Synagoga Jakuba Icchoka Horowitza w Lublinie

Synagoga Jakuba Icchoka Horowitza w Lublinie
Państwo Polska
Budulecdrewniana
Data budowy1794
Data zburzeniaII wojna światowa
Tradycjaortodoksyjna
brak współrzędnych

Synagoga Jakuba Icchoka Horowitza w Lublinie – nieistniejąca, drewniana synagoga znajdująca się w Lublinie, w podwórzu kamienicy przy nieistniejącej obecnie ulicy Szerokiej 28. Była pierwszą legalnie działającą bożnicą chasydzką w środkowej Polsce.

Synagoga została zbudowana w 1794 roku z inicjatywy i funduszy Jakuba Icchoka Horowitza-Szternfelda, zwanego Widzącym z Lublina. W jej wnętrzu znajdowała się obszerna biblioteka zawierająca wiele cennych ksiąg religijnych. Zimą znajdowali w niej schronienie starzy i bezdomni Żydzi, traktujący główną salę modlitewną jako przytułek. Całość mogła pomieścić kilkaset modlących się osób.

W okresie międzywojennym bożnica straciła na znaczeniu; uczęszczali do niej najbiedniejsi chasydzi. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali wnętrze synagogi. Podczas likwidacji getta lubelskiego w 1942 roku budynek synagogi został wyburzony. Po zakończeniu wojny nie został odbudowany. Na jej miejscu w latach 50. wzniesiono nową kamienicę.

Obecnie synagogę oraz Widzącego z Lublina upamiętnia tablica pamiątkowa umieszczona na kamienicy znajdującej się przy placu Zamkowym 10.

Bibliografia

  • Karolina i Symcha Wajs, Fakty i wydarzenia z życia lubelskich Żydów, Lublin 1997, ​ISBN 83-227-1015-1

Media użyte na tej stronie