Stanisław Sośnicki
Data i miejsce urodzenia | 12 września 1896 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 lipca 1962 |
Kierownik Konsulatu RP w Kijowie | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
Kierownik Konsulatu RP w Charkowie | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
Chargé d'affaires Ambasady PRL w Ankarze | |
Okres | |
Poprzednik | Romuald Buczyński |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Stanisław Adam Sośnicki (ur. 12 września 1896 w Warszawie, zm. 2 lipca 1962 tamże) – kapitan saperów Wojska Polskiego, urzędnik konsularny, dyplomata, w młodości lekkoatleta, olimpijczyk.
Życiorys
W 1915 roku ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie i rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Maszyn Politechniki Warszawskiej, ale ich nie ukończył.
16 lutego 1919 roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” w Krakowie[1]. Z dniem 3 kwietnia 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczeniem do I Rezerwy armii i powołaniem do czynnej służby wojskowej na czas wojny aż do demobilizacji, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[2]. W 1924 pełnił służbę na stanowisku oficera ordynansowego komendanta Kościuszkowskiego Obozu Szkolnego Saperów i pozostawał oficerem nadetatowym 8 pułku saperów. 1 grudnia 1924 mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 6 lokatą w korpusie oficerów zawodowych inżynierii i saperów. W 1928 pełnił służbę w Szefostwie Administracji Armii. W 1934 był oficerem rezerwy 1 batalionu saperów Legionów. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 229 przed-2-20)[3].
Kariera sportowa
Był jednym z czołowych polskich lekkoatletów pierwszej połowy lat 20. Należał do grupy sportowców przygotowujących się do startu w igrzyskach olimpijskich w 1920 w Antwerpii, do czego nie doszło z powodu wybuchu wojny polsko-bolszewickiej[4]. Wystąpił za to na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu w biegu na 100 metrów i skoku w dal, ale odpadł w eliminacjach.
Podczas pierwszych mistrzostw Polski w 1920 zwyciężył w sześciu konkurencjach i został uznany za najlepszego zawodnika. Ogółem zdobył trzynaście tytułów mistrza Polski:
- bieg na 100 metrów – 1920 i 1921
- bieg na 200 metrów – 1921
- sztafeta 4 × 100 metrów – 1920 i 1923
- skok wzwyż z miejsca – 1920
- skok w dal – 1920, 1921 i 1923
- skok w dal z miejsca – 1920
- trójskok – 1920, 1922 i 1923
Pięć razy był wicemistrzem Polski:
- bieg na 100 metrów – 1922 i 1923
- skok wzwyż – 1920
- skok w dal – 1922
- skok w dal z miejsca – 1921
Trzynaście razy bił rekordy Polski w skoku w dal, trójskoku, sztafecie 4 × 100 m, sztafecie 10 × 100 m, sztafecie szwedzkiej i sztafecie olimpijskiej.
Startował w barwach Czarnych Lwów, Korony Warszawa, KS Polonia Warszawa i AZS Warszawa. Zakończył aktywne uprawianie lekkiej atletyki w 1925.
Kariera zawodowa
Ukończył studia na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie w 1926 oraz w Studium Anglii Współczesnej na Uniwersytecie Cambridge w 1931. Od tego roku pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Był konsulem w Kijowie (1933–1934)[5] i w Charkowie (1934–1936). W latach 1937–1939 był naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Opieki Społecznej.
W kampanii wrześniowej walczył w stopniu kapitana, m.in. w obronie Warszawy. Otrzymał za to order Virtuti Militari. Następnie przebywał w niewoli niemieckiej w obozach w Lubece i Woldenbergu. Po wojnie w ludowym Wojsku Polskim (w stopniu podpułkownika; do 1946), a następnie był chargé d’affaires polskiej ambasady w Ankarze (1946–1948). Od 1948 pracował w Centrali Handlowej Przemysłu Drzewnego jako dyrektor administracyjny. Był także działaczem i sędzią lekkoatletycznym.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (9 stycznia 1947)[6]
- Krzyż Niepodległości (4 listopda 1933)[7]
- Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 10 listopada 1928[8], 19 marca 1931[9])
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[10]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[10]
- Order Gwiazdy I klasy (Afganistan)[10]
- Komandor z Gwiazdą Orderu Zasługi (Węgry, 1934)[11]
- Komandor Orderu Świętego Sawy (Jugosławia)[10]
- Komandor Orderu Chrystusa (Portugalia, 1932)[12]
- Komandor Orderu Korony (Belgia, 1933)[13]
- Komandor Orderu Korony Rumunii (Rumunia, 1933)[14]
- Komandor Orderu Świętego Skarbu (Japonia, 1934)[15]
- Oficer Orderu Korony Rumunii (Rumunia)[10]
- Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja, 1933)[13]
- Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)[10]
- Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)[10]
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 45 z 26 kwietnia 1919 roku, poz. 1482.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 41 z 12 kwietnia 1919 roku, poz. 1306.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: KRYSTYNA SOŚNICKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-04-07] .
- ↑ Stanisław Zaborniak: Z tradycji lekkoatletyki w Polsce w latach 1919–1939: Tom VI Udział lekkoatletów i lekkoatletek w międzynarodowej rywalizacji sportowej. Rzeszów: 2011, s. 252–253. ISBN 978-83-7338-663-1.
- ↑ Jednocześnie kierował placówką wywiadowczą „Kh” Oddziału II Sztabu Głównego w Kijowie (1933–1934); według Wojciech Skóra: Porwanie kierownika polskiej placówki konsularnej w Kijowie Jerzego Matusińskiego przez władze radzieckie w 1939 r., [w:] Polska dyplomacja na Wschodzie w XX– początkach XXI wieku, Olsztyn-Charków 2010, s. 414–437.
- ↑ M.P. z 1947 r. nr 51, poz. 354 „za czyny odwagi i męstwa wykazane w walce z niemieckim najeźdźcą podczas kampanii wrześniowej 1939 roku”.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 255, poz. 273 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 74, poz. 120 „za zasługi na polu wychowania fizycznego i rozwoju sportu”.
- ↑ a b c d e f g Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1937. Warszawa: Koło Rodziny Urzędniczej przy Min. Spraw Zagr., 1937, s. 212. [dostęp 2022-12-03].
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 5, s. 67, 1934.
- ↑ Estrangeiros com Ordens Portuguesas. presidencia.pt. [dostęp 2015-09-27]. (port.).
- ↑ a b Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 7, s. 57, 1933.
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 19, s. 189, 1933.
- ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 6, s. 79, 1934.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego Warszawa 1924, s. 812, 832, 1387.
- Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 585, 597.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 164, 674.
- Bogdan Tuszyński: Polscy olimpijczycy XX wieku t. 2., Wrocław 2004, ISBN 83-7407-050-1.
- Ryszard Wryk , Sport olimpijski w Polsce 1919–1939, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2006, ISBN 83-7177-278-5, ISBN 83-921889-4-2, OCLC 69274661 .
Linki zewnętrzne
- Stanisław Sośnicki, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-04-16].
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports – . This is an unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: Lukasz2, Licencja: CC0
Grób olimpijczyka Stanisława Sośnickego na Cmentarzu Powązkowskim
Baretka: Order Korony – Komandor (Belgia).
(Ordre de la Couronne – Commandeur).
(De Kroonorde – Commandeur).
Autor: KarlHeintz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Baretka Komandora Orderu Chrystusa (Portugalia)
Baretka: Order Zasługi Węgier (przed 1945) – odmiana wojskowa – Krzyż Komandorski z Gwiazdą (z wieńcem).
Ribbon for the World War I Victory Medal awarded by the Allies:
- w:World War I Victory Medal (United States) awarded by the w:United States Department of Defense
- w:Victory Medal (United Kingdom) also called the Inter-Allied Victory Medal
- w:Médaille Interalliée 1914–1918 (France)
- w:Inter-Allied Victory Medal (Greece)
- w:Allied Victory Medal (Italy)
- etc.
por. Stanisław Sośnicki (1923)
Baretka "ogólna": Order Świętego Skarbu – typ I, używany m. in. podczas II wojny światowej (Japonia).
Baretka: Order Korony Rumunii (model 1881) – Oficer – Królestwo Rumunii.
Baretka: Order Świętego Sawy – Komandor – Królestwo Serbii / Królestwo SHS / Królestwo Jugosławii.