Stanisław Gadomski (inżynier)
Data i miejsce urodzenia | 17 kwietnia 1867 |
---|---|
Data śmierci | 1 grudnia 1946 |
Narodowość | polska |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Stanisław Gadomski[a] (ur. 17 kwietnia 1867 w Borszmajówce, zm. 1 grudnia 1946[1]) – polski inżynier, urzędnik ministerialny II RP, członek Rady Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów w 1920 roku[2].
Życiorys
Urodził się 17 kwietnia 1867 w Borszmajówce, w pow. berdyczowskim, w rodzinie Ambrożego Józefa Gadomskiego h. Rola i Tekli z Cybulskich[3]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został urzędnikiem w służbie państwowej. Pełnił stanowisko dyrektora departamentu w Ministerstwie Poczt i Telegrafów. Był prezesem Izby Handlowo-Przemysłowej w Sosnowcu[4][5]. Dyrektor Sosnowieckiego Towarzystwa Kopalń i Zakładów Hutniczych[6]. W 1926 został prezesem zarządu Towarzystwa Żegluga Wisła-Bałtyk[7].
Po 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[8]. W 1924 w tym stopniu był zweryfikowany na liście oficerów pospolitego ruszenia[9]. W 1923, 1924 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 73 Pułku Piechoty w Katowicach[10][11].
Od 7 sierpnia 1897 był mężem Wandy Kwiecień.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[12]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)[13]
Uwagi
- ↑ W ewidencji wojskowej jego tożsamość była podawana jako Stanisław Gadomski I: Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 1636., Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 1468.
Przypisy
- ↑ sejm-wielki.pl
- ↑ Przegląd Gospodarczy : organ Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. 1920, z. 1, s. 20.
- ↑ Wilhelm Stanisław Gadomski z Gadomca h. Rola, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2021-01-19] .
- ↑ II. Sprawozdanie Izby Handlowo-Przemysłowej w Sosnowcu za 1930 r.. Sosnowiec: 1931, s. 3, 7.
- ↑ Zjazd regionalny izb przemysłowych i handlowych ziemi Radomskiej. „Przegląd Handlowy”, s. 4, Nr 9 (210) z 1934.
- ↑ II. Zjazd Słowiańskich Geografów i Etnografów w Polsce 2-12 czerwca 1927. Kraków: 1927, s. 9.
- ↑ Jerzy Miciński: Księga statków polskich: 1918-1945. T. 1. Gdańsk: Polnord, Oskar, 1996, s. 152. ISBN 83-86181-23-0.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 563.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 535.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 336.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 296.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 17.
- ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 468 „za zasługi na polu pracy zawodowej i społecznej”.