Stefania Dzwonkowska

Stefania Dzwonkowska (ur. 1820, zm. 1867) – działaczka patriotyczna i kobieca.

Córka ziemianina, właściciela majątku Nowy Dwór Stanisława (1779-1860) i Ludwiki z Czarnków (1881-1952). Miała dwie siostry: Annę (1813-1865) i Józefę Aleksandrę (1811-1853), żonę Erazma Dłużewskiego (1814-1856) oraz dwóch braci: Adama (1815-1885) i Władysława (1818-1880)[1]. Przyjaciółka Narcyzy Żmichowskiej, i członkini grupy Entuzjastek[2] oraz konspiracyjnej Organizacji kierowanej przez Edwarda Domaszewskiego a następnie Henryka Krajewskiego[3]. Była narzeczoną zesłanego na katorgę syberyjską i rozstrzelanego za udział w powstaniu zabajkalskim Narcyza Celińskiego (1817-1866)[1]. Po jego śmierci wstąpiła do zakonu szarytek i niebawem zmarła[1].

Przypisy

  1. a b c Informacje przy biogramie ojca - Red. Dzwonkowski Stanisław (1779--1860), Polski Słownik Biograficzny, t. 6, s. 189
  2. Mieczysława Romankówna: Sprawa Entuzjastek. T. nr 48, z. 2. Pamiętnik Literacki, 1957, s. 516-537. wersja elektroniczna
  3. Anna Minkowska, Organizacja spiskowa 1848 roku w Królestwie Polskim, Warszawa 1923