Siedem życzeń
Gatunek | |
---|---|
Kraj produkcji | |
Oryginalny język | |
Główne role | |
Muzyka tytułowa | Banda i Wanda „Siedem życzeń” |
Liczba odcinków | 7 |
Liczba serii | 1 |
Produkcja | |
Produkcja | Centralna Wytwórnia Programów i Filmów Telewizyjnych „Poltel” |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Czas trwania odcinka | 46–64 min |
Pierwsza emisja | |
Kraj oryginalnej emisji | |
Stacja telewizyjna | |
Pierwsza emisja | |
Lata emisji | 1986 |
Status | zakończony |
Format obrazu | 4:3 |
Siedem życzeń – polski serial telewizyjny dla młodzieży nakręcony w 1984 roku, w reżyserii Janusza Dymka według scenariusza Macieja Zembatego i Andrzeja Kotkowskiego[1]. Role główne zagrali m.in. Daniel Kozakiewicz, Izabella Olejnik i Witold Dębicki, a Maciej Zembaty udzielił głosu postaci kota. W dwóch odcinkach pojawił się też rockowy zespół Wanda i Banda[2], który specjalnie na potrzeby serialu nagrał 9 piosenek[3], w tym tytułową, która stała się jednym z największych hitów grupy. Epizodyczną rolę zagrał również John Porter, twórca muzyki serialu.
Premiera serialu została opóźniona o dwa lata[4] i regularna emisja rozpoczęła się 18 maja w kinie Teleranka, a zakończyła 29 czerwca 1986. Produkcja zdobyła ogromną popularność i uznanie, stając się jednym z najsłynniejszych seriali młodzieżowych lat 80. w Polsce. W późniejszych latach serial emitowany był m.in. na kanałach MiniMax[5], TVP Polonia i TVP Kultura. W listopadzie 2008 roku wydano Siedem życzeń na płytach DVD[6], a w listopadzie 2009 ukazała się płyta z piosenkami z serialu, zatytułowana Piosenki z serialu Siedem życzeń[7]. Serial oficjalnie opublikowano również na platformie TVP VOD.
Tło powstania
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Goc%C5%82aw_-_zesp%C3%B3%C5%82_osiedli_Pragi_Po%C5%82udnie.jpg/250px-Goc%C5%82aw_-_zesp%C3%B3%C5%82_osiedli_Pragi_Po%C5%82udnie.jpg)
Choć serial nakręcono w 1984 roku, to napisy końcowe błędnie podają jako rok produkcji 1983. Zdjęcia do serialu powstały w większości w Warszawie, m.in. na nowym wówczas osiedlu Gocław-Orlik. Na potrzeby filmu zbudowano tam plac zabaw, z którego potem przez kilka lat korzystały dzieci z osiedla. Zdjęcia wewnątrz mieszkania głównych bohaterów były jednak kręcone na osiedlu Jelonki przy ul. Lazurowej 6 w czwartej klatce na ostatnim, 10. piętrze.[8] Do zdjęć szkoły podstawowej Darka wykorzystano budynek VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana. Natomiast część zdjęć do szóstego odcinka powstała w Warnie w Bułgarii, gdzie tamtejsza pustynia miała posłużyć jako sceneria starożytnego Egiptu, a także w Kazimierzu Dolnym.[9]
Pomysłodawcą postaci mówiącego kota był Maciej Zembaty, zainspirowany występem tresowanego kota, który obejrzał w kabarecie w Szwajcarii[10]. W archiwum TVP zachował się dokument wskazujący na trudności w nakręceniu scen dialogów Darka z Rademenesem[11]. Spowodowały one przedłużenie montażu i udźwiękowienia serialu do 525 dni, czyli pięć razy więcej niż planowano[12]. Początkowo krążyła pogłoska, jakoby kota uśpiono i dyskretnie spoza kadru ruszano martwym pyszczkiem, a jego właścicielce wypłacono obiecaną sumę ubezpieczenia za stratę zwierzęcia[1][13]. Jednak ruchy głowy i pyszczka kota wskazują na zapętlone odtwarzanie jednego ujęcia; ponadto martwy kot powinien mieć rozszerzone źrenice. Teorii uśpienia kota zaprzeczył sam Kozakiewicz, tłumacząc, że w scenach mówionych użyto pacynki, a samego Rademenesa „zagrały” aż trzy różne koty[14].
W pierwszym odcinku dozorca bloku Alfred Rosolak występuje w bluzie klubu sportowego Polonia Warszawa. W czwartym i piątym odcinku na szafce w pokoju Darka widać zdjęcie Izabeli Trojanowskiej, choć jej utwory były zakazane przez ówczesną cenzurę po tym, jak piosenkarka zdecydowała się na emigrację z Polski[15].
Opis fabuły
Serial opowiada o trzynastoletnim chłopcu o imieniu Darek, który pewnego dnia ratuje czarnego kota przed podwórkowymi chuliganami na swoim osiedlu. W domu okazuje się, że nie jest to zwyczajne zwierzę, a mówiący kot o imieniu Rademenes. Wdzięczny za uratowanie życia, Rademenes obiecuje Darkowi spełnić jego tytułowe siedem życzeń – jedno życzenie w każdą kolejną środę, czyli dzień tygodnia, w którym Darek ocalił kota. Początkowo chłopiec nie potrafi docenić daru Rademenesa i wypowiadane przez niego życzenia są dość powierzchowne. W pierwszym odcinku pochopnie żąda instrumentów muzycznych, które widzi w telewizji[16], a w trzecim przybiera ciało własnego ojca i pod taką postacią wybiera się do kina na film Seksmisja, który wyświetlany był w czasie produkcji serialu. Kot jednak szybko zaprzyjaźnia się z chłopcem i z wielką chęcią spełnia jego zachcianki, a w trudnych chwilach podtrzymuje go na duchu. Darek dba o kota i w tajemnicy przed rodzicami utrzymuje fakt, że zwierzę mówi.
W kolejnych tygodniach życzenia chłopca stają się bardziej przemyślane, m.in. dobre samopoczucie dla matki w jej urodziny. W szóstym odcinku okazuje się, że Rademenes był tak naprawdę człowiekiem urodzonym w starożytnym Egipcie, który za wyjawienie Egipcjanom teorii ruchu Ziemi wokół Słońca oraz efektu zaćmienia Słońca i Księżyca został skazany na karę odradzania się w postaci kota przez tysiąclecia. W siódmym odcinku Darek decyduje się poświęcić swoje ostatnie życzenie kotu, tak by ten przemienił się z powrotem w człowieka. Zwierzę niespodziewanie znika, jednak później pojawia się pod postacią człowieka o imieniu Senemedar (Rademenes pisane od końca), który okazuje się być marokańskim współpracownikiem ojca[15].
Obsada
|
|
Lista odcinków
Serial ma siedem odcinków (dokładnie tyle, ile życzeń może wykorzystać Darek).[17]
- „Rademenes”
- „Spojrzenie Faraona”
- „Być dorosłym”
- „Dużo szczęścia i słodyczy”
- „Magiczny pierścień”
- „Klątwa bogini Bast”
- „Senemedar”
Przypisy
- ↑ a b Siedem Życzeń. nostalgia.pl. [dostęp 2009-09-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-23)]. (pol.).
- ↑ Sebastian Płatek: Nie wszyscy muszą być na okładkach kolorówek - to miejsce zajęte przez gwiazdy seriali.... netfan.pl, 2010-01-13. [dostęp 2021-10-21]. (pol.).
- ↑ Wanda i Banda jubileuszowo na żywo. Onet.pl, 2008-11-07. [dostęp 2009-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-28)]. (pol.).
- ↑ Wanda Kwietniewska: uwielbiam barwę głosu Sheryl Crow. polskieradio.pl, 2017-02-05. [dostęp 2021-10-24]. (pol.).
- ↑ Minimax - Dzieci - Nasi ulubieńcy. minimax.com.pl. [dostęp 2021-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-02-06)]. (pol.).
- ↑ „Siedem życzeń” już na płytach DVD. Filmweb, 2008-11-24. [dostęp 2009-06-22]. (pol.).
- ↑ Wanda i Banda z piosenkami z serialu "Siedem życzeń". Onet.pl, 2009-11-08. [dostęp 2021-10-21]. (pol.).
- ↑ 7 życzeń 1983/84 Jelonki. gazeta.pl, 2007. [dostęp 2021-10-23]. (pol.).
- ↑ PnŚ Extra - szlakiem polskich seriali - Siedem życzeń. tvp.pl, 2018-11-10. [dostęp 2021-10-24]. (pol.).
- ↑ "Siedem życzeń": Sekret Rademenesa. Interia.pl, 2015-10-23. [dostęp 2021-10-23]. (pol.).
- ↑ Odpis wysłany do wiadomości Działu Prod. Filmu. tvp.pl, 1984. [dostęp 2010-09-29]. (pol.).
- ↑ Siedem życzeń. nostalgia.pl. [dostęp 2021-10-24]. (pol.).
- ↑ Kamil M. Śmiałkowski: Miaucząc z ekranu. Onet.pl, 2009-09-10. [dostęp 2015-10-27]. (pol.).
- ↑ Paweł Piotrowicz: Kultowość na życzenie. Onet.pl, 2012-11-29. [dostęp 2021-10-24]. (pol.).
- ↑ a b Siedem życzeń – serial telewizyjny. izabelatrojanowska.republika.pl. [dostęp 2010-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-05)]. (pol.).
- ↑ Wanda i Banda wspomina serial "Siedem życzeń". Interia.pl, 2018-09-07. [dostęp 2021-10-23]. (pol.).
- ↑ 7 x Siedem życzeń na DVD. empik.com, 2008-11-24. [dostęp 2021-10-21]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Siedem życzeń w serwisie TVP VOD
- Siedem życzeń w bazie filmpolski.pl
- Siedem życzeń w bazie Filmweb
- Siedem życzeń w bazie IMDb (ang.)
Media użyte na tej stronie
Autor: Aisog, Licencja: CC BY 2.5 pl
Gocław - Orlik - osiedle Pragi Południe