Teofilakt (Moisiejew)

Teofilakt
Феофилакт
Nikołaj Moisiejew
Николай Моисеев
Biskup mytiszcziński
Ilustracja
Kraj działania

Rosja

Data i miejsce urodzenia

30 kwietnia 1949
obwód smoleński

Biskup dmitrowski
Okres sprawowania

2011–2021

Biskup mytiszcziński
Okres sprawowania

2021

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

Eparchia moskiewska miejska

Śluby zakonne

28 kwietnia 1983

Prezbiterat

28 sierpnia 1983

Nominacja biskupia

marzec 2002

Chirotonia biskupia

20 kwietnia 2002

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

20 kwietnia 2002

Miejscowość

Moskwa

Miejsce

Sobór Chrystusa Zbawiciela

Konsekrator

Aleksy II

Współkonsekratorzy

Juwenaliusz (Pojarkow), Cyryl (Gundiajew), Sergiusz (Fomin), Pitirim (Nieczajew), Eugeniusz (Żdan), Arseniusz (Jepifanow), Eugeniusz (Rieszetnikow), Nifon (Sajkali), Aleksy (Frołow), Aleksander (Agrikow), Teognost (Guzikow), Irynarch (Griezin)

Teofilakt, imię świeckie Nikołaj Aleksiejewicz Moisiejew (ur. 30 kwietnia 1949 w obwodzie smoleńskim) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys

W 1975 ukończył w Moskwie studia historyczno-archiwistyczne i przed trzy lata pracował w Państwowym Archiwum Obwodu Moskiewskiego. Następnie do 1990 pracował w wydziale wydawniczym Patriarchatu Moskiewskiego. W tym samym czasie ukończył kolejno naukę w moskiewskim seminarium duchownym i w Moskiewskiej Akademii Duchownej (1984) oraz został w nich zatrudniony jako wykładowca historii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego oraz Pisma Świętego Nowego Testamentu. 28 kwietnia 1983 złożył wieczyste śluby zakonne w ławrze Troicko-Siergijewskiej. 28 sierpnia 1983 został hieromnichem, zaś 4 grudnia 1985 otrzymał godność ihumena. 28 kwietnia 1995 podniesiony do godności archimandryty.

W marcu 2002 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nominował go na biskupa briańskiego i siewskiego. Uroczysta chirotonia miała miejsce 20 kwietnia tego samego roku w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy II, metropolici kruticki i kołomieński Juwenaliusz, smoleński i kaliningradzki Cyryl, sołnecznogorski Sergiusz, wołokołamski i juriewski Pitirim, arcybiskup niżnonowogrodzki i arzamaski Eugeniusz, istriński Arseniusz, wieriejski Eugeniusz oraz biskupi Nifon (z Patriarchatu Antiochii), oriechowo-zujewski Aleksy, dmitrowski Aleksander, siergijew-posadski Teognost (Guzikow) i permski i solikamski Irynarch.

28 grudnia 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przeniósł go do eparchii moskiewskiej w charakterze jej biskupa pomocniczego, z tytułem biskupa dmitrowskiego[1]. W eparchii moskiewskiej biskup Teofilakt odpowiadał za wikariat południowo-zachodni, od lipca 2013 był także namiestnikiem stauropigialnego monasteru św. Andrzeja w Moskwie[2]. W 2021 r. tytuł hierarchy uległ zmianie na „biskup mytiszcziński”[3].

27 listopada 2021 r. dekretem patriarszym został odwołany z pełnionych funkcji[4] i objęty zakazem sprawowania nabożeństw. Oficjalna przyczyna tej decyzji nie została podana, jednak kilka dni przed wydaniem dekretu w internecie pojawiło się nagranie, na którym hierarcha próbuje uderzyć służącego razem z nim duchownego. Sprawa została przekazana do rozpatrzenia Świętemu Synodowi[5]. Ostatecznie na mocy jego postanowienia 29 grudnia tego samego roku biskup przeszedł w stan spoczynku; na miejsce pobytu hierarchy wyznaczono ławrę Troicko-Siergijewską[6].

Przypisy

Bibliografia

Poprzednik
Melchizedek (Lebiediew)
Biskup briański
2002 – 2011
Następca
Aleksander (Agrikow)

Media użyte na tej stronie

Епископ Феофилакт (Моисеев).jpg
Autor: Чръный человек, Licencja: CC BY-SA 3.0
Епископ Феофилакт во время праздничной службы в честь 200-летия Отечественной войны 1812 года возле Храма Христа Спасителя. 9 сентября 2012 года