Tęczówka
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Human_Iris_JD052007.jpg/220px-Human_Iris_JD052007.jpg)
Tęczówka (łac. iris) – element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniowej. W centrum zawiera otwór zwany źrenicą[1][2] (łac. pupilla). Na przedniej powierzchni widać regularnie ułożone wyniosłości (beleczki, trabeculae) oraz wgłębienia (zatoki, cryptae). Na jej tylnej powierzchni obecne są fałdy tęczówki (nieregularne zagłębienia i uwypuklenia)[3].
Warstwy tęczówki
Wyróżnia się cztery warstwy tęczówki[3]:
- warstwa graniczna przednia tęczówki – nabłonek jednowarstwowy płaski
- zrąb tęczówki, w skład którego wchodzi warstwa mięśni[4]
- warstwę barwnikową, tak zwaną część tęczówkową siatkówki[3]
- mięśnie tęczówki[4].
Analiza tęczówki oka człowieka wykorzystywana jest w irydologii[5][6].
Mięśnie tęczówki
Tęczówka zawiera dwa układy włókienek mięśniowych, które działając antagonistycznie sprawiają, że działa ona jak przysłona fotograficzna i reguluje dopływ światła do soczewki[1][2].
- Mięsień zwieracz źrenicy (łac. musculus sphincter pupillae), unerwiony przez włókna przywspółczulne[1][2] pozazwojowe pochodzące ze zwoju rzęskowego – nerwy rzęskowe krótkie[4] (włókna przedzwojowe pochodzą z jądra przywspólczulnego nerwu okoruchowego[4]), ma wiązki mięśniowe ułożone spiralnie[1] i znajduje się przy brzegu źrenicy[2].
- Mięsień rozwieracz źrenicy (łac. musculus dilatator pupillae), unerwiony przez włókna współczulne[1][2] pozazwojowe ze zwoju szyjnego górnego pnia współczulnego[4] (włókna przedzwojowe pochodzą z jądra pośrednio-bocznego odcinka C8-Th12 rdzenia kręgowego)[4], ma wiązki mięśniowe ułożone promieniście[1] między obwodem tęczówki a źrenicą[2].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f Niżankowska 2000 ↓, s. 163.
- ↑ a b c d e f James, Chew i Bron 1997 ↓, s. 23.
- ↑ a b c Walocha 2013 ↓, s. 111.
- ↑ a b c d e f Walocha 2013 ↓, s. 112.
- ↑ Jensen i V. Bodeen 2011 ↓, s. 21.
- ↑ Szmukała-Rostovceva 2014 ↓, s. 11.
Bibliografia
- Maria Hanna Niżankowska: Podstawy okulistyki. Wyd. II. Wrocław: VOLUMED, 2000. ISBN 83-87804-14-2.
- Bruce James, Chris Chew, Anthony Bron: Kompendium okulistyki. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1997. ISBN 83-200-2186-3.
- Dr Bernard Jensen, Dr Donald V. Bodeen: Co Twoje oczy mówią o zdrowiu - Irydologia w praktyce. Białystok: Studio Astropsychologii, 2011. ISBN 978-83-7377-501-5.
- Aliona Szmukała-Rostovceva: Irydologia zilustrowana. Praktyczny poradnik. Znaki irydologiczne na ponad 230 zdjęciach. Gdańsk: GWP, 2014. ISBN 978-83-60577-91-2.
- Jerzy Walocha: Anatomia prawidłowa człowieka. Wyd. I. T. Głowa i Szyja. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013, s. 111–112. ISBN 978-83-233-3581-8.