Tadeusz Joteyko
![]() Portret Tadeusza Joteyki autorstwa Józefa Grodzickiego, 1898 r. | |
Data i miejsce urodzenia | 1 kwietnia 1872 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Instrumenty | skrzypce |
Gatunki | |
Zawód | dyrygent, kompozytor, pedagog muzyczny |
Tadeusz Joteyko (ur. 1 kwietnia 1872 w Poczujkach koło Kijowa, zm. 20 sierpnia 1932 w Cieszynie) – polski kompozytor, dyrygent chórów, pedagog. Brat Józefy Joteyko.
Życiorys
Gry na skrzypcach uczył się od 12. roku życia. W latach 1889–1891 studiował w konserwatorium w Brukseli, a w 1891-1895 w Instytucie Muzycznym w Warszawie, gdzie był uczniem Zygmunta Noskowskiego (kompozycja) i Aleksandra Cinka (wiolonczela); już podczas studiów działał jako dyrygent chórów. W 1897 został dyrygentem towarzystwa śpiewaczego Lutnia w Radomiu. W latach 1900–1902 był wiolonczelistą w Teatrze Wielkim w Warszawie, od 1902 dyrygentem towarzystwa muzycznego w Łodzi, a następnie w Kaliszu. W 1914 osiadł na stałe w Warszawie, gdzie został profesorem konserwatorium. Występował w Warszawie na licznych koncertach jako dyrygent zespołów chóralnych, a podczas I wojny światowej również jako dyrygent orkiestry symfonicznej filharmonii. Popularyzował muzykę: organizował koncerty szkolne, wygłaszał prelekcje o muzyce, pisał książki i artykuły. Był współzałożycielem, a następnie prezesem Stowarzyszenia Przyjaciół Sztuki, w którym przeprowadził szereg koncertów poświęconych współczesnej muzyce polskiej. W ostatnim roku życia pełnił funkcję wiceprezesa i skarbnika Stowarzyszenia Kompozytorów Polskich.
Spoczął na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 114-1-20)[1].
Wybrane dzieła
Był encyklopedystą. Został wymieniony w gronie 180 edytorów pięciotomowej Ilustrowanej encyklopedii Trzaski, Everta i Michalskiego wydanej w latach 1926-1928 gdzie zredagował hasła związane z współczesną muzyką polską[2][3]. Napisał również:
Opery: Grajek (wykonana w Warszawie 1919)[4], Zygmunt August (1925), Królowa Jadwiga (1928), Kiliński (pozostawiona w rękopisie); muzyki orkiestrowej: Szkice morskie (1924), autor śpiewników i podręczników muzyki m.in. Zasady muzyki (1914).
Przypisy
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: TADEUSZ JOTEYKO, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-15] .
- ↑ Trzaska 1939 ↓.
- ↑ Lam 1926 ↓.
- ↑ Karol Stromenger , Przewodnik operowy, „Books Abroad”, 38 (4), 1964, s. 142, DOI: 10.2307/40119218, ISSN 0006-7431, JSTOR: 40119218 [dostęp 2022-04-13] .
Bibliografia
- Zofia Chechlińska: Joteyko Tadeusz. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. 4: hij część biograficzna. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1993, s. 511–513. ISBN 83-224-0453-0. OCLC 180641615. (pol.)
- Trzaska, Katalog wydawnictw Trzaski, Everta i Michalskiego, Warszawa: Trzaska, Evert i Michalski, 1939 .
- Stanisław Lam: Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego, t.I (A-E). Warszawa: Trzaska, Evert i Michalski, 1926.
Linki zewnętrzne
- Publikacje Tadeusza Joteyko w serwisie Polona.pl
Media użyte na tej stronie
Autor: Lukasz2, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grób Tadeusza Joteyki na Cmentarzu Powązkowskim
DI 103256; Grodzicki, Józef (1854-1939) (fotograf); Radom (woj. mazowieckie); Portret Tadeusza Joteyki (1872-1932), kompozytora i dyrygenta, dyrektora Towarzystwa Śpiewaczego "Lutnia" w Radomiu (popiersie); 1898; odbitka fotograficzna; papier fotograficzny, karton; 14,0 x 10,5 [15 x 11]