesko, sanovia.lesko.info.pl [dostęp 2017-11-26] .
- ↑ Andrzej Potocki: Wstęp. Lesko. W: Ryszard Nater, Zygmunt Nater: Lesko. Nasze miasto. Lesko: 2001, s. 15. ISBN 83-910156-3-7.
- ↑ Księga pamiątkowa Liceum Ogólnokształcącego w Lesku 1946–1996. 1996: Komitet Organizacyjny Obchodów 50-lecia Liceum Ogólnokształcącego w Lesku, Lesko, s. 52. ISBN 83-906353-0-5.
- ↑ Marian Struś. Życiorysy pracą pisane. Eugeniusz Raś. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 4 (133) z 1-10 lutego 1979. [dostęp 2015-09-13].
- ↑ Piłka nożna. Puchar Polski. „Nowiny”. Nr 121, s. 15, 24 czerwca 1998.
- ↑ Marian Struś. Puchar Polski. „Nowiny”. Nr 147, s. 11, 30 lipca 1998.
- ↑ Józef Ząbkiewicz. Sztangiści rozpoczęli ligowe starty. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 14 (413), s. 7, 10-20 maja 1987.
- ↑ Lesko Sanovia - Łączy nas piłka [dostęp 2018-09-15] .
Bibliografia
- Józef Budziak: Dzieje Leska 1918–1939. Lesko: BOSZ, 2001. ISBN 83-87730-31-9.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Football kit template socks
Autor: Lowdown, Licencja: CC BY-SA 3.0
Stadion Sanovii Lesko (2017).