Szlak czarny
Ten artykuł należy dopracować |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c8/Szlaki_drogowe_sujkowski.png/245px-Szlaki_drogowe_sujkowski.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Beauplan_Poland_XVII_map.jpg/245px-Beauplan_Poland_XVII_map.jpg)
Czarny szlak (tat.: Dżorna islach) – jeden z trzech głównych szlaków, którymi Tatarzy najeżdżali ziemie Rzeczypospolitej. Nazwa szlaku wzięła się od czarnych śladów jakie Tatarzy zostawiali na ukraińskich czarnoziemach lub od Czarnego Lasu, skąd Tatarzy wyruszali.
Swój początek szlak brał na uroczyskach rzeki Inguł, w tzw. Czarnym Lesie, gdzie Tatarzy gromadzili się przed wyruszeniem na wyprawę łupieżczą lub u ujścia rzeki Siniucha. Dalej szedł przez wyspę Tawań na Dnieprze koło twierdzy Kyzykermen, kierował się na północ przez Wyżynę Naddnieprzańską, a na wysokości Korsunia rozgałęział się na Kijów (północny zachód) i Zbaraż (południowy zachód).
Linki zewnętrzne
- Czarny szlak, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 770 .
Media użyte na tej stronie
Mapa Dzikich Pól inaczej Ukrainy, z przyległymi prowincjami. Sporządzona dla dobra publicznego przez Wilhelma de Beauplana w 1648 w Gdańsku na polecenie Władysława IV, Króla Polski
Autor: Popik, Licencja: CC BY-SA 4.0
"Szlaki drogowe", mapa z "Geografii ziem dawnej Polski" Antoniego Sujkowskiego