Schronisko na Rzeżuchowej Polanie
| ||
Państwo | ![]() | |
Pasmo | Tatry, Karpaty | |
Wysokość | 1200 m n.p.m. | |
Data otwarcia | 1927 | |
Data zamknięcia | 1958 | |
Właściciel | Július Tardík, KSTiN, ROH | |
![]() |
Schronisko na Rzeżuchowej Polanie lub schronisko Tardika (słow. Chata pri Šalviovom prameni) – nieistniejące schronisko, stojące dawniej na Rzeżuchowej Polanie w słowackich Tatrach Bielskich.
Rzeżuchowa Polana znajduje się na wysokości 1200 m, na lewym brzegu Białej Wody Kieżmarskiej w Dolinie Kieżmarskiej. Wybija na niej źródło wody Zimna Studnia. W latach 1903-1904 Węgierskie Stowarzyszenie Karpackie wybudowało tutaj schron dla turystów[1]. Mógł z niego korzystać każdy turysta, ze schronu korzystali także myśliwi. W 1927 r. Július Tardík, który prowadził restaurację w Tatrzańskiej Szczyrbie, wybudował tutaj drewniane schronisko[1]. Miało 4 pokoje i wspólną jadalnię. Przez turystów zostało nazwane “Chatą Tardíka”. W 1945 r. schronisko zostało przejęte przez Klub Słowackich Turystów i Narciarzy (KSTiN), po 1950 zaś stało się własnością ROH (Revolučné odborové hnutie). Pod jego zarządem niszczało i w 1958 r. zostało rozebrane. Pozostały tylko fundamenty[2].
Turystyka
Obecnie na Rzeżuchowej Polanie jest skrzyżowanie szlaków turystycznych, obudowana studzienka z wodą oraz wiata i ławki[1].
– żółty szlak od przystanku i parkingu Biała Woda przy Drodze Wolności pomiędzy Matlarami a Kieżmarskimi Żłobami i prowadzący przez Zbójnicką Polanę i Rzeżuchową Polanę wzdłuż Białej Wody Kieżmarskiej aż nad Zielony Staw Kieżmarski, a stamtąd Doliną Jagnięcą na Jagnięcy Szczyt.
- Czas przejścia od Drogi Wolności do schroniska nad Zielonym Stawem: 2:55 h, ↓ 2:30 h
- Czas przejścia ze schroniska na Jagnięcy Szczyt: 2:30 h, ↓ 2 h
– niebieski szlak z Matlar przez Rzeżuchową Polanę do Doliny Białych Stawów nad Wielki Biały Staw i stamtąd przez Wyżnią Przełęcz pod Kopą na Przełęcz pod Kopą.
- Czas przejścia z Matlar nad Wielki Biały Staw: 3:30 h, ↓ 2:45 h
- Czas przejścia znad stawu na Przełęcz pod Kopą: 45 min, ↓ 35 min[3]
Przypisy
- ↑ a b c Józef Nyka, Tatry Słowackie. Przewodnik, wyd. 2, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 1998, ISBN 83-901580-8-6
- ↑ Ivan Bohuš, Od A po Z o názvoch Vysokých Tatier, Tatranská Lomnica: wyd. ŠL TANAP,1996, ISBN 80-967522-7-8, s.457
- ↑ Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000,Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2009/10, ISBN 83-87873-36-5
Media użyte na tej stronie
Autor:
- Tatry mapa 2.png: ToSter 2 września 2008
- Poland location map white.svg:
- Poland location map.svg: NordNordWest
- derivative work: Mareklug
Mapa Tatr
Autor:
- Gfi-set01-hostel.png: gfi
- derivative work: Frédéric (talk)
icone de maison ou d'hotel
Stripe-marked trail on the trail in the Czech Republic - yellow.
Stripe-marked trail on the trail in the Czech Republic - blue.
V Doline Bielej vody vo Vysokých Tatrách, na Slovensku na Žeruchovej poľane postavil v roku 1903 Uhorský karpatský spolok útulňu. v roku 1923 už neslúžila turistom. Po nej na tom istom mieste v roku 1933 postavil novú chatu Július Tardík. V roku 1958 bola asanovaná.
V Doline Bielej vody vo Vysokých Tatrách, na Slovensku na Žeruchovej poľane postavil v roku 1903 Uhorský karpatský spolok útulňu. v roku 1923 už neslúžila turistom.
V roku 1933 stála pri Šalviovom prameni vo Vysokých Tatrách chata.