Sobór laterański V
Sobór laterański V | |
![]() | |
Miejsce | Bazylika św. Jana na Lateranie ![]() |
Data rozpoczęcia | 1512 |
Data zakończenia | 1517 |
Poprzedni Sobór florencki (1431 – 1445) | Następny Sobór trydencki (1545 – 1563) |
Sobór laterański V – sobór powszechny Kościoła katolickiego, który obradował w latach 1512-1517.
Zwołany został przez papieża Juliusza II w 1512 r., w odpowiedzi na zwołany samowolnie przez część niezadowolonych kardynałów sobór w Pizie w 1511 r. Sobór w Pizie popierał król Francji Ludwik XII i cesarz Maksymilian I Habsburg. Papież szybko zawiesił jego obrady i wezwał kardynałów do stawienia się na Lateranie. Uroczyste otwarcie jego obrad nastąpiło 3 maja 1512. W soborze udział wzięło 15 kardynałów, 10 arcybiskupów, 56 biskupów, wielu opatów i generałów zakonów. Sobór zbierał się na 12 sesjach - od 1513 r. już pod przewodnictwem nowego papieża Leona X. Na 9. sesji papież wydał 4 dekrety:
- poddano stosowanie zastawów lombardowych ścisłej kontroli kościelnej,
- potępiono nadużycia dyscypliny kościelnej przez duchownych,
- zakazano druku książek bez zezwolenia władzy duchownej swojej diecezji pod karą ekskomuniki,
- potwierdzono konkordat z Francją.
Sobór zezwolił na wybieranie dziesięciny przez 3 lata przez każde państwo na cel wojny z Turcją.
Krytyka soboru
Treść tej sekcji może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji. |
Sobór ten uważany jest za typowe dla papiestwa tamtego okresu działanie pozorne, mające na celu uspokojenie nastrojów koncyliarystów[1]. Najsurowiej oceniane jest ponowienie przez Leona X bulli Unam Sanctam oraz fałszowanie przez papieża zarówno wersetów Pisma Świętego, jak i historii. Leon X zawarł w konstytucji Pastor aeternus stwierdzenie, że wcześniejsze sobory pokornie błagały papieża o zatwierdzenie uchwalonych dekretów, odnosząc je do soborów powszechnych w Nicei (325 r.), Efezie (430 r.), Chalcedonie (451 r.), Konstantynopolu (680 r.), oraz do soboru nicejskiego II (787 r.)[2].
Z kolei historyk von Dollinger nazywa konstytucję Pastor aeternus dokumentem, który w całej historii Kościoła nie ma sobie równych pod względem dalekosiężnych skutków[3]. Już w 7 miesięcy po zamknięciu soboru miało miejsce wystąpienie Marcina Lutra.
Bibliografia
- Paweł Janowski, Stanisław Wilk, Laterański Sobór V, 18 sobór powszechny zwołany przez papieża Juliusza II, 1512-1517, [w:] Encyklopedia Katolicka, Lublin 2004, t. X, kol. 532-535 (pierwsze w języku polskim tak szerokie opracowanie tego Soboru).
Przypisy
- ↑ Schatz Klaus, Sobory powszechne - punkty zwrotne w historii Kościoła, WAM Kraków 2001, s. 158-159.
- ↑ Schaff Philip, History of the Christian Church, vol. 6, s. 487-88 http://www.ccel.org/ccel/schaff/hcc6.iii.vii.ix.html
- ↑ Schaff Philip, History of the Christian Church, vol. 6, s. 487 http://www.ccel.org/ccel/schaff/hcc6.iii.vii.ix.html
|
Media użyte na tej stronie
The Fifth Lateran council (A.D. 1512-1517) from:
Do You Know Your Church Councils?
by Matt Vander Vennet on August 21, 2015Flag of the Papal States before 1808.
Christophori Marcelli ... In quarta Lateranensis Concilii sessione habita oratio. 4. Idus Decembris. 1512. - [S.l.] : [s.n.], [s.d.] (Impressum Rome : per Iacobum Mazochium, xiii. Ianuarii 1513). - [10] c. ; 4°. - Segn.: A4 B6 .
Autor:
- Unbalanced scales.svg: Booyabazooka
- derivative work: Mareklug talk
Ikonka wagi o nie zrównoważonych szalach, gdzie lżejsza szala została nieco podkoloryzowana gwoli dalszego podkreślenia zaistnienia braku równowagi